مشكلات تغذیه ای نوجوانان:

1)چاقی

2)آكنه(AKNE)

3)بی اشتهایی عصبی (Anorexia Nervosa)

4)پرخوری عصبی (Bulimia Nervosa)

 

1)چاقی:

چاقی در نوجوانی مشكل بهداشتی مهمی است و ممكن است در نوجوان 12 تا 17 ساله افزایش یابد.چاقی در نوجوانی با عوامل خطری مانند ابتلا به بیماری های مزمن در بزرگسالی در ارتباط است.نوجوانان چاق عوامل خطری(مانند سطح بالای T.G سرم،HDL پایین،كلسترول تام بالا،فشار دیاستولیك یا سیستولیك بالا،كاهش توانایی انجام كار و سطح بالای بیماریهای قلبی-عروقی)را دارند.مطالعات طولانی مدت نشان داد كه اضافه وزن در دوران نوجوانی ممكن است سبب افزایش بیماری و مرگ و میر گردد.اضافه وزن با افزایش خطر سرطان نیز ارتباط داشت.

باید توجه داشت كه چاقی،سلامت روانی را تهدید می كند.چاقی در نوجوانان در ارتباط با افسردگی نیز می باشد و نوجوانان چاق اعتماد به نفس كمتری نیز دارند.

مهم ترین مداخله ها در زمینة كاهش چاقی ، افزایش فعالیت ، ورزش و تغییرات رژیمی می باشد.آموزش در زمینة كنترل وزن، می تواند یك روش مناسب جهت پیشگیری از چاقی باشد.

 

2)آكنه:

50% نوجوانان از ضایعاتی مانند آكنه شكایت دارند.آكنه با اثر هورمون تستوسترون بر روی غده های چربی شروع می شود و با دیگر عوامل مانند استرس و دورة عادت ماهیانه تشدید می شود.

زمانی كه نوجوانان در حال تجربه تصور از بدن خود هستند ، پدید آمدن جوش می تواند پریشان كننده باشد.آكنه می تواند بر شكل ظاهری ، تصویر بدن و عزت نفس نوجوانان آثار مصیبت باری داشته باشد.

 اغلب توصیه می شود:

مصرف غذاهای سرخ شده، شكلات، مغزها، شیرینی، نوشیدنیهای دارای Cola، دسرهای چرب و شیرین و نمك یددار محدود یا حذف گردد،گرچه معمولا بهبودی چشمگیری حاصل نمی شود.حذف غذاهای سرخ شده، شیرینی و پس غذاهای چرب معمولا كیفیت تغذیه ای رژیم غذایی را بهبود می بخشد.

تاكید بر رعایت تنوع غذایی بر اساس هرم راهنمای غذایی توصیه مناسبی به نوجوان می باشد.علاوه بر رعایت نظم در وعده های غذایی، مصرف آب به مقدار كافی، نظم در دفع، خواب كافی و پاكیزه نگاه داشتن پوست مفید هستند.

 

3)بی اشتهایی عصبی (Anorexia Nervosa):

نوجوان از تصویر ذهنی فرم بدن خود رضایت ندارد و در نتیجه می خواهد به وزن كمتری دست یابد.پس دریافت انرژی را كاهش می دهد و دفع خود را از طریق ورزش اضافی و همزمان استفراغ عمدی یا استفاده از مسهل ها و دیورتیكها افزایش می دهد.آشفتگی های فكری و روانی وضعیتی را ایجاد می كند كه فرد توانایی مراقبت از خود را ندارد.

خودنمایی های بالینی این بیماری كاهش وزن است كه بطور معمول با كوشش برای از دست دادن وزن آغاز شده،سپس با سرعت به ترس از چاقی و شیفتگی لاغری تبدیل می شود.هر گونه افزایش وزن موجب دلهره و اضطراب شدید شده،از دست دادن وزن این اضطراب را فرو می نشاند.اختلالات ناشی از كمبود مواد مغذی و ویتامین گاهی دیده می شود.

در این بیماران 2 نوع رژیم شایع است:1)نوع امتناع از خوردن  و محدودیت غذایی؛ 2)نوع پرخوری؛

در نوع امتناع از خوردن،فرد بشدت غذای خود را محدود می سازد.در حالیكه در نوع پرخوری ،در ابتدا مصرف بی رویه مقادیر زیادی غذا بصورت دوره ای اتفاق می افتد.پس از پرخوری، بیمار خود را وادار به استفراغ می كند كه این استفراغ به تنهایی و یا همراه با استفادة نابجا ملین و یا داروهای مدر است.ورزش شدید هم روش دیگری برای كنترل وزن برای آنها بشمار می آید.

درمان:اهداف درمان عبارتند از باز گرداندن وزن و اعمال بدن به حدود طبیعی و برقراری یك الگوی طبیعی تغذیه.تغذیه كافی در بیماران حادی كه بشدت كم وزن هستند،اهمیت حیاتی دارد،اما ترمیم وزن و دادن غذا،برای اینكه با موفقیت همراه باشد،نیاز به همكاری بیمار دارد.اولین گام در جهت ترمیم وزن بدن رسیدن وزن به بی از 80% وزن طبیعی ضرورت می یابد.داروهای محرك اشتها مانند سیپروهپتادین ممكن است مفید باشد.

 

4)پرخوری عصبی (Bulimia Nervosa):

حالتی است كه بیشتر در نوجوانان با سن بالاتر مشاهده می شود.و بطورمعمول به كاهش جدی مواد مغذی مانند آنچه در بی اشتهایی عصبی دیده می شود،منجرنمی گردد.نوجوانان مبتلا در بیشتر موارد وزن خود را نزدیك به حد مطلوب نگه می دارند و در دوره هایی به پرخوری و استفراغ می پردازند.آنها عقاید غیر منطقی نسبت به غذا و آنچه كه برای حیات بدن ضروری است،دارند.با این وجود اندازة بدن در افراد مبتلا كمتر ازآنچه كه در بی اشتهایی عصبی دیده می شود،تحت تاثیر قرار می گیرد(اندازه بدن در مقایسه با افراد مبتلا به بی اشتهایی عصبی،كمتر تغییر می كند).بیشتر این نوجوانان از استفراغ عمدی جهت كنترل وزن استفاده می كنند.

رژیم غذایی پیشین بیشتر زمینه ساز ایجاد این اختلال است.پرخوری عصبی بیشتر در زنان جوانی كه وزن طبیعی یا كمی اضافه وزن دارند،اتفاق می افتد.نسبت دختر به پسر 10 به 1 است.در این بیماری غذا بسرعت و مخفیانه خورده می شود،بدون آنكه توجهی به طعم آن داشته باشند.در نهایت استفراغ با پرخوری همراه می شود. مقصود بیشتر بیماران پرخوری عصبی نیزاستفراغ بعد از پرخوری عصبی است.اكثر اختلالات متابولیك نتیجة این استفراغهای بیش از حد است. استفادة بی رویه از داروهای مسهل و مدر نیز خطر اختلالات متابولیك را بیشتر می كند،مانند بروز كاهش پتاسیم خون(هیپو كالمی).  

نشانه های تشخیصی در رفتار بیمار مبتلا به پرخوری عصبی،دوره های مصرف زیاد و سریع مواد غذایی در كوتاه مدت است كه بیمار كنترل آن را ندارد.

یكی از راههای پیشنهاد شده به منظور پیشگیری از چنین توهماتی در ارتباط با وزن نوجوان آن است كه وزن مطلوب او به اطلاعش رسانیده شود و با آموزشهای لازم وعلمی بداند كه آیا وزنش مناسب می باشد و یا خیر.

درمان:تلفیقی از روشهای تغذیه ای،آموزشی و كنترل شخصی(Self-monitoring) برای افزایش آگاهی از ناسازگاری رفتار بكار گرفته می شودو پس از آن در جهت تغییر در رفتار و عادات خوردن همت گماشته می شود.داروهای ضد افسردگی برای این بیماران جایگاه خاصی دارد.

 

راهنمای گروههای غذایی و اندازه سروینگهای مورد نیاز در نوجوانان:

 

ردیف

گروههای غذایی

تعداد سروینگ مورد نیاز

دختران                      پسران

معادل هر سروینگ

(جایگزین)

1

شیر و فراورده های آن

3                               3

1لیوان شیر،ال ماست،

45 گرم پنیر

2

سبزی ها

4                               5

4/3ل خام،

2/1 ل پخته

3

میوه ها

3                               4

1 عدد متوسط

4/3 ل آبمیوه، 2/1 ل انواع میوه های پخته،

4/1 ل میوه های خشك

4

نان و غلات

9                               11

نان 1 برش،

غلات پخته، برنج و ماكارونی 4/3 تا 2/1 ل،

2عددبیسكویت بزرگ

5

گوشتها،تخم مرغ،حبوبات و مغزها

6                                7

گوشت پخته بدون چربی60تا90گرم،

مغزها و دانه ها 2 ق.غ، تخم مرغ 1 عدد

6

چربیها و قندهای ساده

توصیه می شودمصرف این گروه تا حد امكان محدود شود.

 

 




طبقه بندی: تغذیه دردوره نوجوانی، 

تاریخ : جمعه 24 خرداد 1392 | 11:02 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • روانه ورزش