توکسوپلاسموز عبارت‌ است‌ از یک‌ عفونت‌ تک‌یاخته‌ای‌ که‌ در انسان‌ها و بسیاری‌ از گونه‌های‌ پستانداران‌ و پرندگان‌ ایجاد می‌شود. چند نوع‌ در انسان‌ها رخ‌ می‌دهد: توکسوپلاسموز مادرزادی‌ (از مادر دچار عفونت‌ به‌ کودک‌ متولد نشده‌اش‌ منتقل‌ می‌گردد)؛ توکسوپلاسموز چشمی‌ (رتینوکوروئیدیت‌ نیز خوانده‌ می‌شود که‌ معمولاً حاصل‌ توکسوپلاسموز مادرزادی‌ است‌ ولی‌ علایم‌ ممکن‌ است‌ در 40-20 سالگی‌ ایجاد شوند)؛ توکسوپلاسموز حاد در فرد سالم‌؛ توکسوپلاسموز حاد در فرد دچار نقص‌ ایمنی‌ (افراد مبتلا به‌ ایدز یا سرطان‌ یا افرادی‌ که‌ داروهای‌ سرکوبگر ایمنی‌ مصرف‌ می‌کنند).                                                                                                                                                                                                                        
• علایم‌ شایع‌                                                                                                     
معمولاً بدون‌ علامت‌ (90%-80% بیماران‌) ، تب‌ ، تورم‌ غدد لنفاوی‌ ، خستگی‌ ، درد عضلانی‌ ، گلودرد ، رتینیت‌ (التهاب‌ شبکیه‌) ، بثور (گاهی‌)                                                                                                                                                                                    
• علل‌                                                                                                                                                                                                                                     تک‌یاخته‌، توکسوپلاسما گوندی‌ که‌ معمولاً به‌ یکی‌ از روش‌های‌ زیر منتقل‌ می‌گردد:                  
 خوردن‌ گوشت‌های‌ کم‌پخته‌ شده‌ حیوانات‌ دچار عفونت‌                                                    
گربه‌های‌ حامل‌ میکروب‌ می‌توانند آن‌ را از مدفوع‌ خود دفع‌ کنند؛ انسان‌هایی‌ که‌ با بی‌دقتی‌ به‌ فضله‌ گربه‌ دست‌ می‌زنند (یا پس‌ از دست‌ زدن‌ به‌ آن‌، دست‌ خود را نمی‌شویند)، ممکن‌ است‌ دچار عفونت‌ گردند. بچه‌های‌ کوچکی‌ که‌ خاک‌ دچار عفونت‌ (آلوده‌ با مدفوع‌ سگ‌ یا گربه‌) را می‌خورند، ممکن‌ است‌ دچار عفونت‌ شوند.   انتقال‌ خون‌                                                                                                        
 زن‌ بارداری‌ که‌ دچار عفونت‌ می‌گردد، می‌تواند آن‌ را به‌ کودک‌ به‌ دنیا نیامده‌اش‌ منتقل‌ کند (غالباً با اثرات‌ شدید).                                                                         • عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                     
سرکوب‌ ایمنی‌ در اثر بیماری‌ یا داروها ، تماس‌ با گربه‌ها ، تماده‌ کردن‌ نامناسب‌ غذا                                                                                                                       • پیشگیری‌                                                                                                                                                                                                                               از خوردن‌ گوشت‌های‌ خام‌ یا کم‌پخته‌ شده‌ یا تخم‌مرغ‌های‌ نپخته‌ یا نوشیدن‌ شیر غیرپاستوریزه‌، خودداری‌ کنید. از روش‌های‌ مناسب‌ برای‌ آماده‌ کردن‌ و نگهداری‌ محصولات‌ گوشتی‌ استفاده‌ کنید. پس‌ از دست‌ زدن‌ به‌ گوشت‌های‌ خام‌، دست‌ها را با دقت‌ بشویید.                              
 زن‌ باردار در اوایل‌ بارداری‌ باید تحت‌ آزمون‌های‌ آزمایشگاهی‌ خون‌ قرار بگیرد تا معلوم‌ شود دارای‌ آنتی‌بادی‌ بر ضد توکسوپلاسموز است‌ یا خیر. باید در هفته‌های‌ 18-16 بارداری‌ نیز دوباره‌ آزمایش‌ شود تا معلوم‌ شود عفونت‌ را کسب‌ کرده‌ است‌ یا خیر و در صورت‌ مثبت‌ بودن‌، ممکن‌ است‌ سقط‌ درمانی‌ مدنظر قرار گیرد.       افراد دچار نقص‌ ایمنی‌ و زنان‌ باردار باید از تماس‌ با مدفوع‌ گربه‌ خودداری‌ کنند.                       
 محوطه‌ بازی‌ کودکان‌ از جمله‌ جعبه‌های‌ شنی‌ را از مدفوع‌ سگ‌ و گربه‌ محفوظ‌ دارید.                                                                                                                       • عواقب‌ مورد انتظار                                                                                              
 اکثر افراد دچار عفونت‌، علایمی‌ ندارند و افراد دچار علایم‌ خفیف‌ بدون‌ هیچ‌گونه‌ عارضه‌ متعاقبی‌ خود به‌ خود بهبود می‌یابند.                                                         • عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                                                                                                                                       برای‌ زنان‌ باردار ـ وقتی‌ عفونت‌ در اوایل‌ بارداری‌ رخ‌ دهد: سقط‌، تولد مرده‌، اختلالات‌ مزمن‌ مختلف‌ (تشنج‌) و نقایص‌ تولد (کوری‌، کری‌) در نوزاد (ممکن‌ است‌ برخی‌ از آنها سال‌ها ظاهر نشوند). عفونت‌ اواسط‌ و اواخر بارداری‌ معمولاً اثرات‌ بدی‌ ندارد.                                                     
برای‌ بیماران‌ دچار نقص‌ ایمنی‌ ـ آسیب‌ ریه‌ و قلب‌، التهاب‌ مغز، عود                                     
 برای‌ بیمارانی‌ که‌ دچار نقص‌ ایمنی‌ نیستند ـ به‌ ندرت‌ ممکن‌ است‌ التهاب‌ ریه‌ یا مغز ایجاد گردد. کودکان‌ کم‌سن‌تر (زیر 5 سال‌) ممکن‌ است‌ دچار التهاب‌ چشم‌ شوند.                                                                                                                                                        
• • • درمان‌                                                                                                                                                                                                                               
• اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                                             تشخیص‌ شامل‌ شرح‌ حال‌ طبی‌، معاینه‌ فیزیکی‌ و بررسی‌های‌ آزمایشگاهی‌ خون‌ برای‌ تشخیص‌ عفونت‌ است‌.                                                                                  معمولاً برای‌ فرد سالم‌،غیرباردار و بدون‌ علامت‌ درمان‌ لازم‌ نیست‌.برای‌ کودک‌ زیر 5 سال‌داروهایی‌ تجویز می‌گردد تا از عوارض‌ چشمی‌ پیشگیری‌ شود.                 زن‌ باردار ـ پزشک‌ شما در مورد درمان‌های‌ موجود، خطرات‌ و عواقب‌ مورد انتظار بحث‌ خواهد کرد.   بیمار دچار نقص‌ ایمنی‌ ـ درمان‌ با دارو صورت‌ می‌گیرد.           نوزادان‌ دچار عفونت‌ با دارو درمان‌ میشوند (چه‌ با علامت‌ چه‌ بدون‌ علامت‌ زیرا میکروب‌ها میتوانند پس‌ از تولد تکثیر یابند).                                                              در صورت‌ تجویز دارو برای‌ شما، پزشک‌ شما آزمون‌های‌ خونی‌ فراوانی‌ را برای‌ پایش‌ عوارض‌ جانبی‌ انجام‌ خواهد داد.                                                                                                                                                                                                                        
• داروها                                                                                                                                                                                                                                  پیریمتامین‌، سولفادیازین‌ یا تری‌سولفاپیریمیدین‌ها به‌ مدت‌ 4-3 هفته‌ و اسید فولیک‌ برای‌ کاهش‌ عوارض‌ جانبی‌ پیریمتامین‌ غالباً تجویز می‌شوند.                        کورتیکواستروئیدها، در صورت‌ لزوم‌، برای‌ التهاب‌                                                              
سایر داروها هم‌اکنون‌ در حال‌ ارزیابی‌ هستند.                                                                                                                                                                                     • فعالیت‌                                                                                                            
سطح‌ فعالیت‌ باتوجه‌ به‌ شدت‌ علایم‌ تعیین‌ خواهد شد.                                                                                                                                                                      در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                                                   اگر شما یا کودکتان‌ علایم‌ توکسوپلاسموز را داشته‌ باشید.                                             
 اگر پس‌ از تشخیص‌ و درمان‌ علایم‌ بدتر شوند یا بهبود نیابند.                                            
 اگر شما دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ داشته‌ باشند.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : یکشنبه 29 مرداد 1396 | 07:05 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
کجی‌ گردن‌ عبارت‌ است‌ از انقباض‌ یا اسپاسم‌ مزمن‌ عضلات‌ گردن‌ که‌ باعث‌ چرخیدن‌ یا خم‌ شدن‌ گردن‌ شود. افراد 60-30 ساله‌ یا کودکان‌ زیر 10 سال‌ را مبتلا می‌کند. یک‌ نوع‌ آن‌ مادرزادی‌ است‌ و نوزادان‌ را مبتلا می‌کند.                                                                                                                                                         • علایم‌ شایع‌                                                                                                    
 موارد زیر ممکن‌ است‌ به‌طور دایم‌ یا متناوب‌ وجود داشته‌ باشند:                                         
چرخیدن‌ سر به‌ یک‌ طرف‌ یا خم‌ شدن‌ آن‌ به‌ پایین‌                                                           
اسپاسم‌ عضلات‌ گردن‌ که‌ گاهی‌ دردناک‌ است‌.                                                                                                                                                                                  • علل‌                                                                                                                                                                                                                                     نقص‌ هنگام‌ تولد ، آسیب‌ به‌ عضلات‌ گردن‌ یا مهره‌ها در هنگام‌ تولد یا بعد از آن‌ ، التهاب‌ عضلات‌ گردن‌ ، آسیب‌ به‌ ستون‌ فقرات‌ گردنی‌ ، اختلال‌ عضوی‌ دستگاه‌ عصبی‌ مرکزی‌ ، تومور ، استرس‌ و تعارض‌ روانی‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ تورتیکولی‌ متناوب‌ گردد.                                                                                                                     • عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                                                                                                                                           تومورهای‌ بافت‌ نرم‌ یا استخوان‌های‌ گردن‌ ، زایمان‌ نوزاد همراه‌ با تروما ، بیماری‌ روانی‌ ، صدمه‌ و آسیب‌ ،‌داروها (فنوتیازین‌ها، بوتیروفنون‌ها)، سابقه‌ خانوادگی‌ تورتیکولی‌، پرکاری‌ تیرویید، بیماری‌ها یا عفونت‌های‌ مغزی‌                                                                                                                                                                • پیشگیری‌                                                                                                        
 پیشگیری‌ خاصی‌ ندارد. انواع‌ مرتبط‌ با استرس‌ را می‌توان‌ با روش‌های‌ کاهش‌ استرس‌ از جمله‌ بازخورد زیستی‌ پیشگیری‌ کرد.                                                                                                                                                                                                       
• عواقب‌ مورد انتظار                                                                                                                                                                                                                     تورتیکولی‌ مادرزادی‌ را معمولاً می‌توان‌ با فعالیت‌های‌ کشش‌دهنده‌ عضلات‌ یا جراحی‌ تصحیح‌ کرد. سایر انواع‌ با درمان‌ بهبود خواهند یافت‌ یا بهتر خواهند شد. زمان‌ بهبودی‌ متغیر است‌. بعضی‌ موارد چند سال‌ به‌ درمان‌ نیاز دارند.                                                                                                                                              • عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                 
نوع‌ مادرزادی‌ بدون‌ درمان‌ دایمی‌ باعث‌ می‌شود ظاهر سر و گردن‌، غیرطبیعی‌ و غیرجذاب‌ گردد.                                                                                                     • • • درمان‌                                                                                                                                                                                                                              
• اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                                             آزمون‌های‌ تشخیصی‌ می‌توانند شامل‌ رادیوگرافی‌، سی‌تی‌اسکن‌ یا ام‌.آر.آی‌ برای‌ کمک‌ به‌ رد سایر اختلالات‌ باشند.                                                                            تورتیکولی‌ مادرزادی‌ ابتدا با فیزیوتراپی‌ شامل‌ درمان‌ غیرفعال‌ روزانه‌ به‌ مدت‌ حداقل‌ یک‌ سال‌ درمان‌ می‌گردد، سپس‌ در صورت‌ عدم‌ موفقیت‌ درمان‌، جراحی‌        برای‌ دراز کردن‌ عضلات‌ گردن‌ انجام‌ می‌شود. برای‌ سایر انواع‌ تورتیکولی‌ درمان‌های‌ دارویی‌ متفاوتی‌ در دسترس‌ هستند که‌ ممکن‌ است‌ در کنار فیزیوتراپی‌ و ماساژ کمک‌کننده‌ باشند.  ممکن‌ است‌ بریس‌ یا کرست‌ گردن‌ پیشنهاد گردد.                                                         درد ناشی‌ از اسپاسم‌ گردن‌ را با گرم‌ کردن‌ یا ماساژ تسکین‌ دهید. از دوش‌ آب‌ گرم‌ یا کمپرس‌ داغ‌ و پمادهای‌ گرم‌کننده‌ عمقی‌ یا لامپ‌های‌ گرمایی‌ استفاده‌ کنید.                                   
 ممکن‌ است‌ درمان‌ با فراصوت‌ پیشنهاد گردد.                                                                
ممکن‌ است‌ اقدام‌ جراحی‌ برای‌ قطع‌ اعصاب‌ گردن‌ پیشنهاد شود.                                                                                                                                                   • داروها                                                                                                                                                                                                                                  
آنتی‌ کولینرژیک‌ها، بنزودیازپین‌ها، شل‌کننده‌های‌ عضلانی‌ یا ضدافسردگی‌های‌ سه‌حلقه‌ای‌، داروهایی‌ هستند که‌ ممکن‌ است‌ تجویز گردند.                                     ممکن‌ است‌ تزریقات‌ متعدد سم‌ بوتولینوم‌ نوع‌ آ در عضلات‌ گردن‌ تجویز شود.                                                                                                                         
 • فعالیت‌                                                                                                          
 به‌ محض‌ بهبود علایم‌ می‌توان‌ فعالیت‌های‌ طبیعی‌ را از سر گرفت‌.                                                                                                                                                 در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                                                   اگر نوزاد شما علایم‌ تورتیکولی‌ را داشته‌ باشد.                                                             
 اگر شما دچار درد یا اسپاسم‌ گردن‌ به‌ مدت‌ بیش‌ از یک‌ هفته‌ شوید.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : یکشنبه 29 مرداد 1396 | 07:02 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
تنگی‌ هیپرتروفیک‌ زیر آئورت‌ با علت‌ ناشناخته‌ عبارت‌ است‌ از یک‌ بیماری‌ مزمن‌ قلب‌ که‌ در آن‌ عضله‌ قلب‌ بزرگ‌ شده‌ و مانع‌ پمپاژ مناسب‌ خون‌ توسط‌ قلب‌ می‌شود. برون‌ده‌ قلب‌ بسته‌ به‌ این‌ که‌ تنگی‌ باعث‌ انسداد مجرای‌ خروجی‌ شود یا خیر ممکن‌ است‌ کم‌، طبیعی‌ یا زیاد باشد. اگر برون‌ده‌ قلب‌ طبیعی‌ باشد، این‌ بیماری‌ ممکن‌ است‌ تا سال‌ها پنهان‌ باقی‌ بماند.                                                                                                                                            • علایم‌ شایع‌                                                                                                      
درد قفسه‌ سینه‌ (آنژین‌ صدری‌) ، نامنظم‌ بودن‌ ضرباهنگ‌ قلب‌ ، غش‌ کردن‌ ، تنگی‌ نفس‌ ، ورم‌ پا و مچ‌ پا ، گشادشدن‌ سیاهرگ‌های‌ گردن‌ ، نارسایی‌ قلبی‌ ، صدای‌ غیرطبیعی‌ در قلب‌                                                                                                                                    
• علل‌                                                                                                                                                                                                                                     ضخیم‌شدگی‌ بطن‌ چپ‌ قلب‌ با علت‌ ناشناخته‌. این‌ امر موجب‌ انسداد جریان‌ خون‌ می‌شود، و قلب‌ ممکن‌ است‌ ناتوان‌ از پمپاژ خون‌ به‌ حد کافی‌ به‌ هنگام‌ فعالیت‌ بدنی‌ باشد. در بعضی‌ از موارد، این‌ بیماری‌ به‌ صورت‌ توارث‌ غالب‌ به‌ ارث‌ می‌رسد.                                                                                                                                                                         • عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                    
 سابقه‌ خانوادگی‌ این‌ بیماری‌                                                                                                                                                                                                          • پیشگیری‌                                                                                                         
اگر سابقه‌ خانوادگی‌ این‌ بیماری‌ را دارید، پیش‌ از تشکیل‌ خانواده‌ برای‌ مشاوره‌ ژنتیکی‌ مراجعه‌ کنید.                                                                                                                                                                                                                                     
 • عواقب‌ مورد انتظار                                                                                               
علایم‌ را می‌توان‌ با دارو یا جراحی‌ تحت‌کنترل‌ در آورد، اما ممکن‌ است‌ نیاز به‌ تغییر در شیوه‌ زندگی‌ وجود داشته‌ باشد.                                                                                                                                                                                                          
 • عوارض‌ احتمالی‌                                                                                  
 نامنظمی‌ ضربان‌ قلب‌ ، عفونت‌ باکتریایی‌ دریچه‌ قلب‌ ، مرگ‌ ناگهانی‌                                                                                                                                                 • • • درمان‌                                                                                                                                                                                                                              • اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                                             بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ موارد زیر باشند: کاتتریزاسیون‌ قلب‌ برای‌ اندازه‌گیری‌ جریان‌ خون‌ و فشار محفظه‌های‌ مختلف‌ قلب‌؛ عکس‌برداری‌ از قلب‌ با اشعه‌ ایکس‌؛ نوار قلب‌؛ و اکوکاردیوگرافی‌(بررسی‌ قلب‌ با امواج‌ فراصوت‌ به‌ کمک‌ وسیله‌ای‌ که‌ روی‌ سینه‌ گذشته‌ میشود).  اهداف‌ درمان‌ عبارتند از شل‌ کردن‌ بطن‌ و تخفیف‌ انسداد مسیر خروجی‌ پمپاژ قلب‌. درمان‌ معمولاً اول‌ بار با دارو صورت‌ می‌پذیرد.                                                                                  باید تحت‌ نظارت‌ دقیق‌ پزشکی‌ قرار گرفت‌.                                                                   
مشاوره‌ روانی‌ برای‌ کمک‌ به‌ سازگاری‌ با اثرات‌ عاطفی‌ بیماری‌ مزمن‌                                    جراحی‌ برای‌ کم‌کردن‌ انسداد، در صورتی‌ که‌ دارو نتواند مؤثر واقع‌ شود.                                                                                                                                                      استفاده‌ از دستگاه‌ شوک‌ قلبی‌ برای‌ درمان‌ نامنظمی‌های‌ ضربان‌ قلب‌ که‌ جان‌ بیمار را در معرض‌ خطر قرار داده‌اند و بهبود برون‌ده‌ قلب‌                                                                          همیشه‌ یک‌ دست‌بند یا گردن‌آویز که‌ نشاندهنده‌ بیماری‌ شما باشد به‌ همراه‌ داشته‌ باشید.      افراد خانواده‌، دوستان‌ نزدیک‌ و آشنایان‌ محل‌ کار باید احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌ را فرا گیرند تا در صورت‌ بروز ایست‌ قلبی‌ بتوانند به‌ شما کمک‌ نمایند.                                                                                                                                                                                      • داروها                                                                                                                                                                                                                                   داروهای‌ مسدودکننده‌ بتا آدرنرژیک‌ (معمولاً پروپرانولول‌) یا داروهای‌ مسدودکننده‌ کانال‌ کلسیمی‌ برای‌ پیشگیری‌ از نامنظمی‌های‌ ضربان‌ قلب‌ تجویز خواهند شد.  برای‌ درد آنژینی‌ از نیتروگلیسیرین‌ استفاده‌ نکنید. این‌ دارو باعث‌ گشادشدن‌ سرخرگ‌ها می‌شود که‌ زیانبار است‌.                                                                                                                                                                                                                         
• فعالیت‌                                                                                                                                                                                                                                 پزشک‌ راهنمایی‌ لازم‌ در مورد مقدار مجاز و ایده‌آل‌ فعالیت‌ بدنی‌ را به‌ شما ارایه‌ خواهد داد. توانایی‌ شما در افزایش‌ فعالیت‌ به‌ پاسخ‌ شما به‌ درمان‌ بستگی‌ خواهد داشت‌. هیچگاه‌ به‌ دید یک‌ فرد معلول‌ به‌ خود نگاه‌ نکنید.                                                                              
 باید از فعالیت‌های‌ بدنی‌ و ورزش‌ شدید خودداری‌ شود، زیرا خطر مرگ‌ ناگهانی‌ زیاد است‌.                                                                                                             • رژیم‌ غذایی‌                                                                                                      
معمولاً رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود. اگر مایع‌ درون‌ بدن‌ شما تجمع‌ یافته‌ باشد (یک‌ علامت‌ احتمالی‌ از نارسایی‌ احتقانی‌ قلب‌)، ممکن‌ است‌ توصیه‌ به‌ مصرف‌ رژیم‌ کم‌ نمک‌ شود. 
 در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                                                   اگر شما دچار علایم‌ تنگی‌ هیپرتروفیک‌ زیر آئورت‌ با علت‌ ناشناخته‌ هستید، یا علایم‌ به‌ هنگام‌ درمان‌ بدتر شده‌اند.                                                                             اگر دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : یکشنبه 29 مرداد 1396 | 06:59 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
تنگی‌ مری‌ یا ازوفاژیت‌ خورنده‌ عبارت‌ است‌ از تنگ‌ شدن‌ مری‌ به‌علت‌ التهاب‌. تنگی‌ مری‌ باعث‌ مشکل‌ در بلع‌ می‌شود.                                            ازوفاژیت‌ خورنده‌ عبارت‌ است‌ از تنگ‌ شدن‌ مری‌ به‌علت‌ آسیب‌ شیمیایی‌                                                                                                                                        • علایم‌ شایع‌                                                                                                                                                                                                                            کاهش‌ ناگهانی‌ یا تدریجی‌ در توانایی‌ بلع‌. در صورت‌ تدریجی‌ بودن‌ این‌ حالت‌، مشکل‌ بلع‌ ابتدا در مورد غذاهای‌ جامد رخ‌ می‌دهد و سپس‌ مایعات‌ ،‌ درد در دهان‌ و قفسه‌ سینه‌ پس‌ از خوردن‌ ، افزایش‌ بزاق‌ دهان‌ ، تند شدن‌ تنفس‌ ،‌ استفراغ‌ ، که‌ گاهی‌ مخاط‌ یا خون‌ در آن‌ وجود دارد. البته‌ سرطان‌ معده‌ هم‌ غالباً علایم‌ مشابهی‌ ایجاد می‌کند.                                                                                                                                                                           
• علل‌                                                                                                                                                                                                                                     تشکیل‌ بافت‌ جوشگاهی‌ در مری‌ به‌دنبال‌ التهاب‌ یا آسیب‌ ناشی‌ از:                                    
ترش‌ کردن‌ مزمن‌ یا فتق‌ معده‌                                                                                 
 استفاده‌ طولانی‌مدت‌ از لوله‌های‌ مخصوص‌ تغذیه‌                                                            
بلع‌ اتفاقی‌ آب‌ قلیا یا سایر مواد شیمیایی‌ خورنده‌ توسط‌ کودک‌. این‌ یک‌ اورژانس‌ است‌.              
بلع‌ عمدی‌ آب‌ قلیا یا سایر مواد شیمیایی‌ خورنده‌ جهت‌ خودکشی‌                                      
پرخوری‌ روانی‌ (معمولاً فرد پس‌ از پرخوری‌ خود را وادار به‌ استفراغ‌ می‌کند) اشعه‌درمانی‌ به‌ گلو، گردن‌ یا قفسه‌ سینه‌                                                                                                                                                                                                                   
• عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                    
 نگهداری‌ نامناسب‌ و بدون‌ احتیاط‌ از مواد شیمیایی‌ خورنده‌ مثل‌ آب‌ قلیا، نفت‌ چراغ‌،مواد پاک‌کننده‌ یا سفیدکننده‌ قوی‌                                                                                                                                                                                                                      
• پیشگیری‌                                                                                                         
تمام‌ مواد شیمیایی‌ را خارج‌ از دسترس‌ کودکان‌ نگهداری‌ کنید.                                          
از استفاده‌ طولانی‌مدت‌ از لوله‌های‌ تغذیه‌ خودداری‌ کنید.                                                                                                                                                                        • عواقب‌ موردانتظار                                                                                               
 معمولاً با درمان‌ خوب‌ می‌شود. با درمان‌ منظم‌ برای‌ گشاد کردن‌ تنگی‌، بلع‌ را می‌توان‌ در حالت‌ طبیعی‌ نگاه‌ داشت‌.                                                                                                                                                                                                                    
• عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                
 سوءتغذیه‌ به‌علت‌ ناتوانی‌ در خوردن‌ ، سوراخ‌شدن‌ مری‌. این‌ حالت‌ ممکن‌ است‌ زندگی‌ را به‌ مخاطره‌ افکند.                                                                                                                                                                                                                          
 • • • درمان‌                                                                                                                                                                                                                              • اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                                             اقدامات‌ تشخیصی‌ مثل‌ آندوسکوپی‌ (دیدن‌ مری‌ با یک‌ لوله‌ که‌ سر آن‌ منبع‌ نور قرار دارد). برای‌ اطمینان‌ از اینکه‌ تنگی‌ خوش‌خیم‌ است‌ و در اثر سرطان‌ نیست‌، مقدار کمی‌ بافت‌ از محل‌ تنگی‌ برداشته‌ می‌شود تا مورد بررسی‌ پاتولوژی‌ قرار گیرد. همچنین‌ امکان‌ دارد عکس‌برداری‌ از مری‌ به‌هنگام‌ بلع‌ باریم‌ توصیه‌ شود.           تنگی‌ مری‌ باید مرتباً (حدوداً هر ماه‌ یک‌ بار) با وسایل‌ گشادکننده‌ بزرگ‌ و سنگین‌ گشاد شود. اگر این‌ کار ادامه‌ داده‌ نشود، تنگی‌ دوباره‌ باز می‌گردد و مشکل‌ ایجاد می‌کند.                        
جراحی‌ برای‌ رفع‌ تنگی‌، در صورتی‌ که‌ سایر اقدامات‌ با شکست‌ مواجه‌ شوند. این‌ حالت‌ ندرتاً رخ‌ می‌دهد.                                                                                                                                                                                                                                  
• داروها                                                                                                             
داروهای‌ کورتیزونی‌ برای‌ کاهش‌ التهاب‌ و کم‌ کردن‌ احتمال‌ تشکیل‌ بافت جوشگاهی‌  آنتی‌بیوتیک‌ برای‌ پیشگیری‌ از عفونت‌                                                                                                                                                                                                               
• فعالیت‌ : فعالیت‌ عادی‌ خود را تدریجاً از سرگیرید.                                                                                                                                                                               • رژیم‌ غذایی‌                                                                                                     
 پس‌ از درمان‌، غذاهای‌ نرم‌ یا مایعات‌ بخورید تا زمانی‌ که‌ بلع‌ طبیعی‌ امکان‌پذیر شود. از خوردن‌ غذاهای‌ پرادویه‌ که‌ مری‌ را آزرده‌ می‌کنند خودداری‌ کنید.             الکل‌ ننوشید.                                                                                                                                                                                                                            » » در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                                                   اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان علایم‌ تنگی‌ مری‌ یا ازوفاژیت‌ خورنده‌ را دارید.                  
 اگر یکی‌ از موارد زیر هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهد:                                                                  
 ـ درد قفسه‌ سینه‌                                                                                                
ـ تب‌                                                                                                                
 ـ ناتوانی‌ در صحبت‌ کردن‌                                                                                         
ـ احساس‌ وجود حباب‌های‌ هوا زیر پوست‌ ناحیه‌ قفسه‌ سینه‌



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : یکشنبه 29 مرداد 1396 | 06:56 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
تنگی‌ مادرزادی‌ پیلور (تنگی‌ هیپرتروفیک‌ پیلور) اختلالی‌ در شیرخواران‌ که‌ در جریان‌ آن‌ عضلات‌ مدور دهانه‌ خروجی‌ معده‌ بزرگ‌ شده‌ و موجب‌ انسداد می‌گردد. این‌ عارضه‌ دریچه‌ پیلور (مجرایی‌ عضلانی‌ که‌ غذا را از معده‌ به‌ سوی‌ روده‌ کوچک‌ عبور می‌دهد) را درگیر می‌سازد. این‌ اختلال‌ در فرزندان‌ اول‌ مذکر شایع‌تر بوده‌ و معمولاً در سن‌ 5-2 هفتگی‌ تولد شروع‌ می‌گردد ولی‌ تا چهار ماهگی‌ نیز ممکن‌ است‌ بروز کند.                                                                                                                                                                                                    
• علایم‌ شایع‌                                                                                                                                                                                                                            استفراغ‌ راجعه‌ پس‌ از شیر خوردن‌ که‌ به‌ تدریج‌ شدت‌ آن‌ افزایش‌ می‌یابد.                             
لمس‌ توده‌ای‌ عضلانی‌ به‌ اندازه‌ یک‌ زیتون‌ در قسمت‌ فوقانی‌ شکم‌ (گاهی‌)                            
نبود درد یا تب‌. شیرخوار پس‌ از استفراغ‌ ظاهراً سرحال‌ بوده‌ و فقط‌ گرسنه‌ به‌ نظر می‌رسد.       
یبوست‌ ، کاهش‌ وزن‌ و کم‌آبی‌ تدریجی‌                                                                                                                                                                                             • علل‌                                                                                                              
نوار عضلانی‌ گرداگرد دریچه‌ پیلور ضخیم‌ شده‌ و در نهایت‌ مجرای‌ خروجی‌معده‌ را مسدود میسازد                                                                                                                       • عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر                                                                                    
سابقه‌ خانوادگی‌ تنگی‌ پیلور                                                                                                                                                                                                          • پیشگیری‌                                                                                                       
 در حال‌ حاضر قابل‌ پیشگیری‌ نیست‌.                                                                                                                                                                                                • عواقب‌ مورد انتظار                                                                                             
  با جراحی‌ قابل‌ علاج‌ است‌. کودک‌ معمولاً پس‌ از جراحی‌ به‌ سرعت‌ بهبود می‌یابد.                                                                                                                                         • عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                 
در صورت‌ عدم‌ درمان‌، با کاهش‌ وزن‌، کم‌ آبی‌، شوک‌ و در نهایت‌ مرگ‌ همراه‌ است‌.                                                                                                                                         • • • درمان‌                                                                                                                                                                                                                               • اصولی‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                                            معمولاً با معاینه‌ فیزیکی‌ می‌توان‌ این‌ اختلال‌ را تشخیص‌ داد ولی‌ برای‌ تأیید تشخیص‌ ممکن‌ است‌ بررسی‌ بلع‌ باریم‌ یا سونوگرافی‌ توصیه‌ شود.                               درمان‌ با جراحی‌ و بریدن‌ عضله‌ ضخیم‌ شده‌ (پیلورومیوتومی‌) انجام‌ می‌گیرد. پس‌ از جراحی‌:       در محل‌ برش‌ جراحی‌ یک‌ لبه‌ سفت‌ ظاهر می‌گردد. این‌ نشانه‌ التیام‌ بوده‌ و نیاز به‌ درمانی‌ ندارد. محل‌ برش‌ جراحی‌ را چند بار در روز با ملایمت‌ شستشو دهید.                                         
 اگر شیرخوار ناراحت‌ به‌ نظر می‌رسد از کمپرس‌ گرم‌ بر روی‌ محل‌ برش‌ جراحی‌ استفاده‌ کنید.                                                                                                                           • داروها                                                                                                             
تا آماده‌ شدن‌ شیرخوار برای‌ جراحی‌ از مایعات‌ و الکترولیت‌های‌ وریدی‌ استفاده‌ می‌شود. پس‌ از جراحی‌ معمولاً دارویی‌ نیاز نیست‌.                                                                                                                                                                                                   
• فعالیت‌ : محدودیتی‌ وجود ندارد.                                                                                                                                                                                                   • رژیم‌ غذایی‌ : تا زمان‌ جراحی‌ شیرخوار ممکن‌ است‌ شیرخشک‌های‌ رقیق‌ شده‌ با حجم‌ کم‌ را تحمل‌ کند. در صورت‌ عدم‌ تحمل‌، شیرخشک‌ از طریق‌ لوله‌ معده‌ به‌ شیرخوار خورانده‌ می‌شود. 
در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                                                   اگر کودک‌ شما دچار استفراغ‌ مکرر است‌.                                                                   
 بروز موارد زیر پس‌ از جراحی‌:                                                                                   
 - درد، تورم                                                                                                        
 - قرمزی‌                                                                                                            
- خونریزی‌ یا ترشح‌ از محل‌ جراحی‌                                                                           
 - افزایش‌ درجه‌ حرارت‌ شیرخوار تا 3/38 درجه‌ سانتیگراد



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : یکشنبه 29 مرداد 1396 | 06:54 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
تند شدن‌ غیرطبیعی‌ ضربان‌ قلب‌ عبارت‌ است‌ از تندی‌ ضربان‌ قلب‌ به‌ نحوی‌ که‌ قلب‌ بسیار سریع‌تر از حالت‌ طبیعی‌ می‌زند بدون‌ این‌ که‌ فرد فعالیت‌ زیادی‌ داشته‌ باشد. این‌ تندی‌ ضربان‌ قلب‌ بین‌ 150 تا 300 ضربان‌ در دقیقه‌ است‌. فردی‌ که‌ بیماری‌ قلبی‌ ندارد ممکن‌ است‌ با ورزش‌ ضربان‌ قلب‌ را به‌ 160 بار دقیقه‌ یا بیشتر برساند که‌ البته‌ این‌ طبیعی‌ است‌ و مشکلی‌ محسوب‌ نمی‌شود. انواع‌ تند شدن‌ غیرظبیعی‌ ضربان‌ قلب‌ عبارتند از فیبریلاسیون‌ دهلیزی‌، تند ضربانی‌ سینوسی‌، تند ضربانی‌ فوق‌ بطنی‌، و تند ضربانی‌ بطنی‌.                                                                                                                                                                                           
• علایم‌ شایع‌                                                                                                                                                                                                        تپش‌ قلب‌. نبض‌ بین‌ 180-100 بار در دقیقه‌ می‌زند که‌ بسیار سریع‌تر از حالت‌ طبیعی‌ است‌.       
غش‌ کردن‌ یا احساس‌ نزدیک‌ بودن‌ مرگ‌         
درد قفسه‌ سینه‌                                                                                                  
سرفه‌ ناخودآگاه‌                                                                        
تنگی‌ نفس‌                                                                                                                                                                                                         • علل‌                                                                                                                                                                                                                 ناشناخته‌ هستند. این‌ حالت‌ می‌تواند در افراد جوانی‌ که‌ هیچ‌گونه‌ شواهدی‌ از بیماری‌ ندارند رخ‌ دهد، اما در عین‌ حال‌ در افراد مسنی‌ که‌ دچار بیماری‌ سرخرگ‌های‌ قلب‌ هستند نیز رخ‌ می‌دهد.                                                                                                                       
• عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر                                                                                    
بیماری‌ قلبی‌ ، تب‌ ، پرکاری‌ تیرویید ، استرس‌؛ اضطراب‌ ، سیگار کشیدن‌ ، مصرف‌ بعضی‌ از مواد و داروها، مثل‌ کافئین‌، کوکایین‌، افدرین‌ یا سایر داروهای‌ تقویت‌کننده‌ دستگاه‌ سمپاتیک‌                                                                                                                                      
• پیشگیری‌                                                                                                         
سیگار نکشید ، حتی‌المقدور استرس‌ زندگی‌ خود را کم‌ کنید ، از دکونژستان‌ها؛ داروهای‌ کم‌کننده‌ اشتها؛ قهوه‌ زیاد؛ کولا و سایر محرک‌ها با یا بدون‌ کافئین‌؛ و آمفتامین‌ها پرهیز کنید.                                                                                                                            
• عواقب‌ مورد انتظار                                                                                               
اکثر موارد موقتی‌ و خوش‌خیم‌ هستند. تند شدن‌ غیرطبیعی‌ ضربان‌ قلب‌ را معمولاً می‌توان‌ با درمان‌ کنترل‌ کرد.                                                                                                                                                                                                                       
• عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                
در صورتی‌ که‌ ضربان‌ قلب‌ به‌ حالت‌ طبیعی‌ باز گردانده‌ نشود، امکان‌ دارد نارسایی‌ احتقانی‌ قلب‌، حمله‌ قلبی‌، یا ایست‌ قلبی‌، که‌ جان‌ بیمار را به‌ خطر می‌اندازند رخ‌ دهند.                                                                                                                                                   
 • • • درمان‌                                                                                                                                                                                                       • اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                       بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ نوار قلب‌، و استفاده‌ از دستگاه‌ هولتر (نوار قلب‌ 24 ساعته‌) باشند.                                                بستری‌ کردن‌ بیمار، در صورتی‌ که‌ حمله‌ تندضربانی‌، علی‌رغم‌ درمان‌، ادامه‌ یابد.                      
ندرتاً استفاده‌ از شوک‌ الکتریکی‌ کنترل‌ شده‌                                                                
 گاهی‌ با اقدامات‌ زیر می‌توان‌ ضربان‌ قلب‌ را کاهش‌ داد: ـ نگاه‌ داشتن‌ نفس‌ به‌طور کوتاه‌مدت‌ ـ نیشگون‌ گرفتن‌ از پوست‌ بازو به‌ قدری‌ که‌ باعث‌ درد شود. ـ زدن‌ آب‌ سرد به‌ صورت‌، فرو بردن‌ سر در آب‌ سرد به‌ مدت‌ کوتاه‌، یا دوش‌ سرد به‌طوری‌ که‌ آب‌ سرد روی‌ سر بریزد. ـ در بینی‌ و دهان‌ خود را بگیرید و سعی‌ کنید به‌ ملایمت‌ هوا را از بینی‌ خارج‌ کنید به‌طوری‌ که‌ احساس‌ کنید پرده‌های‌ گوش‌ به‌ سمت‌ بیرون‌ حرکت‌ می‌کنند. ـ ناحیه‌ کاروتید گردن‌ را ماساژ دهید، البته‌ منوط‌ به‌ این‌ که‌ روش‌ انجام‌ بدون‌ خطر این‌ تکنیک‌ را فرا گرفته‌ باشید (از پزشک‌ یا سایر پرسنل‌ پزشکی‌ در این‌ زمینه‌ کمک‌ بخواهید).                                                                                                                                                     • داروها                                                                                                            
در مواردی‌ که‌ حمله‌ تند ضربانی‌ تکرار می‌شود، امکان‌ دارد یک‌ یا چند دارو برای‌ کنترل‌ ضرباهنگ‌ قلب‌ تجویز شوند. این‌ داروها می‌توانند شامل‌ دیژیتال‌، کینیدین‌، مسدودکنندهای‌ کانال‌ کلسیم‌، پروکاینامید، و مسدودکننده‌های‌ بتا آدرنرژیک‌ باشند.                                                                                                                                                                 
• فعالیت‌                                                                                                                                                                                                               به‌ هنگام‌ بروز حمله‌، تا زمانی‌ که‌ ضربان‌ قلب‌ به‌ حالت‌ طبیعی‌ باز نگشته‌ باشد دراز بکشید. بین‌ حملات‌، با نظر پزشک‌، به‌طور منظم‌ ورزش‌ کنید. آمادگی‌ جسمانی‌ به‌ پیشگیری‌ از بروز حملات‌ تند ضربانی‌ قلب‌ کمک‌ می‌کند.                                                                                           در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                         اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ دچار یک‌ حمله‌ تند ضربانی‌ نامنظم‌ قلب‌ شده‌اید که‌ در عرض‌ 5-4 دقیقه‌ برطرف‌ نشده‌ است‌.                   اگر تنگی‌ نفس‌ رخ‌ دهد.                                                                                         اگر درد قفسه‌ سینه‌ به‌ وجود آید.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : یکشنبه 29 مرداد 1396 | 01:37 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
تغییر بافت‌ پوششی‌ گردن‌ رحم‌ عبارت‌ است‌ از تغییر بافت‌ پوششی‌ گردن‌ رحم‌ به‌ نحوی‌ که‌ بافت‌ پوششی‌ رحم‌ گسترش‌ یافته‌ و سر گردن‌ رحم‌ را می‌پوشاند. این‌ بافت‌ پوششی‌ که‌ به‌ طور غیرطبیعی‌ در این‌ ناحیه‌ قرار گرفته‌ به‌ احتمال‌ بیشتری‌ دچار التهاب‌ یا عفونت‌ می‌شود. این‌ یک‌ تغییر سرطانی‌ نیست‌.                                                                                                                                                             • علایم‌ شایع‌                                                                                                     
معمولاً بدون‌ علامت‌ ، گاهی‌ افزایش‌ ترشح‌ مخاطی‌ از راه‌ مهبل‌ ، گاهی‌ خونریزی‌ بدون‌ توجیه‌ از راه‌ مهبل‌                                                         • علل‌                                                                                                               
معمولاً ناشناخته‌ است‌، اما ممکن‌ است‌ همراه‌ با حاملگی‌،زایمان‌، یا مصرف‌ قرصهای‌ ضدحاملگی‌ رخ‌ دهد. بعضی‌ از خانم‌ها اصلاً از اول‌ تولد این‌ حالت‌ را داشته‌اند بدون‌ این‌ که‌ علامتی‌ داشته‌ باشند.                                                                                                                                                                                                                                    
• عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر                                                                                    
استرس‌ ، عفونت‌ مکرر در مهبل‌ ، چاقی‌                                                                                                                                                             • پیشگیری‌                                                                                                         
در حال‌ حاضر نمی‌توان‌ از آن‌ پیشگیری‌ به‌ عمل‌ آورد.                                                                                                                                                                              • عواقب‌ مورد انتظار                                                                                              
 این‌ اختلال‌ معمولاً با درمان‌ قابل‌ معالجه‌ است‌. باید 3 ماه‌ صبر کرد تا گردن‌ رحم‌ کاملاً به‌ حالت‌ طبیعی‌ باز گردد. این‌ اختلال‌ غالباً عود می‌کند.                                                                                                                                                                                    
• عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                 
انتظار بروز عارضه‌ خاصی‌ نمی‌رود.                                                                                                                                                                     • • • درمان‌                                                                                                                                                                                                         • اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                                             انجام‌ یک‌ عمل‌ جراحی‌ کوچک‌ برای‌ سوزاندن‌ یا یخ‌زدن‌ گردن‌ رحم‌ (اگر پاپ‌ اسمیر طبیعی‌ باشد). جراجی‌ غالباً در مطب‌ پزشک‌ یا مرکز جراحی‌ سرپایی‌ بدون‌ نیاز به‌ بستری‌ و بدون‌ نیاز به‌ بی‌حسی‌ انجام‌ می‌گیرد.                                                                                       اگر پاپ‌ اسمیر طبیعی‌ نباشد، قسمتی‌ از بافت‌ گردن‌ رحم‌ به‌ شکل‌ مخروطی‌ برداشته‌ می‌شود یا اصولاً کل‌ رحم‌ برداشته‌ می‌شود.               از دوش‌ مهبل‌ استفاده‌ نکنید مگر با تجویز پزشک‌                                                            
درمان‌ لازم‌ برای‌ هرگونه‌ عفونت‌ مهبل‌ را به‌ موقع دریافت‌ کنید.                                            
در زمان‌ خونریزی‌ قاعدگی‌، به‌ جای‌ تامپون‌ از بالشتک‌ مخصوص‌ استفاده‌ کنید.                                                                                                   • داروها                                                                                                             
امکان‌ دارد آنتی‌بیوتیک‌های‌ خوراکی‌ یا موضعی‌ (برای‌ استفاده‌ در گردن‌ رحم‌) تجویز شوند.                                                                               • فعالیت‌                                                                                                            
پس‌ از درمان‌ می‌توان‌ فعالیت‌ طبیعی‌ و روابط‌ جنسی‌ را بلافاصله‌ از سر گرفت‌ (مگر این‌ که‌ هیسترکتومی‌ ] برداشتن‌ رحم‌ [ انجام‌ شده‌ باشد).                                                                                                                                                                             » » در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                                                   اگر شما علایم‌ تغییر بافت‌ پوششی‌ گردن‌ رحم‌ را دارید.                                                   
اگر هر کدام‌ از موارد زیر پس‌ از درمان‌ رخ‌ دهد:           
ـ زیاد شدن‌ ترشح‌                                                                                                
ـ درد به‌ هنگام‌ نزدیکی‌                                                            
 ـ خونریزی‌ از راه‌ مهبل‌ در بین‌ دوره‌های‌ خونریزی‌ قاعدگی‌                                                  
- اگر دچار علایم‌ جدید و غیرقابل کنترل شده اید‌. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : یکشنبه 29 مرداد 1396 | 01:29 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
تعریق‌ یکی‌ از کارهای طبیعی‌ بدن‌ است‌ که‌ به‌ تنظیم‌ درجه‌ حرارت‌ بدن‌ کمک‌ می‌کند. اما تعریق‌ بیش‌ از اندازه‌ فایده‌ خاصی‌ ندارد و غالباً باعث‌ شرمساری‌ و مشکل‌ در ارتباطات‌ اجتماعی‌ می‌شود زیرا عرق‌ زیاد باعث‌ بوی‌ بد یا خیش‌ شدن‌ و شوری‌ روی‌ لباس‌ می‌گردد. در موارد شدید، عرق‌ بسیار زیاد، کفش‌ و لباس‌ها را خراب‌ می‌کند.                                                                                                                                                                               •
 علایم‌ شایع‌                                                                                                      
عرق‌ ریزش‌ زیاد از ناحیه‌ زیر بغل‌، کف‌ پا و دست‌ و به‌ درجات‌ کمتر، از سایر نقاط‌ بدن‌                 
بوی‌ بد که‌ در اثر وجود باکتری‌ها در عرق‌ ایجاد می‌شود.                                                                                                                                                                   • علل‌                                                                                                                                                                                                                                     عوامل‌ ژنتیکی‌ ممکن‌ است‌ مؤثر باشند ، استرس‌ یا اضطراب‌ مزمن‌ ، تب‌ و عفونت‌ ، سرطان‌، مثل‌ لنفوم‌ ، پرکاری‌ تیرویید، حمله‌ قلبی‌، یائسگی‌، بعضی‌ از داروها و موادمخدر، محدودیت‌ از موادمخدر  در مواردی‌ علت‌ ناشناخته‌ است‌.                                                                                                                                             • عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                     
استرس‌ ، فعالیت‌ سنگین‌ بدنی‌ ، هوای‌ گرم‌                                                                                                                                                                                       • پیشگیری‌                                                                                                         
از وضعیت‌های‌ استرس‌زا حتی‌المقدور خلاصی‌ یابید.                                                                                                                                                                         • عواقب‌ مورد انتظار                                                                                               
علایم‌ را می‌توان‌ با درمان‌ کنترل‌ نمود.                                                                                                                                                                                               • عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                                                                                                                                      پریشانی‌ روانی‌ در اثر شرمساری‌ در ارتباطات‌ اجتماعی‌                                                   بثور پوستی‌ ناشی‌ از مصرف‌ بوبرها یا ضدعرق‌ها                                         کم‌ آبی‌ بدن‌ در صورتی‌ که‌ دریافت‌ آب‌ برای‌ جلوگیری‌ مایعات‌ از دست‌ رفته‌ کافی‌ نباشد(به‌ ندرت‌)                                                                                                    • • • درمان‌                                                                                                                                                                                                                               
• اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                                             درمان‌ بیماری‌ زمینه‌ساز  روان‌ درمانی‌ یا مشاوره‌، در صورتی‌ که‌ استرس‌ عامل‌ مهمی‌ در بروز این‌ حالت‌ باشد. مرتباً حمام‌ بگیرید.                                                      لباس‌ خود را مرتباً عوض‌ کنید.  لباس‌های‌ گشاد و بافته‌ شده‌ از الیاف‌ طبیعی‌ مثل‌ نخ‌ بپوشید. از محافظ‌ عرق‌ در زیربغل‌ استفاده‌ نمایید.  از بوبرها و ضد عرق‌ها استفاده‌ کنید. از پودرهای‌ خشک‌ کننده‌ استفاده‌ کنید. جوراب‌های‌ نخی‌ بپوشید.  صندل‌ یا کفش‌ چرمی‌ پا کنید. از پوشیدن‌ کفش‌هایی‌ که‌ با مواد مصنوعی‌ ساخته‌ شده‌اند خودداری‌ کنید.امکان‌ دارد استفاده‌ از وسایل‌ الکتریکی‌ که‌ موقتاً تعریق‌ کف‌ دست‌، زیر بغل‌ یا پاها را کم‌ می‌کنند توصیه‌ شود.                                               موی‌ زیر بغل‌ را بتراشید. ندرتاً جراحی‌ برای‌ برداشتن‌ غدد عرق‌ یا قطع‌کردن‌ رشته‌های‌ عصبی‌ای‌ که‌ به‌ مناطق‌ عمده‌ تعریق‌ می‌روند.                                                 • داروها                                                                                                                                                                                                                                  آرام‌بخش‌ها یا داروهای‌ آنتی‌کولینرژیک‌ برای‌ کاهش‌ فعالیت‌ دستگاه‌ عصبی‌ مرکزی‌. در صورت‌ ابتلا به‌ آب‌ سیاه‌ چشم‌ یا بیماری‌ پروستات‌، از این‌ داروها استفاه‌ نکنید.  مالیدن‌ محلول‌های‌ مخصوص‌ برای‌ کاهش‌ تعریق‌، مثل‌ محلول‌ کلرید آلومینیوم‌. داروهای‌ مسدودکننده‌ بتا آدرنرژیک‌ گاهی‌ ممکن‌ است‌ کمک‌کننده‌ باشند.                                                                                                                                                    
• فعالیت‌                                                                                                            
محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد.                                                                                                                                                                                                       • رژیم‌ غذایی‌                                                                                                      
رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود. روزانه‌ حداقل‌ 8 لیوان‌ آب‌ بنوشید (در صورتی‌ که‌ هوا گرم‌ باشد حتی‌ از این‌ هم‌ بیشتر مایعات‌ بنوشید).                                                در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                             
اگر تعریق‌ بیش‌ از حد باعث‌ بروز مشکلاتی‌ برای‌ شما در محل‌ کار یا در مراودات‌ اجتماعی‌ شده‌ است‌.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : یکشنبه 29 مرداد 1396 | 01:25 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
تشنج‌ ناشی‌ از تب‌ عبارت‌ است‌ از تشنجی‌ که‌ به‌ دنبال‌ افزایش‌ ناگهانی‌ دمای‌ بدن‌ شیرخواران‌ و کودکان‌ به‌ وجود می‌آید. در این‌ حالت‌ هوشیاری‌ کودک‌ تغییر پیدا می‌کند و انقباضات‌ ناگهانی‌ و غیر قابل‌ کنترلی‌ در عضلات‌ وی‌ پدید می‌آید. این‌ حالت‌ ممکن‌ است‌ تا 4% کودکان‌ تب‌دار را متأثر سازد.                              علایم‌ شایع‌                                                                                                                                                                                                                            معمولاً قبل‌ از بروز تشنج‌، کودک‌ عفونت‌ همراه‌ با تب‌ 39 درجه‌ یا بالاتر داشته‌ است‌، اما گاهی‌ تشنج‌ می‌تواند اولین‌ علامت‌ تب‌ باشد. علایم‌ عبارتند از:                   از دست‌ دادن‌ هوشیاری‌  پرش‌ یا تکان‌ خوردن‌ بازوها، پاها، یا صورت‌ که‌ 3-2 دقیقه‌ طول‌ می‌کشد.                               از دست‌ دادن‌ کنترل‌ ادرار یا مدفوع‌ (خیس‌ کردن‌ یا کثیف‌ کردن‌) حالت‌ تحریک‌پذیری‌ پس‌ از به‌ دست‌ آوردن‌ هوشیاری‌، و به‌ دنبال‌ آن‌ خواب‌ به‌ مدت‌ چند ساعت‌                                                                   • علل‌   
 بروز تب‌ بالا به‌ صورت‌ ناگهانی‌ به‌ هر دلیل‌،همراه‌ با تحریک‌پذیری‌ بدون‌ دلیل‌ دستگاه‌ عصبی ‌مرکزی‌ در بعضی‌ از کودکان‌.                                                               • عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                     
عفونت‌های‌ مکرر ، سابقه‌ تشنج‌ ناشی‌ از تب‌ در خواهر یا بردار کودک‌                                                                                                                                               • پیشگیری‌                                                                                                        
 هر گاه‌ در کودکی‌ که‌ سابقه‌ تشنج‌ ناشی‌ از تب‌ داشته‌ است‌، تب‌ آغاز شد، بلافاصله‌ اقداماتی‌ جهت‌ پایین‌ آوردن‌ تب‌ انجام‌ دهید.                                                     • عواقب‌ مورد انتظار                                                                                                                                                                                                                    علی‌رغم‌ ظاهر ترسناک‌ آن‌، تشنجی‌ که‌ تنها در اثر تب‌ در کودک‌ رخ‌ دهد معمولاً جدی‌ نیست‌. اما در عین‌ حال‌، باید به‌ دنبال‌ سایر علل‌ تشنج‌ نیز گشت‌.                 بروز این‌ حمله‌های‌ تشنجی‌ باعث‌ عقب‌ماندگی‌ ذهنی‌، تأخیر در رشد و نمو، یا ناهنجاری‌های‌ رفتاری‌ نمی‌شود.                                                                                  اگر اولین‌ حمله‌ تشنجی‌ ناشی‌ از تب‌ در شیرخوار زیر 6 ماه‌ رخ‌ دهد، امکان‌ دارد انجام‌ بررسی‌ دستگاه‌ عصبی‌ و سایر بررسی‌ها ضروری‌ باشد.                   
• عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                                                                                                                                       آسیب‌ به‌ بدن‌ به‌ هنگام‌ حمله‌ تشنجی‌ ، آسیب‌ به‌ مغز در اثر حملات‌ تشنجی‌ مکرر ، در کودکانی‌ که‌ دچار تشنج‌ ناشی‌ از تب‌ می‌شوند، خطر بروز بیماری‌ صرع‌ در سال‌های‌ بعد از حد متوسط‌ بالاتر است‌.                                                                                                       
 خطر عود تشنج‌ ناشی‌ از تب‌ 33% است‌؛ عود تقریباً در تمام‌ موارد، در عرض‌ یک‌ سال‌ اتفاق‌ می‌افتد.                                                                                               • • • درمان‌                                                                                                                                                                                                                        
• اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                                            
- اگر تشنج‌ ناشی‌ از تب‌ به‌ طور مکرر رخ‌ دهد، بررسی‌های‌ آزمایشگاهی‌ خون‌ و مایع‌ نخاع‌، و نیز نوار مغز انجام‌ خواهند شد.                                                           - به‌ هنگام‌ تشنج‌، اشیاء بالقوه‌ خطرناک‌ را از دور و بر بچه‌ دور کنید. بچه‌ را به‌ پهلو بخوابانید و مطمئن‌ شوید که‌ راه‌ تنفس‌ بچه‌ باز است‌.                                         - جزئیات‌ تشنج‌ را یادداشت‌ کنید و به‌ پزشک‌ اطلاع‌ دهید. اطلاعات‌ باید شامل‌ موارد زیر باشد: ـ زمان‌ شروع‌ تشنج‌ ـ مدت‌ زمان‌ سپری‌ شده‌ از زمان‌ بالا رفتن‌ تب‌ تا بروز تشنج‌ ـ آیا حرکت‌ دست‌ و پا در دو طرف‌ یکسان‌ بوده‌ یا این‌ که‌ یک‌ طرف‌ بیشتر از طرف‌ دیگر تکان‌ می‌خورده‌ است‌؟             
ـ مدت‌ زمان‌ تشنج‌                 ـ آیا کودک‌ پس‌ از تشنج‌ خوابیده‌ است‌؟ چه‌ مدت‌؟                                                          
ـ آیا تشنج‌ پس‌ از مدتی‌ دوباره‌ رخ‌ داده‌ است‌؟                                                               
- پس‌ از تشنج‌، سعی‌ کنید تب‌ را با آب‌ ولرم‌ پایین‌ بیاورید.                                                                                                                                                                • داروها                                                                                                                                                                                                                                   امکان‌ دارد داروهای‌ ضدتشنج‌، مثل‌ فنوباربیتال‌، برای‌ پیشگیری‌ از تشنج‌ تجویز شوند. گاهی‌ این‌ نوع‌ داروها پس‌ از اولین‌ بروز تشنج‌ توصیه‌ می‌شوند و گاهی‌ تنها زمانی‌ که‌ تشنج‌ بعداً دوباره‌ تکرار شود. داروهای‌ ضدتشنج‌ تنها زمانی‌ مؤثر هستند که‌ در طی‌ سال‌هایی‌ که‌ کودک‌ مستعد عود تشنج‌ ناشی‌ از تب‌ است‌ (تا 4 سالگی‌) به‌ طور روزانه‌ مصرف‌ شوند. البته‌ معمولاً این‌ داروها برای‌ کودکان‌ پرخطر یا کودکانی‌ که‌ تشنج‌ عارضه‌دار دارند توصیه‌ می‌شوند.                                         • فعالیت‌                                                                                                            
تا زمان‌ برطرف‌ شدن‌ تب‌ و بیماری‌ زمینه‌ای‌، کودک‌ باید در رختخواب‌ به‌ آرامی‌ استراحت‌ کند. پس‌ از آن‌ نیز فعالیت‌ باید تدریجاً از سر گرفته‌ شود.                         • رژیم‌ غذایی‌                                                                                                     
به‌ هنگام‌ تشنج‌، کودک‌ نباید چیزی‌ بخورد. پس‌ از پایان‌ تشنج‌، کودک‌ را تشویق‌ کنید که‌ مایعات‌ زیادتر بنوشد، مثلاً آب‌، چای‌، نوشابه‌، و آب‌ میوه‌.                           در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                                                   اگر کودک‌ شما به‌ دنبال‌ تب‌ دچار تشنج‌ می‌شود.                                                           
اگر بروز هرگونه‌ آسیبی‌ به‌ هنگام‌ تشنج‌                                                                       
اگر بیماری‌ زمینه‌ای‌ که‌ باعث‌ تب‌ شده‌ است‌، در عرض‌ 3 روز رو به‌ بهبود نگذارد.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : یکشنبه 29 مرداد 1396 | 01:21 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
تریشینوز عبارت‌ است‌ از عفونت‌ ناشی‌ از لاروهای‌ انگل‌هایی‌ که‌ در روده‌ خوک‌ (به‌ ندرت‌ گوشت‌ خرس‌ و برخی‌ حیوانات‌ دریایی‌) زندگی‌ می‌کنند. قسمت‌های‌ ذیل‌ را درگیر می‌کند: لوله‌ گوارش‌ (که‌ لاروها از آنجا وارد می‌شوند)، دستگاه‌ لنفاوی‌ و جریان‌ خون‌ (که‌ از طریق‌ آن‌ جا به جا می‌شوند)، عضلات‌ بزرگ‌ بدن‌ به‌ویژه‌ دیافراگم‌ (عضلات‌ بزرگ‌ مورد استفاده‌ در تنفس‌ که‌ قفسه‌ سینه‌ را از شکم‌ جدا می‌کنند)، اندام‌های‌ فوقانی‌ و تحتانی‌ که‌ در آنها جایگزین‌ می‌شوند.                         • علایم‌ شایع‌                                                                                                                                                                                                                            مراحل‌ اولیه‌ (معمولاً ظرف‌ 10-7 روز شروع‌ می‌گردد): کاهش‌ اشتها، تهوع‌، استفراغ‌، اسهال‌ و کرامپ‌های‌ شکمی‌                                                                            مراحل‌ بعدی‌: پف‌ کردن‌ پلک‌ها و صورت‌ ، درد عضلانی‌ ، خارش‌ و سوزش‌ پوست‌ ، تعریق ، تب‌ بالا (40-9/38 درجه‌ سانتیگراد)                                                         مراحل‌ انتهایی‌: علایم‌ فروکش‌ می‌کنند ولی‌ برخی‌ بافت‌های‌ عضلانی‌ دچار عفونت‌ دایم‌ با کیست‌های‌ میکروسکوپی‌ باقی‌ می‌مانند. در موارد نادر این‌ کیست‌ها باعث‌ اختلالات‌ قلب‌ و دستگاه‌ عصبی‌ مرکزی‌ می‌شوند.                                                                                                                                                                   • علل‌                                                                                                                                                                                                                                    عفونت‌ با یک‌ انگل‌، تریشینلا اسپیرالیس‌ که‌ با خوردن‌ حیوانات‌ دچار عفونت‌ منتقل‌ می‌شود. پختن‌ کامل‌، انگل‌ را می‌کشد و باعث‌ می‌شود خوردن‌ گوشت‌ دچار عفونت‌ خطری‌ نداشته‌ باشد. انگل‌ در غذای‌ آلوده‌ (معمولاً روده‌ خام‌) از حیوانی‌ به‌ حیوان‌ دیگر منتقل‌ می‌شود.                                                                                                                                                  • عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر 
خوردن‌ گوشت‌ خوک‌ کم‌پخته‌ شده‌ یا خام‌ ، استفاده‌ از داروهای‌ سرکوبگر ایمنی‌                                                                                                                             • پیشگیری‌ 
از مصرف‌ گوشت‌ خوک‌ خودداری‌ کنید (از جمله‌ سوسیس‌ حاضری‌ خوک‌).                                                                                                                                     • عواقب‌ مورد انتظار  
در بیشتر افراد معمولاً با داروهای‌ ضد انگل‌ و در موارد شدید با مراقبت‌ حمایتی‌ تخصصی‌ قابل‌ علاج‌ است‌. چند مورد مرگ‌ گزارش‌ شده‌ است‌ که‌ معمولاً به‌ خاطر نارسایی‌ قلبی‌ یا پنومونی‌ بوده‌اند.                                                                                                                                                                                                     • عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                
غلبه‌ عفونت‌ که‌ می‌تواند منجر شود به‌:                                                                       
نارسایی‌ احتقانی‌ قلب‌ ، نارسایی‌ تنفسی‌ ، آسیب‌ دایمی‌ به‌ دستگاه‌ عصبی‌ مرکزی‌ ، آسیب‌ به‌ کلیه‌ ، سینوزیت‌                                                                                                                                                                                                                         
• • • درمان‌                                                                                                                                                                                                                             
 • اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                                             آزمون‌های‌ تشخیصی‌ برای‌ تشخیص‌ زودهنگام‌ در دسترس‌ نیستند. بیوپسی‌ عضله‌ در 4 هفته‌ اول‌ عفونت‌ ممکن‌ است‌ لاروها یا کیست‌ها را نشان‌ بدهد. انگل‌ به‌ ندرت‌ در خون‌، مدفوع‌ یا مایع‌ مغزی‌ ـ نخاعی‌ یافت‌ می‌شود.                                                                                                                                                            • داروها                                                                                                                                                                                                                                   داروهای‌ ضد کرم‌ (معمولاً تیابندازول‌) برای‌ کشتن‌ انگل‌ها                                                  
کورتیکواستروییدها برای‌ بیماران‌ مبتلا به‌ علایم‌ آلرژی‌ شدید یا درگیری‌ دستگاه‌ عصبی‌ مرکزی      می‌توانید برای‌ کاهش‌ تب‌ و ناراحتی‌، از داروهای‌ بدون‌ نیاز به‌ نسخه‌ مثل‌ استامینوفن‌ استفاده‌ کنید.                                                                                                                                                                                             • فعالیت‌                                                                                                                                                                                                                                  
تا زمان‌ فروکش‌ کردن‌ علایم‌، در بستر استراحت‌ کنید. در طول‌ مدت‌ استراحت‌ در بستر برای‌ کاهش‌ احتمال‌ تشکیل‌ لخته‌های‌ خونی‌ ورید عمقی‌، پاهای‌ خود را مرتب‌ حرکت‌ دهید. به‌ تدریج‌ فعالیت‌های‌ طبیعی‌ را از سر بگیرید.                                                                                                                                                   در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                                                   اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ علایم‌ تریشینوز را داشته‌ باشید.                                 
اگر در طول‌ درمان‌ یک‌ یا چند مورد از موارد زیر رخ‌ دهد: ـ افزایش‌ تب‌ تا بیش‌ از 40 درجه‌ سانتیگراد ـ ضربان‌ قلب‌ نامنظم‌ ـ تنگی‌ نفس‌ ـ پف‌ کردن‌ مچ‌ پا                                                         اگر شما دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ویژه‌ تهوع‌، استفراغ‌، بثور پوستی‌ یا تب‌ ایجاد کنند.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : یکشنبه 29 مرداد 1396 | 01:17 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
ترومبوفلبیت‌ عبارت‌ است‌ از التهاب‌ و وجود لخته‌های‌ خون‌ در یک‌ ورید سطحی‌ (معمولاً اندام‌های‌ تحتانی‌) که‌ به‌طور اولیه‌ ناشی‌ از عفونت‌ یا آسیب‌ است‌. این‌ نوع‌ التهاب‌ برخلاف‌ ترومبوز وریدی‌ عمقی‌ به‌ ندرت‌ باعث‌ رهاشدن‌ لخته‌ و جریان‌ یافتن‌ آن‌ در گردش‌ خون‌ می‌گردد. تمامی‌ سنین‌ را مبتلا می‌کند ولی‌ در بزرگسالان‌ و زنان‌ شایع‌تر است‌.                                                                                                                                                                            
• علایم‌ شایع‌                                                                                                      
تصلب‌ وریدهای‌ سطحی‌ (مثل‌ یک‌ طناب‌ می‌شود) ، قرمزی‌، حساسیت‌ به‌ لمس‌ و درد در ناحیه‌ مبتلا ، تب‌ (گاهی‌ اوقات‌)                                                                                                                                                                                                             
• علل‌                                                                                                                                                                                                                                     افزایش‌ فیبرین‌ و لخته‌ شدن‌ گلبول‌های‌ قرمز در یک‌ ورید در اثر:                                          
 آسیب‌ به‌ غشای‌ پوشاننده‌ ورید در اثر ضربه‌، تزریق‌ یا تزریق‌ داخل‌ وریدی‌ ، گسترش‌ یک‌ سرطان‌ خونی‌ بدخیم‌ ، جمع‌شدن‌ خون‌ به‌ دنبال‌ جراحی‌ یا استراحت‌ طولانی‌ در بستر                                                                                                                                               
• عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                     
بیماری‌ همراه‌ با اقامت‌ طولانی‌ در بستر ، سیگار کشیدن‌ ، استفاده‌ از قرص‌های‌ ضد بارداری‌ ترکیب‌ قرص‌های‌ ضد بارداری‌ و سیگار کشیدن‌، به‌ میزان‌ زیادی‌ خطر را افزایش‌ می‌دهد ، چاقی‌ ، وریدهای‌ واریسی‌ ، جراحی‌، آسیب‌، سوختگی‌، عفونت‌ بارداری‌، سوءمصرف‌ داروهای‌ داخل‌ وریدی‌ ، اختلالات‌ عروق‌ خونی‌                                                                                                                                                                                                                
• پیشگیری‌                                                                                                                                                                                                                              
 در صورت‌ استفاده‌ از قرص‌های‌ ضد بارداری‌، سیگار نکشید.                                               
در صورتی‌ که‌ به‌ هر دلیل‌ مجبور به‌ استراحت‌ طولانی‌مدت‌ در بستر هستید، تا حدامکان‌ پاها را حرکت‌ دهید تا از تجمع‌ خون‌ در وریدها جلوگیری‌ کنید.                   در صورت‌ امکان‌ از هیچ‌گونه‌ داروهای‌ داخل‌ وریدی‌ استفاده‌ نکنید.                                                                                                                                                              • عواقب‌ مورد انتظار                                                                                               
معمولاً در عرض‌ 2 هفته‌ قابل‌علاج‌ است‌.                                                                                                                                                                                           • عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                 
ممکن‌ است‌ منجر به‌ ترومبوز وریدی‌ عمقی‌ (لخته‌ در وریدهای‌ عمقی‌) گردد.                           
اگر عفونتی‌ وجود داشته‌ باشد و درمان‌ نشود، می‌تواند منجر به‌ مسمومیت‌ خون‌ شود.                                                                                                                     • • • درمان                                                                                                                                                                                                                        
      • اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                                             تشخیص‌ با تظاهرات‌ فیزیکی‌ تورم‌ و قرمزی‌ ورید آسیب‌ دیده‌ صورت‌ می‌پذیرد.                          
درمان‌ معمولاً شامل‌ استراحت‌ و بالابردن‌ اندام‌ و گاهی‌ بسته‌ به‌ موارد، استفاده‌ از دارو است‌.    پوشیدن‌ جوراب‌های‌ کشی‌ یا استفاده‌ از بانداژکشی‌ ممکن‌ است‌ توصیه‌ شود تا جریان‌ خون‌ در وریدها تسریع‌ یابد و باعث‌ تسکین‌ نارحتی‌ و کمک‌ به‌ پیشگیری‌ از تشکیل‌ لخته‌ شود. از بند جوراب‌ و جوراب‌ کشباف‌ استفاده‌ نکنید.                                                                       برای‌ تسکین‌ درد از پوشش‌های‌ مرطوب‌ استفاده‌ نکنید.                                                   سیگار را ترک‌ کنید و مصرف‌ قرص‌های‌ ضد بارداری‌ را کنار بگذارید. در صورت‌ ادامه‌ هر دو، حمله‌ بعدی‌ لخته‌های‌ وریدی‌ ممکن‌ است‌ یک‌ لخته‌ خطرناک‌ ورید عمقی‌ باشد.                                                                                                                                                     
 • داروها                                                                                                                                                                                                                                  داروهای‌ ضد التهاب‌ غیراستروییدی‌ از جمله‌ آسپیرین‌ برای‌ کاهش‌ التهاب‌ و درد                       
آنتی‌بیوتیک‌ها در صورت‌ شک‌ به‌ عفونت‌ باکتریایی‌                                                           
 در صورت‌ وجود خارش‌، پمادهای‌ موضعی‌ برای‌ تسکین‌ آن‌                                                                                                                                                                       • فعالیت‌                                                                                                                                                                                                                                  استراحت‌ در بستر به‌ همراه‌ بالا بردن‌ اندام‌ آسیب‌ دیده‌ ممکن‌ است‌ به‌ مدت‌ 2-1 روز کمک‌کننده‌ باشد. در بیشتر اوقات‌، پاها، مچ‌ پاها و ساق‌ها را حرکت‌ دهید. وقتی‌ التهاب‌ شروع‌ به‌ فروکش‌ کردن‌ کند، به‌ آهستگی‌ فعالیت‌ طبیعی‌ را از سر بگیرید در بیشتر مواقع‌ استراحت‌ کنید. به‌ مدت‌ طولانی‌ ننشینید و نایستید و پاها را روی‌ هم‌ نگذارید. 
در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                                                   اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ علایم‌ ترومبوفلبیت‌ سطحی‌ را داشته‌ باشید.                  
اگر در طول‌ درمان‌ موارد زیر رخ‌ دهند: ـ تب‌ 9/38 درجه‌ سانتیگراد یا بالاتر ـ درد غیرقابل‌ تحمل‌ ـ سرفه‌ خونی‌ ـ تنگی‌ نفس‌ ـ درد قفسه‌ سینه‌ ـ تورم‌ ساق‌ یا پا       اگر دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ ایجاد کنند.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : یکشنبه 29 مرداد 1396 | 01:12 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
ترومبوسیتوپنی‌ عبارت‌ است‌ از کاهش‌ تعداد پلاکت‌ها در گردش‌ خون‌. پلاکت‌ها با بستن‌ هر شکاف‌ کوچکی‌ که‌ در جدار عروقی‌ خونی‌ ایجاد گردد، نقشی‌ حیاتی‌ در کنترل‌ خونریزی‌ ایفا می‌کنند. در ترومبوسیتوپنی‌ تمایل‌ به‌ خونریزی‌ به‌ ویژه‌ از عروق‌ خونی‌ کوچک‌تر وجود دارد. این‌ امر باعث‌ خونریزی‌ غیرطبیعی‌ در پوست‌ و سایر قسمت‌های‌ بدن‌ می‌گردد. چند نوع‌ ترومبوسیتوپنی‌ از جمله‌ پورپورای‌ ترومبوسیتوپنیک‌ ایدیوپاتیک‌ و پورپورای‌ ترومبوسیتوپنیک‌ ترومبوتیک‌ وجود دارد.                                                                                                                                  
• علایم‌ شایع‌                                                                                                                                                                                                                            پتشی‌ (لکه‌های‌ کوچک‌، گرد، بدون‌ برجستگی‌ و به‌ رنگ‌ قرمز مایل‌ به‌ ارغوانی‌ در پوست‌)           
تمایل‌ به‌ کبودشدگی‌ ، خونریزی‌ در دهان‌ ، خون‌ دماغ‌ ، قاعدگی‌های‌ شدید یا طولانی‌ ، وجود خون‌ در ادرار                                                                                                                                                                                                                              
• علل‌                                                                                                               
مادرزادی‌، تولید کم‌ یا ناقص‌ پلاکت‌ها در مغز استخوانی‌، گاهی‌ علت‌ ناشناخته‌ است‌ (ایدیوپاتیک‌)                                                                                                   • عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                                                                                                                       عفونت‌ حاد ، عفونت‌ با ویروس‌ نقص‌ ایمنی‌ انسانی‌ (ایدز) ، مصرف‌ آسپیرین‌ یا سایر داروهای‌ ضد التهاب‌ غیراستروییدی‌ ، مصرف‌ داروهایی‌ چون‌ کینیدین‌، داروهای‌ گوگردار، داروهای‌ ضد دیابتی‌ خوراکی‌، نمک‌های‌ طلا، ریفامپین‌ و غیره‌ ، بزرگی‌ طحال‌ (هیپراسپلنیسم‌) ، کاهش‌ درجه‌ حرارت‌ بدن‌ ، انتقال‌ خون‌ ، مصرف‌ الکل‌ ، پره‌اکلامپسی‌ ، ‌بیماری‌های‌ دیگر از جمله‌ لوپوس‌ اریتماتوی‌ سیستمیک‌، کم‌خونی‌، لوسمی‌، سیروز و غیره‌ ، مواجهه‌ با اشعه‌ ایکس‌                                                                                                                                                      
• پیشگیری‌                                                                                                         
اجتناب‌ تا حد ممکن‌ از داروهایی‌ که‌ عامل‌ خطرزا هستند.                                                 
در مورد بیماران‌ مبتلا به‌ ترومبوسیتوپنی‌ از آسیب‌ بپرهیزید و در صورت‌ وقوع‌، دنبال‌ درمان‌ باشید.                                                                                                   • عواقب‌ مورد انتظار                                                                                               
در موارد حاد به‌ خصوص‌ در کودکان‌، اکثراً ظرف‌ 2 ماه‌ بهبود می‌یابند.                                    
در موارد مزمن‌ ممکن‌ است‌ فروکش‌ و عود وجود داشته‌ باشد. بعضی‌ خود به‌ خود بهبود می‌یابند.                                                                                                   • عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                 
سکته‌ مغزی‌ (خونریزی‌ مغزی‌) ، از دست‌ دادن‌ شدید خون‌ ، عوارض‌ جانبی‌ دارو درمانی‌                                                                                                                 • • • درمان‌                                                                                                                                                                                                                      • اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                                             تشخیص‌ با توجه‌ به‌ علایم‌ بیمار و نتیجه‌ آزمایش‌ خون‌ که‌ نشانگر تعداد پلاکت‌ها است‌ گذاشته‌ می‌شود.                                                                                       در بعضی‌ موارد درمانی‌ لازم‌ نیست‌ و اجازه‌ داده‌ می‌شود تا ترومبوسیتوپنی‌ سیر خود را طی‌ کند. سایر برنامه‌های‌ درمانی‌ بسته‌ به‌ علت‌ زمینه‌ای‌ فرق‌ می‌کنند.                                           قطع‌ داروی‌ مضر در ترومبوسیتوپنی‌ ناشی‌ از دارو                                                           
 جراحی‌ برای‌ برداشتن‌ طحال‌ (اسپلنکتومی‌) در موارد دایمی‌                                              
انتقال‌ پلاکت‌ برای‌ بیماران‌ مبتلا به‌ ترومبوسیتوپنی‌ مزمن‌                                                                                                                                                                         • داروها                                                                                                                                                                                                                                   ممکن‌ است‌ در زمان‌ تشخیص‌ و در موارد عودکننده‌، کورتیکواستروییدها تجویز شوند.                
 در طی‌ مرحله‌ حاد یک‌ حمله‌ شدید ممکن‌ است‌ گاماگلوبین‌ تجویز گردد.                               
در موارد دایمی‌ ممکن‌ است‌ درمان‌ سرکوبگر ایمنی‌ تجویز شود.                                                                                                                                                                • فعالیت‌                                                                                                            
استراحت‌ در بستر در طی‌ مرحله‌ حاد،حداقل‌ فعالیت‌ برای‌ پیشگیری‌ از آسیب‌، پرهیز از ورزشهای‌ تماسی‌                                                                                        در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                                                   اگر علایم‌ در طی‌ درمان‌ بدتر شوند. از دست‌رفتن‌ شدید خون‌ در یک‌ وضعیت‌ اورژانس‌                
اگر علایم‌ جدید یا غیرقابل‌ توجیه‌. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ ایجادکننده‌ به‌ ویژه‌ کورتیکواستروئیدها عوارض‌ جانبی‌ و واکنش‌های‌ زیانبار بسیاری‌ دارند که‌ مستلزم‌ پیگیری‌ هستند.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : یکشنبه 29 مرداد 1396 | 11:05 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
ترومبوز ورید عمقی‌ عبارت‌ است‌ از بیماری‌ که‌ طی‌ آن‌ یک‌ لخته‌ خون‌ که‌ در یک‌ ورید تشکیل‌ می‌شود و ممکن‌ است‌ باعث‌ انسداد نسبی‌ یا کامل‌ جریان‌ خون‌ شود یا رها شده‌ و به‌ ریه‌ برود. این‌ حالت‌ متفاوت‌ از لخته‌های‌ موجود در وریدهای‌ سطحی‌ است‌ که‌ در آن‌ به‌ ندرت‌ لخته‌ها رها می‌شوند. معمولاً ساق‌ یا پایین‌ شکم‌ را درگیر می‌کند ولی‌ گاهی‌ سایر وریدهای‌ بدن‌ را مبتلا می‌کند. در افراد بالای‌ 60 سال‌ شایع‌تر است‌.                                                                                                                                                                                    
• علایم‌ شایع‌                                                                                                                                                                                                                            گاهی‌ بدون‌ علامت‌                                                                                               
تورم‌ و درد در ناحیه‌ای‌ که‌ توسط‌ ورید تخلیه‌ می‌شود (معمولاً مچ‌ پا، ساق‌ یا ران‌). تورم‌ در اندام‌ تحتانی‌ هر چیزی‌ در زیر لخته‌ را شامل‌ می‌شود و به‌ انگشتان‌ پا گسترش‌ می‌یابد.                  
 حساسیت‌ به‌ لمس‌ و قرمزی‌ نواحی‌ آسیب‌دیده‌                                                             
ناراحتی‌ یا درد در راه‌ رفتن‌. ناراحتی‌ با استراحت‌ بهبود نمی‌یابد.                                         
درد هنگام‌ بلندکردن‌ اندام‌ تحتانی‌ و خم‌ کردن‌ پا (گاهی‌ اوقات‌)                                          
تب‌ (گاهی‌ اوقات‌)                                                                                                
افزایش‌ ضربان‌ قلب‌ (گاهی‌ اوقات‌)                                                                                                                                                                                                   • علل‌                                                                                                                                                                                                                                     تجمع‌ خون‌ در ورید که‌ مکانیسم‌های‌ لخته‌کننده‌ خون‌ را بر می‌انگیزد. تجمع‌ ممکن‌ است‌ پس‌ از استراحت‌ طولانی‌ در بستر به‌ دنبال‌ جراحی‌ یا در اثر بیماری‌ ناتوان‌کننده‌ مثل‌ حمله‌ قلبی‌، سکته‌ مغزی‌ یا شکستگی‌ استخوان‌ رخ‌ دهد.                                                                                                                                                                                              
• عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                                                                                                                                           افراد بالای‌ 60 سال‌ ، چاقی‌ ، استفاده‌ از استروژن‌ موجود در قرص‌های‌ ضد بارداری‌ خوراکی‌ یا برای‌ جایگزینی‌ پس‌ از یائسگی‌. این‌ امر به‌ ویژه‌ در صورت‌ استفاده‌ از استروژن‌ همراه‌ با سیگار کشیدن‌ خطرناک‌ است‌ ، جراحی‌، سانحه‌ ، بارداری‌ ، سرطان‌ ، اختلالاتی‌ چون‌ نارسایی‌ قلبی‌، سکته‌ مغزی‌ و پلی‌سیتمی‌ (افزایش‌ غلظت‌ خون‌)                                                                                                                                                                                 
• پیشگیری‌                                                                                                                                                                                                                               در طول‌ بیماری‌ها از استراحت‌ طولانی‌ در بستر خودداری‌ کنید. پس‌ از هرگونه‌ اقدام‌ جراحی‌ یا در طی‌ هرگونه‌ بیماری‌ زمین‌گیرکننده‌ هرچه‌ زودتر حرکت‌دادن‌ اندام‌های‌ تحتانی‌ را شروع‌ کنید.         در مسافرت‌های‌ طولانی‌ یا اتومبیل‌ یا هواپیما، حداقل‌ هر 2-1 ساعت‌، پاهای‌ خود را حرکت‌ دهید. به‌ ویژه‌ در صورت‌ مصرف‌ استروژن‌، سیگار را ترک‌ کنید.                                                                                                                                                                            • عواقب‌ مورد انتظار                                                                                               
اگر بتوان‌ از آمبولی‌ ریوی‌ اجتناب‌ کرد، معمولاً با درمان‌ ضد انعقاد قابل‌علاج‌ می‌گردد.                                                                                                                     • عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                                                                                                                                       آمبولی‌ ریه‌ که‌ طی‌ آن‌ لخته‌ رها می‌شود و به‌ ریه‌ می‌رود. جریان‌ خون‌ ریه‌ مسدود شده‌، باعث‌ مرگ‌ بافت‌ ریه‌ آسیب‌ دیده‌ می‌گردد. تعداد قابل‌ ملاحظه‌ای‌ از بیماران‌ دچار آمبولی‌ ریه‌، به‌ خاطر بیماری‌ می‌میرند.                                                                                                                                                                                                                        
• • • درمان‌                                                                                                                                                                                                                               • اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                                             آزمون‌های‌ تشخیصی‌ می‌توانند شامل‌ ونوگرافی‌ (رادیوگرافی‌ وریدها)، سونوگرافی‌ و پلتیسموگرافی‌ (میزان‌ خونی‌ را که‌ از اندام‌ عبور می‌کند، اندازه‌ می‌گیرد) باشند.                      
اگر لخته‌ها کوچک‌، محدود به‌ ساق‌ بوده‌ و بیمار توانایی‌ حرکت‌ داشته‌ باشد، درمانی‌ لازم‌ نیست‌. لخته‌ها غالباً خود به‌ خود رها می‌شوند.                                                                     
 برای‌ اکثر بیماران‌ بستری‌ شدن‌ به‌ خاطر تزریق‌ ضد انعقادها و مشاهده‌ عوارض‌ لازم‌ است‌.         
در بیماران‌ خاص‌، اقدام‌ جراحی‌ برای‌ کار گذاشتن‌ یک‌ دستگاه‌ غربال‌ («چتر») در ورید اجوف‌ تحتانی‌ (ورید اصلی‌ که‌ به‌ ریه‌ها وارد می‌شود) برای‌ به‌ دام‌ انداختن‌ لخته‌ها قبل‌ از رسیدن‌ به‌ ریه‌ها                                                                                                                                                                                                          • داروها                                                                                                                                                                                                                                   ضد انعقاد داخل‌ وریدی‌ برای‌ پیشگیری‌ از گسترش‌ لخته‌ها                                                
ممکن‌ است‌ داروهای‌ حل‌کننده‌ لخته‌ تجویز شوند که‌ به‌طور فعال‌، لخته‌ها را حل‌ می‌کنند.           
برای‌ به‌ حداقل‌ رساندن‌ خطر آمبولی‌ ریه‌، آزمون‌های‌ خونی‌ برای‌ پایش‌ غلظت‌ ضد انعقاد، اجباری‌ است‌. ضد انعقادهای‌ خوراکی‌ ممکن‌ است‌ به‌ مدت‌ 6 ماه‌ یا بیشتر لازم‌ باشند.                                                                                                                                            
• فعالیت‌                                                                                                                                                                                                                                  استراحت‌ در بستر تا رفع‌ تمام‌ علایم‌ التهاب‌. در هنگام‌ استراحت‌، حرکت‌ دادن‌ عضلات‌ پا، خم‌کردن‌ مچ‌ پا و تکان‌ دادن‌ انگشتان‌ پا را تبدیل‌ به‌ عادت‌ خود کنید.      از جوراب‌های‌ کشی‌ مناسب‌ یا بانداژهای‌ کشی‌ استفاده‌ کنید ولی‌ از بند جوراب‌ یا جوراب‌ کشباف‌ بلند استفاده‌ نکنید.                                                                                    در هنگام‌ نشستن‌ به‌ مدت‌طولانی‌ پاها را بالاتر از باسن‌ قرار دهید.                                      
پاها را از بستر بلند کنید.                                                                                                                                                                                                              • رژیم‌ غذایی‌                                                                                                      
رژیم‌ غذایی‌ خاصی‌ ندارد. در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                             در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                                                   اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ علایم‌ ترومبوز ورید عمقی‌ را داشته‌ باشید.                     
اگر موارد زیر در طول‌ درمان‌ رخ‌ دهند: ـ خونریزی‌ غیرمنتظره‌ از هر مکان‌ ـ درد قفسه‌ سینه‌ ـ سرفه‌ خونی‌ ـ تنگی‌ نفس‌ ـ تداوم‌ یا افزایش‌ تورم‌ و درد علی‌رغم‌ درمان‌                                         
اگر دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ تولید کنند.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : یکشنبه 29 مرداد 1396 | 10:59 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
تب خال عبارت ‌است‌ از یک‌ عفونت ‌ویروسی‌ مسری‌و شایع‌ (ویروس‌ هرپس‌ سیمپلکس‌یا HSV-1) تب‌خال‌ گاهی‌ با زرد زخم‌ اشتباه‌ گرفته‌ می‌شود. در این‌ بیماری‌، معمولاً لب‌ها، لثه‌ها و ناحیه‌ دهان‌، ندرتاً قرنیه‌، و گاهی‌ ناحیه‌ تناسلی‌ گرفتار می‌شوند.                                                                                                                                                                    
• علایم‌ شایع‌                                                                                                                                                                                                                            پیدایش‌ تاول‌های‌ بسیار کوچک‌ و دردناک‌ معمولاً در اطراف‌ دهان‌، و گاهی‌ روز ناحیه‌ تناسلی‌. این‌ تاول‌ها گروهی‌ ظاهر می‌شوند و در اطراف‌ هر کدام‌ یک‌ حلقه‌ قرمز وجود دارد. داخل‌ این‌ تاول‌ها مایع‌ وجود دارد اما پس‌ از مدتی‌ تاول‌ها خشک‌ شده‌ و ناپدید می‌شوند.                               اگر چشم‌ نیز دچار عفونت‌ شود، علایمی‌ چون‌ درد و قرمزی‌ چشم‌، احساس‌ این‌ که‌ در چشم‌ چیزی‌ وجود دارد، حساسیت‌ به‌ نور، و اشک‌ ریزش‌ بروز می‌کنند.                                                                                                                                                              
 • علل‌                                                                                                                                                                                                                                     عفونت‌ با ویروس‌ هرپس‌ که‌ به‌ پوست‌ تهاجم‌ می‌کند و غالباً پیش‌ از ایجاد عفونت‌ فعال‌، تا ماه‌ها یا سال‌ها در آنجا باقی‌ می‌ماند. اغلب‌ افراد پادتن‌هایی‌ را بر علیه‌ ویروس‌ تولید میکنند که‌ موجب‌ کنترل‌ ویروس‌ می‌شوند مگر این‌ که‌ عوامل‌ خطر وجود داشته‌ باشند.                                   
 ویروس‌ از طریق‌ تماس‌ فرد تماس فرد به‌ فرد یا تماس‌ با ترشحات‌ بزاقی‌، چشمی‌، ادرار یا مدفوع‌ انتقال‌ می‌یابد. تاول‌ها و زخم‌های‌ تب‌خال‌ تا زمانی‌ که‌ بهبود نیافته‌ باشند مسری‌ هستند، چه‌ در موقع‌ اولین‌ بروز تب‌خال‌ و چه‌ در شعله‌ور شدن‌های‌ مجدد آن‌                                                                                                                                                                   
• عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر                                                                                                                                                                                                          در نوزادان‌: در کودکانی‌ که‌ اگزما دارند.                                                                        
استرس‌ فیزیکی‌ یا عاطفی‌                                                                                     
زیاد قرار گرفتن‌ در معرض‌ آفتاب‌                                                                                 
دوره‌ خونریزی‌ قاعدگی‌                                                                                           
مراجعه‌ به‌ دندانپزشکی‌ که‌ معمولاً دهان‌ حین‌ انجام‌ کار بیش‌ از حد معمول‌ باز می‌شود.            
مصرف‌ داروهای‌ سرکوب‌کنده‌ ایمنی‌                                                                                                                                                                                                 • پیشگیری‌                                                                                                                                                                                                                              
 از تماس‌ فیزیکی‌ با افرادی‌ که‌ ضایعات‌ فعال‌ دارند خودداری‌ کنید.                                        
به‌ هنگام‌ تب‌خال‌، برای‌ جلوگیری‌ از انتقال‌ ویروس‌، دستان‌ خود را مرتب‌ بشویید. با مالیدن‌ روزانه‌ داروی‌ آسیکلوویر شاید بتوان‌ جلوی‌ بروز آن‌ را گرفت‌.                                                                                                                                                                              
• عواقب‌ مورد انتظار                                                                                                                                                                                                                     بهبود خود به‌ خودی‌ در عرض‌ چند روز تا یک‌ هفته‌ و گاهی‌ بیشتر. عود تب‌خال‌ امری‌ معمول‌ است‌. ویروس‌ برای‌ تمام‌ عمر در بدن‌ باقی‌ می‌ماند اما معمولاً در حالت‌ خفته‌ قرار دارد. هم‌اکنون‌ تحقیقات‌ در زمینه‌ تولید واکسن‌ آن‌ ادامه‌ دارد.                                                                                                                               • عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                 
اختلال‌ دایمی‌ بینایی‌،در صورتی‌ که‌ عفونت‌ چشمی‌هرپس‌ درمان‌ نشود.عفونت‌ شدید و گسترش‌ در بیماران‌ اگزمایی‌                                                                         ندرتاً مننژیت‌ (عفونت‌ یا التهاب‌ پرده‌های‌ مغز) یا آنسفالیت‌ (عفونت‌ یا التهاب خود مغز)                                                                                                                • • • درمان‌                                                                                                                                                                                                                               
• اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                                             ظاهر ضایعات‌ پوستی‌ معمولاً برای‌ تشخیص‌ کافی‌ است‌، اما در عین‌ حال‌ می‌توان‌ مایع‌ موجود در تاول‌ را برای‌ تأیید تشخیص‌ مورد آزمایش‌ قرار داد.                      مایعات‌ خنک‌ بنوشید یا بستنی‌ یخی‌ بجوید تا ناراحتی‌ کمتر شود.                                       
در 24 ساعت‌ اول‌ پس‌ ظاهر شدن‌ ضایعات‌ پوستی‌، یک‌ تکه‌ یخ‌ را تا حدود یک‌ ساعت‌ روی‌ محل‌ قرار دهید. این‌ کار ممکن‌ است‌ باعث‌ تسریع‌ بهبودی‌ شود.             
به‌ هیچ‌ وجه‌ چشم‌ دچار عفونت‌ هرپسی‌ را نمالید یا نخارانید.                                            
برای‌ پیشگیری‌ از شعله‌ور شدن‌ مجدد بیماری‌، زمانی‌ که‌ قرار است‌ مدت‌ زیادی‌ را در بیرون‌ از خانه‌ بگذارنید، روی‌ لب‌های‌ خود پماد اکسید روی‌ یا کرم‌ ضدآفتاب‌ بمالید.                                                                                                                                                    
• داروها                                                                                                                                                                                                                                   استامینوفن‌ برای‌ درد خفیف‌. از آسپیرین‌ استفاده‌ نکنید، به‌ خصوص‌ در کودکان‌ و نوجوانان‌. مصرف‌ آسپیرین‌ در بعضی‌ از بیماری‌های‌ ویروسی‌ می‌تواند موجب‌ نشانگان‌ رای‌ شود که‌ نوعی‌ التهاب‌ مغز است‌.                                                                                                          
سعی‌ نکنید چشم‌ دچار عفونت‌ با ویروس‌ هرپس‌ را خود درمانی‌ کنید، به‌ خصوص‌ با پماد یا قطره‌ کورتیزونی‌. ترکیبات‌ کورتیزونی‌ باعث‌ رشد بیشتر ویروس‌ هرپس‌ در قرنیه‌ می‌شوند.                   
امکان‌ دارد داروی‌ موضعی‌ یا خوراکی‌ ضدویروس‌، و در مواردی‌ که‌ عفونت‌ باکتریایی‌ ثانویه‌ ایجاد شده‌ باشد، پماد آنتی‌بیوتیکی‌ تجویز شود.                                     امکان‌ دارد مصرف‌ مداوم‌ داروهای‌ خوراکی‌ برای‌ پیشگیری‌ از عود مکرر بیماری‌ توصیه‌ شود.                                                                                                             • فعالیت‌                                                                                                                                                                                                                                  محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد. تنها باید از تماس‌ نزدیک‌، به‌ خصوص‌ بوسیدن‌ خودداری‌ شود تا موقعی‌ که‌ ضایعات‌ کاملاً بهبود یابند.                                            از تماس‌ با نوزادان‌ یا بیمارانی‌ که‌ داروهای‌ سرکوب‌کننده‌ ایمنی‌ مصرف‌ می‌کنند خوداری‌ کنید (استعداد ابتلای‌ آنها به‌ عفونت‌ زیادتر است‌).                                   در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                                                   اگر یکی‌ از موارد زیر همراه‌ با تب‌خال‌ رخ‌ دهد: علایم‌ عفونت‌ باکتریایی‌ ثانویه‌، مثل‌ تب‌، وجود چرک‌ به‌ جای‌ مایع‌ روشن‌ در داخل‌ تاول‌ها، سردرد، و درد عضلانی‌   ظاهر شدن‌ ضایعاتی‌ روی‌ پوست‌ ناحیه‌ تناسلی‌، شبیه‌ آنچه‌ در اطراف‌ دهان‌ زده‌ است‌.             
اگر دچارعلایم‌ جدید و بدون‌ توجیه‌. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : یکشنبه 29 مرداد 1396 | 01:03 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
تب‌خال‌ ناحیه‌ تناسلی عبارت‌ است‌ از یک‌ عفونت‌ ویروسی‌ ناحیه‌ تناسلی‌ که‌ از راه‌ آمیزشی‌ انتقال‌ می‌یابد. این‌ عفونت‌ در مردان‌ و زنان‌ می‌تواند رخ‌ دهد. از جمله‌ نواحی‌ که‌ امکان‌ درگیری‌ آنها وجود دارد عبارتند از مجرای‌ تناسلی‌، گردن‌ رحم‌، ران‌ها، و آلت‌ تناسلی‌. تب‌خالی‌ تناسلی‌ معمولاً همراه‌ با سایر بیماری‌های‌ آمیزشی‌ رخ‌ می‌دهد.                                                                                                                                                                         
• علایم‌ شایع‌                                                                                                                                                                                                                            
تاول‌های‌ دردناک‌ که‌ قبل‌ از آن‌ خارش‌، سوزش‌ یا احساس‌ آزردگی‌ در ناحیه‌ تناسلی‌ وجود دارد. در زنان‌، تاول‌ها ممکن‌ است‌ با درون‌ مجرای‌ تناسلی‌ تا گردن‌ رحم‌ و نیز پیشابراه‌ گسترش‌ یابند. پس‌ از چند روز، تاول‌های‌ می‌ترکند و از آنها زخم‌هایی‌ کم‌ عمق‌ و دردناک‌ بر جای‌ می‌ماند که‌ 3-1 هفته به‌ طول‌ می‌انجامند.                                                                                       
سوزش‌ و مشکل‌ در دفع‌ ادرار                                                                                  
 بزرگ‌ شدن‌ گره‌های‌ لنفاوی‌                                                                                     
تب‌ و احساس‌ کسالت‌                                                                                                                                                                                                                 • علل‌                                                                                                                                                                                                                                     ویروس‌ تب‌خال‌ (هرپس‌) نوع‌ 2. ویروس‌ تب‌خال‌ نوع‌ 1 باعث‌ تب‌خال‌ ناحیه‌ دهانی‌ می‌شود، البته‌ گاهی‌ عامل‌ تب‌خال‌ ناحیه‌ تناسلی‌ نیز هست‌.                                           تب‌خال‌ ناحیه‌ تناسلی از راه‌ آمیزشی‌ و در صورت‌ وجود ضایعات‌ فعال‌ انتقال‌ می‌یابد. ضایعات‌ ممکن‌ است‌ روی‌ دست‌ها و دهان‌ نیز باشند. از زمان‌ تماس‌ با ویروس‌ 7-2 روز طول‌ می‌کشد تا علایم‌ ظاهر شوند گاهی‌ عفونت‌ بدون‌ هیچ‌گونه‌ علایم‌ اولیه‌ای‌ انتقال‌ می‌یابد ولی‌ بعداً خود را نشان‌ می‌دهد.                                                                                                                                                                                                                          
• عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر                                                                                                                                                                                                          وجود یک‌ بیماری‌ جدی‌ که‌ مقاومت‌ بدن‌ را کم‌ کرده‌ باشد.                                                 
مصرف‌ داروهای‌ سرکوب‌کننده‌ ایمنی‌ یا داروهای‌ سرطان‌                                                  
استرس‌ (افزایش‌ استعداد ابتلا به‌ عفونت‌ اولیه‌ یا عود عفونت‌). استرس‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ کاهش‌ کارایی‌ پاسخ‌ ایمنی‌، که‌ معمولاً رشد ویروس‌ را متوقف‌ می‌کند، شود.                         
سیگار کشیدن‌                                                                                                   
 سایر عواملی‌ که‌ می‌توانند باعث‌ عود بیماری شوند عبارتند از آسیب‌ به‌ ناحیه‌ تناسلی‌، عادت‌ ماهانه‌، آفتاب‌ گرفتن‌، و وجود یک‌ عفونت‌ دیگر                                                                                                                                                                                      
• پیشگیری‌                                                                                                                                                                                                                               در صورت‌ وجود زخم‌ یا تاول‌ (عفونت‌ فعال‌)، باید از آمیزش‌ خودداری‌ شود.                              
در صورت‌ وجود عفونت‌ غیرفعال‌، خصوصاً اگر عود مکرر عفونت‌ فعال‌ وجود داشته‌ باشد، باید از کاندوم‌ استفاده‌ شود.                                                                     اگر حامله‌ هستید، حتماً سابقه‌ تب‌خال‌ تناسلی‌ یا هرگونه‌ ضایعه‌ ناحیه‌ تناسلی‌ را به‌ پزشک‌ خود اطلاع‌ دهید، زیرا باید اقداماتی‌ احتیاطی‌ برای‌ جلوگیری‌ از بروز عفونت‌ در نوزاد انجام‌ شوند.  حتی‌المقدور از استرس‌ پرهیز کنید.                                                                                                                                                                                                  
• عواقب‌ مورد انتظار                                                                                                                                                                                                                     در حال‌ حاضر نمی‌توان‌ تب‌خال‌ ناحیه‌ تناسلی‌ را معالجه‌ کرد، اما با درمان‌ می‌توان‌ علایم‌ بیماری‌ را تخفیف‌ داد و از عود بیماری‌ جلوگیری‌ کرد.                               در هنگامی‌ که‌ علایم‌ وجود ندارد، ویروس‌ به‌ حالت‌ خفته‌ درآمده‌ است‌. وقتی‌ که‌ ویروس‌ دوباره‌ فعال شود علایم‌ باز می‌گردند. بازگشت‌ علایم‌ به‌ معنای‌ عفونت‌ جدید نیست‌.                       
 میزان‌ ناراحتی‌ از فرد به‌ فرد و در یک‌ فرد نیز در زمان‌های‌ مختلف‌، متفاوت‌ است‌. همچنین‌ میزان‌ ناراحتی‌ در اولین‌ بار عفونت‌ بیشتر از عودهای‌ بعدی‌ است‌.  



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی، 

تاریخ : یکشنبه 29 مرداد 1396 | 01:02 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
تعداد کل صفحات : 164 ::      ...   5   6   7   8   9   10   11   ...  
لطفا از دیگر صفحات نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • روانه ورزش