درماتیت‌ شوره‌ای‌ عبارت‌ است‌ از یک‌ بیماری‌ پوستی‌ که‌ مشخصه‌ آن‌ پوسته‌های‌ چرب‌ یا خشک‌ سفید رنگ‌ است‌. شوره‌ سر در بزرگسالان‌ و شیرخواران‌ نوعی‌ از درماتیت‌ شوره‌ای‌ است‌. این‌ بیماری‌ مسری‌ نیست‌. جاهایی‌ که‌ می‌توانند دچار درماتیت‌ شوره‌ای‌ شوند عبارتند از: پوست‌ سر، ابروها، پیشانی‌، صورت‌، چین‌های‌ اطراف‌ بینی‌، پشت‌ گوش‌ و داخل‌ مجرای‌ خارجی‌ گوش‌، یا پوست‌ روی‌ تنه‌، خصوصاً روی‌ جناغ‌ سینه‌ یا در چین‌های‌ پوستی‌.                                                                                                                                                              
• علایم‌ شایع‌                                                                                                                                                          پوسته‌های‌ سفید بر روی‌ لکه‌های‌ قرمز رنگ‌ روی‌ پوست‌. پوسته‌ها به‌ ساقه‌ موها می‌چسبند. این‌ پوسته‌ها ممکن‌ است‌ با خارش‌ همراه‌ باشند، اما معمولاً درد وجود ندارد مگر این‌ که‌ عفونت‌ بروز کرده‌ باشد.                                                                                                                                                                                                                         
• علل‌                                                                                                               
ناشناخته‌ هستند. امکان‌ دارد عوامل‌ ژنتیکی‌ و محیطی‌ هر دو دخالت‌ داشته‌ باشند.                                                                              • عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                                                                            استرس‌ - هوای‌ گرم‌ و مرطوب‌ یا سرد و خشک‌- شامپو نزدن‌ مرتب‌- پوست‌ چرب‌ - سایر اختلالات‌ پوستی‌ مثل‌ روزاسه‌، آکنه‌، یا پسوریازیس‌ 
- چاقی‌ - بیماری‌ پارکینسون‌ - استفاده‌ از لوسین‌های‌ خشک‌کننده‌ حاوی‌ الکل‌ - بیماری‌ ایدز                                                                           • پیشگیری‌                                                                                                                                                               نمی‌توان‌ از آن‌ پیشگیری‌ کرد. اما برای‌ به‌ حداقل‌ رساندن‌ شدت‌ یا دفعات‌ شعله‌ور شدن‌ بیماری‌:  مرتباً از شامپو استفاده‌ کنید.                             چین‌های‌ پوستی‌ را پس‌ از حمام‌ کاملاً خشک‌ کنید.                                                        
لباس‌ غیرچسبان‌ که‌ تهویه‌ را به‌ راحتی‌ امکان‌پذیر می‌سازد بپوشد.                                                                                                 • عواقب‌ مورد انتظار                                                                                                                                                   این‌ یک‌ بیماری‌ مزمن‌ است‌، غالباً بیماری‌ مدت‌ها خاموش‌ باقی‌ می‌ماند. در هنگام‌ مرحله‌ فعال‌ بیماری‌، علایم‌ را می‌توان‌ با درمان‌ کنترل‌ کرد. این‌ بیماری‌ باعث‌ ریزش‌ مو نمی‌شود.                                                                                                                                     • عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                                                                        دست‌ پاچگی‌ و عدم‌ احساس‌ راحتی‌ در برخوردهای‌ اجتماعی‌ - عفونت‌ باکتریایی‌ ثانویه‌ در نواحی‌ درگیر - واکنش‌ به‌ داروهای‌ مالیدنی‌ مورد استفاده‌ در درمان‌                                                                                                                                                            
• • • درمان‌                                                                                                                                                                 
• اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                                             تشخیص‌ با دیدن‌ ضایعات‌ داده‌ می‌شود.                                                                      روزانه‌ یک‌ بار سر خود را به‌ خوبی‌ شامپو کنید. طریقه‌ شستن‌ سر با شامپو اهمیت‌ بیشتری‌ از نوع‌ شامپو دارد. هنگام‌ شامپو کردن‌، پوسته‌ها را با ناخن‌هایتان‌ سست‌ کنید و سرتان‌ را حداقل‌ 5 دقیقه‌ مالش‌ دهید.                                                                                                                                                                                                               
• داروها                                                                                                                                                                                                                                  
برای‌ رفع‌ شوره‌ مختصر سر می‌توانید از شامپوهای‌ ضدشوره‌ دارای‌ سولفید سلنیم‌ یا پیریتیون‌ روی‌ و نیز لوسیون‌های‌ نرم‌کننده‌ پوست‌ استفاده‌ کنید.   در موارد شدیدتر، امکان‌ دارد شامپوهای‌ حاوی‌ قطران‌ یا کرم‌ پوست‌ سر حاوی‌ کورتیزون‌ تجویز شود. برای‌ مالیدن‌ دارو روی‌ پوست‌ سر، موها را در قسمت‌ کوچکی‌ از سر هم‌ باز کنید و پماد لوسیون‌ را به‌ خوبی‌ روی‌ پوست‌ سر بمالید. این‌ کار را در سایر نقاط‌ مورد نظر تکرار کنید.            
برای‌ سایر نقاط‌ بدن‌ از استروییدهای‌ مالیدنی‌ استفاده‌ می‌شود.                                                                                                                                                              
• فعالیت‌                                                                                                            
محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد.انجام‌ فعالیتهای‌ خارج‌ از خانه‌ در تابستان‌ ممکن‌ است‌ کمک‌ کننده‌ باشد.                                                                                                                                                                                                                             • رژیم‌ غذایی‌                                                                                                     
رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود. از خوردن‌ غذاهایی‌ که‌ به‌ نظر بیماری‌ شما را بدتر می‌کنند خودداری‌ کنید.                                                                                                                                                                                                                               
در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                         اگر شما یا یکی از اعضای‌ خانواده‌ تان علایم‌ درماتیت‌ شوره‌ای‌ را دارید و اقدامات‌ خودتان‌ مؤثر نبوده‌اند.                                                     اگر از نواحی‌ درماتیت‌ شوره‌ای‌ مایع‌ ترواش‌ شود، کروت‌ تشکیل‌ شود، یا چرک‌ خارج‌ شود.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : پنجشنبه 30 آذر 1396 | 01:58 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
درماتیت‌ تماسی‌ عبارت است‌ از التهاب‌ پوست‌ (به‌ خصوص‌ پوست‌ دست‌ها، پاها، و کشاله‌ ران‌) به‌ علت‌ تماس‌ با یک‌ ماده‌ تحریک‌کننده‌. درماتیت‌ تماس‌ مسری‌ نیست‌.                                                                                   • علایم‌ شایع‌ 
گاهی‌ خارش‌ - قرمزی‌ مختصر - ایجاد ترک‌ و شقاق‌ در پوست‌ - در موارد شدید، نواحی‌ قرمز روشن‌ که‌ مایع‌ از آنها تراوش‌ می‌کند به‌ وجود می‌آید.                                                                                                               • علل‌                                                                                                                                               تماس‌ با مواد تحریک‌کننده‌، مثل‌ افشانه‌ها (اسپری‌ها)، اسیدها، یا حلال‌ها. ماده‌ تحریک‌کننده‌ لایه‌ چربی‌ روی‌ پوست‌ را بر می‌دارد. این‌ مسأله‌ باعث‌ از دست‌ رفتن‌ آب‌ و چروکیده‌ شدن‌ سلول‌های‌ سطحی‌ می‌شود.                            وجود بعضی‌ فلزات‌ در جواهرات‌ - تماس‌ با پیچک‌ سمی‌ - بعضی‌ از داروهای‌ مالیدنی‌ - مواد شیمیایی‌ موجود در بعضی‌ از مواد آرایشی‌                                                                                                                           • عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                                                   قرار گرفتن‌ مدام‌ در معرض‌ آب‌ داغ‌ یا پاک‌کننده‌ها، یا هر گونه‌ ماده‌ تحریک‌ کننده‌ای‌ که‌ رطوبت‌ پوست‌ را تغییر دهد.     سوختگی‌ ناشی‌ از آب‌ داغ‌ یا آفتاب‌                                                                            
مشاغل‌ یا تفریحاتی‌ که‌ فرد با مواد تحریک‌کننده‌ سر و کار دارد.                                                                       • پیشگیری‌                                                                                                                                         از تماس‌ با هرگونه‌ ماده‌ تحریک‌کننده‌ای‌ که‌ در گذشته‌ درماتیت‌ ایجاد کرده‌ خودداری‌ کنید. به‌ دست‌ کردن‌ دستکش‌ محافظت‌کننده‌ ممکن‌ است‌ کمک‌کننده‌ باشد.پوست‌ خود را از آفتاب‌سوختگی‌ یا سایر سوختگی‌ها محافظت‌ کنید.                                                                                                                                                          
• عواقب‌ مورد انتظار                                                                                               
علایم‌ را می‌توان‌ با درمان‌ و اجتناب‌ از مواد تحریک‌کننده‌ کنترل‌ کرد. عود بیماری‌ شایع‌ است‌، بنابراین‌ امکان‌ دارد درمان‌ برای‌ سال‌های‌ ضروری‌ باشد.                                                                                                                 • عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                 
عفونت‌ باکتریایی‌ ثانویه‌ - بروز بثورات‌ پوستی‌ در سطح‌ وسیع‌تری‌ از پوست‌                                                       • • • درمان‌                                                                                                                                         • اصول‌ کلی‌                                                                                                                                       - تشخیص‌ معمولاً با دیدن‌ ضایعات‌ داده‌ می‌شود.   
- درمان‌ مؤثر مشتمل‌ است‌ بر حذف‌ آلرژن‌ها از محیط‌، اجتناب‌ از مواد تحریک‌کننده‌ و سایر عوامل‌ مساعدکننده‌، و نیز رفع‌ خارش‌ و التهاب‌                                                                     
- از تماس‌ با ماده‌ شیمیایی‌ یا جسمی‌ که‌ باعث‌ بروز بثورات‌ می‌شود خودداری‌ کنید.                
- به‌ جای‌ صابون‌ حمام‌، از روغن‌ مخصوص‌ حمام‌ یا صابون‌ با پایه‌ گلیسیرین‌ استفاده‌ کنید.           
- پوست‌ را به‌ آرامی‌ خشک‌ کنید و از مالش‌ حوله‌ به‌ بدن‌ خودداری‌ کنید.                                                                                                                                                      
- به‌ هنگام‌ استفاده‌ از آب‌ چه‌ برای‌ حمام‌ کردن‌ و چه‌ سایر استفاده‌ها، آب‌ باید ولرم‌ باشد.        
- تنها از کرم‌، لوسیون‌، یا پمادی‌ که برای‌ این‌ بیماری‌ تجویز شده‌ است‌ استفاده‌ کنید. سایر محصولات‌ تجاری‌ ممکن‌ است‌ بیماری‌ را بدتر کنند. پماد یا کرم‌ را 7-6 با در روز به‌ دست‌ها بمالید. برای‌ سایر نقاط‌ بدن‌ دارو را دو بار در روز و خصوصاً پس‌ از حمام‌ بمالید.                                  
- استفاده‌ از حلال‌ها را به‌ حداقل‌ برسانید و پیش‌ از تماس‌ با مواد تحریک‌کننده‌، دستکش‌ با دوام‌ از جنس‌ وینیل‌ که‌ درون‌ آن‌ آستر نخی‌ وجود داشته‌ باشد به‌ دست‌ کنید. مواد تحریک‌کننده‌ می‌توانند شامل‌ موارد زیر باشند: آب‌؛ صابون‌؛ مواد پاک‌کننده‌؛ پودر پاک‌کننده‌؛ رنگ‌؛ تینر؛ تربانتین‌؛ و پولیش‌ برای‌ اتوموبیل‌، کف‌پوش‌، کفش‌، اساس‌ منزل‌، یا اجسام‌ فلزی‌                                                                                                                                                 - داخل‌ دستکش‌ را پس‌ از استفاده‌ خشک‌ کنید. اگر دستکش‌ سوراخ‌ شد آن‌ را دور اندازید.        - به‌ هنگام‌ پوست‌ کندن‌ یا آب‌ گرفتن‌ لیمو، پرتقال‌، گریپ‌ فروت‌، گوجه‌ فرنگی‌، یا سیب‌ زمینی‌ از دستکش‌ استفاده‌ کنید.                                                                                         
- جهت‌ تمیز کاری‌ خانه‌ یا باغبانی‌، دستکش‌ چرمی‌ یا از جنس‌ مصنوعی‌ با دوام‌ به‌ دست‌ کنید.   - در صورت‌ امکان‌ برای‌ شستشوی‌ ظروف‌ از دستگاه‌ ظرف‌شویی‌ استفاده‌ کنید یا این‌ که‌ از کس‌ دیگری‌ بخواهید ظرف‌ها را بشوید.                                                                             
- پیش‌ از شروع‌ تمیزکاری‌ یا شستشوی‌ دست‌ها، حلقه‌ یا انگشتر خود را در آورید.                                                                                                                                         
• داروها                                                                                                             
امکان‌ دارد کرم‌ها، پمادها، یا لوسیون‌هایی‌ توصیه‌ شود. این‌ داروهای‌ مالیدنی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ محصولا استروییدی‌ برای‌ کاهش‌ التهاب‌ یا نرم‌کننده‌ها برای‌ حفظ‌ رطوبت‌ باشند.                                                                                                                                    
• فعالیت‌                                                                                                            
با تخفیف‌ تدریجی‌ علایم‌ تحریک‌ پوست‌، فعالیت‌های‌ عادی‌ خود را از سر گیرید.                                                   در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                               اگر شما دچار تب‌ شده‌اید.                                                                                      
اگر علایم‌ عفونت‌ (تورم‌، حساسیت‌ به‌ لمس‌، قرمزی‌، گرمی‌) در محل‌ تحریک‌ پوست‌ ظاهر شده‌اند.                                                                                                           
اگر علایم‌ با درمان‌ در عرض‌ یک‌ هفته‌ خوب‌ نشوند.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : پنجشنبه 30 آذر 1396 | 01:43 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
درماتیت‌ آتوپیک‌ عبارت است‌ از یک‌ بیماری‌ التهابی‌ مزمن‌ پوست‌ که‌ غالباً با سایر بیماری‌های‌ آلرژیک‌ مثل‌ آسم‌ یا تب‌ یونجه‌ که‌ دستگاه‌ تنفسی‌ را درگیر می‌کنند همراه‌ است‌.                                                                                                                                           
• علایم‌ شایع‌                                                                                                                                                                                                                            بثورات‌ خارش‌دار در قسمت‌های‌ از پوست‌ که‌ گرما و رطوبت‌ را در خود نگاه‌ می‌دارند مثل‌ چین‌های‌ آرنج‌، زانو، گردن‌، صورت‌، دست‌ها، پاها، کشاله‌ ران‌، ناحیه‌ تناسلی‌، و اطراف‌ مقعد                  
 در نواحی‌ متأثر از بیماری‌، پوست‌ خشک و ضخیم‌ می‌شود.                                                
خارش‌ بدون‌ کنترل‌ (غالباً ناآگاهانه‌)                                                                            
خستگی‌ مزمن‌ به‌ علت‌ کمبود خواب‌ ناشی‌ از خارش‌ شدید                                                                                                                                                               • علل‌                                                                                                               
ناشناخته‌ هستند، اما این‌ بیماری‌ احتمالاً ارثی‌ و مرتبط‌ با فعال‌ شدن‌ بیش‌ از اندازه‌ دستگاه‌ ایمنی‌ است‌.                                                                                         • عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                                                                                                                                           تب‌ یونجه‌ یا آسم‌ - آلرژی‌ غذایی‌ - سابقه‌ خانوادگی‌ درماتیت‌ آتوپیک‌ یا سایر بیماری‌های‌ آلرژیک‌  استرس‌. بثورات‌ و خارش‌ در زمانی‌ که‌ استرس‌ وجود دارد، زیاد می‌شوند. - مصرف‌ داروهای‌ سرکوب‌کننده‌ ایمنی‌ - پوشیدن‌ لباس‌های‌ تحریک‌کننده‌ پوست‌ و قرار گرفتن‌ در معرض‌ مواد تحریک‌ کننده‌ پوست‌                                                                                                                                                                                                                             
• پیشگیری‌                                                                                                                                                                                                                               حتی‌الامکان‌ استرس‌ را کم‌ کنید.                                                                              
 از برخورد با موادی‌ که‌ باعث‌ تحریک‌ پوست‌ می‌شوند خودداری‌ کنید (پشم‌، عطریات‌، نرم‌کننده‌های‌ لباس‌، صابون‌های‌ تند،...).                                                          سعی‌ کنید تعریق‌ هر چه‌ کمتر باشد.                                                                         
حمام‌ با آب‌ ولرم‌ بگیرید نه‌ با آب‌ داغ‌                                                                           
روی‌ پوست‌ مرتباً کرم‌های‌ نرم‌کننده‌ بمالید.                                                                                                                                                                                         • عواقب‌ مورد انتظار                                                                                               
غیرقابل‌ پیش‌بینی‌ است‌. بیماری‌ ممکن‌ است‌ در تمام‌ طول‌ زندگی‌ دوره‌هایی‌ از شعله‌ور شدن‌ و فروکش‌ کردن‌ را داشته‌ باشد.                                                           • عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                                                                                                                                      عفونت‌ باکتریایی‌ ثانویه‌ در نواحی‌ متأثر از بیماری‌ - افزایش‌ حساسیت‌ به‌ واکنش‌های‌ نامطلوب‌ دارویی‌ - کاهش‌ مقاومت‌ به‌ عفونت‌های‌ قارچی‌ و ویروسی‌ - ماندن‌ جای‌ ضایعه‌ در اثر خارش‌  احتمال‌ بروز آب‌ مروارید در کسانی‌ که‌ درماتیت‌ آتوپیک‌ دارند بیشتر است‌. - عفونت‌های‌ هرپس‌ سیمپلکس‌ (ویروس‌ تب‌ خال‌) در کسانی‌ که‌ درماتیت‌ آتوپیک‌ دارند شدیدتر است‌.                                                                                                                                           
• • • درمان‌                                                                                                                                                                                                                               
• اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                                             
- تشخیص‌ معمولاً با دیدن‌ ضایعات‌ داده‌ می‌شود.                                                           
- درمان‌ مؤثر مشتمل‌ است‌ بر حذف‌ آلرژن‌ها از محیط‌، اجتناب‌ از مواد تحریک‌کننده‌ و سایر عوامل‌ مساعدکننده‌ بیماری‌، و رفع‌ خارش‌ و التهاب‌                             - در صورت‌ وجود ضایعات‌ کروت‌ بسته‌ و تراوش‌ کننده‌ مایع‌، روی‌ ضایعات‌ حوله‌ یا پارچه‌ آب‌ سرد بگذارید. این‌ کار باعث‌ کاهش‌ خارش‌ و پاک‌ شدن‌ کروت‌ها می‌شود.                                     
- در صورتی‌ که‌ وان‌ را از آب‌ پر می‌کنید و حمامی‌ می‌گیرید، از آب‌ ولرم‌ همراه‌ با مواد پاک‌کننده‌ غیر از صابون‌ استفاده‌ کنید.                                                                                                                                                                                                          
- لباس‌ نخی‌ غیرچسبان‌ بپوشید (از پوشیدن‌ لباس‌های‌ پشمی‌ و دوخته‌ شده‌ از پارچه‌های‌ مصنوعی‌ خودداری‌ کنید).                                                                         - از مواد نرم‌کننده‌ پارچه‌ و آنتی‌استاتیک‌ به‌ هنگام‌ شستشوی‌ لباس‌ استفاده‌ نکنید.                 
- پس‌ از حمام‌ گرفتن‌، از وازلین‌ یا پمادهای‌ با پایه‌ لانولین‌ که‌ حاوی‌ آلفا هیدروکسی‌ هستند استفاده‌ کنید.                                                                                      - حتی‌الامکان‌ استرس‌ زندگی‌ را کم‌ کنید.                                                                                                                                                                                       • داروها                                                                                                                                                                                                                                   برای‌ رفع‌ خارش‌ خفیف‌، از استروییدهای‌ مالیدنی‌ یا محصولات‌ قطران‌ استفاده‌ کنید.                 
در صورت‌ وجود خارش‌ شدید ممکن‌ است‌ داروهای‌ زیر برای‌ شما تجویز شوند: ـ استروییدهای‌ مالیدنی‌ قوی‌تر ـ داروهای‌ کورتیزونی‌ به‌ صورت‌ خوراکی‌ (ندرتاً و تنها برای‌ دوره‌ای‌ کوتاه‌) ـ آنتی‌هیستامین‌ها یا آرام‌بخش‌های‌ خفیف‌ ـ پماد نرم‌کننده‌ پوست‌ دست‌ ـ گاهی‌ آنتی‌بیوتیک‌ برای‌ مبارزه‌ با عفونت‌های‌ ثانویه‌                 • فعالیت‌                                                                                                            
محدودیتی‌ غیر از این‌ که‌ بدن‌ باید خنک‌ نگه‌ داشته‌ شود وجود ندارد. از بودن‌ طولانی‌مدت‌ در محیط‌ گرم‌ خودداری‌ کنید.                                                                 • رژیم‌ غذایی‌                                                                                                      
اگر شک‌ به‌ آلرژی‌ غذایی‌ وجود دارد، گرفتن‌ رژیم‌ آلرژی‌ ممکن‌ است‌ ضروری‌ باشد.                                                                                                                          در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                                                   اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانوادهتان علایم‌ درماتیت‌ آتوپیک‌ دارید.                                       
اگر به‌ هنگام‌ شعله‌ور شدن‌ بیماری‌، دچار تب‌ یا خارش‌ غیرقابل‌ کنترل‌ شده‌اید.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : سه شنبه 21 شهریور 1396 | 03:35 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
درد در قسمت‌ پایینی‌ کمر عبارت‌ است‌ درد در قسمت‌ پایینی‌ کمر معمولاً ناشی‌ از گرفتگی‌ عضلانی‌. این‌ درد اغلب‌ با سیاتیک‌ (دردی‌ که‌ از کمر به‌ باسن‌ و از آنجا به‌ پا تیر می‌کشد) همراه‌ است‌. شروع‌ درد ممکن‌ است‌ بلافاصله‌ پس‌ از یک‌ فعالیت‌ سنگین‌ یا وارد شدن‌ ضربه‌ باشد، یا اینکه‌ چند ساعت‌ بعد باشد. علایم‌ به‌ صورت‌ یک‌ چرخه‌ یکدیگر را تشدید می‌کنند. اول‌ اسپاسم‌ عضلانی‌ رخ‌ میدهد که‌ ایجاد درد میکند، و درد نیز باعث‌ بیشتر شدن‌ اسپاسم‌ عضلانی‌ می‌شود.                                                                                                                       
• علایم‌ شایع‌                                                                                                                                                                                                                            درد ممکن‌ است‌ مداوم‌ باشد، یا تنها زمانی‌ رخ‌ دهد که‌ بدن‌ در وضعیت‌ خاصی‌ قرار گیرد. امکان‌ دارد درد با سرفه‌ یا عطسه‌، خم‌ شدن‌، یا چرخاندن‌ بدن‌ بدتر شود.        خشکی‌ و انعطاف‌پذیری‌ کمر                                                                                                                                                                                                          • علل‌                                                                                                                                                                                                                                     فعالیت‌ بدنی‌ همراه‌ با فشار، یا بلندکردن‌ جسم‌ سنگین‌ - ضربه‌ یا سقوط‌ شدید - مشکلات‌ ستون‌ فقرات‌ در کمر - عفونت‌ها - دیسک‌ کمر - مشکل‌ در عصب‌ - پوکی‌ استخوان‌ - تومورها - اسپوندیلوز (خشک‌ و انعطاف‌ناپذیر شدن‌ ستون‌ فقرات‌) - مشکل‌ مادرزادی‌ در کمر - زایمان‌          
توجه‌ داشته‌ باشید که‌ اغلب‌ علت‌ واضحی‌ وجود ندارد.                                                                                                                                                                          • عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                                                                                                                                           عوامل‌ خطر بیومکانیک‌ - شغل‌های‌ مستلزم‌ پشت‌ میز نشینی‌ - باغبانی‌ و سایر کارهای‌ مشابه‌ (مزرعه‌داری‌ و غیره‌) - شرکت‌ در فعالیت‌های‌ ورزشی‌ و نرمشی‌، به‌ خصوص‌ اگر به‌ طور نامنظم‌ باشد. - چاقی‌                                                                                                                                                                                            • پیشگیری‌                                                                                                                                                                                                                               ورزش‌ برای‌ قوی‌ کردن‌ عضلات‌ قسمت‌ پایینی‌ کمر  - یادگیری‌ طریقه‌ صحیح‌ بلندکردن‌ اشیای‌ سنگین‌ - درست‌ نشستن‌ - حمایت‌ مناسب‌ از کمر به‌ هنگام‌ درازکشیدن‌ در رختخواب‌ - اگر چاق‌ هستید، وزن‌ خود را کمک‌ کنید. - کفش‌ مناسب‌ بپوشید. - در صورت‌ لزوم‌ از وسایل‌ مخصوص‌ حمایت‌ از کمر استفاده‌ کنید.     • عواقب‌ مورد انتظار                                                                                               
بهبود تدریجی‌. اما کمردرد معمولاً عود می‌کند.                                                                                                                                                                                    • عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                 
کمر درد مزمن‌                                                                                                                                                                                                                           
• • • درمان‌                                                                                                                                                                                                                               
• اصولی‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                                            
- آزمایشات‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ آزمایش‌ خون‌ برای‌ بررسی‌ وجود بیماری‌ زمینه‌ساز، عکس‌ ساده‌ از ستون‌ فقرات‌، سی‌تی‌اسکن‌، یا ام‌.آر.آی‌ باشند.           - استراحت‌ در رختخواب‌ برای‌ 24 ساعت‌ اول‌. استراحت‌ در رختخواب‌ به‌ مدت‌ طولانی‌تر بستگی‌ به‌ شدت‌ بیماری‌ دارد. تحقیقات‌ اخیر نشان‌ داده‌اند که‌ برای‌ مشکلات‌ کمر، فعال‌ ماندن‌ بهتر از استراحت‌ طولانی‌مدت‌ در رختخواب‌ است‌.                                                                   
 - از تشک‌ سفت‌ استفاده‌ کنید (در صورت‌ لزوم‌، یک‌ تخته‌ زیر تشک‌ خود بگذارید).                      
- گذاشتن‌ کیسه‌ یخ‌ یا انجام‌ ماساژ سرد، یا گذاشتن‌ حوله‌ گرم‌ یا شیشه‌ آب‌ گرم‌، روی‌ ناحیه‌ای‌ که‌ درد دارد.                                                                                   - فیزیوتراپی‌                                                                                                        
- ماساژ نیز می‌تواند کمک‌کننده‌ باشد. فرد ماساژ دهنده‌ باید آموزش‌ دیده‌ باشد وگرنه‌ ماساژ به‌ جای‌ این‌ که‌ کمک‌کننده‌ باشد، وضع‌ را بدتر خواهد کرد.                 - استفاده از وسیله‌ مخصوص‌ حمایت‌ از کمر                                                                 
- درمان‌های‌ دیگری‌ نیز بسته‌ به‌ درجه‌ آسیب‌ وجود دارند، مثلاً جراحی‌ (اگر دیسک‌ دچار مشکل‌ شده‌ باشد)، تحریک‌ الکتریکی‌ عصب‌، طب‌ سوزنی‌، کفش‌های‌ مخصوص‌، و غیره‌.                     
- روش‌های‌ کاهش‌ استرس‌، در صورت‌ لزوم‌.                                                                                                                                                                                    • داروها                                                                                                                                                                                                                                   داروهایی‌ مثل‌ آسپیرین‌ یا استامینوفن‌ برای‌ رفع‌ دردهای‌ خفیف‌                                           
امکان‌ دارد داروی‌ ضددرد قوی‌تر یا شل‌کننده‌ عضلانی‌ تجویز شود.                                       
توجه‌: داروها باعث‌ تسریع‌ التیام‌ ضایعه‌ نمی‌شوند. آنها فقط‌ به‌ کاهش‌ علایم‌ کمک‌ کنند.                                                                                                                   • فعالیت‌                                                                                                                                                                                                                                 تا حد امکان‌ سعی‌ کنید به‌ کارهای‌ روزانه‌ یا مدرسه‌ برسید. البته‌ باید در بازگشت‌ به‌ فعالیت‌های‌ عادی‌ کاملاً با احتیاط‌ عمل‌ کنید.                                                                               از انجام‌ فعالیت‌های‌ سنگین‌ تا 6 هفته‌ خودداری‌ کنید.                                                    
پس‌ از التیام‌ ضایعه‌، در پیش‌ گرفتن‌ یک‌ برنامه‌ وزشی‌ منظم‌ می‌تواند در پیشگیری‌ از آسیب‌ مجدد کمک‌کننده‌ باشد.                                                                       • رژیم‌ غذایی‌                                                                                                     
هیچ‌ رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود. البته‌ اگر چاقی‌ وجود داشته‌ باشد، توصیه‌ می‌شود رژیم‌ لاغری‌ گرفته‌ شود.                                                                                   در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                                                   اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان دچار درد خفیف‌ در قسمت‌ پایین‌ کمر خود هستید که‌ علی‌رغم‌ خوددرمانی‌، حداقل‌ 4-3 روز است‌ که‌ ادامه‌ دارد.                   اگر کمر درد شدید است‌ یا دوباره‌ عود کرده‌ است‌.                                                        
 اگر دچار علایم‌ جدید و غیرقابل کنترل شده اید. توجه‌ داشته‌ باشید که‌ داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : سه شنبه 21 شهریور 1396 | 03:31 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات

به گزارش بولتن نیوز، بسیاری از ما فکر می کنیم تنها میوه ها و سبزیجات عناصر ضروری یک برنامه غذایی سالم هستند و معمولا به میوه های خشک مانند شیرینی نگاه می شود تا میان وعده هایی سرشار از مواد مغذی. میوه خشک در واقع همان میوه است که با استفاده از نور خورشید و یا دستگاه های مخصوص آب را گرفته اند و خشکش کرده اند.

مقداری از ویتامین C موجود در میوه های خشک مسلما طی فرآیند خشک شدن از بین می رود اما مینرال ها، فیبر، آنتی اکسیدان و دیگر اسید های ارگانیک جای خود می مانند.

اما خب میوه های خشک هم مزایای خاص خود را دارند سایز آنها بسیار کوچکتر می شود و همچنین می توان برای مدت طولانی تر نگهداریشان کرد. همچنین میوه های خشک گزینه ای سالم برای کسانی است که می خواهد مقداری وزنشان را افزایش دهند.

میوه های خشک سرشار از پروتئین همچنین حاوی ویتامین ها، مواد مغذی و دیگر مواد مغذی ضروری نیز هستند. برخی از شناخته شده ترین انواع میوه های خشک سرشار از پروتئین عبارتند از زرد آلو، سیب، گلابی، کشمش، هلو، آلو سیاه و انجیر.

سیب های خشک شده
 
مواد مغذی 
یک فنجان سیب خشک شده حدود 2 گرم پروتئین در خود دارد. همچنین این مقدار حاوی 208 کالری و 7 گرم فیبر است. سیب خشک منبعی غنی از ویتامین B5 و ویتامین B3 است و همچنین ویتامین C، مس، منیزیم، سلنیوم، پتاسیم وآهن.

خواص 
سیب خشک شده یکی از بهترین گزینه ها برای هضم بهتر است و معمولا برای کسانی که سعی در کاهش وزن دارند توصیه می شود. معمولا سیب نسبت به دیگر میوه ها کالری کمتری دارد. سیب خشک همچنین برای تقویت تولید نوروترانسمیتر ( چیام رسان های عصبی ) به کار می آید و می تواند به کاهش فشار خون کمک کند. اسید اسکوربیک موجود در آن همچنین برای تقویت سیستم ایمنی بدن مفید است.

گلابی خشک شده

مواد مغذی 
تنها در یک فنجان گلابی خشک شده 2 گرم پروتئین وجود دارد. این مقدار حاوی 70 کالری و 14 گرم فیبر است. گلابی خشک شده همچنین مقدار متوسطی مس، آهن، ویتامین K و ویتامین C دارد. همچنین مقدار زیادی پتاسیم دارد و سدیمش نیز پایین است.

خواص 
این میوه خشک محبوب به خاطر خاصیت پایین آوردن فشار خون، کمک به بهبود گردش خون و تقویت استخوان ها شهرت دارد. ویتامین C موجود در آن به بهبود عملکرد سیستم ایمنی کمک می کند و ویتامین K آن عنصری مهم برای لخته شدن خون و تثبیت مواد معدنی تراکم استخوان است. این میوه خشک به دلیل کالری بالا و حجم پایینش برای افزایش وزن گزینه مناسبی است.

زرد آلو خشک شده

مواد مغذی
یک فنجان زرد آلوی خشک شده حاوی 4.4 گرم پروتئین است و یکی از بالاترین مقادیر پروتئین را به خود اختصاص داده. این میوه خشک همچنین حاوی 9 گرم فیبر و بیش از 300 کالری در یک فنجان است. این مقدار زردآلوی خشک می تواند حدود 40 درصد از نیاز روزانه بدن به پتاسیم و 20 درصد نیاز روزانه بدن به آهن را تامین کند. این میوه خشک شده همچنین سرشار از ویتامین A، انواع کاروتن ها و آنتی اکسیدان است.

خواص 
برای تقویت رشد و تکامل زردآلوها یکی از بهترین گزینه ها هستند. به لطف میزان بالای فیبر زردآلوی خشک شده به بهبود وضعیت گوارش نیز کمک می کند. اگر مشکل فشار خون دارید زرد آلوی خشک شده می تواند کمکتان کند. ویتامین A موجود در آن نیز به تقویت سلامت بینایی و همچنین مقابله با آسیب حاصل از استرس اکسیداتیو کمک می کند.

هلو خشک شده

مواد مغذی 
با اینکه در یک فنجان تنها 1.5 گرم پروتئین دارد اما همچنان گزینه ای سالم برای استفاده است. یک فنجان هلوی خشک شده 380 کالری و 13 گرم فیبر در خود دارد. این میوه خشک شده مقدار زیادی ویتامین A و آهن دارد و همچنین ویتامین C و کلسیم نیز در آن پیدا می شود.

خواص
اگر به صورت مرتب از هلوی خشک شده استفاده کنید به لطف ویتامین A و آنتی اکسیدان موجود در آن خطر ابتلا به بیماری های مزمن را کم می کنید. همچنین این میوه خشک به بهبود گوارش، کاهش کلسترول و کنترل دیابت نیز کمک می کند. آهن برای داشتن جریان خونی سالم ضروری است و ویتامین C نیز به تقویت سیستم ایمنی و بهبود رشد و ترمیم بدن کمک می کند.

انجیر خشک شده

مواد مغذی 
در یک فنجان انجیر خشک 5 گرم پروتئین موجود است. همچنین این مقدار حاوی 380 کالری است و می تواند حدود 60 درصد نیاز روزانه بدن به فیبر خوراکی را تامین کند. این یک فنجان همچنین می تواند حدود 10 درصد نیاز روزانه بدن به پتاسیم، ویتامین K، آهن، منیزیم و کلسیم را تامین کند.

خواص 
انجیر خشک می تواند به کاهش سطح کلسترول و تنظیم قند خون کمک کند و همچنین مسیر گوارشی را نیز تمیز می کند. انجیر خشک را معمولا به صورت ملین مورد استفاده قرار می دهند اما به کاهش فشار خون نیز کمک می کند، باعث می شود بهتر بخوابید، استخوان ها را قوی تر می کند و به بهبود لخته شدن خون در افرادی که مشکل اختلال خونریزی دارند کمک می کند.

آلو سیاه خشک

مواد مغذی 
یک فنجان آلو سیاه خشک شده می تواند 5 گرم پروتئین وارد بدن بکند. این میوه هیچ فیبر نا محلولی در خود ندارد اما 12 گرم فیبر محلول در خود دارد. یک فنجان آلو سیاه خشک شده حاوی 400 کالری است و همچنین ویتامین C، ویتامین K، پتاسیم و مس دارد.

خواص 
خوردن مرتب آلو سیاه خشک شده به درمان یبوست کمک می کند چون خاصیت ملین بودن دارد. این میوه خشک همچنین به بهبود حرکت عضلات و عملکرد اعصاب کمک می کند. از دیگر خواص آن می توان به تقویت سیستم ایمنی و کمک به حفظ تراکم مواد معدنی استخوان اشاره کرد.

کشمش

مواد مغذی
هر فنجان کشمش حاوی 4 گرم پروتئین و 5 گرم فیبر است. کشمش حاوی مقدار مناسبی پتاسیم، منیزیم و آهن است. اما کشمش کالری بالایی دارد و یک فنجان آن حاوی 430 کالری است بنابراین اگر سعی در کاهش وزن دارید باید میزان مصرفتان را متعادل کنید. اما این میوه خشک شده گزینه مناسب و کم حجمی برای کسانی است که می خواهند وزن اضافه کنند.

خواص 
کشمش راهی عالی برای بهبود گردش خون است و می تواند به بهبود گوارش و از بین بردن یبوست نیز کمک کند. همچنین این میوه خشک می تواند به بهبود فشار خون بالا و سلامت استخوان کمک کند چون حاوی منیزیم و آهن است.



طبقه بندی: دانستنیها،  دانستنیها در رژیم، 

تاریخ : چهارشنبه 15 شهریور 1396 | 02:59 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
در رفتگی‌ یا نیم‌دررفتگی‌ عبارت‌ است‌ از آسیب‌ به‌ مفصل‌ به‌ طوری‌ که‌ استخوان‌هایی‌ که‌ در آن‌ مفصل‌ در حالت‌ طبیعی‌ رو به‌ روی‌ هم‌ قرار دارند از هم‌ جدا شوند. در نوع‌ خفیف‌تر این‌ حالت‌ (نیم‌درفتگی‌)، سطوح‌ مفصلی‌ انتهای‌ استخوان‌ها هنوز با هم‌ در تماس‌ هستند ولی‌ در جای‌ طبیعی‌ خود قرار ندارند. این‌ مشکل‌ برای‌ مفاصل‌ فک‌، شانه‌، زانو، و ستون‌ فقرات‌ بیشتر پیش‌ می‌آید. بعضی‌ از شیرخواران‌ نیز با در رفتگی‌ مفصل‌ ران‌ متولد می‌شوند.                                                                                                                                                      
• علایم‌ شایع‌                                                                                                     
 درد، تورم‌، و بدشکلی‌ شدن‌ ناگهانی‌ یک‌ مفصل‌ پس‌ از آسیب‌                                            
محدودیت‌ حرکت‌ یا اصولاً عدم‌ تحرک‌ در اطراف‌ مفصل‌ در رفته‌                                                                                                                                                       • علل‌                                                                                                                                                                                                                                     وارد آمدن‌ آسیبی‌ که‌ باعث‌ کش‌ آمدن‌ یا پاره‌ شده‌ رباط‌های‌ اطراف‌ مفصل‌ که‌ استخوان‌ها را در کنار هم‌ نگاه‌ می‌دارند شود.                                                                                    کم‌ عمق‌ یا غیرطبیعی‌ بودن‌ مادرزادی‌ سطوح‌ مفصلی‌                                                      
آرتریت‌ روماتویید یا سایر بیماری‌های‌ رباط‌ها و بافت‌ اطراف‌ مفصل‌.                                       
 کشیدن‌ ناگهانی‌ دست‌ یا پای‌ کودکان‌                                                                                                                                                                                              • عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                                                                                                                                           آرتریت‌ روماتویید                                                                                                    
سابقه‌ خانوادگی‌ در رفتگی‌ مادرزادی‌ مفصل‌ ران‌                                                           
 وارد آمدن‌ آسیب‌ مکرر به‌ مفصل‌                                                                                                                                                                                                      • پیشگیری‌                                                                                                                                                                                                                               اگر کار شما سنگین‌ است‌ یا ورزش‌های‌ سنگین‌ انجام‌ می‌دهید، روش‌ محافظت‌ از مفاصل‌ مربوطه‌ را فرا بگیرید. از وسایل‌ محافظتی‌ مثل‌ باند الاستیک‌، زانوبند یا شانه‌ بند، و جوراب‌های‌ محافظتی‌ مخصوص‌ استفاده‌ کنید.                                                                             
شیرخواران‌ باید از نظر در رفتگی‌ مادرزادی‌ مفصل‌ ران‌ در زمان‌ تولد و در معاینات‌ دوره‌ای‌ بعدی‌ مورد بررسی‌ قرار گیرند.                                                                 • عواقب‌ مورد انتظار                                                                                              
 معمولاً با درمان‌ زودهنگام‌ قابل‌ معالجه‌ است‌. پس‌ از جا انداختن‌ دررفتگی‌،شاید نیاز باشد مفصل‌ با گچ‌ یا آویزان‌ کردن‌ دست‌ از گردن‌ به‌ مدت‌ 8-2 هفته‌ بی‌حرکت‌ شود.                                                                                          
 • عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                 
آسیب‌ به‌ رشته‌های‌ عصبی‌ یا رگ‌های‌ خونی‌ مهمی‌ که‌ از نزدیکی‌ مفصل‌ می‌گذرند، که‌ ممکن‌ است‌ علایمی‌ مثل‌ بی‌حسی‌، سردی‌، و رنگ‌پریدگی‌ ایجاد کنند.           • • • درمان‌                                                                                                                                                                                                                               • اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                                             بلافاصله‌ پس‌ از آسیب‌:                                                                                          
- کیسه‌ یخ‌ روی‌ مفصل‌ آسیب‌ دیده‌ بگذارید تا متورم‌ نشود.                                                
- فردی‌ که‌ آموزش‌ ندیده‌ نباید سعی‌ کند مفصل‌ را جا بیاندازد.                                           
- به‌ هنگام‌ انتقال‌ فرد آسیب‌ دیده‌ به‌ پزشک‌، مفصل‌ آسیب‌ دیده‌ را آتل‌ ببندید یا از گردن‌ آویزان‌ کنید تا حرکت‌ نداشته‌ باشد.                                                            - بررسی‌ تشخیصی‌ شامل‌ عکسبرداری‌ از مفصل‌ و استخوان‌های‌ اطراف‌ می‌شود.                                                                                                                              - درمان‌ امکان‌ دارد شامل‌ جا انداختن‌ مفصل‌ باشد.                                                        
- گاهی‌ برای‌ جا انداختن‌ مفصل‌ از جراحی‌ استفاده‌ می‌شود.                  
 - پس‌ از جا انداختن‌ چه‌ بدون‌ جراحی‌ و چه‌ با جراحی‌، معمولاً مفصل‌ با آتل‌ یا گچ‌ بی‌حرکت‌ می‌شود تا در روند بهبود خلالی‌ وارد نشود.                                          - در صورت‌ بروز مکرر دررفتگی‌، ممکن‌ است‌ نیاز به‌ بازسازی‌ یا تعویض‌ مفصل‌ وجود داشته‌ باشد.                                                                                                   • داروها                                                                                                                                                                                                                                   بیهوشی‌ عمومی‌ یا شل‌کننده‌های‌ عضلانی‌ برای‌ جا انداختن‌ مفصل‌                                    
استامینوفن‌ یا آسپیرین‌ برای‌ رفع‌ درد خفیف‌                                                                  
ضددردهای‌ مخدری‌ برای‌ رفع‌ درد شدید                                                                                                                                                                                             • فعالیت‌                                                                                                            
پس‌ از درمان‌، فعالیت‌های‌ خود را تدریجاً از سر گیرید                                                                                                                                                                             • رژیم‌ غذایی‌                                                                                                    
پیش‌ از جا انداختن‌ مفصل‌ چه‌ بدون‌ جراحی‌ و چه‌ با جراحی‌، تنها آب‌ بنوشید. خوردن‌ غذاهای‌ جامد بیهوشی‌ عمومی‌ را مخاطره‌آمیز می‌کند.                                  در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                                                   اگر شما در حرکت‌ دادن‌ مفصل‌ خود پس‌ از وارد آمدن‌ آسیب‌ مشکل‌ دارید.                            
اگر هر کدام‌ از اندام‌ها پس‌ از آسیب‌، بی‌حس‌، رنگ‌ پریده‌، یا سرد شود. این‌ یک‌ مورد اورژانس‌ است‌!                                                                                                              اگر در رفتگی‌ به‌ طور مکرر رخ‌ دهد طوری‌ که‌ شما خودتان‌ هر دفعه‌ می‌توانید آن‌ را جا بیاندازید.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : سه شنبه 14 شهریور 1396 | 11:38 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
در آستانه‌ غرق‌ شدگی‌ عبارت‌ است‌ از اثرات‌ فوری‌ مشاهده‌ شده‌ پس‌ از به‌ زیر آب‌ فرو رفتن‌ به‌ مدت‌ طولانی‌.                                                                                                                                                                                                                            
• علایم‌ شایع‌                                                                                                                                                                                                                            گیجی‌ یا عدم‌ هوشیاری‌                                                                                         
کم‌ بودن‌ یا نبود تنفس‌ یا ضربان‌ قلب‌                                                                           
رنگ‌ پریدگی‌ طوری‌ که‌ فرد به‌ رنگ‌ سفید مایل‌ به‌ آبی‌ در می‌آید.                                                                                                                                                              • علل‌                                                                                                                                                                                                                                     به‌ زیر آب‌ فرو رفتن‌ مشکلات‌ زیر را به‌ همراه دارد: اسپاسم‌ حنجره‌. پس‌ از نجات‌ بیمار، این‌ اسپاسم‌ جلوی‌ رسیدن‌ اکسیژن‌ به‌ ریه‌ها را می‌گیرد.                           رفتن‌ آب‌ به‌ درون‌ ریه‌ها، که‌ باعث‌ تغییرات‌ خطرناکی‌ در گردش‌ خون‌ می‌شود.                                                                                                                                  • عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                                                                                                                                           نوشیدن‌ الکل‌ به‌ مقدار زیاد و همزمان‌ شنا کردن‌ یا انجام‌ ورزش‌های‌ آبی‌                               
بروز حادثه‌، خصوصاً ضربه‌ به‌ سر، به‌ هنگام‌ شنا کردن‌                                                      
نبود امکانات‌ حفاظتی‌ در استخر یا عدم‌ نظارت‌ دقیق‌ بر شنا کردن‌ بچه‌ها                              
افکار خودکشی‌ در فرد                                                                                                                                                                                                                 • پیشگیری‌                                                                                                                                                                                                                               احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌ (CPR) را فرا بگیرید.                                                                      
 همه‌ اعضای‌ خانواده‌، حتی‌ شیرخواران‌، را تشویق‌ کنید تا شنا یاد بگیرند.                              
اطراف‌ استخر را نرده‌ ایمنی‌ بکشید.                                                                           
هیچگاه‌ تنها شنا نکنید.                                                                                                                                                                                                                • عواقب‌ مورد انتظار                                                                                                                                                                                                                    بستگی‌ به‌ مدت‌ زمانی‌ که‌ فرد زیر آب‌ بوده‌ است‌ دارد. اگر فرد زود نجات‌ یابد و تحت‌ درمان‌ قرار گیرد، امکان‌ بهبود کامل وجود دارد. توجه‌ داشته‌ باشید که‌ به‌ دلیل‌ فعال‌ شدن‌ بعضی‌ از مکانیسم‌های‌ خاص‌ بدن‌ در آب‌ یخ‌، امکان‌ بهبود کامل‌ پس‌ از به‌ زیر آب‌ رفتن‌ طولانی‌ مدت‌ در این‌ گونه‌ آب‌ها وجود دارد.                                                                                                                                                                                                                  
• عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                                                                                                                                       ورم‌ ریه‌ (تجمع‌ مایعات‌ بدن‌ در ریه‌)                                                                             
آسیب‌ دایمی‌ به‌ مغز                                                                                            
 اختلالات‌ و بی‌نظمی‌های‌ قلب‌، از جمله‌ ایست‌ قلبی‌ و مرگ‌                                              
عفونت‌ ریه‌                                                                                                         
 ترس‌ از آب‌ پس‌ از نجات‌ یافتن‌                                                                                                                                                                                                         • • • درمان                                                                                                                                                                                                                               • اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                                             - اگر قربانی‌ هوشیار نباشد و نفس‌ نکشد، با فریاد کمک‌ بخواهید. خودتان‌ قربانی‌ را ترک‌ نکنید.    
- بلافاصله‌ تنفس‌ دهان‌ به‌ دهان‌ را آغاز کنید.                                         
- اگر ضربان‌ قلب‌ وجود نداشته‌ باشد، ماساژ قلب‌ بدهید.                                                 
- از یکی‌ از کسانی‌ که‌ برای‌ کمک‌ فرا خوانده‌اید بخواهید که‌ با اورژانس‌ تماس‌ بگیرد.                 
- تا زمانی‌ که‌ آمبولانس‌ نرسیده‌ است‌ به‌ عملیات‌ احیاء ادامه‌ دهید.                                    
- فردی‌ که‌ در آستانه‌ غرق‌ شدگی‌ بوده‌ است‌ را باید سریعاً به‌ نزدیکترین‌ بیمارستان‌ انتقال‌ و تحت‌ مراقبت‌های‌ ویژه‌ قرار داد، حتی‌ اگر هوشیاری‌ خود را باز یافته‌ باشد. توجه‌ داشته‌ باشید که‌ امکان‌ دارد تا 48-24 ساعت‌ پس‌ از حادثه‌، بیمار به علت‌ اختلالات‌ ریتم‌ قلب‌ دچار عوارض‌ شود یا فوت‌ کند.                                         - به‌ هنگام‌ بهبودی‌ نزد وی‌ بمانید تا به‌ وی‌ اطمینان‌ خاطر دهید. فردی‌ که‌ در آستانه‌ غرق شدن‌ قرار داشته‌ شرایط‌ ناگواری‌ را تجربه‌ کرده‌ است‌.                                                                                                                                                                                   
• داروها                                                                                                                                                                                                                                   اکسیژن‌                                                                                                             
داروهای‌ کورتیزونی‌ برای‌ پیشگیری‌ یا درمان‌ التهاب‌ ریه‌                                                     
آنتی‌بیوتیک‌ برای‌ پیشگیری‌ از عفونت‌ ریه‌                                                                      
 داروهای‌ گشاد کننده‌ نایژه‌ها برای‌ اینکه‌ اکسیژن‌ بتواند به‌ ریه‌ها برسد.                                                                                                                                                      • فعالیت‌                                                                                                            
استراحت‌ کامل‌ در رختخواب‌ برای‌ حداقل‌ 24 ساعت‌ اول‌ پس‌ از حادثه‌                                                                                                                                                        • رژیم‌ غذایی‌                                                                                                     
 تزریق‌ مواد غذایی‌ وریدی‌، در صورتی‌ که قربانی‌ به‌ هنگام‌ بستری‌ شدن‌ در بیمارستان‌ هوشیار نباشد. پس‌ از بهبود، رژیم‌ خاصی‌ مورد نیاز نیست‌.                            در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                                                   اگر فردی‌ را در حال‌ غرق‌ شدن‌ دیده‌اید که‌ از زیر آب‌ بیرون‌ کشیده‌ شده‌ است‌. بلافاصله‌ به‌ اورژانس‌ اطلاع‌ دهید.                                                                              اگر علایم‌ عفونت‌ (تب‌، سرفه‌، دردهای‌ عضلانی‌ و خستگی‌) پس‌ از بهبود ظاهری‌ پدید آمده‌اند.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : سه شنبه 14 شهریور 1396 | 11:34 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات

http://www.artavil.ir/download/page/9598

خونریزی‌ رحم‌ پس‌ از یائسگی‌ عبارت‌ است‌ از خونریزی‌ غیر منتظره‌ و شبیه‌ قاعدگی‌ که‌ 6 ماه‌ یا پیش‌ از یائسگی‌ شروع‌ شود.                                                                                                                                                                                                         

• علایم‌ شایع 

خونریزی‌ مهبلی‌ که‌ ممکن‌ است‌ یک‌ ترشح‌ به‌ رنگ‌ قهوه‌ای‌ روشن‌ یا خونریزی‌ قرمز و شدید (بایا بدون‌ لخته‌) باشد. ممکن‌ است‌ همراه‌ خونریزی‌ بلغم‌ باشد. طول‌ مدت‌ دوره‌های‌ خونریزی‌ متفاوت‌ است‌. نوع‌ یا کیفیت‌ خونریزی‌ به‌ اندازه‌ این‌ واقعیت‌ که‌ خونریزی‌ رخ‌ داده‌ است‌، متناسب‌ نیست‌. به‌ دنبال‌ یائسگی‌ زنانی‌ که‌ در حال‌ درمان‌ با جایگزینی‌ هورمون‌ هستند، احتمالاً دچار مقادیری‌ خونریزی‌ خواهند شد و باید در مورد انواعی‌ از خونریزی‌ که‌ باید نگران‌ آنها بود، با پزشک‌ مشورت‌ کنند.                                                                                                                                                                                                                                     

 • علل‌                                                                                                                                                                                                                                     

سرطان‌ دستگاه‌ تولیدمثل‌ ، التهاب‌ یا عفونت‌ غشاهای‌ پوشش‌ داخلی‌ مهبل‌ ، آتروفی‌ مهبل‌ یا آندومتر (کوچک‌ شدن‌ یا از دست‌ دادن‌ بافت‌) ، آسیب‌ یا ترومابه‌ مهبل‌ همراه‌ با کاهش‌ غلظت‌ استروژن‌ ، پولیپ‌ یا تومورهای‌ خوش‌خیم‌ گردن‌ رحم‌ ، پولیپ‌های‌ پوشش‌ داخلی‌ رحم‌ میوم‌ها ، هورمون‌ درمانی‌ که‌ آندومتر (پوشش‌ داخلی‌ رحم‌) را تحریک‌ کند و مثل‌ قاعدگی‌ طبیعی‌ باعث‌ ریزش‌ آن‌ شود. مصرف‌ نامنظم‌ استروژن‌ (هورمون‌های‌ زنانه‌) از علل‌ شایع‌ آن‌ هستند.               

اختلالات‌ سلول‌های‌ خونی‌، دستگاه‌ لنفاوی‌ یا مغز استخوان‌                                             

فشار خون‌ بالا                                                                                                    

نارسایی‌ احتقانی‌ قلب‌                                                                                           

اختلالات‌ کبد                                                                                                      

داروهای ضد انعقاد یا حاوی‌ آسپیرین‌  

• عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                    

عفونت‌ اخیر مهبل‌ ، افراد بالای‌ 60 سال‌ به‌ خاطر عروق‌ خونی‌ شکننده‌ و نازکی‌ پوشش‌ داخلی‌ مهبل‌ یا رحم‌                                                                                                                                                                                                                             

• پیشگیری‌                                                                                                         

ابزارهای‌ پیشگیری‌ خاصی‌ لازم‌ نیست‌.                                                                                                                                                                                              • عواقب‌ مورد انتظار                                                                                             

 به‌ علت‌ زمینه‌ای‌ و درمان‌ انتخاب‌ شده‌ بستگی‌ دارد.                                                                                                                                                                             

• عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                

کم‌ خونی‌ ، اگر علت‌، سرطان‌ باشد، ممکن‌ است‌ به‌ سایر بخش‌های‌ بدن‌ گسترش‌ یابد.                                                                                                                                 

• • • درمان‌                                                                                                                                                                                                                               

• اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                                             

آزمون‌های‌ تشخیصی‌ می‌توانند شامل‌ بررسی‌های‌ آزمایشگاهی‌ خون‌ و پاپ‌اسمیر باشند.        

خونریزی‌ بدون‌ توجیه‌ پس‌ از یائسگی‌ نیازمند آزمون‌های‌ بیشتری‌ است‌. این‌ آزمون‌ها می‌توانند شامل‌ بررسی‌ با هیسترسکوپ‌ (ابزاری‌ تلسکوپی‌ با فیبر نوری‌، سونوگرافی‌ ناحیه‌ لگن‌ و عمل‌ جراحی‌ (اتساع‌ گردن‌ رحم‌ و خراش‌ دادن‌ رحم‌ با یک‌ کورت‌ که‌ می‌تواند هم‌ تشخیص‌ دهنده‌ باشد و هم‌ خونریزی‌ را تسکین‌ دهد) باشند. گاهی‌ حتی‌ پس‌ از آزمون‌ها وسیع‌ هیچ‌ دلیل‌ قاطعی‌ برای‌ خونریزی‌ یافت‌ نمی‌شود.                                                                                         

درمان‌ اختصاصی‌ (معمولاً دارو یا جراحی‌) به‌ علت‌ بستگی‌ دارد.                                        

ممکن‌ است‌ حمام‌ آب‌ گرم‌ برای‌ شل‌ کردن‌ عضلات‌ و تسکین‌ ناراحتی‌ کمک‌کننده‌ باشد. هر وقت‌ لازم‌ باشد، به‌ مدت‌ 15-10 دقیقه‌ در وان‌ آب‌ داغ‌ بنشینید. از گرما برای‌ تسکین‌ درد استفاده‌ کنید. یک‌ پوشش‌ گرم‌کننده‌ یا بطری‌ آب‌ داغ‌ روی‌ شکم‌ یا پشت‌ درهنگام‌ استراحت‌ بگذارید.         عمل‌ جراحی‌ برای‌ برداشتن‌ رحم‌ (گاهی‌).                                                                                                                                                                                         

• داروها                                                                                                            

 معمولاً هورمونها تجویز خواهند شد.                                                                           

دارو برای‌ درمان‌ اختلال‌ زمینه‌ای‌ مثلاً داروهای‌ ضد پرفشاری‌ خون‌ برای‌ فشار خون‌ بالا                                                                                                                                      

• فعالیت‌                                                                                                                                                                                                                                 

به‌ محض‌ بهبود علایم‌، فعالیت‌های‌ طبیعی‌ خود را از سر بگیرید.                                         

پس‌ از تشخیص‌ و درمان‌ به‌ محض‌ تمایل‌، روابط‌ جنسی‌ را از سر بگیرید.                                                                                                                                                      

در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                                                  

 اگر شما دچار خونریزی‌ مهبلی‌ پس‌ از یائسگی‌ باشید.                                                   

اگر علی‌رغم‌ درمان‌، خونریزی‌ به‌ مدت‌ یک‌ هفته‌ باقی‌ بماند.                                              

اگر خونریزی‌ بیش‌ از حد شود (بیش‌ از یک‌ بار در ساعت‌، نوار بهداشتی‌ را پر کند).                  

اگر علایم‌ عفونت‌ (تب‌، احساس‌ ناخوشی‌ کلی‌، سردرد، گیجی‌ و دردهای‌ عضلانی‌) ایجادگردند. اگر شما دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ ایجاد کنند.





طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : شنبه 11 شهریور 1396 | 12:29 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
خونریزی‌ خارج‌ سخت‌شامه‌ای‌ عبارت‌ است‌ از خونریزی‌ در بین‌ استخوان‌ جمجمه‌ و سخت‌شامه‌ (خارجی‌ترین‌ پرده‌ از سه‌لایه‌ پرده‌ای‌ که‌ مغز را می‌پوشانند). این‌ نوع‌ خونریزی‌ امکان‌ دارد با مننژیت‌ اشتباه‌ شود. در فضای‌ بین‌ استخوان‌ جمجمه‌ و سخت‌شامه‌ هماتوم‌ (تجمع‌ خون‌ لخته‌شده‌) به‌وجود می‌آید و این‌ هماتوم‌ سریعاً بزرگ‌ می‌شود و فشار داخل‌ جمجمه‌ را افزایش‌ می‌دهد.                                                                                                                                                                                                                                  
• علایم‌ شایع‌                                                                                                                                                                                                       این‌ علایم‌ در عرض‌ 96-24 ساعت‌ پس‌ از وارد آمدن‌ صدمه‌ به‌ مغز رخ‌ می‌دهند:                       
سردردی‌ که‌ تدریجاً بدتر شود.                                                                                  
خواب‌آلودگی‌ یا از دست‌ دادن‌ هوشیاری‌                                                                      
تهوع‌ یا استفراغ‌                                                                                                   
ناتوانی‌ در حرکت‌ دادن‌ دست‌ها و پاها                                                                        
تغییر در اندازه‌ مردمک‌ چشم‌ها                                                                                 
کمردرد شدید به‌طور ناگهانی‌                                                                                                                                                                               • علل‌                                                                                                               
وارد آمدن‌ صدمه‌ به‌ مغز ، تومور در پرده‌های‌ پوشاننده‌ مغز ، ناهنجاری‌های‌ عروقی‌ مادرزادی‌                                                                             • عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطرمصرف‌ داروهای‌ ضدانعقادی‌ ، اختلالات‌ خونریزی‌دهنده‌ مثل‌ هموفیلی‌ یا کم‌خونی‌ آپلاستیک‌،  صدمات‌. اصولاً صدمات‌ پس‌ از افراد در نوشیدن‌ الکل‌، یا مصرف‌ مواد روان‌گردان‌ بیشتر اتفاق‌ می‌افتند.                                                                                                                                                                                                                                 
• پیشگیری‌                                                                                                                                                                                                          با اقدامات‌ زیر احتمال‌ آسیب‌ مغزی‌ را کم‌ کنید:                                                              
در خودرو کمربند ایمنی‌ ببندید.                                                                                  
در ورزش‌های‌ پربرخورد یا هنگام‌ دوچرخه‌سواری‌ یا موتورسواری‌ از کلاه‌ ایمنی‌ استفاده‌ نمایید.      
از مصرف‌ داروهای‌ روان‌گردان‌ قبل‌ از رانندگی‌ خودداری‌ کنید.                                              
حتی‌ در صورت‌ وارد آمدن‌ یک‌ ضربه‌ خفیف‌ به‌ سر به‌ پزشک‌ مراجعه‌ کنید.                                                                                                           • عواقب‌ موردانتظار                                                                                                
با تشخیص‌ زودهنگام‌ و انجام‌ عمل‌ جراحی‌ فوری‌ معمولاً بهبودی‌ کامل‌ حاصل‌ می‌شود.                                                                                     • عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                 
در صورتی‌ که‌ خونریزی‌ بیش‌ از 24 ساعت‌ طول‌ بکشد، فشار روی‌ مغز مرگبار خواهد بود.                                                                                                                                  
• • • درمان‌                                                                                                                                                                                                         • اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                       اقدامات‌ تشخیصی‌ مثل‌ عکس‌برداری‌ از جمجمه‌، عکس‌برداری‌ از سرخرگ‌ها، اسکن‌ رادیوسکوپیک‌ و سی‌تی‌اسکن‌                                         خونریزی‌ خارج‌ سخت‌شامه‌ای‌ یک‌ مورد اورژانس‌ است‌ که‌ باید سریع‌ درمان‌ شود تا آسیب‌ دایمی‌ مغز یا مرگ‌ رخ‌ ندهد. درمان‌ جراحی‌ عبارت‌ است‌ از باز کردن‌ یک‌ سوراخ‌ در جمجمه‌، تخلیه‌ هماتوم‌، و بستن‌ رگ‌ پاره‌شده‌                                                                                                                                                                                                        
• داروها                                                                                                           
 داروهای‌ کورتیزونی‌ برای‌ کم‌ کردن‌ تورم‌ داخل‌ جمجمه‌                                                                                                                                       • فعالیت‌                                                                                                            
تا حدی‌ که‌ قدرتتان‌ اجازه‌ می‌دهد فعالیت‌ خود را حفظ‌ کنید. کار و ورزش‌ را در حد متوسط‌ ادامه‌ دهید. هر زمان‌ که‌ خسته‌ شدید استراحت‌ کنید. اگر صحبت‌ کردن‌ یا کنترل‌ عضلانی‌ شما دچار اختلال‌ شده‌ است‌، شاید نیاز به‌ فیزیوتراپی‌ یا گفتاردرمانی‌ داشته‌ باشید.                                                                                                                                                  
 • رژیم‌ غذایی‌                                                                                                      
یک‌ رژیم‌ غذایی‌ طبیعی‌ و متعادل‌ داشته‌ باشید. اگر توانایی‌ خوردن‌ مشکل‌ پیدا نکرده‌ باشد، قاعدتاً احتیاجی‌ به‌ مکمل‌های‌ ویتامینی‌ و معدنی‌ نیست‌. 
در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید:                                                                                                                                                       اگر به‌ سرشما ضربه‌ وارد شده‌است‌ هرچند خفیف‌و هریک‌ از علایم‌ خونریزی‌ خارج‌ سخت‌شامه‌ای‌ در شما بروز کند. این‌ یک‌ اورژانس‌ است‌.     اگر یکی‌ از موارد زیر هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهد:                                                                    
ـ تب‌                                                                               
ـ محل‌ زخم‌ عمل‌ جراحی‌ قرمز، متورم‌، و به‌ لمس‌ حساس‌ شود.                                        
ـ سردرد بدتر شود.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : چهارشنبه 1 شهریور 1396 | 09:20 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
خونریزی‌ بینی‌ خونریزی‌ از بینی‌ در اثر آسیب‌ عروق‌ خونی‌ (شریان‌ها و وریدها) در بینی‌. خونریزی‌ بینی‌ ممکن‌ است‌ از نواحی‌ نزدیک‌ سوراخ‌ بینی‌ و یا نواحی‌ عمقی‌تر داخل‌ بینی‌ منشاء بگیرد. این‌ عارضه‌ در همه‌ سنین‌ دیده‌ می‌شود ولی‌ شیوع‌ آن‌ در بزرگسالان‌ دو برابر کودکان‌ است‌.                                                                                                                                  
• علایم‌ شایع‌                                                                                                                                                                                                                           نشت‌ خون‌ از سوراخ‌ بینی‌. اگر رگ‌ آسیب‌دیده‌ در نزدیک‌ سوراخ‌ بینی‌ باشد، خون‌ دفعی‌ قرمز روشن‌ است‌. اگر رگ‌ آسیب‌دیده‌ مربوط‌ به‌ مناطق‌ عمقی‌تر داخل‌ حفره‌ بینی‌ باشد خون‌ دفعی‌ ممکن‌ است‌ قرمز روشن‌ یا تیره‌ باشد.                                                                        احساس‌ سبکی‌ سر در اثر خونریزی‌ زیاد از بینی‌                                                            
تندی‌ ضربان‌ قلب‌، کوتاهی‌ نفس‌ و رنگ‌پریدگی‌ (تنها در موارد خونریزی‌ زیاد)                            
سیاه‌ رنگ‌ شدن‌ مدفوع‌ در اثر خون‌ بلعیده‌ شده‌                                                                                                                                                                                  
 • علل‌                                                                                                                                                                                                                  آسیب‌ به‌ بینی‌ یا پولیپ‌های‌ بینی‌ (حتی‌ آسیب‌ ساده‌ بینی‌ ناشی‌ از پاک‌ کردن‌ بینی‌)               
عفونت‌ بینی‌ یا سینوس‌ها                                                                                       
وجود جسم‌ خارجی‌ در بینی‌                                                                                    
تب‌ مالت‌، مالاریا یا حصبه‌ (تیفویید)                                                                             
خشکی‌ مخاط‌ بینی‌ به‌ هر علت‌ مثلاً در اثر رطوبت‌ پایین‌ هوا                                             
 آترواسکلروز؛ پرفشاری‌ خون‌ افزایش‌ استعداد خونریزی‌ مرتبط‌ باکم‌ خونی‌ آپلاستیک‌، لوسمی‌،ترومبوسیتوپنی‌ یا بیماریهای‌ کبد.                                                                                                                       
• عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                                                                                                               همه‌ علل‌ فهرست‌ شده‌ در بالا ، بیماری‌ هوجکین‌؛ اسکوروی‌؛ تب‌ روماتیسمی‌ ، اختلالات‌ خونی‌، از جمله‌ لوسمی‌ و هموفیلی. ، مصرف‌ برخی‌ داروها نظیر داروهای‌ ضد انعقاد، آسپرین‌ یا مصرف‌ بلندمدت‌ قطره‌های‌ بینی‌، تماس‌ با محرک‌های‌ شیمیایی‌، زندگی‌ در ارتفاعات‌ یا آب‌ و هوای‌ خشک                                                                                                                                                                                                                                             
• پیشگیری‌                                                                                                                                                                                                         از وارد آمدن‌ آسیب‌ به‌ بینی‌ تا حد امکان‌ جلوگیری‌ نمایید.                                                 
برای‌ درمان‌ علت‌ زمینه‌ای‌ اقدام‌ نمایید.                                                                        
در صورت‌ زندگی‌ در ارتفاعات‌ با آب‌ و هوای‌ خشک‌، مرطوب‌ کردن‌ هوای‌ محل‌ سکونت‌ کمک‌ کننده‌ است‌.                                                           از پاک‌ کردن‌ بینی‌ با گوش‌پاک‌ کن‌ یا فین‌ کردن‌ با شدت‌ خودداری‌ کنید.                                 
در صورت‌ خونریزی‌ مکرر بینی‌، از مصرف‌ آسپرین‌ خودداری‌ کنید.                                                                                                                         • عواقب‌ مورد انتظار                                                                                                                                                                                           علایم‌ با درمان‌ قابل‌ کنترل‌ است‌. خونریزی‌ شدید مستلزم‌ بستری‌ شدن‌ در بیمارستان‌ بوده‌ و معمولاً از یک‌ اختلال‌ زمینه‌ای‌ نظیر بیماری‌های‌ کبدی‌، بیماری‌های‌ خونی‌ یا پرفشاری‌ خون‌ ناشی‌ می‌گردد. در این‌ موارد اختلالات‌ زمینه‌ای‌ بیمار نیز باید درمان‌ شوند.                                                                                                                                                            
• عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                
خونریزی‌ شدید نیازمند تزریق‌ خون‌                                                                                                                                                                                                    
• • • درمان‌                                                                                                                                                                                                         • اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                        مراقبت‌های‌ شخصی‌ توسط‌ خود بیمار:                                                                        
- بنشینید در حالی‌ که‌ سرتان‌ به‌ جلو خم‌ شده‌ باشد.                                                     
- بینی‌ خود را 5 دقیقه‌ بدون‌ وقفه‌ با انگشتان‌ فشار دهید.در طی‌ این‌ مدت‌ با دهان‌ نفس‌ بکشید - اگر خونریزی‌ پس‌ از توقف‌ شدن‌ دوباره‌ عود کرد، این‌ اقدام‌ را تکرار کنید ولی‌ این‌ بار بینی‌ را از هر دو طرف‌ محکم‌ به‌ مدت‌ 10ـ8 دقیقه‌ فشار دهید. بینی را محکم‌ فشار دهید تا سوراخهای‌ آن‌ مسدود گردد و این‌ فرصت‌ فراهم‌ گردد که‌ خون‌ لخته‌ شده‌ و محل‌ آسیب‌دیدگی‌ رگ‌ مبتلا را مسدود سازد.                                                   - در همین‌ حال‌ می‌توانید از کمپرس‌ سرد استفاده‌ کنید.                                                  
- از تخلیه‌ بینی‌ تا 12 ساعت‌ پس‌ از توقف‌ خونریزی‌ خودداری‌ کنید زیرا ممکن‌ است‌ باعث‌ کنده‌ شدن‌ لخته‌ خون‌ شده‌، خونریزی‌ عود نماید.       - از بلعیدن‌ خون‌ اجتناب‌ کنید زیرا این‌ کارممکن‌ باعث‌ دل‌آشوبه‌ و عق‌ زدن‌ شده‌ و این‌ باعث‌ ورود خون‌ به‌ داخل‌ ریه‌ها گردد.                               - برای جلوگیری‌ از عق‌زدن‌ از صحبت‌ کردن‌ اجتناب‌ کنید.                                                                                                                                     مراقبت‌های‌ طبی‌:                                                                                                                                                                                               درمان‌ فوری‌ طبی‌ در صورت‌ ناموفق‌ بودن‌ اقدامات‌ مراقبتی‌ شخصی‌ لازم‌ خواهد بود. قراردادن‌ گاز در داخل‌ بینی‌ به‌ طور فشرده‌ جهت‌ جذب‌ خون‌های‌ دفعی‌، متوقف‌ شدن‌ دفع‌ قطره‌ قطره‌ خون‌ از بینی‌ و اعمال‌ فشار برروی‌ رگ‌ اسیب‌ دیده‌. درموارد خونریزی‌ مداوم‌ یا عود کننده‌ ممکن‌ است‌ سوزاندن‌ رگ‌ درگیر لازم‌ باشد.                                                                                
 - جراحی‌ (تنها برای‌ موارد خونریزی‌ شدید) برای‌ بستن‌ شریان‌ مشروب‌ کننده‌ ناحیه‌ خونریزی‌ دهنده‌                                                                                                                                                                                                                                     
• داروها                                                                                                            
 درمان‌ دارویی‌ برای‌ هرگونه‌ اختلال‌ زمینه‌ای‌ وخیم‌                                                                                                                                              • فعالیت                                                                                                          
به‌ محض‌ بهبود فعالیت‌های‌ طبیعی‌ خود را از سربگیرید.                                                                                                                                     در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                         اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده تان‌ دچار خونریزی‌ بینی‌ شده‌اند که‌ با مراقبتی‌ شخص‌ ذکر شده‌ در بالا متوقف‌ نشده‌ است‌.                                                                               
- بروز تهوع‌ یا استفراغ‌ پس‌ از خونریزی‌ بینی‌                                                                  
- بروز تب‌ 3/38 درجه‌ سانتیگراد یا بالاتر پس‌ از گذاشتن‌ گاز درون‌ بینی‌ به‌ طور فشرده‌.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : چهارشنبه 1 شهریور 1396 | 01:11 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
خودبیمارانگاری‌ عبارت‌ است‌ از اختلالی‌ که‌ در آن‌ فرد قویاً اعتقاد دارد که‌ مبتلا به‌ یک‌ بیماری‌ جدی‌ یا مرگبار است‌، علی‌رغم‌ این‌ که‌ معاینات‌ و بررسی‌های‌ پزشکی‌ کامل‌ و همه‌ جانبه‌ هیچ‌ مشکلی‌ را نشان‌ نداده‌اند. فرد معمولاً در مورد بیماری‌ها، تشخیص‌ و درمان‌ آنها اطلاعات‌ زیادی‌ کسب‌ می‌کند زیرا به‌ پزشکان‌ زیادی‌ مراجعه‌ کرده‌ و تحت‌ بررسی‌های‌ زیادی‌ قرار می‌گیرد.                                                        • علایم‌ شایع‌                                                                                                                                                                                                     اضطراب‌ و شکایت‌ مداوم‌ از وجود علایمی‌ در هر قسمتی‌ از بدن‌. مشغولیت‌ ذهنی‌ در رابطه‌ با احتمال‌ ابتلا به‌ بیماری‌ قلبی‌ یا سرطان‌ در این‌ افراد زیاد دیده‌ می‌شود. علایم‌ ممکن‌ است‌ تغییر کنند اما اعتقاد فرد به‌ این‌ که‌ یک‌ بیماری‌ جدی‌ دارد پا برجا می‌ماند. علایمی‌ که‌ بیشتر از بقیه‌ از آنها شکایت‌ وجود دارد، عبارتند از بی‌خوابی‌، مشکلات‌ جنسی‌ و ناراحتی‌ گوارشی‌ مثل‌ نفخ‌، آروغ‌ زدن‌ و دل‌ پیچه‌. علایمی‌ که‌ فرد از آنها شکایت‌ دارد ممکن‌ است‌ تغییر کنند و بسیار اختصاصی‌، عمومی‌ یا مبهم‌ باشند.                                                                                                                                                                                                                
• علل‌                                                                                                                                                                                                                                    احتمالاً عارضه‌ای‌ از سایر اختلالات‌ روانی‌ است‌، اما علت‌ آن‌ قطعی‌ نیست‌. خود بیمار انگاری‌ در افرادی‌ که‌ قبلاً یک‌ بیماری‌ جسمانی‌ واقعی‌ در کودکی‌ داشته‌اند یا در ارتباط‌ نزدیک‌ با یک‌ خویشاوند بیمار بوده‌اند بیشتر دیده‌ می‌شود.                                                                                                                                                                                      
• عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                    
 ناشناخته‌ هستند.                                                                                                                                                                                             • پیشگیری‌                                                                                                       
راه‌ خاصی‌ برای‌ پیشگیری‌ از آن‌ شناخته‌ نشده‌ است‌. باید سعی‌ شود به‌ کودک‌ بیمار توجه‌ بیش‌ از حد مبذول‌ نشود. به‌ هنگام‌ سلامتی‌ نیز باید به‌ کودک‌ به‌ حدکافی‌ محبت‌ کرد و از وی‌ حمایت‌ به‌ عمل‌ آورد.                                                                                                                                                                                                                             
• عواقب‌ مورد انتظار                                                                                              
 معمولاً به‌ درمان‌ مقاوم‌ است‌. اکثر بیماران‌ تا آخر عمر بر این‌ اعتقاد باقی‌ می‌مانند که‌ یک‌ بیماری‌ جدی‌ دارند و مرتباً به‌ پزشکان‌ مختلف‌ مراجعه‌ می‌کنند.                                                                                                                                                                          
• عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                 
هدر دادن‌ پول‌ برای‌ کارهای‌ پزشکی‌ غیرضروری‌ و گاهی‌ خطرناک‌ 
 اصرار بر انجام‌ اعمال‌ جراحی‌ یا مصرف‌ داروهای‌ غیرضروری‌                                                                                                                                                                      
• • • درمان‌                                                                                                                                                                                                         • اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                       شرح‌ حال‌ و معاینه‌ بالینی‌ ، بررسی‌های‌ پزشکی‌ برای‌ رد در یک‌ بیماری‌ جسمی‌ ، ارزیابی‌ روانی‌                                                                     برای‌ اعضای‌ خانواده‌ زندگی‌ کردن‌ با این‌ افراد غالباً مشکل‌ است‌ زیر آنها مرتب‌ نگران‌ هستند و نیازمند توجه‌. این‌ افراد واقعاً رنج‌ می‌برند و باید سعی‌ شود که‌ از آنها حمایت‌ به‌ عمل‌ آید. رفتار مثبت‌ که‌ به‌ شکایات‌ جسمی‌ مربوط‌ نیست‌ را تشویق‌ کنید و جایزه‌ دهید. به‌ هیچ‌ عنوان‌ مشوق‌ «نقش‌ بیمار» برای‌ فرد نباشید.                                                                               
خود بیماران‌ هم‌ باید سعی‌ کنند تا به‌ جای‌ علایم‌ روی‌ سایر جنبه‌ها یا مشکلات‌ زندگی‌ تمرکز کنند. باید سعی‌ شود از رفتن‌ پیش‌ پزشکان‌ مختلف‌ به‌طور دایمی‌ و انجام آزمایشات‌ مکرر خودداری‌ شود.                                                                                                                             • داروها                                                                                                            
معمولاً دارویی‌ برای‌ این‌ اختلال‌ ضرورت‌ ندارد. پزشک‌ ممکن‌ است‌ داروهای‌ آرام‌بخش‌ به‌طور کوتاه‌مدت‌ تجویز کند.                                                                                                                                                                                                                  
 • ژیم‌ غذایی‌                                 
رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود. از مصرف‌ الکل‌ جداً خودداری‌ کنید.                                                                                                                        در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                       اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ علایم‌ خود بیمار انگاری‌ را دارید و می‌خواهید که‌ کمک‌ مناسب‌ برای‌ رفع‌ این‌ مشکل‌ بگیرید.                                                                          اگر دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. آرام‌بخش‌های‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانی‌ یا وابستگی‌ ایجاد نمایند.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : چهارشنبه 1 شهریور 1396 | 01:07 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
خروسک‌ عبارت‌ است‌ از عفونت‌، التهاب‌ و تورم‌ حنجره‌ (تارهای‌ صوتی‌) و بافت‌های‌ اطراف‌. این‌ تغییرات‌ موجب‌ سخت‌ شدن‌ تنفس‌ و یک‌ صدای‌ شبیه‌ پارس‌ سگ‌ با هر تنفس‌ یا سرفه‌ می‌شوند. خروسک‌ بیشتر در افراد زیر 6 سال‌ رخ‌ می‌دهد.                                                                                                                                                                      
• علایم‌ شایع‌                                                                                                      
خشونت‌ صدا ، سرفه‌ شبیه‌ پارس‌ سگ‌ و سخت‌شدن‌ تنفس‌، خصوصاً در شب‌ ، ناراحتی‌ یا درد در قفسه‌ سینه‌ یا گلو ، تب‌                                                                                                                                                                                                           
• علل‌                                                                                                                                                                                                                 عفونت‌ ویروسی‌ مسری‌ (ویروس‌ آنفلوانزای‌ نوع‌ آ، سایر ویروس‌های‌ آنفلوانزا و پاراآنفلوانزا؛ ویروس‌ سن‌ سی‌شیال‌ تنفسی‌؛ سایر ویروس‌های‌ مثل‌ آدنوویروس‌ها، رینوویروس‌ها، آنتروویروس‌ها، ویروس‌ کوکساکی‌، ویروس‌ اکو، رئوویروس‌، و ویروس‌ سرخک‌                           گاهی‌ عفونت‌های‌ باکتریایی‌ نیز موجب‌ خروسک‌ می‌شوند.                                                                                                                                                                      
• عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر                                                                                    
آلرژی‌ها ، عفونت‌های‌ دستگاه‌ تنفس‌ فوقانی‌ ، سابقه‌ خروسک‌                                                                                                                         • پیشگیری‌                                                                                                         
راه‌ خاصی‌ برای‌ پیشگیری‌ از آن‌ وجود ندارد.                                                                                                                                                       • عواقب‌ مورد انتظار                                                                                                                                                                                                                     خروسک‌ ممکن‌ است‌ ترس‌ زیادی‌ را در والدین‌ ایجاد کند، زیرا حملات‌ معمولاً در شب‌ رخ‌ می‌دهند و تنفس‌ کودک‌ دچار مشکل‌ می‌شود. اما در اکثر موارد، خروسک‌ جدی‌ نیست‌ و علایم‌ را می‌توان‌ برطرف‌ کرد. اگر حملات‌ به‌ هنگام‌ روز رخ‌ دهند و تب‌ نیز جزو علایم‌ باشد، بیماری‌ خطرناک‌تر است‌.                                                                                                                       
• عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                 
ذات‌الریه‌ ، عفونت‌ گوش‌ ، ندرتاً بسته‌ شدن‌ راه‌ هوا و مرگ‌                                                                                                                                 • • • درمان‌                                                                                                                                                                                                         • اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                       - اقدامات‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ کشت‌ از گلو، عکسبرداری‌ ساده‌ با اشعه‌ ایکس‌ یا سی‌تی‌اسکن‌، و لارنگوسکوپی‌ (دیدن‌ حنجره‌ با وسیله‌ مخصوص‌) باشند.                              
- در صورتی‌ که‌ بیماری‌ کودک‌ خفیف‌ باشد، می‌توان‌ از وی‌ در منزل‌ با درمان‌ حمایتی‌ مراقبت‌ به‌ عمل‌ آورد.                                                        - در مورد کودکی که‌ دچار مشکل‌ تنفسی‌ شده‌ است‌ امکان‌ دارد بستری‌ کردن‌ و دادن‌ اکسیژن‌ ضروری‌ باشد. کودک‌ معمولاً در عرض‌ 2 روز بهبود می‌یابد.                                                 
- آرامش‌ خود را حفظ‌ کنید. اضطراب‌ می‌تواند مشکل‌ تنفسی‌ کودک‌ را بدتر کند.                       
- استنشاق‌ بخار آب‌ داغ‌ ممکن‌ است‌ تنفس‌ کودک‌ را بهتر کند. کودک‌ را به‌ حمام‌ ببرید و شیر آب‌ داغ‌ را باز کنید.                                                                                                                                                                                                                           
- پیچیدن‌ پتو دور بچه‌ و بردن‌ وی‌ به‌ هوای‌ آزاد گاهی‌ می‌تواند کمک‌کننده‌ باشد.                      
- کودک‌ باید در حالت‌ نیمه‌ نشسته‌ قرار گیرد و راحت‌ باشد. کودک‌ را پای‌ تلویزیون‌ یا رادیو بنشانید یا برای‌ وی‌ داستان‌ بخوانید تا حواس‌ کودک‌ از مشکلش‌ پرت‌ و اضطرابش‌ کمتر شود. گریه‌ کردن‌ می‌تواند علایم‌ را بدتر کند.                                                                                      - از یک‌ دستگاه‌ ایجادکننده‌ رطوبت‌ خنک‌ یا بخور استفاده‌ کنید و آن‌ را تا چندین‌ شب‌ پس‌ از رفع‌ بیماری‌، حتی‌ اگر کودک‌ به‌ نظر مشکلی‌ نداشته‌ باشد، در کنار تخت‌ کودک‌ بگذارید. خروسک‌ ساده‌ غالباً عود می‌کند. دستگاه‌ ایجادکننده‌ رطوبت‌ را به‌ طور روزانه‌ تمیز کنید.                               • داروها                                                                                                                                                                                                               اگر خروسک‌ در اثر عفونت‌ باکتریایی‌ ایجاد شده‌ باشد، ممکن‌ است‌ آنتی‌بیوتیک‌ تجویز شود. البته‌ اکثر موارد در اثر ویروس‌ ایجاد می‌شوند، بنابراین‌ آنتی‌بیوتیک‌ برای‌ آنها فایده‌ای‌ ندارد.                 
برای‌ کاهش‌ تب‌ ممکن‌ است‌ از استامینوفن‌ استفاده‌ شود.                                                                                                                                 • فعالیت‌                                                                                                            
به‌ هنگام‌ حمله‌ خروسک‌، کودک‌ باید فعالیتش‌ کم‌ شود و استراحت‌ کند.                                                                                                             • رژیم‌ غذایی‌                                                                                                                                                                                                     خروسک‌ معمولاً اشتها را کم‌ می‌کند. مرتباً مقادیر کمی‌ از مایعات‌ مثل‌ آب‌، چای‌، آب‌ میوه‌ یا نوشابه‌ به‌ کودک‌ دهید، اما شیر نباید داده‌ شود. سرفه‌ کردن‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ استفراغ‌ شود، بنابریان‌ به‌ هنگام‌ حمله‌ خروسک‌ به‌ کودک‌ غذای‌ جامد ندهید.                                                     در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                         اگر کودک‌ شما دچار مشکل‌ تنفسی‌ شده‌ است‌ و نمی‌تواند آب‌ دهان‌ یا آب‌ را قورت‌ دهد. این‌ یک‌ اورژانس‌ است‌! کودک‌ را به‌ نزدیکترین‌ مرکز اورژانس‌ ببرید.                                                 
 - اگر تعداد تنفس‌ به‌ 80 تنفس‌ در دقیقه‌ برسد.                                                             
- اگر تنفس‌ به‌ سختی‌ انجام‌ گیرد و کشیده‌ شدن‌ عضلات‌ گردن‌ و قفسه‌ سینه‌ به‌ داخل‌ به‌ هنگام‌ تنفس‌، بیشتر شود.                                         - اگر ناخن‌ها یا لب‌ها تیره‌ یا آبی‌ شود.                                                                      
- اگر علایم‌ خروسک‌ خفیف‌ در عرض‌ 60-30 دقیقه‌ با درمان‌ رطوبت‌ خنک‌ رو به‌ بهبود نگذارند.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : چهارشنبه 1 شهریور 1396 | 01:05 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
خال‌های‌ پوستی‌ دیسپلاستیک‌ خال‌های‌ ضایعات‌ پوستی‌ هستند که‌ اغلب‌ رشد آنها در کودکی‌ آغاز شده‌ (گاهی‌ مادرزادی‌ هستند) و تا اوایل‌ بزرگسالی‌ معمولاً برروی‌ پوست‌ ظاهر شده‌اند. شایع‌ترین‌ انواع‌ خال‌ عبارتند از کک‌ومک‌ و خال‌ معمولی‌. خال‌های‌ دیسپلاستیک‌ نوعی‌ خال‌ پوستی‌ هستند که‌ ممکن‌ است‌ حتی‌ پس‌ از 35 سالگی‌ ظاهر شوند. اعتقاد بر این‌ است‌ که‌ این‌ خال‌های‌ دیگر زمینه‌ساز ملانوم‌ (نوعی‌ سرطانی‌ پوستی‌ خطرناک‌) هستند. اصطلاح‌ «نشانگان‌ خال‌های‌ دیسپلاستیک‌» به‌ حالتی‌ اطلاق‌ می‌شود که‌ خال‌های‌ دیسپلاستیک‌ متعدد و ملانوم‌ حداقل‌ در دو نفر از اعضای‌ درجه‌ اول‌ خانواده‌ وجود داشته‌ باشد.                                                                                                                                                              
• علایم‌ شایع‌                                                                                                                                                                                                                            ضایعاتی‌ با خصوصیات‌ زیر:                                                                                       
لبه‌های‌ ضایعه‌ نامنظم‌ و ناواضح‌ است‌.                                                                        
دارای‌ قسمت‌های‌ هم‌ مسطح‌ و هم‌ برجسته‌ می‌باشد.                                                  
قطر 15-5 میلی‌متر (بزرگتر از خال‌های‌ معمولی‌)                                                            
رنگ‌ ضایعه‌ از خرمایی‌ تا قهوه‌ای‌ تیره‌ در یک‌ زمینه‌ صورتی‌ رنگ‌ متغیر است‌.                           
 این‌ ضایعات‌ در هر جایی‌ از بدن‌ ممکن‌ است‌ ظاهر گردند ولی‌ بیشتر در ناحیه‌ پشت‌، قفسه‌ سینه‌، باسن‌، پستان‌ و سر بروز می‌کنند. این‌ ضایعات‌ هم‌ برروی‌ پوست‌ نواحی‌ در معرض‌ آفتاب‌ و هم‌ در نواحی‌ پوشیده‌ از آفتاب‌ ممکن‌ است‌ ظاهر گردند.                                                  افراد دارای‌ خال‌های‌ دیسپلاستیک‌ ممکن‌ است‌ تا حدود صدخال‌ پوستی‌ داشته‌ باشند (بیشتر افراد معمولی‌ حداکثر 20-15 خال‌ معمولی‌ دارند)                                                                                                                                                                                 
• علل‌                                                                                                                                                                                                                                     این‌ عارضه‌ ممکن‌ است‌ ارثی‌ بوده‌ و یا بدون‌ سابقه‌ خانوادگی‌ بروز کند. آسیب‌ ناشی‌ از آفتاب‌ ممکن‌ است‌ نقشی‌ در الگوی‌ توزیع‌ خال‌های‌ پوستی‌ داشته‌ باشد ولی‌ شرط‌ لازم‌ برای‌ تشکیل‌ آنها نیست‌. همچنان‌ که‌ در نواحی‌ تقریباً همواره‌ پوشیده‌ از آفتاب‌ نظیر باسن‌ و پستان‌ نیز این‌ ضایعات‌ بروز می‌کنند.                                                                                                                                                       • عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                     
سابقه‌ خانوادگی‌ خال‌های‌ دیسپلاستیک‌، ملانوم‌، یا سایر سرطان‌های‌ پوستی‌                       
افراد دارای‌ نژاد اروپای‌ شمالی‌ با موهای‌ روشن‌ و کک‌ومک‌ پوستی‌                                                                                                                   • پیشگیری‌                                                                                                                                                                                                                               استفاده‌ معمول‌ از ترکیبات‌ ضدآفتاب‌ از ترکیبات‌ با قدرت‌ ضدآفتابی‌ (SPF) 15 یا بالاتر که‌ قادر به‌ محافظت‌ پوست‌ در برابر اشعه‌ ماوراءبنفش‌ A و B هستند (بیشتر ترکیبات‌ ضدآفتاب‌ تنها در برابر اشعه‌ ماوراءبنفش‌ B اثر محافظتی‌ دارند) استفاده‌ کنید.                                                   در صورت‌ وجود سابقه‌ خانوادگی‌ خال‌های‌ دیسپلاستیک‌ یا سرطان‌ پوست‌ معاینه‌ فیزیکی‌ منظم‌ توسط‌ پزشک‌ برای‌ شناسایی‌ هرگونه‌ ضایعه‌ جدید یا شناسایی‌ تغییر در ضایعات‌ موجود توصیه‌ می‌گردد. برای‌ افراد در معرض‌ خطر زیاد تناوب‌ این‌ معاینات‌ ممکن‌ است‌ هر سه‌ ماه‌ یکبار باشد. همچنین‌ معاینه‌ معمول‌ پوست‌ توسط‌ خود بیماران‌ برای‌ تشخیص‌ هرگونه‌ تغییر در ضایعات‌ موجود توصیه‌ می‌شود. برای‌ نواحی‌ از پوست‌ که‌ مشاهده‌ آن‌ برای‌ خود فرد مشکل‌ است‌ می‌توان‌ از یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ کمک‌ گرفت‌.                                                                                                                                                                                                  
• عواقب‌ مورد انتظار                                                
در صورت‌ تشخیص‌ و درمان‌ زودرس‌، سرانجام‌ این‌ بیماری‌ مطلوب‌ است‌.                                                                                                                                                       
• عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                
ملانوم‌ (نوعی‌ سرطان‌ پوست‌ احتمالاً کشنده‌)                                                                                                                                                     • • • درمان‌                                                                                                                                                                                                         • اصولی‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                       برای‌ تشخیص‌، معاینه‌ فیزیکی‌ و نمونه‌برداری‌ پوستی‌ از ضایعات‌ مشکوک‌ انجام‌ می‌شود.            درمان‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ برداشت‌ ضایعات‌ مشکوک‌ (که‌ دچار تغییر واضح‌ شده‌اند) یا برداشت‌ همه‌ ضایعات‌ (حتی‌ ضایعاتی که‌ ظاهراً تغییری‌ نکرده‌اند) باشد.               عکس‌ رنگی‌ ممکن‌ است‌ از ضایعات‌ گرفته‌ شود تا پزشک‌ در ویزیت‌های‌ بعدی‌ با مقایسه‌ ضایعات‌ با عکس‌ قبلی‌ بتواند هرگونه‌ تغییر را شناسایی‌ کند.                                                                                                                                                                             • داروها                                                                                                             
هیچ‌ دارویی‌ برای‌ این‌ اختلال‌ لازم‌ نیست‌.                                                                                                                                                           • فعالیت‌                                                                                                           
خود را مقید سازید برای‌ هر بار تماس‌ با آفتاب‌ از ترکیبات‌ ضدآفتاب‌ و لباس‌های‌ محافظ‌ استفاده‌ کنید. در صورت‌ امکان‌ از قرار گرفتن‌ در معرض‌ آفتاب‌ بین‌ ساعت‌های‌ 10 صبح‌ تا 3 بعدازظهر اجتناب‌ کنید.                                                                                                                                                                                                                    
در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                         اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان دارای‌ ضایعات‌ پوستی‌ (خال‌) که‌ ظاهر آن‌ دچار تغییر شده‌ است‌، باشید.                                                 بروز ضایعات‌ جدید پس‌ از درمان‌



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : سه شنبه 31 مرداد 1396 | 01:24 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
خال‌های‌ پوستی‌ دیسپلاستیک‌ خال‌های‌ ضایعات‌ پوستی‌ هستند که‌ اغلب‌ رشد آنها در کودکی‌ آغاز شده‌ (گاهی‌ مادرزادی‌ هستند) و تا اوایل‌ بزرگسالی‌ معمولاً برروی‌ پوست‌ ظاهر شده‌اند. شایع‌ترین‌ انواع‌ خال‌ عبارتند از کک‌ومک‌ و خال‌ معمولی‌. خال‌های‌ دیسپلاستیک‌ نوعی‌ خال‌ پوستی‌ هستند که‌ ممکن‌ است‌ حتی‌ پس‌ از 35 سالگی‌ ظاهر شوند. اعتقاد بر این‌ است‌ که‌ این‌ خال‌های‌ دیگر زمینه‌ساز ملانوم‌ (نوعی‌ سرطانی‌ پوستی‌ خطرناک‌) هستند. اصطلاح‌ «نشانگان‌ خال‌های‌ دیسپلاستیک‌» به‌ حالتی‌ اطلاق‌ می‌شود که‌ خال‌های‌ دیسپلاستیک‌ متعدد و ملانوم‌ حداقل‌ در دو نفر از اعضای‌ درجه‌ اول‌ خانواده‌ وجود داشته‌ باشد.                                                                                                                                                              
• علایم‌ شایع‌                                                                                                                                                                                                                            ضایعاتی‌ با خصوصیات‌ زیر:                                                                                       
لبه‌های‌ ضایعه‌ نامنظم‌ و ناواضح‌ است‌.                                                                        
دارای‌ قسمت‌های‌ هم‌ مسطح‌ و هم‌ برجسته‌ می‌باشد.                                                  
قطر 15-5 میلی‌متر (بزرگتر از خال‌های‌ معمولی‌)                                                            
رنگ‌ ضایعه‌ از خرمایی‌ تا قهوه‌ای‌ تیره‌ در یک‌ زمینه‌ صورتی‌ رنگ‌ متغیر است‌.                           
 این‌ ضایعات‌ در هر جایی‌ از بدن‌ ممکن‌ است‌ ظاهر گردند ولی‌ بیشتر در ناحیه‌ پشت‌، قفسه‌ سینه‌، باسن‌، پستان‌ و سر بروز می‌کنند. این‌ ضایعات‌ هم‌ برروی‌ پوست‌ نواحی‌ در معرض‌ آفتاب‌ و هم‌ در نواحی‌ پوشیده‌ از آفتاب‌ ممکن‌ است‌ ظاهر گردند.                                                  افراد دارای‌ خال‌های‌ دیسپلاستیک‌ ممکن‌ است‌ تا حدود صدخال‌ پوستی‌ داشته‌ باشند (بیشتر افراد معمولی‌ حداکثر 20-15 خال‌ معمولی‌ دارند)                                                                                                                                                                                 
• علل‌                                                                                                                                                                                                                                     این‌ عارضه‌ ممکن‌ است‌ ارثی‌ بوده‌ و یا بدون‌ سابقه‌ خانوادگی‌ بروز کند. آسیب‌ ناشی‌ از آفتاب‌ ممکن‌ است‌ نقشی‌ در الگوی‌ توزیع‌ خال‌های‌ پوستی‌ داشته‌ باشد ولی‌ شرط‌ لازم‌ برای‌ تشکیل‌ آنها نیست‌. همچنان‌ که‌ در نواحی‌ تقریباً همواره‌ پوشیده‌ از آفتاب‌ نظیر باسن‌ و پستان‌ نیز این‌ ضایعات‌ بروز می‌کنند.                                                                                                                                                       • عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                     
سابقه‌ خانوادگی‌ خال‌های‌ دیسپلاستیک‌، ملانوم‌، یا سایر سرطان‌های‌ پوستی‌                       
افراد دارای‌ نژاد اروپای‌ شمالی‌ با موهای‌ روشن‌ و کک‌ومک‌ پوستی‌                                                                                                                   • پیشگیری‌                                                                                                                                                                                                                               استفاده‌ معمول‌ از ترکیبات‌ ضدآفتاب‌ از ترکیبات‌ با قدرت‌ ضدآفتابی‌ (SPF) 15 یا بالاتر که‌ قادر به‌ محافظت‌ پوست‌ در برابر اشعه‌ ماوراءبنفش‌ A و B هستند (بیشتر ترکیبات‌ ضدآفتاب‌ تنها در برابر اشعه‌ ماوراءبنفش‌ B اثر محافظتی‌ دارند) استفاده‌ کنید.                                                   در صورت‌ وجود سابقه‌ خانوادگی‌ خال‌های‌ دیسپلاستیک‌ یا سرطان‌ پوست‌ معاینه‌ فیزیکی‌ منظم‌ توسط‌ پزشک‌ برای‌ شناسایی‌ هرگونه‌ ضایعه‌ جدید یا شناسایی‌ تغییر در ضایعات‌ موجود توصیه‌ می‌گردد. برای‌ افراد در معرض‌ خطر زیاد تناوب‌ این‌ معاینات‌ ممکن‌ است‌ هر سه‌ ماه‌ یکبار باشد. همچنین‌ معاینه‌ معمول‌ پوست‌ توسط‌ خود بیماران‌ برای‌ تشخیص‌ هرگونه‌ تغییر در ضایعات‌ موجود توصیه‌ می‌شود. برای‌ نواحی‌ از پوست‌ که‌ مشاهده‌ آن‌ برای‌ خود فرد مشکل‌ است‌ می‌توان‌ از یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ کمک‌ گرفت‌.                                                                                                                                                                                                  
• عواقب‌ مورد انتظار                                                
در صورت‌ تشخیص‌ و درمان‌ زودرس‌، سرانجام‌ این‌ بیماری‌ مطلوب‌ است‌.                                                                                                                                                       
• عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                
ملانوم‌ (نوعی‌ سرطان‌ پوست‌ احتمالاً کشنده‌)                                                                                                                                                     • • • درمان‌                                                                                                                                                                                                         • اصولی‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                       برای‌ تشخیص‌، معاینه‌ فیزیکی‌ و نمونه‌برداری‌ پوستی‌ از ضایعات‌ مشکوک‌ انجام‌ می‌شود.            درمان‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ برداشت‌ ضایعات‌ مشکوک‌ (که‌ دچار تغییر واضح‌ شده‌اند) یا برداشت‌ همه‌ ضایعات‌ (حتی‌ ضایعاتی که‌ ظاهراً تغییری‌ نکرده‌اند) باشد.               عکس‌ رنگی‌ ممکن‌ است‌ از ضایعات‌ گرفته‌ شود تا پزشک‌ در ویزیت‌های‌ بعدی‌ با مقایسه‌ ضایعات‌ با عکس‌ قبلی‌ بتواند هرگونه‌ تغییر را شناسایی‌ کند.                                                                                                                                                                             • داروها                                                                                                             
هیچ‌ دارویی‌ برای‌ این‌ اختلال‌ لازم‌ نیست‌.                                                                                                                                                           • فعالیت‌                                                                                                           
خود را مقید سازید برای‌ هر بار تماس‌ با آفتاب‌ از ترکیبات‌ ضدآفتاب‌ و لباس‌های‌ محافظ‌ استفاده‌ کنید. در صورت‌ امکان‌ از قرار گرفتن‌ در معرض‌ آفتاب‌ بین‌ ساعت‌های‌ 10 صبح‌ تا 3 بعدازظهر اجتناب‌ کنید.                                                                                                                                                                                                                    
در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                         اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان دارای‌ ضایعات‌ پوستی‌ (خال‌) که‌ ظاهر آن‌ دچار تغییر شده‌ است‌، باشید.                                                 بروز ضایعات‌ جدید پس‌ از درمان‌



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : سه شنبه 31 مرداد 1396 | 01:22 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
خراشیدگی‌ یا زخم‌ قرنیه‌ عبارت‌ است‌ از وجود یک‌ زخم‌ باز در لایه‌های‌ بافت‌ نازک‌ و شفاف‌ قرنیه‌. این‌ زخم‌ علاوه‌ بر قرنیه‌، تأثیراتی‌ روی‌ ملتحمه‌ (پوشش‌ روی‌ ناحیه‌ سفیدی‌ چشم‌)، مردمک‌ (قسمت‌ رنگی‌ چشم‌)، و مایع‌ داخل‌ فضای‌ جلویی‌ چشم‌ می‌گذارد.                                                                                                                                                            
• علایم‌ شایع‌                                                                                                                                                                                                           درد چشم‌ که‌ معمولاً شدید است‌. ، حساسیت‌ به‌ نور زیاد ، انقباضات‌ ناگهانی‌ و شدید در پلک‌ چشم‌ ، اشک‌ ریزش‌ ، تاری‌ دید ، قرمزی‌ در ناحیه‌ سفیدی‌ چشم‌ ، ترشح‌ از چشم‌                                                                                                                                         • علل‌                                                                                                                                                                                                                                    استفاده‌ از لنزهای‌ تماسی‌ به‌ مدت‌ طولانی‌ یا لنزهای‌ تماسی‌ که‌ درست‌ در جای‌ خود قرار نمی‌گیرد.                                                             آسیب‌ به‌ قرینه‌، یا پریدن‌ یک‌ جسم‌ خارجی‌ مثل‌ تکه‌ کوچکی‌ از فلز، شن‌، یا شیشه‌ به‌ درون‌ قرینه‌. امکان‌ دارد یک‌ عفونت‌ باکتریایی‌، معمولاً در اثر پنوموکوکک‌، استرپتوکک‌، یا استافیلوکک‌، به‌ دنبال‌ این‌ آسیب‌ به‌ وجود آید.                                                                                   عفونت‌ با ویروس‌ هرپس‌ سیمپلکس‌ که‌ در دهان‌ باعث‌ تب‌ خال‌ می‌شود.                              
عفونت‌ پلک‌ها و ملتحمه‌ 
بسته‌ نشدن‌ کامل‌ پلک‌ها تمام‌ عفونت‌های‌ فوق‌ مسری‌ هستند و از فرد به‌ فرد یا از یک‌ قسمت‌ از بدن‌ به‌ قسمت‌ دیگر انتقال‌ می‌یابند، که‌ این‌ امر خصوصاً در مورد انتقال‌ عفونت‌ در تب‌ خال‌ در اثر تماس‌ انگشت‌ با چشم‌ مصداق‌ دارد.                                                                                                                                                                                                
• عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                     
عفونت‌ اخیر یا آسیب‌ به‌ چشم‌ ، سیگار کشیدن‌ یا قرار گرفتن‌ در معرض‌ سایر تحریک‌کننده‌های‌ چشم‌ در محیط‌ ، لنزهای‌ تماسی‌ (خصوصاً نوع‌ نرم‌ آنها) ، پرکاری‌ تیرویید                                                                                                                                                     
• پیشگیری‌                                                                                                                                                                                                                              دستان‌ خود را مرتب‌ بشویید.                                                                                 
 از وارد آمدن‌ آسیب‌ به‌ قرنیه‌ خود جلوگیری‌ کنید. به‌ هنگام‌ تراشکاری‌ و کار با فلز و چوب‌ از عینک‌های‌ مخصوص‌ محافظت‌ از چشم‌ استفاده‌ کنید.                                                      اگر تب‌ خال‌ دارید، دست‌ به‌ چشمان‌ خود نزنید.                                                             
در استفاده‌ از لنزهای‌ تماسی‌ کمال‌ دقت‌ را به‌ کار گیرید.                                                                                                                                                         • عواقب‌ مورد انتظار                                                                                                                                                                                           زخم‌ قرنیه‌ یک‌ مشکل‌ جدی‌ چشم‌ به‌ حساب‌ می‌آید. این‌ مشکل‌ معمولاً در عرض‌ 3-2 هفته‌ با درمان‌ خوب‌ می‌شود.                                         اگر بافت‌ جوشگاهی‌ که‌ از التیام‌ زخم‌ قرنیه‌ به‌ جای‌ مانده‌ است‌ باعث‌ بروز مشکل‌ در بینایی‌ شود، با انجام‌ پیوند قرنیه‌ (تعویض‌ قرنیه‌ با یک‌ قرنیه‌ سالم‌) ممکن‌ است‌ بتوان‌ بینایی‌ را تقریباً به‌ حالت‌ اول‌ برگرداند.                                                                                                                                                                                                                     
• عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                 
در صورت‌ غفلت‌ از زخم‌ قرنیه‌، تخریب‌ بافتی‌ می‌تواند در قرنیه‌ نفوذ کرده‌ و به‌ این‌ ترتیب‌ باعث‌ ورود عفونت‌ به‌ داخل‌ کره‌ چشم‌ شود. در این‌ صورت‌ ممکن‌ است‌ بینایی‌ به‌ طور دایم‌ از دست‌ برود.                                                                                                                           
• • • درمان‌                                                                                                                                                                                                                   • اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                        آزمایشات‌ تشخیصی‌ عبارتند از: معاینه‌ چشم‌، گاهی‌ انجام‌ آزموش‌ سنجش‌ دقت‌ بینایی‌، و کشت‌ خرده‌های‌ تراشیده‌ شد از سطح‌ قرنیه‌                                                               
 درمان‌ عبارت‌ است‌ از در آوردن‌ هرگونه‌ جسم‌ خارجی‌ از قرنیه‌، قطره‌ یا پماد چشمی‌، گذاشتن‌ کمپرس‌ محکم‌ و پوشش‌ روی‌ چشم‌                 می‌توان‌ از کمپرس‌ آب‌ خنک‌ تا زمانی‌ که‌ احساسی‌ خوبی‌ به‌ دست‌ می‌دهند استفاده‌ کرد.                                                                                                                             
• داروها                                                                                                                                                                                                                قطره‌ها یا پمادهای‌ آنتی‌بیوتیکی‌ یا آنتی‌بیوتیک‌های‌ خوراکی‌ برای‌ عفونت‌ باکتریایی‌                    
دارو برای‌ عفونت‌های‌ ویروسی‌ و قارچی‌                                                                      
برای‌ درد خفیف‌ می‌توان‌ از استامینوفن‌ استفاده‌ کرد.                                                                                                                                         • فعالیت‌                                                                                                            
پس‌ از درمان‌، فعالیت‌ طبیعی‌ خود را زودتر از زمان‌ ممکن‌ مجدداً آغاز کنید.                                                                                                         در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                          اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان علایم‌ زخم‌ قرنیه‌ را دارید.                                         
اگر یکی‌ از موارد زیر به‌ هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهد:                                                                
ـ تب‌ بالای‌ 3/38 درجه‌ سانتیگراد                                                                              
 ـ دردی‌ که‌ با استامینوفن‌ خوب‌ نمی‌شود.                                                                    
ـ تغییر بینایی‌                                                                                                       
- اگر دچار علایم‌ جدید و بدون‌ توجیه‌. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : سه شنبه 31 مرداد 1396 | 01:21 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
تعداد کل صفحات : 164 ::      ...   3   4   5   6   7   8   9   ...  
لطفا از دیگر صفحات نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • روانه ورزش