تبلیغات
FITNESS - مطالب تغذیه در دوره نوزادی
FITNESS

أثیر مصرف روزانه سیب بر کنترل کلسترول بد در بدن

پروفسور ایرانی و متخصص تغذیه، مواد غذایی و علوم ورزشی در دانشگاه فلوریدا، با تحقیقات خود به اثبات رساند که مصرف روزانه سیب می‌تواند میزان کلسترول بد را در بدن پایین آورد.

دکتر بهرام ارجمندی معتقد است سیب میوه‌ای معجزه گر است که به واسطه ترکیباتی فیبری که دارد فواید بسیاری را به بدن انسان می‌رساند.

مطالعات بر روی حیوانات نشان داده بودند «پکتین» و «پُلی‌فنولز» موجود در سیب می‌تواند متابولیسم چربی را افزایش داده و از میزان تولید مولکول‌های التهاب آور بکاهد.

مطالعه ارجمندی بر روی 160 زن در رده سنی  45 تا 65 ساله انجام گرفت به شکلی که گروهی از آن‌ها روزانه و برای یک سال روزی 75 گرم سیب خشک مصرف می‌کردند و گروه دیگر برای یک سال، روزانه آلوی خشک مصرف می‌کردند. در ماه سوم، ششم و دوازدهم از خون این افراد نمونه برداری شد. ارجمندی از دیدن نتایج آزمایش‌های خون شگفت زده شد زیرا تغییرات قابل توجهی را در نمونه خونی ماه ششم افرادی که سیب مصرف می‌کردند مشاهده کرد، نتایج نشان دادند میزان کلسترول LDL این افراد 23 درصد کاهش پیدا کرده است.

مطالعات ما نشان می‌دهد که اگر فردی در روز بیش از 25 میلی گرم لیکوپن مصرف کند مقدار کلسترول بد در خون وی تا 10 درصد کاهش پیدا می‌کند

 

به گفته دکتر ارجمندی مصرف روزانه سیب همچنین می‌تواند منجر به کاهش یافتن هیدروپروکسید چرب و پروتئین واکنش پذیر C در زنان شود. ارجمندی می‌گوید هرگز انتظار نداشتم مصرف سیب به صورت روزانه تا این حد بتواند از میزان کلسترول بد بدن کاسته و در عوض کلسترول خوب را تا چهار درصد افزایش دهد.

نکته مثبت دیگر از دید ارجمندی این است که مصرف روزانه 240 کالری موجود در سیب‌های خشک منجر به افزایش وزن در زنان نشد و در مقابل این افراد در دوره مطالعه 5/1 کیلوگرم وزن نیز از دست دادند. عامل اصلی در کاهش وزن بدن پکتین موجود در سیب است زیرا در بدن احساس سیری ایجاد می‌کند.

مصرف هویج و مقابله با کلسترول

محققان می‌گویند هویج می‌تواند کلسترول خون را کاهش داده و یا نوشیدن یک لیوان آب هویج، سبب کاهش سمیت و کاهش اثر کلسترول بد خون در انسداد شریان‌ها می‌شود.

گرچه اطلاعات آماری و تحقیقی دقیق در رابطه با مقدار کاهش کلسترول متعاقب مصرف هویج در دست نیست ولی نتایج یک تحقیق، کاهش ده تا بیست درصدی کلسترول خون را متعاقب مصرف مرتب روزانه و طولانی مدت ذکر می‌کند.

همچنین، هویج در صورتی که قبل از غذا میل شود، موجب کاهش اشتها شده و در رژیم‌های لاغری کاربرد دارد.

لازم به ذکر است، مهم‌ترین مصارف درمانی هویج عبارتند از درمان اسهال، ضعف بینایی، کاهنده چربی مضر خون، درمان سوختگی،‌ دفع سنگ کلیه،‌ تقویت رشد بدن و تقویت عمومی بدن در دوران نقاهت بیماری‌ها می‌باشد.

 

گوجه فرنگی نیز سپر دفاعی قلب است

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که اگر روزانه یک عدد گوجه فرنگی بخورید، می‌توانید بیماری‌های قلبی را از خود دور نگه دارید.

این مطالعه حاکی از آن است که خوردن یک عدد گوجه فرنگی در روز می‌تواند کلسترول و همچنین سطح فشار خون را پایین بیاورد که در نتیجه خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی را کاهش می‌دهد.

این یافته حاصل مطالعات گروهی از متخصصان و کارشناسان بین‌المللی است که بررسی‌های خود را به طور گسترده در دانشگاه آدلاید در استرالیا انجام داده و به این نتایج دست یافته‌اند.

به گزارش روزنامه سیدنی مورنینگ هرالد، گوجه فرنگی حاوی نوعی رنگدانه مفید و قرمز رنگ موسوم به لیکوپن است که خواص آنتی اکسیدانی فوق‌العاده زیادی دارد و در نتیجه برای سلامت بدن ضروری است.

این متخصصان و پزشکان بین‌المللی در واقع تأثیر لیکوپن روی کلسترول و فشارخون را در مجموعه نتایج حاصل از 14 مطالعه مختلف که در طول 55 سال گذشته انجام گرفته بودند مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند.

دکتر کارین راید که سرپرستی این تیم را بر عهده داشته می‌گوید: مطالعات ما نشان می‌دهد ک

ه اگر فردی در روز بیش از 25 میلی گرم لیکوپن مصرف کند مقدار کلسترول بد در خون وی تا 10 درصد کاهش پیدا می‌کند.

مصرف روزانه 240 کالری موجود در سیب‌های خشک منجر به افزایش وزن در

زنان نشد و در مقابل این افراد در دوره مطالعه 5/1 کیلوگرم وزن نیز از دست دادند. عامل اصلی در کاهش وزن بدن پکتین موجود در سیب است زیرا در بدن احساس سیری ایجاد می‌کند

 وی تاکید کرد: گوجه فرنگی به ویژه از منابع غذایی است که بالاترین ذخیره لیکوپن را دارد و مصرف نیم لیتر از آب گوجه فرنگی در روز یا 50 گرم سس گوجه، روش بسیار موثری برای محافظت از قلب است.

دکتر راید تصریح کرد: این تأثیر گوجه فرنگی قابل مقایسه با مصرف دوزهای پایین داروهایی است که به طور معمول برای افرادی که تا حدودی کلسترول بالا دارند تجویز می‌شوند با این تفاوت که مصرف گوجه فرنگی، دیگر عوارض جانبی مصرف داروها را نخواهد داشت.




طبقه بندی: تغذیه درسنین مختلف،  تغذیه در دوره نوزادی،  تغذیه دردوره کودکی،  تغذیه دردوره جوانی،  پرسش و پاسخ، 

تاریخ : سه شنبه 23 دی 1393 | 11:17 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات

 حرارت اتاق نوزاد را بین 18 تا 20 درجه تنظیم کنید، نوزاد را در سرما قرار ندهید و بیش از اندازه نیز نپوشانید. لباس نوزاد باید سبک و گشاد و راحت باشد. از قنداق کردن نوزاد که یک عمل غیر بهداشتی و زیان آور است بپرهیزید و توجه کنید که حمام کردن روزانه نوزاد با داشتن بند ناف نه تنها اشکالی ندارد بلکه مفید است و از بدو تولد نوزاد باید حداقل یک روز در میان حمام داده شود و تمام بدن نوزاد را با آب و صابون و یا شامپوی مناسب شست وشو داد. حمام دادن نوزاد به هیچ وجه اثر سوء روی ناف نوزاد و محل ختنه ندارد بلکه شست و شوی ناف با آب و صابون از بروز عفونت جلوگیری می کند. ناف نوزاد را با الکل یده تمیز کنید و با گاز استریل بپوشانید. روزی چند بار ناف نوزاد را با الکل و یا بتادین تمیز و پس از افتادن ناف، محل بندناف را با الکل و یا بتادین تمیز کنید. به هیچ وجه به چشم نوزاد دست نزنید، اگر ترشحی نشان می دهد به پزشک مراجعه کنید در موقع گرفتگی بینی به هیچ وجه از شیر برای نرم کردن یا سنجاق به منظور تمیز کردن استفاده نکنید فقط کمی سرم فیزیولوزیک داخل بینی او بچکانید. برای جلوگیری از سوختگی پای نوزاد به خاطر ادرار و مدفوع او را زود به زود عوض کنید و در صورت ابتلا از پودر استفاده نکنید، پای نوزاد را با آب و صابون بشوئید و خشک کنید سپس با پماد آ+د چرب کنید. هر گریه نوزاد به خاطر گرسنگی نیست، در صورت تداوم گریه حتما به پزشک مراجعه کنید. در صورت مشاهده مواردی نظیر زردی، اسهال، بی حالی، بد نفس کشیدن و استفراغ مکرر، خوب شیر نخوردن، تب، سرفه، جوش های چرکی، ترشح از ناف و تشنج و حرکات غیرطبیعی در نوزاد هرچه سریع تر به پزشک و یا مرکز بهداشتی مراجعه کنید. زردی در نوزادان موجب ضایعات جبران ناپذیر سلول مغزی و عقب ماندگی عقلانی می شود. در هفته های اول تولد باید مراقب زردی در نوزاد بود. شروع زردی بیشتر در سفیدی چشم کودک بروز می کند و در تنه گسترش پیدا می کند، به محض مشاهده زردی بدون فوت وقت در هر زمان از شبانه روزبه پزشک مراجعه کنید؛ این مسئله فوریت دارد. هرچه زردی زودتر تشخیص داده شود درمان سبک تر و راحت تر است. در موارد خفیف شاید به بستری و قرار گرفتن در زیر نور مخصوص نیاز باشد و در موارد شدید تعویض خون حتما باید انجام گیرد. از به کار بردن پیشنهاد اطرافیان در مورد استفاده از شیرخشت و یا نور مهتابی و نظایر آن خودداری کنید. به کار بردن این روش ها به قیمت سلامت نوزاد تمام می شود. توجه داشته باشید که نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می شوند دفعات اجابت مزاجشان بیشتر است ولی حجم مدفوع آن ها کم، رنگ آن زرد و احیانا کف آلود و گاهی سبز است، آن را با اسهال اشتباه نکنید. خوردن مایعات زیاد توسط مادر و مک زدن پستان مادر به وسیله نوزاد شیر را زیاد می کند و ناراحتی عصبی موجب کم شدن شیر مادر می شود. قرص ضدحاملگی اثر سوء روی شیر مادر دارد. در موقع شیر دادن بهداشت شخصی را رعایت کنید قبل از شیر دادن باید دست ها را با آب و صابون و نوک سینه ها را با آب ولرم تمیز کرد .از بوسیدن زیاد نوزاد به خصوص توسط ملاقات کنندگان جدا خودداری کنید. ملاقات افراد متعدد که اغلب ناقل میکروب های مختلف هستند با نوزاد، خطر انتقال عفونت را در بر دارد. دود سیگار برای همه کس مضر است و برای شیرخوارخطرناک تراست، به هیچ وجه اجازه ندهید در جایی که کودکان هستند سیگار کشیده شود. مشاوره پزشکی با پزشک کودکان دو بار در ماه اول و سپس ماهی یک بار توصیه می شود. شیرخوار باید در فواصل معین برای معاینه، بررسی رشد و تکامل، دریافت دستورات تغذیه ای و واکسیناسیون به موقع به متخصص اطفال مراجعه کند. در 6 ماه اول هر ماه یک بار، در 6 ماه دوم هر 2 ماه یک بار، در سال دوم هر 3 تا 4 ماه یک بار و بعد از دو سال مراجعه هر 6 ماه یک بارکافی است. از به کار بستن توصیه های افراد غیرمتخصص و اطرافیان غیرپزشک در مورد نوزاد جدا خودداری کنید. واکسیناسیون را به طور منظم انجام دهید. توصیه می شود که واکسیناسیون کودک در یک محل واحد انجام شود. در نوزادانی که از پستان مادر تغذیه می شوند، غریزه مکیدن ارضاء می شود و به طورمعمول تمایلی به مکیدن پستانک و یا انگشت خود ندارند. استفاده نکردن از پستانک ارجح است ولی چنان چه شیرخوار شروع به مکیدن انگشت خود کرد، بهتر است به وی پستانک داده شود تا عادت به مکیدن انگشت پیدا نکند. از روز پانزدهم بعد از تولد باید روزانه6 تا10 قطره مولتی ویتامین در یک قاشق آب جوشیده خنک شده به نوزاد داده شود


مراقبت از نوزاد تازه متولد شده
پوسته ریزی پوست سر اگر چه منظره زیبایی ندارد اختلالی شایع و بی خطر است. ممکن است کودک شما مختصری پوسته خشک شبیه شوره سر داشته باشد و یا ممکن است در مواردی این پوسته ریزی شدید بوده و پوسته ها کاملا ضخیم، چرب و زرد رنگ باشند و یا حالت کبره داشته باشند.
این اختلال ممکن است بین دو هفتگی تا سه ماهگی دیده شود و معمولا بعد از چندین ماه خود بخود بر طرف می گردد و به نظر می رسد که بعداز
۶ تا ۷ ماهگی دیده نمی شود. علت ایجاد این پوسته ها آنست که غدد سباسه موجود در پوست سر بیش از حد چربی ترشح می کنند و این چربی ها تبدیل به پوسته هایی خشک می شوند و می ریزند.
بسیاری از کارشناسان معتقدند که ترشح بیش از حد هورمون ها در مادر و رسیدن آن به جنین هنگام تولد موجب فعال شدن بیش از حد غدد سباسه می شود. وقتی پس از چند ماه سطح هورمون ها در بدن کودک پایین می آید، این اختلال نیز از بین می رود.
برای برداشتن پوسته ها بهترین راه آنست که دوبار در هفته روغن های مخصوص کودک یا روغن های گیاهی مانند روغن زیتون را روی سر کودک بمالید و
۱۵ دقیقه صبر کنید سپس موهای او را شانه کنید تا پوسته ها بریزند. سپس سر او را با یک شامپو ملایم مخصوص بچه بشویید.
بعضی از پزشکان توصیه می کنند که شامپو را به مدت
۲۰ دقیقه روی سر کودک نگهدارید (و یا تا وقتی که بچه می تواند تحمل کند) و سپس سر او را با یک پارچه یا حوله نرم ماساژ دهید.
این اختلال رفته رفته بطور خودبخود از بین می رود ولی اگر این حالت تا چندین ماه ادامه یافت و یا شدت پیدا کرد و به سایر قسمت های بدن انتشار یافت، با یک متخصص اطفال مشورت کنید. ممکن است پزشک یک شامپوی دارویی تجویز کند

.
کوتاه کردن ناخن ها
ناخن های کودک نرم تر و تا شونده تر از ناخن های شماست ولی اشتباه نکنید؛ کودکان ناخن های تیزی دارند. اگر ناخن های کودک را به موقع نگیرید ممکن است هنگام دست و پا زدن صورت شما یا خودش را زخمی کند. شاید لازم باشد این کار را در اولین روزهای بازگشت به خانه انجام دهید.
ناخن های دست نوزاد خیلی بسرعت رشد می کنند و ممکن است لازم باشد چند بار در هفته ناخن های او را کوتاه کنید. سرعت رشد ناخن های پا از ناخن های دست کمتر است.
آسان ترین راه کوتاه کردن ناخن های دست کودک با استفاده از قیچی مخصوص کودکان است. نوک این قیچی های ناخنگیر گرد است و تیز نبودن آن کمک می کند تا در صورت تکان خوردن به کودک آسیب نرسد.
می توانید از ناخن گیر مخصوص کودک نیز استفاده کنید، در اینصورت باید خیلی دقت کنید که پوست یا حتی گوشت نوک انگشت کودک بطور اتفاقی در آن گیر نکند. بهتر است همراه یک نفر دیگر نسبت به انجام این کار اقدام کنید.
یکی از شما دو نفر کودک را نگه می دارد و یا مانع حرکت زیاد او می شود و نفر دیگر ناخن ها را کوتاه می کند. یک روش دیگر این است که هنگام شیر خوردن و یا موقعی که کودک در خواب است نسبت به چیدن ناخن هایش اقدام کنید زیرا آرامتر است. هنگام چیدن ناخن، نوک انگشت کودک را از لبه ناخن دور کنید تا در ناخن گیر یا قیچی گیر نکند و در عین حال دست او را محکم نگه دارید

.
مراقبت از محل قطع شدن بند ناف
بند ناف نوزاد بعد از تولد از نزدیکی بدن بسته شده و بطور بدون دردی بریده می شود. محل بریدگی باید تا آنجا که ممکن است تمیز و خشک نگه داشته شود. معمولا مدت یک هفته تا
۱۰ روز طول می کشد تا بند ناف خشک شود و بیفتد. ترمیم محل افتادن بند ناف ممکن است چند روز بطول انجامد. موقع افتادن بند ناف ممکن است پوشک کمی خونی شود، این امر طبیعی است.
پوشک را زیر بند ناف ببندید تا جریان هوا برای خشک کردن آن کافی باشد و ادرار با آن تماس نداشته باشد. مادام که بند ناف نیفتاده است از حمام وان استفاده نکنید.
درهوای گرم بهتر آنست که تنها یک پوشک و یک تی شرت آزاد به نوزاد بپوشانید تا هوا جریان کافی داشته باشد و خشک شدن بند ناف تسریع شود. تا وقتیکه بند ناف نیفتاده است از پوشاندن زیر پوشهای سرهمی بپرهیزید.
برای مراقبت درمنزل دست اندرکاران امور بهداشتی همواره توصیه می کنند که قاعده بند ناف را با یک سواب پنبه ای (مانند گوش پاک کن) یا یک تکه گاز آغشته به الکل روزی یک یا دو بار تمیز کنید. بسیاری از پزشکان به این روش عقیده دارند ولی بعضی نیز امروزه معتقدند که بهتر است بدون هیچ اقدامی صبر کنیم تا بند ناف بخودی خود خشک شود.
اگر شما نمی دانید که چه کنید بهتر است با پزشک کودک خود صحبت کنید. (این سوال خوبی است که می توانید آن را در ویزیت اول بپرسید


علائم عفونت اگر چه نادرند عبارتند از
تورم یا قرمزی، جمع شدن چرک در قاعده بند ناف و تب. بنابراین اگر ناف کودک قرمز و ملتهب شد یا شروع به آب دادن کرد با پزشک وی تماس بگیرید
.
شستشوی ناحیه تناسلی دختران
ناحیه تناسلی دختران را می توان تنها با یک دستمال مرطوب در هنگام تعویض پوشک و یا استحمام تمیز کرد و در این حال باید مراقب بود که دستمال از جلو به عقب کشیده شود نه از عقب به جلو تا میکروب های ناحیه مقعد وارد واژن نشوند.
ممکن است ناحیه تناسلی قرمز و متورم شود و یا ترشحات بیرنگ، سفید و یا کمی خونی دیده شود که تمام این حالات در هفته های اول طبیعی است و در نتیجه هورمون های مادر هنگام بارداری بوجود می آید. اگر این علائم بعداز شش هفته اول پس از تولد از بین نرود باید با پزشک متخصص اطفال مشورت کنید
.
شستشوی ناحیه تناسلی پسران ختنه شده
تنها کاری که باید در مورد موضعی که به تازگی ختنه شده است انجام دهید آنست که پوست ناحیه را با آب و صابون بشوئید درست مانند سایر قسمت های پوست بدن.
بهتر است از سائیدن و ایجاد کف در ناحیه آلت تناسلی پسران  خواه ختنه شده و خواه بدون ختنه  بپرهیزید زیرا پوست این ناحیه را خشک می کند و باعث تحریک آن می شود.
در چند روز اول پس از عمل ختنه، آلت تناسلی ممکن است کاملا قرمز باشد و ترشحی زرد رنگ داشته باشد.
این در واقع علامت خوبی است و نشان می دهد که سیر بهبود طبیعی است. علیرغم آنکه محل ختنه کمتر احتمال دارد که عفونت کند علائم عفونت عبارتند از قرمزی پایدار، تورم سر آلت و زخم هایی که با ترشحات زرد رنگ و خشک بسته شده است. در صورت مشاهده هر یک از این علائم فورا به پزشک اطلاع دهید
.
شستشوی ناحیه تناسلی پسران ختنه نشده
هنگام تمیز کردن یا شستن آلت تناسلی که ختنه نشده باشد سعی کنید پره پوس یا پوست حشفه را نکشید.
چندین ماه یا حتی سال طول می کشد تا پره پوس از آلت تناسلی جدا شود. پس از جدا شدن پره پوس و هنگامیکه کاملا بتوان آن را کشید (اگر نخواهید کودک را ختنه کنید بهتر است زمان آنرا از پزشک کودکتان بپرسید) باید گاهی آن را بکشید و انتهای آلت را که زیر آن قرارگرفته است به آرامی ولی با سرعت از ماده مومی شکل سفید رنگی که بطور طبیعی در این محل تشکیل می شود تمیز کنید

.
تکامل سیستم بینایی کودک
سیستم بینایی در بدو تولد یک سیستم تکامل نیافته است و تکامل آن در طول سال اول زندگی رخ می دهد. از این رو، توجه والدین و پزشکان به مشکلات احتمالی در طول سال اول نقشی بسیار تعیین کننده در تکامل بینایی کودک و جلوگیری از مشکلات ناشی از اختلال در بینایی نظیر مشکلات یادگیری خواهد داشت
.
سه ماه اول
نوزادان معمولا قبل از هر چیز “حرکت” را می بینند. نوزادانی که به موقع بدنیا آمده باشند (هفته
۳۸ تا ۴۲ حاملگی) باید بتوانند تغییرات صورت مادر نظیر خنده، اخم، … را در هفته اول بعد از تولد ببینند. در این زمان درک رنگ هنوز کاملا تکامل نیافته و درک عمق نیز در طول سال اول به موازات هماهنگ شدن حرکت چشم ها ایجاد می شود.
هماهنگی عضلات چشم در نوزادان تازه متولد شده و شیرخواران بسیار ناقص است. چشم نوزادان اغلب به بیرون یا داخل منحرف شده و حرکت چشم ها با هم هماهنگ نیست. این وضعیت استرابیسم یا انحراف چشم خوانده می شود. اگر استرابیسم تا
۳ یا ۴ ماهگی خودبخود بر طرف نشود بهتر است نوزاد توسط یک چشم پزشک معاینه شود

.
اولین علائم مشکلات چشم و بینایی
در بعضی موارد لازم است نوزاد قبل از
۳-۴ ماهگی مورد معاینه قرار گیرد. این موارد عبارتند از: انحراف شدید چشم ها، عدم حرکت چشم قبل از ۳ ماهگی، انحراف هر دو چشم به داخل، ثابت ماندن یک چشم در زمان حرکت چشم دیگر و یا تفاوت فاحش بین حرکات دو چشم.
تشخیص زودرس استرابیسم بسیار مهم است زیرا تنبلی چشم یا آمبلیوپی حاصل استرابیسم درمان نشده است. اگر یک چشم کودک نتواند بر اثر استرابیسم خوب ببیند هماهنگی چشم ها بر هم می خورد. همچنین اگر مغز تصویری از یکی از چشم ها دریافت نکند در طول زمان علائم ارسالی از چشم مبتلا را نادیده می گیرد و نهایتاً فرد دچار تنبلی چشم و متعاقب آن کاهش شدید دید می شود

.
مشکلات بینایی در نوزادان نارس
تکامل بینایی در نوزادان نارس کمی بیشتر از نوزادانی که به موقع بدنیا آمده باشند طول می کشد. احتمال ایجاد استرابیسم و آمبلیوپی در نوزادانی که قبل از هفته
۳۵ حاملگی بدنیا آمده باشند ۳۰% بیشتر است. هر چه نوزاد زودتر از زمان طبیعی بدنیا بیاید این احتمال افزایش می یابد.
نوزاد باید کاملا به نور روشن (مثلا لامپ) و یا  آویز هایی که معمولا بالای سر نوزادان آویزان می کنند توجه کند. اگر در
۳ ماهگی جسم را جلو چشم نوزاد بگیرید و آن را از یک سمت آهسته به سمت دیگر ببرید و نوزاد قادر به دنبال کردن آن با چشم نباشد بهتر است مورد معاینه قرار گیرد. البته در بعضی موارد تکامل بینایی دیرتر رخ می دهد که به آن تأخیر در تکامل بینایی می گویند

.
حرکات نامنظم چشم
اختلالی بنام نیستاگموس ممکن است در نوزادی رخ دهد. در این اختلال چشم ها حرکاتی به چپ و راست، حرکات دورانی و یا حرکات نامنظمی دارند. علت این اختلال ممکن است ضعف بینایی، وجود نقص در مسیر عصبی از چشم به مغز و یا آلبینیسم (کمبود رنگدانه ها) باشد. نیستاگموس ممکن است ارثی هم باشد. نوزادانی که نیستاگموس دارند ممکن است دید طبیعی و یا ضعیف داشته باشند. اگر نیستاگموس تا بعد از
۳ ماهگی باقی بماند نوزاد باید مورد معاینه قرار گیرد.
در مجموع باید گفت که
۳ تا ۴ ماه اول زندگی زمان بسیار مهمی از نظر تکامل بینایی است و توجه والدین و مراجعه به موقع به چشم پزشک نقش تعیین کننده ای در بینایی کودک خواهد داشت
.
۴ تا ۶ ماهگی
در این سن نوزاد باید دستش را به طرف اسباب بازی که جلوی او می گیرید دراز کند و یا دستش را به آن بزند. در ابتدا ممکن است دست نوزاد بطور  اتفاقی به جسمی که جلویش گرفته اید بخورد ولی در طول زمان با رشد بینایی، درک عمق و درک بیشتر نوزاد این کار ارادی تر می شود.
از
۶ تا ۸ ماهگی نوزاد شروع به غلت زدن و احتمالا چهار دست و پا راه رفتن می کند. در این مرحله می توانید یک اسباب بازی را طوری جلو کودک قرار دهید که مجبور باشد برای رسیدن به آن غلت بزند و یا کمی از جای خود جلوتر بیاید. این کار به تقویت بینایی نوزاد کمک می کند.
بین
۸ تا ۱۲ ماهگی نوزاد شما ممکن است چهار دست و پا حرکت کند و یا راه برود. سعی کنید به جای راه افتادن زودتر، کودک خود را به حرکت چهار دست و پا تشویق کنید زیرا باعث ایجاد هماهنگی میان حرکات دست و چشم می شود. در این سنین بویژه وقتی کودک روی مبل یا تخت و یا نزدیک پله است باید بسیار مواظب وی بود زیرا دید کودک در این مرحله هنوز فاقد درک عمق کافی است و در نتیجه پستی و بلندی ها را بخوبی درک نمی کند. به عبارت دیگر کودک در این سن متوجه نیست که لبه تخت در جایی تمام می شود و زمین پایین تر از آن قرار گرفته است بنابراین احتمال سقوط کودک از تخت و پله وجود دارد

 




طبقه بندی: تغذیه در دوره نوزادی، 

تاریخ : چهارشنبه 22 خرداد 1392 | 12:23 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات

 خیلی از پدر و مادر‌ها این سوال را دارند که آیا نور خورشید برای کودک تازه متولد شده‌شان مضر است یا نه. یا اینکه اصلا نکند به نور خورشید نیاز داشته باشد و اگر جواب مثبت باشد این نور باید مستقیم باشد یا غیرمستقیم و در چه ساعتی از روز برای کودکان بی‌خطر است؟

آخرین بررسی‌ها نشان می‌دهد پس از گذشت دو ماه اول که نباید اجازه بدهید نور خورشید به طور مستقیم به نوزادتان بتابد، نور خورشید ضروری است چرا که باعث تقویت رشد و استحکام استخوان‌های بدن می‌شود ولی نباید در ظهر تابستان یا زمانی که آفتاب شدید است آن‌ها را زیر نور خورشید بگذارید چون در آن صورت ضرر‌ش بیشتر از منفعتش خواهد بود. بهترین ساعت، ابتدای صبح و در زمان طلوع خورشید است.

بهتر است والدین در این زمان کودک خود را در مکانی که نور خورشید می‌تابد ببرند تا سبب شود کودک استخوان‌های قوی پیدا کند و بدن او ویتامین D لازم را جذب کند. کودک تا زیر ۶ ماه نیاز به استفاده از کرم ضد آفتاب ندارد اما بعد از ۶ ماه می‌توان کرم‌های ضد آفتاب مخصوص نوزادان را برای او استفاده کرد و سپس از حدود ۴ سالگی به بعد ضد آفتاب مخصوص کودکان می‌تواند در آفتاب سوزان به کار بیاید.
 




طبقه بندی: تغذیه در دوره نوزادی، 

تاریخ : چهارشنبه 22 خرداد 1392 | 12:22 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات

مجموعه: بهداشت مادر کودک

  ماستیت شامل عفونت پستان است که باعث درد، ورم، گرمی و قرمزی پستان می شود. همچنین باعث تب و لرز می شود. ماستیت بیشتر در زنانی که به نوزاد خود شیر می دهند اتفاق می افتد، ولی گاهی اوقات در سایر زنان نیز دیده می شود.

شیر دادن به نوزاد
بیشتر مواقع، ماستیت طی سه ماه اول بعد از تولد نوزاد در مادران شیرده بروز می کند، اما می تواند بعدا نیز در مدت شیردهی بروز کند.
 
عفونت پستان در مادران شیرده باعث احساس خستگی و بدحالی در آنها می شود که مراقبت از نوزاد را برای آنها سخت می کند.
 
گاهی اوقات عفونت پستان باعث می شود مادر به نوزاد خود دیگر شیر ندهد، اما باید گفت که می توان شیردهی به نوزاد را در طی ماستیت نیز ادامه داد.
 علائم ماستیت
نشانه های عفونت پستان می توانند به طور ناگهانی شروع شوند و عبارتند از:
- احساس گرمی و درد پستان هنگام دست زدن به آن
- احساس ناراحتی و ناخوشی
- ورم پستان
- احساس درد و سوزش مداوم پستان یا فقط هنگام شیردادن به نوزاد
- قرمزی و التهاب پستان
- تب 3/38 درجه سانتیگراد یا بیشتر
 
اگر چه ماستیت طی چند هفته اول شیردهی بروز می کند، ولی می تواند هر موقع از دوران شیردهی نیز بروز کند. ماستیت اغلب در یک سینه دیده می شود، نه هر دو سینه.
چه موقع نزد پزشک برویم؟
معمولا چند ساعت قبل از احساس درد و قرمزی پستان، علائمی مشابه بیماری آنفلوانزا در شخص بروز می کند و خیلی زود دچار ترکیبی از علائم می شود. در این زمان باید به پزشک متخصص مراجعه کرد.
مصرف آنتی بیوتیک های خوراکی معمولا خیلی در درمان ماستیت موثرند.
اگر دو روز بعد از مصرف آنتی بیوتیک ها علائم ماستیت بهبود نیافت، باید مجددا به پزشک مراجعه کنید تا مطمئن شوید این مشکل در اثر یک بیماری خطرناک دیگری نباشد.
 علل ماستیت
1- بسته شدن مجرای شیردر پستان: اگر در طی شیردهی، یک پستان به طور کامل از شیر خالی نشود، یکی از مجاری شیر در پستان می تواند بسته شود و شیر را برگرداند که باعث عفونت پستان می شود.
2- ورود باکتری به پستان: باکتری های موجود در سطح پوست مادر یا دهان نوزاد می توانند از طریق ترک (شکاف) پوست نوک سینه یا سوراخ مجرای شیر، وارد مجاری شیردر پستان مادر شوند و در آنجا رشد کرده و باعث عفونت گردند.
این باکتری ها برای نوزاد ضرری ندارد و هر فردی آنها را دارد. این باکتری ها فقط در بافت پستان شما نیستند.
 عوامل خطر ماستیت
عواملی که می توانند احتمال بروز ماستیت را افزایش دهند عبارتند از:
1- شیردادن به نوزاد طی چند هفته اول بعد از تولد
2- زخم یا ترک پوست نوک پستان، هر چند که ماستیت می تواند بدون ترک پوستی هم بروز کند.
3- شیردادن به نوزاد فقط در یک حالت که باعث می شود شیر پستان کاملا تخلیه نشود.
4- بستن سینه‌بند سفت که از جریان شیر جلوگیری می کند.
5- خستگی بیش از حد مادر
6- ابتلا به ماستیت در شیردهی قبلی: اگر قبلا دچار ماستیت شده باشید، به احتمال زیاد مجددا دچار آن خواهید شد.
 عوارض ماستیت
اگر عفونت پستان به طور مناسب و سریعا درمان نشود، یا در اثر بسته بودن یک مجرای شیر در پستان اتفاق افتاده باشد، می تواند باعث آبسه پستان (تجمع چرک) شود.
آبسه معمولا باید توسط عمل جراحی تخلیه شود. لذا برای جلوگیری از بروز آبسه در پستان، بلافاصله بعد از مشاهده علائم ماستیت به پزشک متخصص مراجعه کنید تا تحت درمان قرار بگیرید.
هنگام شیردادن به نوزاد باید هر دو سینه کاملا خالی شوند و به طور صحیح سینه را در دهان نوزاد قرار دهید تا شیر بخورد
تشخیص ماستیت
پزشک ماستیت را بر اساس علائم جسمی مثل تب و لرز و درد و قرمزی پستان تشخیص می دهد.
همچنین باید مطمئن شود که دچار آبسه پستان نشده باشید.
یک نوع نادر سرطان سینه (سرطان سینه التهابی) نیز باعث قرمزی و ورم سینه می شود که ممکن است در ابتدا با ماستیت اشتباه گرفته شود.
همچنین پزشک ماموگرافی را توصیه می کند و ممکن است نیاز به نمونه برداری از بافت سینه باشد تا پزشک مطمئن شود که سرطان سینه ندارید.

  درمان ماستیت

1- آنتی بیوتیک ها: برای درمان ماستیت معمولا باید مدت 10 تا 14 روز آنتی بیوتیک مصرف کرد. 24 تا 48 ساعت بعد از مصرف آنتی بیوتیک ها احساس بهتری خواهید داشت، ولی بایستی برای جلوگیری از عود مجدد ماستیت، آنتی بیوتیک ها را به طور کامل و سر موقع مصرف کنید، یعنی نباید به محض احساس کمی بهبودی، مصرف آنتی بیوتیک ها را قطع کنید.
 
2- داروهای مسکن: طی مصرف داروهای آنتی بیوتیک، پزشک ممکن است برای کاهش درد پستان، داروهای مسکن ملایمی مثل استامینوفن یا بروفن را برای مادر تجویز کند.
 3- تعدیل روش شیر دادن به نوزاد: هنگام شیردادن به نوزاد باید هر دو سینه کاملا خالی شوند و به طور صحیح سینه را در دهان نوزاد قرار دهید تا شیر بخورد. ممکن است پزشک روش شیردادن شما را بررسی کند و یا شما را به یک ماما در این زمینه معرفی کند تا شیوه درست شیردادن را به شما یاد دهد.
 
4- خود مراقبتی: استراحت و خواب کافی، شیردادن منظم به نوزاد و مصرف زیاد آب و نوشیدنی ها به بدن کمک می کند تا با عفونت پستان مبارزه کند.
 
اگر عفونت پستان بعد از مصرف آنتی بیوتیک ها برطرف نشد مجددا نزد پزشک بروید.
 شیوه زندگی و درمان های خانگی
اگر دچار عفونت پستان گشتید، همچنان به نوزاد خود شیر دهید و آن را قطع نکنید. این کار به رفع عفونت از سینه ها کمک می کند.
 
برای رهایی از این مشکل:
- به طور منظم به نوزاد خود شیر دهید.
- تا حد ممکن استراحت کنید.
- از پر شیر نگه داشتن سینه ها برای مدت طولانی خودداری کنید.
- وضعیت های مختلف شیردادن به نوزاد را استفاده کنید، مثل نشسته، خوابیده و ... .
- آب و مایعات زیادی بنوشید.
- اگر شما هنگام تخلیه شیر از سینه خود اذیت می شوید، قبل از شیر دادن به نوزاد یا دوشیدن شیر خود، از کمپرس گرم (مثل حوله گرم) روی سینه های خود استفاده کنید یا سینه های خود را زیر دوش آب گرم ماساژ دهید.
- از سینه بند مناسب و مخصوص شیردهی استفاده کنید، نه سینه بند سفت و محکم.
- اگر شیردادن به نوزاد از سینه مبتلا به عفونت، درد زیادی دارد، یا نوزاد شما از خوردن شیر از سینه مبتلا خودداری می کند، سعی کنید شیر خود را با دست یا شیردوش بدوشید تا سینه از شیر خالی شود.
وضعیت و حالت شیر دادن به نوزاد را در هر نوبت شیردهی تغییر دهید
پیشگیری از ماستیت
برای شیردادن صحیح به نوزاد و جلوگیری از بروز عوارض ناشی از آن، با یک ماما که در این زمینه اطلاعات دارد مشورت کنید. یک مشاور شیردهی نکات و توصیه های لازم را برای یک روش شیردهی مناسب به شما می گوید.
 برای جلوگیری از عفونت سینه به توصیه های زیر عمل کنید:
- هنگام شیردادن به نوزاد، سینه ها را به طور کامل از شیر خالی کنید.
- اجازه دهید نوزاد به طور کامل شیر یک سینه را بخورد و سپس از سینه دیگر به او شیر دهید.
- اگر نوزاد فقط چند دقیقه از سینه دوم شیر خورد و یا اصلا نخورد، دفعه بعد که خواستید به نوزادتان شیر دهید، از این سینه شروع کنید تا شیر در آن جمع نشود و نماند.
- اگر شیر دادن را یک بار از یک سینه شروع کردید، دفعه بعد از سینه دیگر شیردهی را آغاز کنید، یعنی جای سینه ها را در هر نوبت شیردهی، عوض کنید.
- وضعیت و حالت شیر دادن به نوزاد را در هر نوبت شیردهی تغییر دهید، یعنی فقط در یک حالت به نوزاد شیر ندهید.
- در طی شیردهی، نوزاد را به طور مناسب و صحیح در آغوش بگیرید و مطمئن شوید که نوزاد به طور مناسب سینه را در دهان بگیرد و شیر بخورد.
- اجازه ندهید نوزاد از سینه شما به جای پستانک استفاده کند. نوزاد از مکیدن سینه مادر لذت می برد و حتی بدون اینکه گرسنه باشد؛ با انجام این کار احساس راحتی می کند. در نتیجه شیر سینه مادر را نمی خورد و شیر در سینه جمع شده و باعث عفونت و التهاب آن می شود.

منبع:tebyan.net

 




طبقه بندی: تغذیه در دوره نوزادی، 

تاریخ : چهارشنبه 22 خرداد 1392 | 12:20 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات

مجموعه: روانشناسی کودکان

 تازه وارد مهمانی شده‌اید که کوچولوی‌تان شروع می‌کند از سر و کله میزبان بالا رفتن. یک جا بند نمی‌شود و مدام وسط حرف دیگران می‌پرد. یکی از مهمانان به کنایه‌ به شما می‌گوید باید فرزندتان را نزد روانپزشک ببرید چون احتمالا بیش‌فعال است. اما آیا واقعا فرزند شما چنین مشکلی دارد یا این تنها یک ویژگی رفتاری است که در اصطلاح به آن شیطنت گفته می‌شود. حالا وقت آن است که نگاه دقیق‌تری به این مشکل بیندازید تا از سوءتفاهم درباره فرزندتان پیشگیری کنید.
بیش‌فعالی چیست؟
این اختلال یکی از اختلالات شایع و در عین حال با تشخیص سخت برای پزشکان است. اختلال بیش‌فعالی بیماری پیچیده‌ای است و اغلب تشخیص داده نمی‌شود. درباره کودکی که با چنین اختلالی تشخیص داده می‌شود 3 علامت را نباید از یاد ببرید که شامل پرتحرکی، کمبود توجه و تمرکز و در نهایت اعمال تکانه‌ای(کارهای ناگهانی و غیرقابل پیش‌بینی) است. زمانی که پزشک بتواند جزئیات لازم را از والدین و مدرسه به دست آورد می‌توان معیارهای لازم را در نظر گرفت. علائم اختلال بیش‌فعالی- کم‌توجهی باید در بیشتر از یک مکان دیده شود مثلا خانه و مدرسه و البته اینکه برای چند ماه این علائم بروز کند. داشتن 6 علامت یا بیشتر از علائم اختلال کم‌توجهی یا بیش‌فعالی که باید دست‌کم 6 ماه وجود داشته باشد تا بتوان گفت کودک بیش‌فعال است.
علائم بیش فعالی
تعدادی از علائم مربوط به بیش‌فعالی و اختلال توجه و تمرکز شامل موارد زیر است:
کودک غالبا با دست‌هایش بازی می‌کند و در جایش می‌لولد.
کودک معمولا کلاس را ترک می‌کند.
غالبا می‌دود یا می‌پرد.
اغلب بازی یا فعالیت‌هایش پر سر و صداست.
به نظر می‌رسد کودک همیشه در حال حرکت است.
زیاد صحبت می‌کند.
از توجه به جزئیات ناتوان است.
اغلب قادر به پیگیری دستورات یا اتمام کارها نیست.
اغلب وسایل خود را گم می‌کند.
ممکن است کودک شما بیش‌فعال باشد
برای کودکی با اختلال بیش‌فعالی- کم‌توجهی انجام  برخی رفتارها ممکن است سخت‌تر باشد حال بهتر است این سؤال‌ها را از خودتان بپرسید:
آیا زمانی که از کودک‌تان می‌خواهید کاری انجام دهد مشکلی در شنیدن دارد؟
آیا او نسبت به دیگر کودکان سریع‌تر هیجان‌زده می‌شود؟
آیا خانه شما در زمان غذاخوردن، به خواب رفتن، ‌شستن دندان‌ها و دیگر کارها به میدان جنگ بدل می‌شود؟
آیا معلم شما نسبت به رفتار کودک شما در مدرسه نگران است؟
او زود تمرکزش را از دست می‌دهد و فراموش‌کار است؟
این بچه‌ها مغزشان متفاوت است
اختلال بیش‌فعالی- کم‌توجهی یک بیماری عصبی-رفتاری است با 2 مولفه: بیش‌فعالی و بی‌توجهی یا نداشتن تمرکز. برخی از این کودکان به صورت واضح فعالیت زیادی دارند و برخی هم توانایی تمرکز ندارند اما بیشتر آنها هر دو مشکل را با هم دارند. این بچه‌ها مغز ماشین فراری را دارند اما با ترمز‌ دوچرخه. ذهن آنها در حال مسابقه است اما نمی‌توانند در زمان لازم سرعت‌شان را کم کنند. اسکن‌های متعدد نشان می‌دهد بخشی از مغز کودک دچار اختلال که به کنترل رفتار کمک می‌کند، موجب تمرکز می‌شود و آنچه نیاز به انجام آن دارد را طبقه‌بندی می‌کند، کمی کوچک‌تر است. علاوه بر این انتقال‌دهنده‌های عصبی شیمیایی مغز مانند سروتونین، دوپامین و نوراپی‌نفرین که پیام را از یک قسمت مغز به قسمت دیگر می‌فرستند در آنها دچار کمبود است بنابراین برای مثال اگر معلم یک آموزش 5 مرحله‌ای به کودک بدهد، او ممکن است تنها بتواند 2 مرحله اول را انجام دهد و توالی کارهای بعدی را از دست بدهد.
دلیل بیش‌فعالی معلوم نیست
بیشتر مطالعات نشان می‌دهد اختلال بیش‌فعالی موروثی است. اما در سال‌های اخیر تحقیقات از ارتباط این اختلال با مواد سمی محیطی مانند بیس‌فنول A و فتالات(مهم‌ترین مواد در تولید مواد آرایشی، پلاستیک، پرده حمام) و همین‌طور حشره‌کش‌ها خبر می‌دهد. این علم بسیار جدید است و تحقیقات همچنان باید ادامه پیدا کند. کودکان نسبت به مواد سمی محیط حساس هستند و باید نسبت به مواجهه آنها با این مواد دقت شود. چندین دلیل دیگر برای ابتلای کودک به اختلال بیش‌فعالی می‌توان در نظر گرفت که از جمله‌ می‌توان به ژنتیک، آسیب کوچک مغزی در زمان تولد یا حتی استرس و نگرانی دوران بارداری اشاره کرد.
چطور تشخیص بدهیم
در اختلال بیش‌فعالی- کم‌توجهی معدل سنی می‌تواند از 2 یا 3 سالگی باشد. در 2 سالگی پزشکان به دنبال یافتن علائم هستند و هرچه زودتر این نقص تشخیص داده شود زودتر می‌توان مداخله کرد. اما در اغلب موارد تا زمانی که کودک به سن مدرسه نرسیده که نیاز به توجه و نشستن طولانی مدت داشته باشد، این اختلال قابل تشخیص نیست. بچه‌های باهوشی که نشانه‌های ضعیفی دارند ممکن است سال‌ها علائم را داشته باشند تا دوره آموزشی مدرسه که باید برنامه منظم،‌ چند منظوره و مدیریت زمان انجام دهند و اینجاست که دچار مشکل می‌شوند.
دختران فرق دارند
پسران سه برابر دختران در معرض این اختلال هستند و به طور معمول دختران 5 سال بعد از پسران تشخیص داده می‌شوند. دختران بی‌نظم و ساکت کمتر به چشم می‌آیند حتی اگر اختلال‌شان به اندازه پسران باشد. بی‌توجهی و نادیده گرفتن موضوعات پیرامون از علائم اختلال در دختران مبتلا به بیش‌فعالی است. در پسران به جای آن انجام و بروز حرکات و رفتارهای متفاوت و غیرمنطقی بدون انگیزه قبلی و برنامه عاری از فکر انتظار می‌رود. در دوران دبستان دخترانی با اختلال بیش‌فعالی، کودکانی کم‌دقت یا بی‌دقت هستند، همچنین در آموختن مهارت‌های آموزشی و حل مسائل ضعیف بوده و به جزئیات و موضوعات محیط پیرامون خود توجه ندارند، کمتر توجه می‌کنند و با تمام کردن کارها مشکل دارند اما آنها معمولا پرخاشگر نیستند. دختران قرار نیست کیف مدرسه‌شان را در زمین بازی جا بگذارند یا دفتر مشق‌شان کثیف باشد.
تشخیص سخت است
هیچ آزمایشی وجود ندارد که با انجام آن بتوان گفت کودک دچار بیش‌فعالی است.  اما اغلب پزشکان با تاریخچه خانوادگی، جزئیات پرسش‌هایی که انجام می‌دهند و بررسی رفتار کودکان و میزان اهمیت آن براساس سن و سال او سعی می‌کنند تشخیص صحیح را داشته باشند. با صحبت کردن با کودک، والدین و معلمان و اگر لازم باشد مادربزرگ و پدربزرگ و اقوام پزشکان می‌توانند تعیین کنند علائم با توجه به سن کودک متناسب است یا مشکل جدی وجود دارد. آنها باید عواملی مانند عصبانیت، اختلال یادگیری،‌ افسردگی، طلاق یا بیماری یکی از اعضای خانواده را هم در نظر بگیرند.
درمان دارویی برای کدام بچه‌ها لازم است؟
دارودرمانی به همراه روان‌درمانی و تغییراتی که در زندگی روزانه کودک ایجاد می‌شود می‌تواند شرایط را بهبود دهد. داروها زمانی که با رفتار درمانی همراه شوند می‌توانند پرخاشگری و بی‌توجهی کودک را به میزان زیادی بهبود دهند. دارودرمانی زمانی پیشنهاد می‌شود که تعداد علائم کودک براساس سنش مشخص شود و تنها زمانی از دارو استفاده می‌شود که کودک واقعا نیاز داشته باشد. در کودکانی که علائم متوسط تا شدید این اختلال را دارند دارودرمانی کمک‌کننده است. در علائم خفیف‌تر معمولا از مشاوره درمانی استفاده می‌شود. اما دارویی که برای یک کودک کارساز بوده است نمی‌تواند برای دیگری هم همان نتیجه را داشته باشد. به همین دلیل پزشکان نظارت زیادی بر کودک دارند تا بتوانند ترکیب مناسب را پیدا کنند. مشخص نیست چرا اما کودکانی که در یک سن خاص دارویی را تحمل نمی‌کنند ممكن است چند سال بعد به خوبی به همان دارو جواب می‌دهند.
 
منبع:مجله سیب سبز

 




طبقه بندی: تغذیه در دوره نوزادی، 

تاریخ : چهارشنبه 22 خرداد 1392 | 12:18 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات


نحوه شروع و ادامه غذای كمكی در نوزادان

مجموعه: تغذیه کودک

تغذیه كمكی در پایان 6 ماهگی (180 روزگی) شروع می شود، همزمان با شروع غذای كمكی تغذیه با شیر مادر باید همچنان مكرر و بر حسب میل و تقاضای شیرخوار ادامه داشته و حتی دفعات تغذیه با شیر مادر افزایش می یابد. همچنین در این زمان باید بر اساس نیاز كودك به او آب جوشیده سرد شده داد.

 نحوه تغذیه تكمیلی در هفته اول ماه هفتم:

شروع غذای كمكی با فزنی آرد برنج است كه روز اول از یك قاشق مرباخوری یك بار در روز (مثلا" ظهر) شروع شده و كم كم به مقدار و دفعات آن متناسب با اشتهای كودك اضافه می شود تا نهایتا" در پایان یك هفته مقدار آن به حدود 12 قاشق مرباخوری برسد. بخاطر بسپارید همچنان شیر مادر غذای اصلی شیرخوار شما است.

 

نحوه تغذیه تكمیلی در هفته دوم ماه هفتم:

در این هفته می توان حریره بادام را به رژیم غذایی كودك اضافه نمود. شروع آن نیز مانند فرنی از یك قاشق مرباخوری یك بار در روز است تا روز ششم و هفتم به 12 قاشق مرباخوری در روز برسد. فراموش نشود كه در این هفته بتدریج كه مقدار و دفعات تغذیه با حریره بادام افزایش می یابد مقدار و دفعات تغذیه با فرنی كم می شود بنابراین در هر وعده و یا در تمام دفعات می توان حریره بادام را جایگزین فرنی نمود، یا یك وعده فرنی و وعده بعد حریره بادام به شیرخوار داد.

 

نحوه تغذیه تكمیلی در دو هفته آخر ماه هفتم:

ضمن ادامه تغذیه با شیر مادر در این دو هفته شیرخوار با غذای جدیدی آشنا شده و سوپ به رژیم غذایی او اضافه می شود. بــــدین ترتیب كه روز اول، صبح و عصر وشب از فرنی یا حریره بادام استفاده می كند و ظهر علاوه بر فرنی یا حریره بادام، یك قاشق مرباخوری سوپ هم می خورد. به این ترتیب، هر روز بر مقدار سوپ افزوده شده و از مقدار حریره بادام یا فرنی كم می شود تا بر حسب اشتهای كودك مقدار سوپ به 3 تا 6 قاشق مرباخوری در هر وعده برسد.

 

چند نكته مهم در تهیه سوپ برای كودك:

1-     در ابتدای شروع سوپ برای كودك آن را از گوشت بدون چربی (گوشت گوسفند، مرغ یا گوساله) به اندازه یك تكه خورشی، برنج و هویج تهیه كنید.

 

2-     هر سه روز یك بار یك نوع سبزی به سوپ اضافه كنید مانند جعفری، گشنیز، لوبیا سبز، كدو سبز، كرفس، گوجه فرنگی، كدو حلوایی.

 

3-     به سوپ كودك نباید نمك، شكر یا چاشنی اضافه كرد.

 

4-     بهتر است كدو، كرفس، لوبیا سبز را اول پخته و بعد به سوپ كودك اضافه نمود.

 

5-     سبزی ها باید در آخــــرین لحظات پخت سوپ اضافه شود. در ظرف نیز باید بسته باشد تا ویتامین های آن از بین نرود.

 

6-     استفاده از اسفناج تا پایان یكسالگی مجاز نبوده و نباید به سوپ شیرخوار اضافه شود.

نحوه تغذیه تكمیلی در دو هفته اول ماه هشتم:

 

در این دو هفته ضمن دادن سوپ، فرنی یا حریره بادام، زرده تخم مرغ هم به رژیم غذایی شیرخوار اضافه می شود. بنابراین در این سن باید به كودك 5 وعده غذا داده شود. بدین ترتیب كه صبح زرده تخم مرغ، ساعت 10 صبح (بین صبحانه و ناهار) فرنی یا حریره بادام، ظهر سوپ، عصر مجددا" فرنی یا حریره بادام و در شب دوباره سوپ به كودك داده می شود. در این زمان می توانید كم كم از سبزیهای نشاسته ای مثل سیب زمینی، كدو حلوایی و نخود فرنگی (نخود سبز) به فاصله هر 3 روز به سوپ اضافه كنید. ضمنا" غلظت سوپ باید مانند حلیم باشد.

 

برای اضافه كردن سیب زمینی به سوپ ابتدا آن را بشویید و با پوست بپزید. سپس پوست آن را جدا كرده و سیب زمینی پخته شده را به سوپ كودك اضافه كنید دقت كنید اگر بعد از پوست كندن سیب زمینی، بخشی از آن سبز رنگ بود باید آنرا جدا كرده و دور بریزید.

 

در این زمان همراه با سوپ می توانید به كودك ماست بدهید. بهتر است ماست با سوپ مخلوط نشود تا كودك با طعم ماست آشنا شود. ولی اگر كودك مخلوط ماست با سوپ را دوست دارد این كار بلامانع است.

 نحوه تغذیه تكمیلی در دو هفته دوم ماه هشتم:

برای تنوع بخشیدن به غذای كودك باید هر چند روز یك بار مواد تشكیل دهنده سوپ را تغییر داد. هر سه روز یكبار می توان جو، بلغور گندم، رشته فرنگی را كه قبلا" پخته و نرم شده است به اندازه یك قاشق مرباخوری به سوپ اضافه كرد. بعد از اضافه كردن جو، گندم و ............ بهتر است به اندازه یك قاشق مرباخوری كره یا روغن مایع به سوپ اضافه نمود. افزودن كره یا روغن مایع به غذای شیرخوار به ویژه شیرخوارانی كه رشد كافی ندارند به رشد آنان كمك می كند.

 

نحوه تغذیه تكمیلی در دو هفته اول ماه نهم:

از 9 ماهگی می توان حبوبات را نیز به سوپ كودك اضافه كرد. معمولا" از عدس و ماش كه هضم آسانتری دارند شروع كنید. در صورت امكان می توان از جوانه عدس یا ماش در تهیه سوپ استفاده كرد. در مورد سایر حبوبات مثل لوبیا چیتی، لوبیا قرمز و ..... بهتر است قبلا" آنها را خیس كرده و پوستشان را جدا نموده و بعد از پختن به سوپ كودك اضافه كرد. اگر از آرد حبوبات استفاده می شود یك قاشق مرباخوری سر صاف كافی است.

 

نحوه تغذیه تكمیلی در دو هفته دوم ماه نهم:

در این سن با استفاده از میوه های فصل آب میوه تازه تهیه كنید و به كودك بدهید. ابتدا از یك قاشق مرباخوری در روز همراه با یك قاشق مرباخوری آب جوشیده سرد شده شروع كنید تا كم كم به 6 قاشق مرباخوری آب میوه خالص برسد. آب میوه را می توان بعد از فرنی یا حریره ساعت 10 صبح داد.

 نحوه تغذیه تكمیلی در دو هفته اول ماه دهم:

از ماه دهم می توان به جای آب میوه، خود میوه را به كودك داد. برای این كار باید از یك قاشق مرباخوری میوه های فصل (هلو، سیب، موز، گلابی، ........) شروع نمود ومقدار آن را به سه قاشق مرباخوری رساند.

 

میوه مورد نظر باید كاملا" رسیده و شسته شده باشد و بعد از جدا كردن پوست و هسته آن، میوه را با پشت قاشق كاملا" نرم كرده و سپس به كودك بدهید. مقدار میوه را بتدریج زیاد كرده و به 5 تا 6 قاشق مرباخوری در روز برسانید. در این زمان كم كم بر حسب اشتهای كودك بر مقدار سوپ او به میزان حــداكثر 10-6 قاشق مرباخوری در ظهر و شب بیافزایید. همچنین كودك را با غذاهایی كه خود می تواند به دهان ببرد مانند نان، بیسكوئیت ساده، ماكارونی پخته، تكه های سیب زمینی پخته، كوفته قلقلی و ................ آشنا كنید.

 بخاطر داشته باشید نیاز كودك به میوه در این سن كم است اگرچه دادن میوه و آبمیوه لازم است ولی بیش از حد دادن آن سبب پرشدن معده كودك می شود در نتیجه وعده های اصلی غذایی را كه برای رشد وی لازم است نمی خورد و این سبب كندی رشد كودك می شود.

 نحوه تغذیه تكمیلی در دو هفته دوم ماه دهم:

در این زمان علاوه بر تنوع بخشیدن بر سوپ كودك می توان از كته نرم كه در آب گوشت یا آب مرغ پخته می شود همراه با خود گوشت استفاده كرد. همچنین از گوشت ماهی كه تیغ های آن كاملا" گرفته شده باشد و همراه با كته نرم و سبزی پخته شده باشد می توان به كودك داد.

 نحوه تغذیه تكمیلی در ماه یازدهم ودوازدهم:

تنوع غذای كودك را رعایت كنید با توجه به اشتهای كودك بر مقدار غذای هر وعده او اضافه نمایید همچنان برای كودك غذای جداگانه تهیه كنید و از دادن غذای سفره خانواده به كودك بدلیل داشتن نمك و چاشنی اجتناب نمایید.

 یك نكته مهم در تغذیه كودك زیر یكسال:

از پایان 6 ماهگی و همزمان با شروع غذای كمكی تا پایان 12 ماهگی غذای اصلی شیرخوار هنوز شیرمادر است لذا به تغذیه با شیر مادر بطور مكرر و بر حسب تقاضا و تمایل شیرخوار در تمام مدت شب و روز باید توجه شود. معده كوچك كودك را با غذاها پر نكنید. چه این امر سبب می شود كه كودك برای مـــدت طولانی تر سیر بماند و در نتیجه كمتر پستان مادر را بمكد. در نتیجه هم شیر كمتر به او می رسد و هم حجم كلی شیری كه مادر تولید می كند كاهش خواهد یافت.

 در تغذیه كودكان زیر یكسال همواره به این نكات توجه كنید:

 1- همزمان با شروع تغذیه تكمیلی نیاز كودك به آب افزایش می یابد و این نیاز با خوردن شیر مادر به تنهایی تامین نمی شود و باید بر حسب نیاز و تمایل كودك آب جوشیده سرد شده به او داده شود.

 2- دادن آب میوه به مقدار زیاد و یا شیرینی قبل از غذا، سبب كم شدن اشتها می شود و رشد كودك را به خطر می اندازد. بنابراین آب میوه و یا میوه رسیده و نرم را كه با پشت قاشق له كرده اید، دوبار در روز بعد از غذای وسط روز و با حجم كم به كودك بدهید، ویتامین های مورد نیاز كودك به ویژه ویتامین C از راه شیر مادر تامین می شوند.

 3- از اضافه كردن نمك، شكر و ادویه به غذای كودك زیر یكسال جدا" خودداری كنید. زیرا ذائقه كودك در این زمان شكل می گیرد. در صورتی كه كودك زیر یكسال دچار ایست یا افت وزنی است و غذای كاملا" بی نمك خود را نمی خورد هنگام طبخ غذا از مقدار بسیار كمی نمك یددار استفاده كنید.

 4- برای بهتر كردن طعم غذای كودك به سوپ او آب لیموی تازه یا آب نارنج تازه اضافه نمائید.

 5- همزمان با شروع تغذیه كمكی (از پایان ماه ششم زندگی) قطره آهن به میزان 10 تا 15 قطره بــرای كـــودك شـــروع كــنــید قطره آهن تا پایان 2 سالگی باید به كودك داده شود.

 6- قطره مولتی ویتامین یا A+D را كه از 15 روزگی برای كودك خود شروع كرده اید تا پایان یكسالگی ادامه دهید در صورت صلاحدید پزشك این قطره را نیز تا پایان 2 سالگی ادامه دهید.

به خاطر داشته باشید:

 7- غذا خوردن كودك در سنین 12-6 ماهگی فقط به منظور تامین نیازهای غذایی او نیست بلكه برقراری یك ارتباط اجتماعی بین والدین و كودك است. كودك همیشه از این كه چیز جدیدی را از فردی كه دوستش دارد می گیرد، بسیار خوشحال می شود.

 8- غذای كمكی علاوه بر اینكه بخشی از انرژی مورد نیاز كودك را تامین می كند راهی برای آشنایی او با مزه و قوام غذاها و فراگیری و تكامل او برای استفاده از غذاهای سفره خانواده است.

 منبع :aftab.ir

 




طبقه بندی: تغذیه در دوره نوزادی، 

تاریخ : چهارشنبه 22 خرداد 1392 | 12:14 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات


شیر مادر، سلامت جسم و روان کودک را تقویت می‌کند


شیر مادر بهترین و مناسب‌‌ترین غذا برای کودکان است، غذایی که سلامت آنها را تضمین می‏کند. شیر مادر به راحتی هضم می‏شود و مقدار چربی، قند و پروتئین آن به اندازه‏ای است که کودک برای رشد نیاز دارد. بررسی‏ها نشان داده ‏است کودکانی که با شیر مادر تغذیه می‏شوند در مقایسه با سایر کودکان از سطح سلامت بالاتری برخوردارند، ضریب هوشی‏شان بیشتر است، رشد و تكامل بینایی و مغزی‏شان بهتر است، سیستم ایمنی قوی‏تری دارند و کمتر دچار عفونت‏های تنفسی و گوارشی می‏شوند. کودکانی که از شیر مادر تغذیه می‏کنند کمتر در معرض خطر پوسیدگی دندان هستند، دندان‏ها‏ی مرتبی دارند و کمتر نیاز به ارتوندنسی پیدا می‏کنند. همچنین بررسی‏ها نشان داده است کودکانی که از شیرمادر تغذیه می‏کنند در بزرگسالی کمتر دچار چاقی‏ها‏ی مفرط، اسهال و بیماری‏ها‏ی حاد می‏شوند. با وجود همه این فواید باز هم تعداد زیادی از کودکان با شیر مادر تغذیه نمی‏شوند. طبق آمارهای جهانی کمتر از 40درصد مادران به نوزادان‏شان شیر می‏دهند. مقامات بهداشتی جهان برای رفع این مشکل تلاش می‏کنند. مطالعات زیادی درباره فواید شیردهی و تغذیه با شیر مادر انجام شده است که نتایج همه این مطالعات لزوم تغذیه با شیر مادر را روشن می‏کند...

شیر مادر ارتباط عاطفی مادر و کودک را تقویت می‏کند

بررسی‏ها نشان داده است شیر مادر علاوه بر فواید فراوان جسمی که برای کودک دارد موجب تقویت پیوند عاطفی میان مادر و کودک شده و نیازهای عاطفی کودک را تاحدود زیادی برطرف می‏کند. این موضوع موجب ایجاد آرامش بیشتر کودک شده و در رشد جسمی و ذهنی او تاثیر به‌سزایی دارد. اگر در ساعت اول تولد کودک با مادر تماس داشته باشد در بدن مادر هورمونی به نام اکسی‌توسین یا هورمون عشق ترشح می‏شود که نه تنها برای کودک مفید و آرامش بخش است بلکه موجب کاهش افسردگی پس از زایمان در مادر می‏شود. شیر مادر نقش آرام‌بخش طبیعی برای شیرخوار و مادر دارد و نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‏کنند از سلامت جسمی ‏و روانی بیشتری برخوردارند. همچنین میزان ابتلا به انواع بیمارها و مرگ و میر در کودکانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند کمتر از کودکانی است که با شیر مادر تغذیه نمی‏شوند. نکته دیگر اینکه قابلیت جذب پروتئین شیر مادر بیش از سایر انواع شیر است و کودکانی که از شیر مادر تغذیه می‏کنند از تکامل گفتاری بهتری برخوردار هستند. شیرخوارانی که از شیر مادر استفاده می‏کنند از تکامل اجتماعی بهتری برخوردارند و حتی در سن یک سالگی از توانایی‏ها‏ی روانی و اجتماعی بیشتری بهره‏مند هستند.

شیر مادر سالانه جان 1.3 میلیون کودک را نجات می‏دهد

طبق اعلام سازمان جهانی بهداشت آموزش شیردهی به مادرانی که تازه صاحب فرزند شده‏اند، می‏تواند سالانه جان 3/1 میلیون کودک را نجات دهد و این در حالی است که بسیاری از زنان در این مورد اقدامی ‏انجام نمی‌دهند. طبق این گزارش کمتر از 40 درصد مادران در سراسر جهان به نوزادان خود به‌خصوص در 6 ماهه اول تولد شیر می‏دهند که این موضوع به دلیل نداشتن آگاهی آنها درباره چگونگی شیردهی نوزادان است. به گزارش رویترز، بسیاری از مادران آموزش‏های مناسب برای این کار را ندیده‏اند و این موضوع به یکی از مشکلات عمده در کشورهای فقیر و غنی تبدیل شده است. به عقیده متخصصان، در 6 ماهه اول تولد مادران باید به طور پیوسته به کودکان خود شیر دهند و از دادن سایر نوشیدنی‏ها‏ و غذاها به نوزاد خودداری کنند. همچنین برای پیشگیری از مرگ و میر نوزادان باید آگاهی مادران درباره ابتلا به انواع بیماری‏ها‏ی میکروبی و ویروسی از جمله آنفلوآنزا افزایش یابد و واکسیناسیون‏ها‏ی مختلف که برای کودکان ضروری است، انجام شود.

شیر مادر کارآیی ریه‏ها‏ی کودکان را افزایش می‏دهد

بررسی‏ها نشان داده است قدرت و عملکرد ریه کودکانی که حداقل به مدت 4 ماه از شیر مادر تغذیه کرده‏اند در مقایسه با کودکانی که از شیر خشک استفاده می‏کنند، بهتر است. به گزارش رویترز، دانشمندان آمریکایی با بررسی حدود هزار و 33 کودک 10 ساله متوجه شده‏اند کودکانی که دست‌کم 4 ماه از شیر مادر تغذیه می‏کنند نسبت به کودکانی که مدت کمتری شیر مادر مصرف می‏کنند یا آنهایی که با شیشه شیر می‏خورند، عملکرد ریه بهتری دارند. محققان دانشگاه کارولینای جنوبی معتقدند عمل فیزیکی ناشی از مکیدن شیر مادر برای شش بار در روز و به مدت بیش از 4 ماه، موجب افزایش ظرفیت و افزایش جریان هوا در ریه کودکانی می‏شود که از شیر مادر تغذیه کرده‏اند. از میان کودکان مورد مطالعه 39 درصد 4 ماه یا بیشتر از شیر مادر تغذیه کرده بودند، حدود 40 درصد کمتر از 4 ماه شیر مادر مصرف کرده بودند و 21 درصد دیگر با شیشه شیر تغذیه شده بودند. بررسی نتایج نشان داد ریه کودکانی که از شیر مادر تغذیه کرده بودند قوی‏تر از کودکانی بود که با شیشه، شیر خورده بودند. به عقیده محققان، افزایش توان ریه کودکانی که مدت 4 ماه یا بیشتر از شیر مادر تغذیه کرده بودند، به عمل مکیدن ناشی از تغذیه با شیر مادر ارتباط دارد. مطالعات دیگر نیز نشان داده‏اند که مدت زمان عمل مکیدن در تغذیه با شیر مادر دو برابر تغذیه با شیشه شیر است و تغذیه با شیر مادر به تلاش تنفسی بیشتری نیاز دارد.

شیر مادر از چاقی در سنین بالاتر پیشگیری می‏کند

درباره ارتباط تغذیه با شیر مادر در وزن كودك در سنین بالاتر مطالعات زیادی انجام شده است. در سال 2005، محققان پس از بررسی نتایج 61 مطالعه انجام شده در زمینه ارتباط شیر مادر و چاقی در سنین بالاتر به این نتیجه رسیدند كه تغذیه با شیر مادر در ماه‏های بعد از تولد با كاهش خطر چاقی ارتباط دارد. به عقیده پژوهشگران تغذیه با شیر مادر به چند دلیل با افزایش وزن در سنین بالاتر ارتباط دارد. كودكانی كه از شیر مادر تغذیه می‏كنند، نظم بهتری از نظر تغذیه دارند و این سبب می‏شود كه در سنین بالاتر تغذیه سالم‏تری داشته باشند. همچنین شیر مادر در مقایسه با شیر خشك انسولین كمتری دارد و میزان هورمون پروتئینی لپتین در بدن كودكانی كه از شیر مادر تغذیه می‏كنند بیشتر است. بررسی نتایج تحقیقات نشان داد كودكانی كه شیر خشك می‏خورند در مقایسه با آنهایی كه از شیر مادر تغذیه می‏كنند در هفته‏های اول زندگی سریع‏تر وزن می‏گیرند و این وزن‏گیری سریع با چاقی در سنین بالاتر ارتباط دارد.

شیر مادر هوش کودک را زیاد می‏کند

تحقیقات نشان داده است نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می‏کنند در مقایسه با سایر نوزادان ضریب هوشی بالاتری دارند. در یک مطالعه که با هدف یافتن رابطه بین تغذیه با شیر مادر و ضریب هوشی انجام شد، محققان با بررسی ضریب هوشی 3000 کودک در بریتانیا و نیوزیلند متوجه شدند که تغذیه با شیر مادر موجب افزایش ضریب هوشی کودکان می‏شود. در همه کودکان ضریب هوشی به خاطر تغذیه با شیر مادر افزایش نشان نداد و فقط کودکانی که نوع خاصی از یک ژن را داشتند با خوردن شیر مادر ضریب هوشی‏شان افزایش پیدا می‏کرد. این نوع خاص ژن به بدن کودک کمک می‏کند که اسیدهای چرب شیر مادر را بهتر جذب کند و بعد آن را به صورت مواد مغذی در اختیار مغز قرار دهد. به عقیده محققان، 90 درصد از کودکان این نوع خاص ژن را دارا هستند و تاثیر تغذیه از شیر مادر روی ضریب هوشی آنها قابل توجه است. پژوهشگران دانشگاه سلطنتی لندن در این باره می‏گویند: «تحقیقات ما در بریتانیا و نیوزیلند نشان داد ضریب هوشی کودکانی که این نوع ژن را دارند و از شیر مادر تغذیه شده‏اند در مقایسه با کودکانی که شیر مادر به آنها داده نشده است، به طور میانگین 6 تا 7 واحد بیشتر است. این به این معنا است که اگر همه نوزادان از شیر مادر تغذیه شوند، تعداد کودکان با استعداد دو برابر خواهد شد

فواید شیردهی برای مادران

فواید استفاده از شیر مادر تنها برای کودکان نیست و شیردهی برای مادران هم فوایدی دارد. بررسی‏ها نشان داده است شیردهی خطر ابتلا به سرطان‏های پستان، تخمدان و دهانه رحم را کاهش می‏دهد و زنانی که به فرزند‏شان شیر می‏دهند در مقایسه با سایر زنان کمتر به این بیماری‏ها دچار می‏شوند. همچنین مطالعات نشان داده است شیردهی احتمال پوکی استخوان را در زنان کاهش می‏دهد. بررسی‏ها نشان داده است مادرانی كه به مدت 6 ماه تا یك‌سال به نوزاد خود شیر داده‌اند، در مقایسه با مادرانی که به فرزندشان شیر نداده‏اند در سنین 60 سالگی به بعد دارای قوام استخوانی بهتری هستند. یکی دیگر از فواید شیردهی تناسب اندام و کمک به کاهش وزن و از دست دادن اضافه وزن بارداری است. چربی‌هایی كه در دوران بارداری زیر پوست مادر ذخیره می‌شود طی مدت شیردهی و همراه با فعالیت بدنی متوسط از بین می‌رود. با همه اینها متاسفانه هنوز تعداد زیادی از مادران به دلیل نداشتن آگاهی کافی و نبود اطلاعات و آموزش‏های لازم در این زمینه شیردهی را به طور کامل انجام نمی دهند و فرزندان‏شان را از این نعمت بزرگ محروم می‌کنند.

شیردهی خطر ابتلا به دیابت نوع دو را کاهش می‏دهد

گروهی از محققان دانشکده پزشکی دانشگاه هاروارد در بررسی‏های خود دریافتند تغذیه کودک با شیر مادر خطر ابتلای مادر به دیابت نوع دو را کاهش می‏دهد. به گزارش بی‌‌بی‌سی،‌ یک سال تغذیه کودک با شیر مادر خطر ابتلا به دیابت نوع دو را برای مادران تا 15 درصد کاهش می‌دهد. اگر تغذیه کودک برای مدت بیش از یک سال ادامه یابد، خطر ابتلا به دیابت نوع دو حتی بیش از این نیز کاهش می‌یابد. در این تحقیق 157 هزار مادر مورد بررسی قرار گرفتند. این مطالعه که نتایج آن در نشریه «انجمن پزشکی آمریکا» منتشر شد نشان داد که تاثیر محافظتی تغذیه با شیر مادر تا ?? سال پس از آخرین زایمان ادامه می‌یابد.

شیردهی خطر ابتلا به سرطان پستان را كاهش می‌‌دهد

بررسی‏ها نشان داده است مادرانی كه دست كم یك سال كودك‏شان را با شیر خود تغدیه كرده‌اند، 5 درصد كمتر از سایر زنان به سرطان پستان دچار می‌شوند. در صورت شیردهی به یك نوزاد دیگر این خطر تا 50 درصد كاهش می‌یابد. به گزارش رویترز‌ و به عقیده پژوهشگران مرکز تحقیقات جهانی سرطان، خطر ابتلا به سرطان پستان در زنانی که 2 نوزاد را به مدت 6 ماه و یا یك نوزاد را به مدت یك سال با شیر خود تغذیه می‏كنند تا حد زیادی کاهش پیدا می‏کند. سرطان پستان شایع‌ترین نوع سرطان در میان زنان است. تحقیقات نشان داده كه شیر دادن مادران به نوزادان از طریق پستان در دوره‌ای طولانی موجب كاهش خطر ابتلا به سرطان پستان شده و ادامه این كار در تولد نوزاد دوم نیز این خطر را تا پنجاده درصد كاهش می‌دهد. این در حالی است كه نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد از هر 4 زن 3 زن از این موضوع بی اطلاع هستند. محققان به زنان توصیه می‌كنند كه به نوازادان‏شان از طریق پستان شیر دهند و این کار را تا جای ممكن ادامه دهند. این كار در دوره‌ای یك ساله خطر ابتلا به سرطان پستان را تا 8/4 درصد کاهش می‏دهد. پزشكان معتقدند كه شیر خوردن نوزادان موجب پایین آمدن سطح هورمون‌های مرتبط با بروز سرطان در بدن مادر می‌شود.

 




طبقه بندی: تغذیه در دوره نوزادی، 

تاریخ : چهارشنبه 22 خرداد 1392 | 12:11 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات

مجموعه: بیماری های شایع کودکان

 عامل اصلی بیماری تب روماتیسمی، میکروب استرپتوکوک است که که به دنبال یک سرماخوردگی ساده میکروبی بوجود می‌آید. این میکروب با گذشت زمان، عارضه خود را نشان می دهد. تب روماتیسمی باعث بیماری دریچه آئورت و میترال قلب می شود.
بیماری تب رماتیسمی معمولا بعد از گلودردهای چرکی درمان نشده ایجاد می شود.
بزرگ ترین علامت بیماری تب روماتیسمی همان تب است که به دنبال گلودرد چرکی به وجود می‌آید.
 
به دنبال سرماخوردگی، میکروب در داخل حلق باقی می‌ماند که با ایجاد گلودرد چرکی، عفونت را وارد حلق می‌کند که اگر این عفونت درمان نشود و فرد آنتی‌بیوتیک مصرف نکند و یا پنی‌ سیلین تزریق نشود، عفونت حاصله می‌تواند منجر به تب روماتیسمی شود.
 
تب رماتیسمی در تمامی سنین می تواند اتفاق بیفتد، اما بیشتر کودکان پنج تا پانزده سال را گرفتار می کند.
 خوشبختانه تمام موارد گلو درد چرکی استرپتوکوکی سبب تب رماتیسمی نمی شوند، اما اگر چنین اتفاقی بیفتد حدود 2 تا 4 هفته بعد از گلودرد چرکی ایجاد خواهد شد.
 
تب رماتیسمی مسری نیست، اما میکروب استرپتوکوک که از طریق تنفس و عطسه و سرفه در هوا پخش می شود، قابل انتقال و سرایت به دیگران است، بنابراین گلودرد چرکی استرپتوکوکی مسری است، اما بیماری تب رماتیسمی قابلیت سرایت به دیگران را ندارد.
 
می توان از ایجاد تب رماتیسمی پیشگیری کرد، یعنی اگر گلو درد استرپتوکوکی به خوبی و کامل درمان شود، تب رماتیسمی قابل پیشگیری است.
 
این میکروب می‌تواند داخل قلب، مفاصل و پوست شود و باعث درگیری‌های قلبی، مفصلی و پوستی توام با تب شود.
بعد از اینکه میکروب موجود در حلق، مفاصل را درگیر کرد، فرد هنگام بیدار شدن از خواب، متوجه می‌شود که قادر به راه رفتن نیست، چرا که یک یا چند مفصل در اثر سم حاصل از این میکروب دچار ورم و آرتریت می‌شود که اگر این التهاب نیز درمان نشود، در نهایت درگیری مفصلی به قلب شخص می‌ریزد و باعث ناراحتی قلبی می‌شود.
تب رماتیسمی در ناحیه مفصل، مفاصل بزرگی مانند زانو، مچ دست و مچ پا را درگیر می‌کند.
 
بیماری تب رماتیسمی همیشه قلب را گرفتار نمی کند، اما در صورت گرفتاری قلب، ممکن است ضایعات ایجاد شده از بین بروند و یا برای همیشه باقی بمانند.
هنگامی که تب رماتیسمی سبب آسیب دایمی قلب شود، این حالت را بیماری رماتیسم قلبی می گویند.
 
‌بیماری رماتیسم قلبی نتیجه آثار باقیمانده از التهاب دریچه های قلبی در اثر تب رماتیسمی است که سبب بروز تنگی یا نارسایی و یا هر دو حالت در دریچه های قلبی می شود و دریچه های میترال و آئورت بیش از همه مبتلا شده و گاهی حتی تمام لایه های قلب درگیر می شود.

 در مواردی که لایه عضلانی قلب گرفتار شود، نارسایی قلبی جدی ترین تظاهر بیماری رماتیسم قلبی می باشد که در اغلب موارد خفیف است.

 در 5 تا 10 درصد موارد، التهاب در پرده دور قلب یا پریکارد وجود دارد که از علایم آن درد قفسه سینه است که با تنفس عمیق شدت پیدا می کند.
 
بیماران رماتیسم قلبی در معرض خطر عفونت دریچه های قلبشان هستند که این عفونت را آندوکاردیت عفونی گویند که پیشگیری از آن مستلزم رعایت کامل بهداشت دهان و دندان، استفاده از آنتی بیوتیک ها قبل و بعد از اقداماتی مانند کشیدن دندان و موارد دیگر دندانپزشکی و یا برخی اقدامات جراحی است، زیرا در این موارد احتمال ورود میکروب به جریان خون و گرفتار کردن دریچه های قلبی وجود دارد. البته این نوع آنتی بیوتیک ها با ‌آن هایی که در مورد پیشگیری از عود مجدد تب روماتیسمی به کار می روند تفاوت دارند و به توصیه پزشک باید مصرف شود.
گلو درد چرکی چند علامت شایع دارد، مانند شروع ناگهانی گلودرد که هنگام بلع غذا اتفاق می افتد.‌ این علایم همراه با تب، بزرگی و حساسیت غده موجود در زیر فک است و در برخی کودکان علائم ممکن است خفیف باشد و باید کودک سریعا نزد پزشک برده شود.
 
گاهی آزمایشاتی مانند کشت گلو برای اثبات گلو درد ناشی از عفونت استرپتوکوکی باید انجام شود، پس تشخیص گلودرد چرکی استرپتوکوکی به عهده پزشک است.
هر فردی می تواند بیش از یک بار گرفتار به تب رماتیسمی شود و در حقیقت کودکی که یک بار سابقه تب رماتیسمی داشته،‌ برای ایجاد حملات بعدی تب رماتیسمی مستعد تر است. بنابراین باید به دستورات پزشک عمل شود و به عنوان پیشگیری از آنتی بیوتیک هایی با اثر طولانی مدت به طور مرتب استفاده کرد که نوع آنتی بیوتیک تجویزی برعهده پزشک متخصص است.
 
هیچ دارویی برای درمان قطعی تب رماتیسمی وجود ندارد.
 
یک حمله تب رماتیسمی ممکن است پس از چند هفته یا چند ماه فروکش کند، اما آسیب های وارده به قلب امکان دارد برای همیشه باقی بماند. به همین دلیل است که پیشگیری از تب رماتیسمی دارای اهمیت بسیاری است.
 
بیماری تب رماتیسمی ارثی نیست و شرایط محیطی مانند محیط های شلوغ و پرجمعیت می تواند احتمال سرایت عفونت استرپتوکوکی را به دیگران افزایش دهد.
به طور معمول پس از ابتلای دریچه های قلبی به تب حاد روماتیسمی چند سال طول می کشد تا تغییرات ایجاد شده در دریچه های قلب به حدی برسند که ایجاد ناراحتی برای بیمار کند.
 
ناراحتی های ایجاد شده توسط بیماری های دریچه های قلب بر حسب نوع ضایعه ایجاد شده (تنگی یا نارسایی) یا نوع دریچه گرفتار متفاوت است.
 به طور کلی علایمی از قبیل تنگی نفس هنگام فعالیت، تپش قلب، درد قلب و حالت سنگینی در ناحیه قلب، احساس خستگی زودرس، درد قفسه سینه، تنگی نفس هنگام خوابیدن، سرگیجه، سنکوپ و ورم پاها ایجاد خواهد شد.
 
در برخی موارد بیمار ممکن است دچار سکته مغزی شده و قسمتی از بدنش فلج شود. شدت علایم فوق در موارد بسیاری بستگی به بیماری دریچه ای ایجاد شده دارد.
 
آسیب های که بر روی دریچه های قلبی ایجاد می شود دایمی بوده و برگشت پذیر نیستند، اما علایم و ناراحتی های ناشی از این بیماری ها را می توان به وسیله دارو، جراحی های ترمیمی و یا تعویض دریچه های قلبی با استفاده از بالون کاهش داد که باید با صلاحدید متخصص انجام شود.
منابع:
farsnews.com
yjc.ir

 




طبقه بندی: تغذیه در دوره نوزادی، 

تاریخ : چهارشنبه 22 خرداد 1392 | 12:10 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات


رنگ زرد نوزادان به علت افزایش ماده ای به نام بیلی روبین (رنگدانه‌های محلول در چربی) در خون است که در مقادیر بالا و در شرایط مختلف، برای نوزاد سمی می‌باشد



بیشتر از نیمی از نوزادان طبیعی و سالم، در چند روز اول زندگی، در پوست صورت خود ته رنگ زرد پیدا می کنند. اگر کودک شما چنین است، احتمالاً چیز نگران کننده ای نیست، ولی مخصوصاً اگر شکم و یا پاهای کودک زرد به نظر می رسد، باید او را به پزشک متخصص اطفال نشان دهید.

زردی در یک کودک سالم زمانی اتفاق می افتد که سطح بیلی روبین در خون بالا می رود.
بیلی روبین ماده شیمیایی است که در اثر تخریب طبیعی گلبول های قرمز فرسوده تولید می شود و در کبد تجزیه می شود.
نوزادان سطح بیلی روبین بالاتری دارند، چون تعداد گلبول های قرمز حامل اکسیژن در آنها زیادتر است و کبد جوان آنها نمی تواند بیلی روبین اضافی را متابولیزه کند.

هر چه سطح بیلی روبین بالاتر از حد طبیعی می رود، زردی از سر به سمت گردن و سپس به قفسه سینه پیش می رود تا اینکه در موارد شدید نهایتاً به پنجه پا می رسد. این نوع زردی که اصطلاحاً فیزیولوژیک نامیده می شود، بر خلاف انواع نادر و شدیدتری که به دلیل بیماری کبدی یا ناسازگاری خونی با مادر ایجاد می شود، معمولاً خطری برای سلامت شیرخواران سالم و کامل (نه ماهه متولد شده) ندارد.

زردی فیزیولوژیک از روز دوم و سوم بعد از تولد شروع شده و به حداکثر میزان خود می‌رسد و سپس به تدریج کاهش می‌یابد و در روز پنجم تا هفتم و پس از 10 تا 14 روز به حد طبیعی برمی‌گردد. تغذیه بلافاصله نوزاد با شیر مادر، سطح بیلی روبین را کاهش می‌دهد.

عوامل خطر زردی فیزیولوژیک عبارتند از : دیابت مادر، نارس بودن نوزاد، بعضی داروها، نوزاد پسر، شیر مادر، تاخیر در دفع مدفوع نوزاد، سابقه زردی فیزیولوژیک در خواهر و برادر و کاهش وزن از عوامل افزایش دهنده ابتلای نوزاد به زردی می باشند.
زردی معمولا از سر و صورت شروع شده و با افزایش میزان بیلی روبین، به سمت اندام‌ها انتشار می‌یابد

در موارد زیر، زردی ممکن است به علت بیماری زمینه‌ای باشد:
زردی در 24 تا 36 ساعت اول بعد از تولد، افزایش سریع بیلی روبین، گسترش زردی تا اواسط شکم، زردی طولانی‌مدت بیش از دو هفته و سایر موارد مثل سابقه خانوادگی، رنگ پریدگی، بزرگی کبد و طحال، عدم موفقیت روش فتوتراپی (نوردرمانی) در کاهش زردی، استفراغ، خواب آلودگی، تغذیه ضعیف، کاهش وزن شدید، مدفوع بی‌رنگ و ادرار پر رنگ.

زردی ناشی از شیر مادر هم به دو نوع زودرس و دیررس وجود دارد.
نوع زودرس قبل از روز هفتم شروع می‌شود و عوامل خطر آن عبارتند از کاهش مصرف شیر مادر و خوراندن آب قند به نوزاد. درمان آن هم شیردهی مکرر مادر (بیش از 10 بار در 24 ساعت) و منع مصرف آب و آب قند است.
نوع دیررس آن بعد از هفته اول شروع می‌شود و درمان آن، قطع شیر مادر برای 1 تا 2 روز و جایگزینی آن با شیر خشک و فتوتراپی است.

زردی معمولا از سر و صورت شروع شده و با افزایش میزان بیلی روبین، به سمت اندام‌ها انتشار می‌یابد.
زردی صورت نشانه وجود 5 میلی‌گرم و زردی تا اواسط شکم نشانه 10 تا 15 میلی‌گرم و زردی اندام و کف دست و پا نشانه وجود 20 میلی گرم بیلی روبین در دسی‌لیتر خون است.


شیوع زردی در نوزادان
60 درصد نوزادانی به موقع متولد شده‌اند (رسیده و کامل)، روز دوم یا روز سوم پس از تولد دچار زردی می شوند که پس از یک هفته زردی آنها ناپدید می شود.
زردی در 80 درصد نوزادان نارس، طی هفته اول دیده می‌شود.


درمان زردی نوزاد
بر اساس شدت افزایش بیلی روبین خون، روش‌های درمان عبارتند از: فتوتراپی (نوردمانی)، تعویض خون و تجویز دارو.
اگر کودک شما مبتلا به زردی باشد، پزشک آزمایشی را برای اندازه گیری میزان بیلی روبین خون تجویز می کند. اگر کودک، به موقع متولد شده و از سایر جهات سالم است، اکثر پزشکان درمان را شروع نمی کنند، مگر اینکه سطح بیلی روبین بالاتر از 15 میلی گرم در دسی لیتر خون برسد.

از اوایل دهه 1970 ، زردی نوزادان بوسیله فتوتراپی درمان می شده است.
معمولاً کودک برای یک یا دو روز برهنه (با پوشک) و در حالی که چشمهایش با یک پوشش محافظ پوشانده شده است، زیر نور فلورسنت در یک دستگاه مخصوص در بیمارستان قرار می گیرد. نور فلورسنت باعث تخریب بیلی روبین اضافی خون می شود. بیلی روبین های تخریب شده از طریق کبد دفع می شوند.

اگر سطح بیلی روبین کودک شما آنقدر بالا نیست که نیازی به فتوتراپی داشته باشد، می توانید با قرار دادن وی در معرض نور خورشید در صبح زود و یا عصر دیروقت به پایین آوردن آن کمک کنید.

اگر کودک شما دچار نوع نادر زردی ناشی از ناسازگاری خونی باشد و بیلی روبین تا سطح خطرناک بالا برود، ممکن است نیاز به تعویض خون باشد.
در شرایطی که میزان بیلی روبین در حدی است که نیاز به تعویض خون باشد، نمی‌توان از فتوتراپی استفاده کرد.


عوارض زردی نوزاد
بیلی روبین برای دستگاه اعصاب مرکزی نوزاد، ماده ای سمی است و در سلول‌های مغز رسوب می‌کند و موجب آسیب سلول‌های مغزی می‌گردد.

اگر مقدار بیلی روبین بیشتر از 25 میلی‌گرم در دسی‌لیتر شود، باعث بروز بیماری کرن ایکتروس می‌گردد که علائم آن عبارتند از:
برجستگی ملاج سر، خمیدگی سر و پا‌ها به سمت عقب، خونریزی ریوی، تب، سفتی عضلات، فلج عضلات بالابرنده کره چشم و تشنج.

بیلی روبین برای دستگاه اعصاب مرکزی نوزاد، ماده ای سمی است و در سلول‌های مغز رسوب می‌کند و موجب آسیب سلول‌های مغزی می‌گردد

در نوزادانی که زنده می‌مانند، سفتی عضلات برطرف می‌شود اما ممکن است در آینده سبب کری عصبی، فلج مغزی، عقب‌ماندگی ذهنی، تغییرات مینای دندان‌ها و تغییر رنگ دائمی آنها شود.
تنها راه درمان کرن ایکتروس، تعویض خون نوزاد می‌باشد.


راه های تشخیص زردی نوزاد در خانه
پزشکان، انجام این آزمایش سریع را در منزل برای امتحان زردی توصیه می کنند:
در اتاق با نور کافی، فشار ملایمی روی قفسه سینه کودک وارد کنید. اگر هنگام برداشتن فشار، ته رنگ زردی روی پوست باقی بماند با پزشک متخصص اطفال مشورت کنید. این روش برای بچه های با پوست روشن بهتر جواب می دهد. برای بچه های دیگر، زردی سفیدی چشم یا لثه را چک کنید.

به خاطر داشته باشید، زردی وضعیتی موقتی است که معمولاً به سرعت از بین رفته و عوارض درازمدت ندارد، مگر در موارد شدید.
اگر هر گونه تردیدی دارید، با پزشک کودک خود مشورت کنید تا مطمئن باشید که برای برگرداندن رنگ طبیعی پوست کودکتان درست عمل می کنید

 




طبقه بندی: تغذیه در دوره نوزادی، 

تاریخ : چهارشنبه 22 خرداد 1392 | 12:09 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات



امروزه هر وقت نوزادی شیرخوار دل درد و دل پیچه می گیرد، اولین کاری که برخی از خانواده انجام می دهند دادن عرق نعناع برای رفع نفخ نوزاد می باشد و یا اینکه شربتهای شیمیایی ضد نفخ به کودک می دهند، درحالیکه ممکن است مشکل چیز دیگری باشد لذا در این خصوص موارد ذیل توصیه می شود:

در چنین حالتی
 اولین چیزی را که باید کنترل کرد، اجابت مزاج شیرخوار است لذا حتماً مراقبت نمایید تا بچه به ازای هر وعده کامل شیر خوردن، شکمش کار کند، یعنی اگر بعد از هر بار شیر خوردن (که به صورت کامل به بچه داده شود)، شکم بچه کار نکند،

این یعنی بچه یبوست پیدا کرده و به شدت آرامش کودک تحت تاثیر قرار می گیرد و واکنشها و ناراحتی هایی از خود بروز می دهد. در چنین حالتی برای رفع یبوست بچه، دادن مقداری 
لعاب اسفند توصیه می شود، یعنی مقداری اسفند را داخل آب جوش می ریزید و بعد از چند دقیقه، آنرا صاف می کنید و خیلی کم کم در حد چند قطره، چند بار به بچه می دهید تا یبوستشان را برطرف کند.



تذکر: در صورت یبوست از ملینات فقط یک یا دو بار استفاده کنید. در کودکان از استفاده بی مورد و مکرر از ملینات باید خودداری کرد چون دستگاه گوارش آنان به این ملینات عادت کرده و عملکرد طبیعی خود را از دست خواهد داد.



اگر مشکل از یبوست بچه نباشد در قدم های بعد باید مواردی دیگر مورد بررسی قرار گیرند.
مشکل شایع تر بعدی این است که: 
فرایند شیردهی خوب انجام نمی شود و یا آروغ بچه را خوب نمی گیرند و بچه دچار نفخ شده است، لذا توصیه می شود در فرایند شیردهی نکات زیر رعایت شود:
مادران باید در موقعیت راحتی به نوزاد شیر بدهند. باید بنشینند و تکیه بدهند و بالشی زیر دستشان بگذارند و به نوزاد شیر بدهند تا هم خودشان در شرایط مناسبی باشند و خسته نشوند و هم نوزاد راحت باشد و با آرامش شیر بخورد، به اصطلاح مادران باید روی یک تخت چهار بالش بنشیند و بچه شیر بدهند چرا که شیر دهی یک مکانیسم ذهنی - جسمی می باشد.
همچنین به زور نباید سینه را داخل دهان کودک گذاشت چرا که نوزادان مقدار کمی شیر که می خورند، نفس می گیرند و مجدداً شیر می خورند و این امر نیاز به صبر و حوصله مادر دارد.
ضمناً برای جلوگیری از پس زدن سینه مادر توصیه می شود مادران اولاً بهداشت سینه شان را خوب رعایت کنند ثانیاً احوال و تغذیه مناسب آنان باعث طعم مطبوع شیر و علاقه مندی کودک به آن می گردد.
پس از شیردادن حتماً آروغ نوزاد را بگیرید. سر نوزاد را روی شانه خود قرار دهید و آرام آرام به پشت او بزنید تا باد گلو بزند.
برای رفع نفخ نوزادان نیز مادر هر روز یک لیوان جوشانده رازیانه و زیره همراه با عسل میل کنند. به نوزاد هم می توانید بجای داروهای شیمیایی همچون گریپ میكسچر، عرق نعناع یا عرق زنیان گرم کرده که با کمی ترنجبین شیرین کرده اید بخورانید.



همچنین مادران می توانند برای رفع نفخ در نوزاد، خودشان نیز عرق نعناع استفاده کنند و گاهی اوقات یک قاشق چای خوری هم در گلوی بچه بریزند تا نوزاد با آن آشنا شود.

 




طبقه بندی: تغذیه در دوره نوزادی، 

تاریخ : چهارشنبه 22 خرداد 1392 | 12:08 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات



 

تغذیه کودکان همیشه مورد نظر والدین بوده و زمان زیادی را از وقت آنها به خود اختصاص میدهد.رفتارهای غذایی اغلب ریشه در خانواده دارد و کودک الگوی غذای خود را از بین اعضای خانواده انتخاب میکند. نگرش علم تغذیه به این موضوع اصلاح رفتارهای غذایی در خانواده و حذف تدریجی فرهنگ غلط در سطح جامعه است. در مطلب زیر راهکارهایی برای رسیدن به تغذیه صحیح کودکان و اطفال پیشنهاد شده است.

در تغذیه کودکان و اطفال نکات ظریفی نهفته است که عدم توجه به آنها مشکلات متعددی در آینده نزدیک و دور برایشان بوجود خواهد آورد.برای مزید اطلاع بعضی از مشکلات  کودکان که دارای منشا تغذیه ای می باشد به ترتیب ذیل گوشزد مینماید. :

-         بد غذایی : در این حالت کودک از خوردن  یک یا بسیاری از مواد غذایی نظیر گوشت ، سبزیجات ، شیر و ... خود داری میکند.

-         کم خونی : بعضی از کودکان از خوردن انواع گوشت (خصوصا قرمز) که یکی از منابع بسیار مهم آهن میباشد خودداری میکنند.

-         کم وزنی یا لاغری : به علت استفاده نا صحیح از مواد غذایی و تنقلات کودک دچار سیری کاذب شده و مبتلا یه کم وزنی و لاغری در درجات مختلف میگردد.

-         چاقی یا اضافه وزن : در این حالت کودک به علت عدم استفاده از مواد پروتیینی و سبزیجات و استفاده بیش از اندازه از نان و برنج مبتلا به چاقی میشود.

-         عوارض پوستی : به علت استفاده نا صحیح از مواد غذایی و بد غذایی کودک مبتلا به کمبود ویتامین ها و املاح خصوصا آهن شده و به همین دلیل عوارض پوستی مانند لک های سفید و اگزما ظاهر میگردد.

-         بد خلقی و بی حالی : از دیگر عوارض بد غذایی می باشد که بدلیل کمبود ویتامین در کودک ظاهر میگردد.

-         ایجاد نسلی بد غذا : بد غذایی  قابل انتقال به دیگری است. مادران بد غذا و پدران بد غذا عادات غلط غذایی خود را به کودکان خود منتقل کرده و نسلی را با این مقوله در گیر می سازند.

پیشگیری همیشه ساده است . کمی دقت در انتخاب مواد غذایی و داشتن اطلاعات لازم از خواص مواد غذایی موجب میگردد سبد غذایی خانوار از غذاهایی پر شود که برای کودکان و سایر افراد خانواده ضروری و لازم بوده و به سلامت خانواده خسارت وارد نسازد. در ادامه یاد آور میسازد اولیا کودک باید دست از تنبلی و یا سهل انگاری برداشته و برای داشتن فرزندی سالم وقت بیشتری را صرف کنند.

در انتخاب مواد غذایی و برای تغذیه کودکان به این نکات توجه کنید :

1-    شستن دستها قبل از غذا خوردن و بعد از آن را به کودک آموزش دهید و او را مورد تشویق قرار دهید.

2-    به کودک یاد بدهید با دهان پر صحبت نکند.

3-    کودک را تشویق کنید غذای خود را خوب بجود .

4-    از کودک بخواهید غذای خود را با حوصله  و صرف زمان لازم میل کند.

5-    قبل از شروع کردن به خوردن غذا به نام خدا و در پایان ، خدا را برای نعمت های خوش مزه اش شکر کند.

6-    در هنگام پهن کردن سفره  و جمع کردن آن از کودک بخواهید به شما کمک کند.

7-    صبحانه وعده ای بسیار مهم است کودک را تشویق به خوردن آن نمایید.

8-    کودکان معمولا حریص به خوردن ناهار هستند خصوصا وقتی از مدسه بر میگردند. این وعده را با مواد پروتیینی غنی کنید..

9-    کودک را آموزش دهید تا با غذا های گوشتی (خصوصا گوشت قرمز ) لبنیات استفاده نکند.

10  - وعده شام را تا جای ممکن سبک در نظر بگیرید تا خواب شب برای کودک دلچسب بوده و ولع لازم برای خوردن صبحانه ایجاد گردد.

11  – حداقل خوردن شیر برای کودکان 2 لیوان در روز یکی در صبح و دیگری بعد از ظهر می باشد.

12   - بهترین میان وعده ها برای کودکان عبارتند از انواع میوه های فصل ، انواع آجیل بو نداده ، مخلوطی از ماست و انواع میوه ، انواع ژله ، انواع سالاد با ترکیب میوه .

13  -  بهترین میان وعده برای مدرسه کودکان عبارتند از : انواعی از میوه مانند سیب و موز و ... ، ساندویچ نان پنیر گردو ، ساندویچ کره و عسل ، سانویچ پرچمی ، هویج ، نصف استکان آجیل خام به همراه سیب ، کیک یا بیسکویت و شیر (هفته ای یک یا دوبار). در این خصوص به وبلاگ مراجعه کنید.

14  – خواب کودک را تنظیم کنید . بیخوابی موجب چاقی یا لاغری کودک خواهد شد و در رشد کودک اختلال ایجاد خواهد کرد.

15  – کودک در طول روز باید از انواع مواد چند گانه غذایی استفاده کند.غلات ( انواع نان وبرنج و ماکارونی ) ، حبوبات ( لوبیا و عدس و نخود ...) ، انواع لبنیات (شیر و ماست و دوغ و ...) ، انواع گوشت ( قرمز و سفید) ، انواع سبزیجات ( سبزی های خوردنی ، پلویی ، یا آشی و سوپی) انواع میوه ها ( انواع میوه های فصل دارای اولویت است).

16  – برای تشویق کودک به خوردن غذا همیشه سعی کنید غذای کودک را تزیین کنید و به کودک ارائه دهید.

17  – حتی الامکان سعی کنید ویتامین های کودک را صبح ها و تا قبل از غروب آفتاب به کودک دهید.

18  – از خرید و تبلیغ برای انواع چیپس و پفک و انواع لواشک جدا خودداری کنید و همیشه از آنها به عنوان خوراکی های بد و بیمار کننده یاد کنید.

19  – در زمانی که از تلویزیون مواد غذایی مانند چیپس و پفک  تبلیغ میشود به کودک یادآوری نمایید که منظور خوردن آنها بعضی وقتها است و نه همیشه.

20  – خوردن انواع هله هوله را مطلقا حذف نکنید بلکه با ایجاد فرهنگ لازم در بین کودکان خود ، بعضی وقتها به آنها اجازه انتخاب بدهید. مثلا ماهی یکبار یا 15 روزی یکبار یا فقط برای امشب. این گونه مواد غذایی را در حجم کم و در بسته بندی های کوچک خریداری کنید.

21  – انواع فست فود کمتر دارای مواد غذایی بدرد بخور هستند مگر آنهایی که دارای سبزیجات بیشتری میباشند و در مراکز مجاز تهیه میشوندو یا بوسیله مادر در خانه تهیه میگردد. توصیه میشود بیشتر از هر 2 ماه یکبار استفاده نشود. آنهم در ناهار بهتر است و یا اول شب تا اگر مشکل گوارشی برای کودک رخ داد کار به نصف شب نکشد و توان رفتن به مدرسه فردا را داشته باشد.

22  – فست فودها دارای انرژی بالا و فوق العاده چرب هستند و در خرید آنها برای کودکان چاق جدا باید حساسیت به خرج داد. ( توصیه بر این است که خرید نشود.)

23  – همیشه نوشته های روی مواد غذایی را بخوانید تا متوجه شوید چقدر مواد شیمیایی در آن ماده غذایی نهفته است. باشد تا روزی بیاید که در ایران هم میزان کالری نهفته در فست فود ها بر روی آنها نوشته شود.

24  – انواع بستنی دارای کالری های متفاوت هستند. در انتخاب آنها دقت کنید. در بستنی عامل های شیر ، شیر خشک ، چربی اشباع ، قند یا شکر ، خامه ، شکلات ، انواع مغزها ... عامل ایجاد انرژی هستند. معمولا کمترین انرژی مربوط به بستنی های میوه ای و بیشترین مربوط به انواع مگنوم ، سالار ، کیک بستنی و امثالهم میباشد.

25  – انواع کیک و بیسکویت ( خصوصا تردها) عامل مهم در ایجاد پوسیدگی دندان است. اگر برای  مدرسه کودک در نظر میگیرید در کنار آن شیر یا یک عدد سیب هم بگذارید .

26  – به کودک یاد بدهید بعد از خوردن میان وعده دهان خود را بشوید . ( در دهان خود آب بگرداند. )

27  – نخ دندان را به کودک آموزش دهید و به طور خانوادگی و همزمان از آن استفاده کنید.

28  – انواع آبنبات ، تافی ، شکلات و شیرینی جز انرژی حاصل از قند و شکر ماده غذایی قابل توجهی در خود ندارد. یکی از عوامل قابل بحث در ایجاد چاقی و پوسیدگی دندان کودکان این عوامل میباشد.

29  – تا یکساعت قبل از خوردن وعده غذای اصلی کودک از دادن هر نوع ماده غذایی به کودک اجتناب کنید تا کودکتان غذای خود را با ولع بخورد.

30  – غذای کودک را به موقع آماده کنید تا کودک گرسنگی زیاد نکشد و متوسل به ماده غذایی دیگری نگردد.

31  – غذای کودک را از قبل پیش بینی کنید و نظر او را دراین خصوص جویا شوید و در صورتیکه امکان تهیه غذای مورد نظر کودک نیست حتما توجیه منطقی ارائه دهید.

32  – فرهنگ استفاده از آبزیان(ماهی و میگو) را در بین خانواده و خصوصا کودکانتان ایجاد کنید . فراموش نکنید این مواد دارای پروتیین و عامل امگا 3 است که در افزایش هوش کودک بسیار تاثیر گذار است.

33  – بازیهای بدنی (و ورزش) عاملی مهم در ایجاد اشتها در کودکان است. برای بازی با کودکان وقت بگذارید و سر آنها را با سی دی کارتون و بازی های کامپیوتری گرم نکنید.

34  – در صورتیکه کودک شما چاق است سعی کنید از مواد غذایی کم کالری ( کم چربی و کم شکر) استفاده کنید.

35  – یکی از دلائل بهانه گیری کودکان بر سر سفره سیر بودن و یا کم اشتهایی کودک است . با تنظیم زمان میان وعده ها و زمان بازیهای بدنی اشتهای لازم را در کودک ایجاد کنید.

36  – مسواک زدن را دربین کودکان خود یک فرهنگ کنید و روش صحیح آن را آموزش بدهید. بدین ترتیب هزینه دندان پزشکی را صرف آموزش کودک خود کنید.

37  – میوه ها دارای  انواع ویتامین و املاح مورد نیاز رشد و نمو کودک هستند و کودک بصورت روزانه به 2 تا 3 نمونه (واحد ) از آنها نیاز دارد.

38  – آب میوه دارای ارزش غذایی کمتری از خود میوه است ولی در صورت استفاده از آن از اضافه کردن شکر به آب میوه خود داری کنید.

39  – میوه های فصل به دلیل داشتن مجموعه ویتامین های کامل تر (خصوصا ویتامین سی) دارای ارزش غذایی بیشتری نسبت به سایر میوه ها می باشد .

40  – سعی کنید از تمام انواع میوه ها برای تغذیه کودک استفاده کنید.

41  – تخم مرغ یکی از بهترین غذا ها برای تغذیه کودک خصوصا در صبح است. نوع پخت آن را به انتخاب کودک بگذارید.

42  – سفیده تخم مرغ دارای پروتیین بسیار خوب و زرده آن مملو از چربی و ویتامین های محلول در چربی و املاح است. کودک را تشویق به خوردن هر دوی آنها کنید.

43  – در صورتیکه کودک شما چاق است برای او تخم مرغ آب پز بگذارید .

44  – انواع سالاد متشکل از سبزیجات و میوه ها را در سفره عصرانه و غذای کودک قرار دهید.

45  – از تمیزی و پاکیزه گی سبزیجات قبل از استفاده اطمینان حاصل کنید .

46  – سبزی خوردنی یک ماده غذایی سنتی است که دارای منفعت بسیار میباشد. انواع ویتامین و املاح معدنی در این نوع ماده غذایی به وفور وجود دارد . آن را بر سر سفره قرار دهید و کودک را تشویق به خوردن سبزی نمایید.( تزیین سبزی و سالاد بسیار مهم است)

47  – شیر های ساده بدون مواد اضافی بهتر از شیر های میوه ای و کاکائو است.

48  – تا جای امکان شیر را شیرین نکنید و به شیر جز خامه و عسل چیزی اضافه نکنید.

49  – شیر دارای پروتیین ، املاح و ویتامین های خوبی برای رشد و نمو کودک است.

50  – کره و خامه و سر شیر جایگاه خوبی در سفره غذایی صبحانه دارد ولی اگر کودک شما چاق است از آن کمتر استفاده کنید.

51  – انواع ماست و شیر (از نظر میزان چربی) را با توجه به وزن کودک انتخاب کنید.

52  – در صورتیکه کودک شما لاغر و یا چاق است ابتدا با مراجعه به پزشک متخصص علت را جویا شوید و سپس به کارشناسان تغذیه مراجعه کنید.

53  – غذا های سرخ کردنی با زندگی امروزی همخوانی چندانی ندارد. به مرور زمان این روش پخت را از فرهنگ غذایی خارج کنید.

54  – خوردن هویج و سیب درختی را در بین کودکانتان ترویج کنید . این دو ماده غذایی مملو از ویتامین و املاح مورد نیاز رشد و نمو کودک است.

55  – عسل بهتر از مربا است . آن را در سفر غذایی صبحانه قرار دهید.

56  – خوردن انواع حبوبات بهمراه غلات و سبزیجات را فراموش نکنید و آن را در برنامه غذایی هقته خود قرار دهید.( لوبیا پلو ، سبزی پلو ، ماکارونی با خلال هویج و سبزی و ...)

57  – کودکان رفتار ما را بر سر سفره زیر نظر دارند . در صورتیکه از غذایی خوشمان نمی آید هیچوقت بر سر سفره آن رابیان نکنید.

58  – بهترین روش پخت از دیدگاه تغذیه ابتدا کبابی سپس آب پز و بخار پز و خورشتی و در انتها سرخ کردن است.

59  – از اسنک و دستگاه آن برای تهیه یک میان وعده سالم برای مدرسه و نیم روز کودک استفاده کنید.

60  – همیشه به محتوای ماده غذایی که میخورید توجه کنید و این امر را به کودکان خود به زبان کودکانه آموزش دهید.

61  – بهترین نوشیدنی دوغ است. ولی نه با غذاهای دارای گوشت قرمز. بهترین نوشیدنی برای این نوع غذا ها سالاد است.

62  – نوشابه ها را از سبد غذایی خانواده خارج کنید و یا مصرف آن را بشدت کم کنید.

63  – به جای استفاده از نوشابه های گازدار و غیره ، از آب میوه خانگی ، شربت آبلیموی خانگی با شکر کم و دوغ و یا انواع عرقیات استفاده کنید(کم شکر).

64  – مواد  غذایی که برای سلامت خانواده خوب نیست به سرعت از خانه خارج کنید تا وسوسه نشوید و مجبور نباشید بهانه گیری کودک را تحمل کنید.( خصوصا شیرینی های  قنادی و ... که مهمانان هدیه میآورند)

65  – هنگام رفتن به خانه عزیزان و دوستانتان به جای بردن انواع چیپس و پفک و لواشک غیره برای کودکان ، انواع شیر ، بستنی دانه ای (لیوانی یا چوبی) یک بسته ژله و یا میوه مثلا موز هدیه ببرید.

66  – در مهمانی ها و ضیافت های خارج از خانه و هنگام رفتن به پارک ها و غیره به گونه ای  با کودکتان ( در صورتیکه لاغر ویا چاق است ) در مورد غذا صحبت نکنبد که وی حس کند با دیگران تفاوت دارد.

67  – فراموش نکنید هر نوع تغییر در فرهنگ غذایی و یا روشهای غذا و تغذیه کودک  مستلزم زمان و صرف انرژی میباشد.

68  – روشهای صحیح غذا خوردن را در بین سایر کودکان و نزدیکان ترویج کنید ولی آن را به خانواده ها و کودکان دیگر اجبار نکنید. به هر حال این قانون خانه شما است و مطلع کردن دیگران و بهره گیره جامعه از تغذیه صحیح مشمول زمان خواهد بود.

69  – هنگام خرید مواد غذایی برای کودک خود به تاریخ تولید و انقضا آن توجه کنید.

70  – از خرید مواد غذایی خارجی مانند تنقلات که نوشته های روی آن قابل خواندن نیست خود داری کنید.

71  – قبل از بردن کودک به مغازه در مورد مواد غذایی غیر مجاز با او شرط کنید و به روش صحیح از خرید این گونه مواد غذایی شانه خارج کنید.

72  – در صورتیکه کودک غذایی را نخورد ( بهانه گیری یا بد غذایی ) آن را برای وعده بعدی بردارید و از پخت غذای دیگر یا جایگزین آن خود داری کنید . تا وعده دیگر نباید ماده غذایی در دسترس باشد.

نویسنده مجید عبداله زاده  / 

 




طبقه بندی: تغذیه در دوره نوزادی، 

تاریخ : چهارشنبه 22 خرداد 1392 | 12:07 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات


       
         

تغذیه نوزادان و شیرخواران

تغذیه کودکان کوچکتر تاحدی پیچیده است به ویژه زمانیکه شما به تازگی پدر و مادر شده باشید. به منظور راهنمایی شما در سال های اولیه زندگی کودکتان ، در این قسمت اصول پایه تغذیه نوزادان و شیرخواران را بیان داشته ایم . اطلاعاتی شامل چگونگی و زمان تغذیه درکودکان تا سن 3 سالگی .

زمان شروع غذاهای جامد

شیرخوار شما گرسنه تر از گذشته است و شما می خواهید بدانید چه زمانی می توان از غذاهای مازاد بر شیر مادر و یا فرمولاها و شیر خشک ها استفاده کرد .

در تمام کودکان سالم  ،4 تا 6 ماهگی سن پیشنهادی برای شروع غذاهای جامد است .

سن تنها یک معیار برای تعیین سطح آمادگی کودک برای شروع غذای جامد است .

همچنین سطح مهارت های حرکتی و سطح رشد جسمانی کودک نیز می توانند در تعیین زمان آمادگی کودک برای شروع غذاهای جامد کمک کننده باشند.

پیش از شروع غذای جامد، کودک شما بایستی توانایی بالا نگه داشتن سر خود را داشته باشد. به علاوه کودک نباید مبتلا به رفلاکس باشد چراکه رفلاکس منجر به بیرون انداختن مواد غذایی به جز مایعات از مسیر دهان می شود . در صورت عدم ابتلای کودک به چنین نارسایی ، کودک راحت تر پذیرای قاشق های غذا خواهد بود .

شروع غذا خوردن

چه چیزی به عنوان اولین غذای کودک در منوی غذایی او قرار می گیرد؟ آیا معتقدید پوره گوشت مناسب است؟

برنج و غلات به عنوان اولین غذای مرسوم و ایمن محسوب می شوند ، ولیکن اکثر کودکان می توانند انواع متنوعی از غذاها از جمله پوره گوشت را تحمل کنند .

گاهی اوقات گوشت به نوزادان بزرگتر احتصاص داده می شود ولیکن دلیلی برای صبر کردن وجود ندارد .

هیچ مدرک علمی دال بر تایید معرفی کردن غذاها به کودک با یک ترتیب خاص وجود ندارد ترتیبی مانند برنج، سبزیجات ، میوه ها و نهایتاً گوشت.

پوره گوشت هایی مانند گوشت گاو و بره ، آهن را در شکلی با قابلیت جذب بالا برای بدن کودک فراهم می کند . آهن برای رشد و تکامل مغزی ضروری بوده و اکسیژن را برای سلول های بدن حمل می کند . آکادمی بیماری های کودکان آمریکا(AAP)، بیان داشته است که نوزادان در گروه افراد تحت تاثیر کمبود آهن قرار دارند . غلات غنی شده با آهن انتخاب مناسب دیگری برای کودک هستند.  

در حقیقت APPتوصیه کرده است که -در شروع سن  4ماهگی- نوزادان تغذیه شونده با شیر مادر(به شکلی که بیش از نیمی از غذای روزانه شان شیر مادر باشد)که از مواد غذایی تکمیلی حاوی آهن استفاده نمی کنند ، بایستی روزانه از مکمل آهن به مقدار 1 میلی گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن دریافت کنند.

 

چه میزان کافی است؟

هفته های آغازین خوردن غذاهای جامد بیشتر حول محور آشنایی کودک به غذاخوردن با قاشق می چرخد تا تامین مواد مغذی مورد نیاز او. درواقع کودک در این دوره درحال یاد گرفتن نگه داشتن غذا در دهان، به عقب راندن آن و نهایتاً بلعیدن آن است.

آن چیزی که از کودک انتظار می رود این است که تنها یک یا دو قاشق چای خوری در حالت نشسته در طول هفته اول دریافت کند.

زمانیکه کودک شما شروع به دریافت غذای جامد می کند ، همچنان اعظم نیاز تغذیه ای خود را از شیر مادر یا فرمولای نوزادان دریافت می کند بنابراین او غذای زیادی نخواهد خورد.

شیرخواران بزرگتر سعی می کنند خودشان غذا بخورند که البته با شلوغی و کثیف کاری هم همراه است ولیکن به تنهایی غذا خوردن آنها منجر به پیشرفت رشد حرکتی شان می شود . زمانیکه به سن 1 سالگی نزدیک می شود ، آب ، شیر و یا فرمولای کودک خود را در فنجان به او بدهید تا بدین ترتیب به ارتقا مهارت های غذاخوردنش کمک شود.

 

زمان به راه افتادن کودک

 بعد از یک سالگی اکثر کودکان نیازی به فرمولا برای داشتن یک تغذیه خوب ندارند ولیکن شما می توانید تا هر زمان که خودتان و کودکتان می خواهید به تغذیه از طریق شیر مادر ادامه دهید .چنانچه تاکنون از شیشه شیر استفاده می شده است حال زمان کنار گذاشتن آن است کودکان می توانند شیر پرچرب گاو و یا شیر سویا غنی شده را از طریق لیوان و فنجان دریافت کنند .

به جز شیرهایی که چربی آنها کاهش یافته است ، کودکتان می تواند تقریباً هر نوع غذایی را بعد از یک سالگی بخورد البته در اشکالی که برای او بی خطر باشند مانند اشکال پوره شده یا کاملاً خرد شده. سابقه خانوادگی آلرژی ها، برخی مواد غذایی خاص را برای برخی کودکان محدود می سازد . با متخصص اطفال خود در رابطه با نیاز های خاص کودک خود مشورت کنید .

 کودکان در غذاخوردن دمدمی مزاج هستند؛ جهش های رشد، دندان درد ها و بیماری ها منجر به عدم ثبات و ناپایداری در مصرف غذایی آنها می شوند. بنابراین در رابطه با شرایط محیطی و تغییرات جدید جسمانی آنها صبور باشید. بسیاری اوقات کودکان به یادگیری وضعیت نشسته ویا آموختن یک لغت جدید تمایل و علاقه بیشتری نشان می دهند تا غذا خوردن. یک چیز واضح است : کودکان تنها زمانی غذا می خورند که گرسنه باشند.

منبع:webmd 2012

 




طبقه بندی: تغذیه در دوره نوزادی، 

تاریخ : چهارشنبه 22 خرداد 1392 | 12:06 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات

 

  علت تشنج در نوزادان چیست ؟

 کمبود اکسیژن رسانی به مغز مانند مسمومیت حاملگی جدا شدن جفت ، صدمات حوالی زایمان

 اختلالات مانند کاهش قند خون ، کاهش کلسیم و منیزیم ، کاهش یا افزایش سدیم خون

 خونریزی داخل مغزی که بیشتر در نوزادان نارس شایع است

 عفونت ها مانند مننژیت

 اختلالات دستگاه عصبی

 اعتیاد مادر به مواد مخدر

 سکته مغزی نوزادان

 سندرم محرومیت دارویی یا مواد مخدر

شایعترین علل تشنج در دوران نوزادی ، نرسیدن اکسیژن به مغز آنهاست که ممکن است در اثر حوادث زایمانی برای کودک همچون پیچیدن بند ناف به دور گردن آنها و یا نارس بودن کودک به وجود آید

 والدین چگونه بفهمند که نوزاد تشنج دارد ؟

در صورت وجود حرکات غیرطبیعی اندام ها ، پرش های عضلانی تکراری ، لرزش پلک ها ، سفت شدن اندام ها ، حرکات شبیه مکیدن یا جویدن

در دهان ، حرکات غیرطبیعی و انحراف چشمها و یا توقف تنفس به مدت بیش از ۲۰ ثانیه و کبود شدن نوزاد حتما به پزشک یا بیمارستان مراجعه نماید

همه حرکات غیر طبیعی نوزاد تشنج نیست و ارزیابی نوزاد برای تشخیص قطعی تشنج باید توسط پزشک انجام شود

اگر با گرفتن حرکات غیر طبیعی اندامها متوقف شود تشنج نیست

چگونه پزشک علت تشنج نوزاد را تشخیص می دهد ؟

تشنج نوزاد معمولاً علامت یک بیماری زمینهای است که نیاز به ارزیابی فوری داد که باید در بیمارستان انجام شود

 ارزیابی بیمار شامل

 گرفتن شرح حال دقیق

 معاینه کامل

انجام آزمایش خون مانند قند ، کلسیم ، منیزیم ، و سدیم

 گرفتن مایع کمر

انجام آزمایشات تکمیلی مانند سونوگرافی ، نوار مغز ، سی تی اسکن مغز و یا MRI

 درمان تشنج نوزادی چیست ؟

تشنجی که در ۲۸ روز اول عمر روی می دهد به علت اینکه تکامل عصبی نوزاد را به مخاطره میاندازد ، یک فوریت پزشکی است که به سرعت در جهت درمان آن باید اقدام شود

 نوزاد باید در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان بستری شود

اقدامات درمانی اولیه مانند باز نگهداشتن راههای هوایی ، دادن اکسیژن ، تخلیه ترشحات ، تهویه  مناسب و قطع تغذیه دهانی و نمونه گیری خون انجام می شود

 برای نوزاد داروهای ضد تشنج شروع می‌شود

  آیا تشنج نوزادی عوارض بعدی دارد ؟

بستگی به علت تشنج ، جواب سیتی اسکن و MRI وزن هنگام تولد و سن حاملگی نوزاد دارد . اگر نوزاد نارس بوده و وزن تولد او کم باشد یا جواب سیتی اسکن غیر طبیعی باشد نوزاد ممکن است در آینده مشکل داشته باشد

داروی ضد تشنج تا چه زمانی باید مصرف شود مدت زمان استفاده از دارو (معمولاً قرص فنوباربیتال) بر اساس نظر پزشک معالج با توجه به معاینه عصبی و جواب آزمایشات تعیین می شود

 آیا تشنج در نوزادان شایع است ؟

تشنج در ایام نوزادی از همه ایام عمر شایعتر است . ۲نوزاد از هر ۱۰۰۰ نوزاد ترم دچار تشنج درماه اول زندگی میشوند تشنج در نوزاد نارس و کم وزن شیوع بیشتری دارد

 تشنج در نوزادان چه علایمی دارد ؟

تشنج در نوزادان علایم متفاوتی دارد ممکن است به صورت حرکات شدید اندام ها ، پرش های عضلانی تکراری ، لرزش پلک ها ، سفت شدن اندام ها ، حرکات شبیه مکیدن یا جویدن در دهان ، گریه غیر طبیعی یا حرکات غیر طبیعی چشمها دیده شود . در بعضی نوزادان تنها علامت تشنج توقف تنفس به مدت بیش از ۲۰ ثانیه و کمبود شدن نوزاد است (که بیشتر در نوزادان نارس دیده می‌شود

 




طبقه بندی: تغذیه در دوره نوزادی، 

تاریخ : چهارشنبه 22 خرداد 1392 | 12:05 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات



 

از کجا بفهمیم کودکمان تب دارد؟
یک راه سریع این است که پیشانی کودک را ببوسیم یا لمس کنیم. اگر احساس می کنید که پیشانی کودک داغ است احتمالاً تب دارد. مطالعات نشان داده اند که این روش ساده در خیلی از موارد دقیق است. استفاده از دماسنج (ترمومتر) می تواند شما را مطمئن کند.

بیشتر متخصصین اطفال بر این باورند که درجه حرارت طبیعی کودک سالم بین 36 تا 38 درجه سانتیگراد است. اگر درجه حرارت مقعدی کودک بالای 38 درجه سانتیگراد باشد تب دارد. در صورتیکه کودک زیر 3 ماه باشد باید بلافاصله به پزشک مراجعه کرد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
شما بهتر از همه می توانید تشخیص دهید که کودکتان بدحال است یا نه. بنابراین در صورتیکه احساس نگرانی می کنید، صرف نظر از اینکه درجه حرارت بدن کودک چقدر است، به پزشک مراجعه کنید. بعلاوه، درجه حرارت مقعدی تنها شاخص نگران کننده بودن تب کودک نیست. سن و رفتار کودک نیز مهم است. تب در کودکان زیر 3 ماه جدی تر است و تب بالایی که مانع بازی کردن و غذا خوردن کودک نمی شود ممکن است چندان جدی نباشد. بخاطر داشته باشید که زمانی که کودک در حال فعالیت است بدنش گرمتر از زمانی است که تازه از خواب بیدار شده. نکته دیگری که باید بیاد داشت این است که سیکل طبیعی ترموستات داخلی بدن انسان بگونه ای است که درجه حرارت بدن انسان در ساعات غروب و سر شب بالا می رود.

با توجه به آنچه گفته شد، در موراد زیر باید به پزشک مراجعه کرد:

درجه حرارت مقعدی بالای 38 درجه سانتیگراد در کودک کمتر از سه ماه
درجه حرارت مقعدی بالای 38.3 درجه سانتیگراد در کودک سه ماهه و بالاتر
وجود علائم زیر همراه با تب نیز می تواند نشانه جدی بودن مشکل باشد:

کاهش اشتها، بی حالی، رنگ پریدگی یا بر افروختگی واضح، یا وجود تغییرات دیگر در رفتار یا ظاهر کودک
وجود دانه های کوچک قرمز-ارغوانی روی بدن که با فشار دادن سفید نمی شوند یا وجود لکه های ارغوانی بزرگ؛ هر دو این علائم می توانند نشانه عفونت باکتریال جدی باشند.
کودک نمی تواند غذا را ببلعد و آب دهانش مرتب می ریزد؛ این ممکن است علامتی از اپی گلوتیت (التهاب اپی گلوت – اپیگلوت قسمتی از حنجره است که موقع بلع غذا مانع ورود غذا به مری و مجاری تنفسی می شود) باشد. اپی گلوتیت سبب تورم قسمت عقبی گلو شده و می تواند جان کودک را به خطر اندازد.
حتی بعد از التهاب اپی گلوت – اپیگلوت، کودک نمی تواند خوب نفس بکشد که ممکن است نشانه ای از ذات الریه یا آسم باشد.
کودک به نظر هذیان آلود و گیج می رسد و بسیار تحریک پذیر و کج خلق است؛ این علائم ممکن است علائم یک عفونت ویروسی یا باکتریال جدی باشند.
در صورتیکه بابت ظاهر یا رفتار کودک خود دچار نگرانی هستید، صرف نظر از اینکه درجه حرارتش بالا باشد یا نه، حتماً به پزشک مراجعه کنید. همچنین به خاطر داشته باشید که تب تنها یکی از علائم بیماری است. توجه داشته باشید که علائمی نظیر سرفه و گوش درد (در صورتیکه به آن مشکوکید) یا استفراغ و اسهال را حتماً به پزشک اطلاع دهید زیرا به وی در تشخیص کمک می کند.

قبل از مراجعه به پزشک چه کارهایی می توان انجام داد؟
اگر کودک شما زیر 3 ماه است بهتر است کودک را نزد پزشک ببرید. همچنین بهتر است قبل از مراجعه به پزشک از داروی تب بر استفاده نکنید زیرا ممکن است مانع تشخیص صحیح شود.

در صورتیکه کودک سه ماهه یا بزرگتر است و علامت مهم دیگری غیر از تب ندارد می توان به کودک استامینوفن کودکان داد. در صورتیکه کودک حداقل 6 ماهه باشد می تواند برای پایین آوردن تب از ایبوپروفن کودکان هم استفاده کرد. در صورتیکه تب ظرف یک ساعت پایین نیاید از پزشک معالج در مورد استفاده از دارویی دیگر سؤال کنید. در صورتیکه از استامینوفن استفاده کرده و نتیجه نگرفته باشید پزشک ممکن است ایبوپروفن را توصیه کند.

صرف نظر از اینکه کودک شما در چه سنی است، اگر علائمی دال بر بیماری یا عفونتی جدی دارد باید او را نزد پزشک ببرید. در صورتیکه کودک بی حال نیست، مایعات می خورد، و درجه حرارت بدنش با مصرف دوز مناسب استامینوفن یا ایبوپروفن زیر 38.9 سانتیگراد باقی می ماند، می توان قبل از بردن او نزد پزشک 24 ساعت صبر کرد. از آنجا که تب اغلب اولین علامت بیماری است در صورتیکه زود نزد پزشک بروید ممکن است تشخیص مشکل باشد.

دلیل تب چیست؟
تب عموماً علامتی دال بر واکنش بدن کودک به عفونت است. سیستم دفاعی بدن کودک شامل گلبول های سفید خون است که به باکتری ها حمله کرده و آنها را از بین می برند.

یکی دیگر از دلایل تب گرمازدگی است. گرما زدگی عارضه ای خطرناک است که ممکن است بر اثر بازی کردن کودک در آفتاب یا ماندن در اتومبیلی که شیشه هایش بالاست در یک روز گرم اتفاق افتد. اگر بدن کودک بر اثر ماندن زیر آفتاب یا در فضای سربسته و گرم تب دار باشد و درجه حرارتش با در آوردن لباس ها و ماندن در محیط خنک پایین نیاید باید بلافاصله به پزشک مراجعه کرد.

اگر تب دفاعی در مقابل عفونت است چرا باید آنرا پایین آورد؟
از آنجا که تب قسمتی از واکنش دفاعی بدن به باکتری ها و ویروس هاست بعضی محققین معتقدند که دفاع بدن در مقابل عفونت ها، وقتی درجه حرارت بدن بالا باشد مؤثرتر است. از سوی دیگر، اگر درجه حرارت بدن خیلی بالا باشد کودک بخوبی غذا نمی خورد، مایعات نمی نوشد و نمی خوابد و این مسایل باعث می شود دیرتر بهبود یابد. یک راه حل این است که با نظر پزشک به کودک استامینوفن یا ایبوپروفن کودکان بدهیم. (توجه داشته باشید که ایبوپروفن در کودکان زیر 6 ماه توصیه نمی شود.) هر دو این داروها به پایین آوردن تب کمک می کنند بدون آنکه بر دفاع بدن در مقابل عفونت اختلالی ایجاد کنند. با پایین آمدن تب، حال کودک بهتر شده و مایعات بیشتری می نوشد و همین مسئله بهبود را تسریع می کند. توجه داشته باشید که قبل از دادن هر دارویی به کودک با پزشک مشورت کنید.

راه های پایین آوردن تب
اگر کودک بر اثر تب بی حال نشده است لزومی به استفاده از دارو نیست. برای پایین آوردن تب می توانید مقدار زیادی شیر سینه یا شیر خشک به کودک بدهید تا هم درجه حرارتش پایین آید و هم از کم شدن آب بدن جلوگیری شود. همچنین زیاد به کودک لباس نپوشانید. بالا بودن درجه حرارت بدن کودک ممکن است ناشی از لباس بیش از حد، هوای گرم، و یا فعالیت زیاد باشد. در این مواقع بهتر است لباس کودک را کم کرده و تشویقش کنید که کمی استراحت کند و یا فعالیت کمتری در یک فضای خنک داشته باشد.

اگر تب کودک را اذیت می کند می توانید با آب ولرم پاشویه کنید و یا در وان پر از آب ولرم قرار دهید. پاشویه به شستن پاها و یا انداختن پارچه خیس روی پاها محدود نمی شود. برای پاشویه می توانید یک اسفنج را به آب ولرم آغشته کنید و از بالا روی بدن کودک بکشید.

هرگز با استفاده از الکل نوزاد را پاشویه نکنید زیرا الکل از طریق پوست جذب شده و وارد خون می شود. ورود الکل به خون می تواند سبب بروز مشکلات تنفسی یا تشنج شود و یا کودک بر اثر افت قند خون خواب آلوده یا تحریک پذیر گردد.

چه داروهای تب بری برای کودک بی خطرند؟
با تأیید پزشک می توانید از استامینوفن و ایبوپروفن کودکان برای پایین آوردن تب استفاده کنید. (استفاده از ایبوپروفن در کودکان زیر 6 ماه توصیه نمی شود.) دوز صحیح دارو بستگی به وزن کودک دارد. سعی کنید همیشه با استفاده از یک پیمانه یا قطره چکان دوز دقیق دارو را به کودک بدهید. هیچگاه هیچ داروی تب بری را بیش از تعداد دفعات توصیه شده به کودک ندهید. تعداد دفعات معمول تجویز استامینوفن هر 4 ساعت و ایبوپروفن هر 6 ساعت است.

هیچگاه به کودک خود آسپیرین ندهید. آسپیرین ممکن است کودک را مستعد سندرم Reye کند. این بیماری نادر است ولی می تواند کشنده باشد.

توصیه آخر اینکه: بسیاری از داروهای ضد سرماخوردگی و سرفه، حاوی ترکیبات تب بر نظیر ایبوپروفن یا استامینوفن نیز هستند. قبل از استفاده از این داروها روی بروشور و روی جعبه دارو را بدقت مطالعه کنید و در صورتیکه دارای ترکیبات تب بر است از دادن داروی تب بر دیگر به کودک خودداری کنید.

چرا تب کودک با وجود دادن تب بر پایین نمی آید؟
اگر تب 30 تا 45 دقیقه بعد از مصرف دارو ادامه یافت برای اطمینان از کافی بودن دارو، دوز دارو و پیمانه ای را که با آن دارو را به کودک داده اید کنترل کنید. در صورتیکه میزان داروی داده شده کافی باشد ممکن است بدن کودک به دارو جواب نداده است. اگر استامینوفن ظرف یک ساعت تب را پایین نیاورد، برای استفاده از داروی دیگر با پزشک مشورت کنید.

در صورت وقوع تشنج ناشی از تب چکار باید کرد؟
بالا رفتن ناگهانی تب (مثلاً از 38.9 به 40.5 درجه سانتی گراد) ممکن است سبب تشنج شود. در بیشتر موارد، “تشنج ناشی از تب” بی خطر است ولی این از اهمیت موضوع کم نمی کند و باید به آن توجه کافی کرد. در صورتیکه کودک به چنین تشنجی دچار شد (تنفس کودک سنگین می شود، آب دهانش راه می افتد، سیاهی چشم هایش بالا می رود، و یا دست و پایش بشدت تکان می خورد)، بلافاصله او را به پشت یا به پهلو و دور از اجسام سخت و تیز بخوابانید. سر کودک را به آرامی به یک طرف برگردانید تا استفراغ یا بزاق براحتی از دهانش خارج شود. مطمئن شوید چیزی در دهانش نیست و تا زمانی هم که در حال تشنج است چیزی در دهانش نگذارید. سعی کنید مدت زمان طول کشیدن تشنج را بخاطر بسپارید. این نوع تشنج ها معمولاً بین ده ثانیه تا سه یا چهار دقیقه طول می کشند.

وقتی تشنج تمام شد سعی کنید درجه حرارت بدن کودک را پایین بیاورید تا مانع بروز تشنج های بعدی شوید. اگر کودک هوشیار است می توانید به او استامینوفن کودکان یا -در صورتیکه بزرگتر از 6 ماه است- ایبوپروفن کودکان بدهید. لباس های کودک را در آورید و او را با آب ولرم پاشویه کنید. اگر کودک هوشیار است و میتواند چیزی بخورد به او شیر سینه یا شیر خشک بدهید.

حتی اگر تشنج خفیف باشد یا فقط چند ثانیه طول کشیده باشد با پزشک خود تماس بگیرید و در صورت لزوم کودک را نزد او ببرید. اگر در زمان تشنج رنگ کودک به آبی متمایل شد، بیشتر از چند دقیقه تکان های شدید داشت، بعد از تشنج در نفس کشیدن مشکل داشت، و یا یک ساعت بعد از تشنج هنوز هم بی حال و خواب آلوده بود به اورژانس مراجعه کنید.

چرا تب کودک بعد از پایین آمدن دوباره بر می گردد؟
تا زمانی که عفونت برطرف نشود کودک تب می کند و این مسئله ممکن است 2 تا 3 روز طول بکشد. بعضی عفونت ها نظیر آنفولانزا، ممکن است 5 تا 7 روز طول بکشد. اگر کودک آنتی بیوتیک می گیرد ممکن است 48 ساعت طول بکشد تا تب پایین بیاید. داروهای تب بر درجه حرارت بدن را موقتاً پایین می آوردن ولی تأثیری بر عفونت ندارند.

وجود تب بدون علامت دیگر
در صورتیکه کودک تب داشته باشد ولی علائم دیگری نظیر آبریزش بینی، سرفه، استفراغ، یا اسهال نداشته باشد تشخیص می تواند مشکل باشد. بعضی عفونت های ویروسی نظیر Roseola (جوش های قرمز پوستی) سبب ایجاد سه روز تب بالا و متعاقب آن جوش های صورتی کم رنگ بر روی پوست تنه می شوند. عفونت های جدی تر نظیر مننژیت (التهاب پرده های نخاع)، عفونت های ادراری، یا باکتریمی (وجود باکتری در خون) نیز ممکن است سبب تب بالا بدون علائم دیگر شوند. در صورتیکه کودکتان تب بالا بدون علائم دیگر دارد به پزشک مراجعه کنید.

 




طبقه بندی: تغذیه در دوره نوزادی، 

تاریخ : چهارشنبه 22 خرداد 1392 | 12:04 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات



 

از کجا بفهمیم کودکمان تب دارد؟
یک راه سریع این است که پیشانی کودک را ببوسیم یا لمس کنیم. اگر احساس می کنید که پیشانی کودک داغ است احتمالاً تب دارد. مطالعات نشان داده اند که این روش ساده در خیلی از موارد دقیق است. استفاده از دماسنج (ترمومتر) می تواند شما را مطمئن کند.

بیشتر متخصصین اطفال بر این باورند که درجه حرارت طبیعی کودک سالم بین 36 تا 38 درجه سانتیگراد است. اگر درجه حرارت مقعدی کودک بالای 38 درجه سانتیگراد باشد تب دارد. در صورتیکه کودک زیر 3 ماه باشد باید بلافاصله به پزشک مراجعه کرد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
شما بهتر از همه می توانید تشخیص دهید که کودکتان بدحال است یا نه. بنابراین در صورتیکه احساس نگرانی می کنید، صرف نظر از اینکه درجه حرارت بدن کودک چقدر است، به پزشک مراجعه کنید. بعلاوه، درجه حرارت مقعدی تنها شاخص نگران کننده بودن تب کودک نیست. سن و رفتار کودک نیز مهم است. تب در کودکان زیر 3 ماه جدی تر است و تب بالایی که مانع بازی کردن و غذا خوردن کودک نمی شود ممکن است چندان جدی نباشد. بخاطر داشته باشید که زمانی که کودک در حال فعالیت است بدنش گرمتر از زمانی است که تازه از خواب بیدار شده. نکته دیگری که باید بیاد داشت این است که سیکل طبیعی ترموستات داخلی بدن انسان بگونه ای است که درجه حرارت بدن انسان در ساعات غروب و سر شب بالا می رود.

با توجه به آنچه گفته شد، در موراد زیر باید به پزشک مراجعه کرد:

درجه حرارت مقعدی بالای 38 درجه سانتیگراد در کودک کمتر از سه ماه
درجه حرارت مقعدی بالای 38.3 درجه سانتیگراد در کودک سه ماهه و بالاتر
وجود علائم زیر همراه با تب نیز می تواند نشانه جدی بودن مشکل باشد:

کاهش اشتها، بی حالی، رنگ پریدگی یا بر افروختگی واضح، یا وجود تغییرات دیگر در رفتار یا ظاهر کودک
وجود دانه های کوچک قرمز-ارغوانی روی بدن که با فشار دادن سفید نمی شوند یا وجود لکه های ارغوانی بزرگ؛ هر دو این علائم می توانند نشانه عفونت باکتریال جدی باشند.
کودک نمی تواند غذا را ببلعد و آب دهانش مرتب می ریزد؛ این ممکن است علامتی از اپی گلوتیت (التهاب اپی گلوت – اپیگلوت قسمتی از حنجره است که موقع بلع غذا مانع ورود غذا به مری و مجاری تنفسی می شود) باشد. اپی گلوتیت سبب تورم قسمت عقبی گلو شده و می تواند جان کودک را به خطر اندازد.
حتی بعد از التهاب اپی گلوت – اپیگلوت، کودک نمی تواند خوب نفس بکشد که ممکن است نشانه ای از ذات الریه یا آسم باشد.
کودک به نظر هذیان آلود و گیج می رسد و بسیار تحریک پذیر و کج خلق است؛ این علائم ممکن است علائم یک عفونت ویروسی یا باکتریال جدی باشند.
در صورتیکه بابت ظاهر یا رفتار کودک خود دچار نگرانی هستید، صرف نظر از اینکه درجه حرارتش بالا باشد یا نه، حتماً به پزشک مراجعه کنید. همچنین به خاطر داشته باشید که تب تنها یکی از علائم بیماری است. توجه داشته باشید که علائمی نظیر سرفه و گوش درد (در صورتیکه به آن مشکوکید) یا استفراغ و اسهال را حتماً به پزشک اطلاع دهید زیرا به وی در تشخیص کمک می کند.

قبل از مراجعه به پزشک چه کارهایی می توان انجام داد؟
اگر کودک شما زیر 3 ماه است بهتر است کودک را نزد پزشک ببرید. همچنین بهتر است قبل از مراجعه به پزشک از داروی تب بر استفاده نکنید زیرا ممکن است مانع تشخیص صحیح شود.

در صورتیکه کودک سه ماهه یا بزرگتر است و علامت مهم دیگری غیر از تب ندارد می توان به کودک استامینوفن کودکان داد. در صورتیکه کودک حداقل 6 ماهه باشد می تواند برای پایین آوردن تب از ایبوپروفن کودکان هم استفاده کرد. در صورتیکه تب ظرف یک ساعت پایین نیاید از پزشک معالج در مورد استفاده از دارویی دیگر سؤال کنید. در صورتیکه از استامینوفن استفاده کرده و نتیجه نگرفته باشید پزشک ممکن است ایبوپروفن را توصیه کند.

صرف نظر از اینکه کودک شما در چه سنی است، اگر علائمی دال بر بیماری یا عفونتی جدی دارد باید او را نزد پزشک ببرید. در صورتیکه کودک بی حال نیست، مایعات می خورد، و درجه حرارت بدنش با مصرف دوز مناسب استامینوفن یا ایبوپروفن زیر 38.9 سانتیگراد باقی می ماند، می توان قبل از بردن او نزد پزشک 24 ساعت صبر کرد. از آنجا که تب اغلب اولین علامت بیماری است در صورتیکه زود نزد پزشک بروید ممکن است تشخیص مشکل باشد.

دلیل تب چیست؟
تب عموماً علامتی دال بر واکنش بدن کودک به عفونت است. سیستم دفاعی بدن کودک شامل گلبول های سفید خون است که به باکتری ها حمله کرده و آنها را از بین می برند.

یکی دیگر از دلایل تب گرمازدگی است. گرما زدگی عارضه ای خطرناک است که ممکن است بر اثر بازی کردن کودک در آفتاب یا ماندن در اتومبیلی که شیشه هایش بالاست در یک روز گرم اتفاق افتد. اگر بدن کودک بر اثر ماندن زیر آفتاب یا در فضای سربسته و گرم تب دار باشد و درجه حرارتش با در آوردن لباس ها و ماندن در محیط خنک پایین نیاید باید بلافاصله به پزشک مراجعه کرد.

اگر تب دفاعی در مقابل عفونت است چرا باید آنرا پایین آورد؟
از آنجا که تب قسمتی از واکنش دفاعی بدن به باکتری ها و ویروس هاست بعضی محققین معتقدند که دفاع بدن در مقابل عفونت ها، وقتی درجه حرارت بدن بالا باشد مؤثرتر است. از سوی دیگر، اگر درجه حرارت بدن خیلی بالا باشد کودک بخوبی غذا نمی خورد، مایعات نمی نوشد و نمی خوابد و این مسایل باعث می شود دیرتر بهبود یابد. یک راه حل این است که با نظر پزشک به کودک استامینوفن یا ایبوپروفن کودکان بدهیم. (توجه داشته باشید که ایبوپروفن در کودکان زیر 6 ماه توصیه نمی شود.) هر دو این داروها به پایین آوردن تب کمک می کنند بدون آنکه بر دفاع بدن در مقابل عفونت اختلالی ایجاد کنند. با پایین آمدن تب، حال کودک بهتر شده و مایعات بیشتری می نوشد و همین مسئله بهبود را تسریع می کند. توجه داشته باشید که قبل از دادن هر دارویی به کودک با پزشک مشورت کنید.

راه های پایین آوردن تب
اگر کودک بر اثر تب بی حال نشده است لزومی به استفاده از دارو نیست. برای پایین آوردن تب می توانید مقدار زیادی شیر سینه یا شیر خشک به کودک بدهید تا هم درجه حرارتش پایین آید و هم از کم شدن آب بدن جلوگیری شود. همچنین زیاد به کودک لباس نپوشانید. بالا بودن درجه حرارت بدن کودک ممکن است ناشی از لباس بیش از حد، هوای گرم، و یا فعالیت زیاد باشد. در این مواقع بهتر است لباس کودک را کم کرده و تشویقش کنید که کمی استراحت کند و یا فعالیت کمتری در یک فضای خنک داشته باشد.

اگر تب کودک را اذیت می کند می توانید با آب ولرم پاشویه کنید و یا در وان پر از آب ولرم قرار دهید. پاشویه به شستن پاها و یا انداختن پارچه خیس روی پاها محدود نمی شود. برای پاشویه می توانید یک اسفنج را به آب ولرم آغشته کنید و از بالا روی بدن کودک بکشید.

هرگز با استفاده از الکل نوزاد را پاشویه نکنید زیرا الکل از طریق پوست جذب شده و وارد خون می شود. ورود الکل به خون می تواند سبب بروز مشکلات تنفسی یا تشنج شود و یا کودک بر اثر افت قند خون خواب آلوده یا تحریک پذیر گردد.

چه داروهای تب بری برای کودک بی خطرند؟
با تأیید پزشک می توانید از استامینوفن و ایبوپروفن کودکان برای پایین آوردن تب استفاده کنید. (استفاده از ایبوپروفن در کودکان زیر 6 ماه توصیه نمی شود.) دوز صحیح دارو بستگی به وزن کودک دارد. سعی کنید همیشه با استفاده از یک پیمانه یا قطره چکان دوز دقیق دارو را به کودک بدهید. هیچگاه هیچ داروی تب بری را بیش از تعداد دفعات توصیه شده به کودک ندهید. تعداد دفعات معمول تجویز استامینوفن هر 4 ساعت و ایبوپروفن هر 6 ساعت است.

هیچگاه به کودک خود آسپیرین ندهید. آسپیرین ممکن است کودک را مستعد سندرم Reye کند. این بیماری نادر است ولی می تواند کشنده باشد.

توصیه آخر اینکه: بسیاری از داروهای ضد سرماخوردگی و سرفه، حاوی ترکیبات تب بر نظیر ایبوپروفن یا استامینوفن نیز هستند. قبل از استفاده از این داروها روی بروشور و روی جعبه دارو را بدقت مطالعه کنید و در صورتیکه دارای ترکیبات تب بر است از دادن داروی تب بر دیگر به کودک خودداری کنید.

چرا تب کودک با وجود دادن تب بر پایین نمی آید؟
اگر تب 30 تا 45 دقیقه بعد از مصرف دارو ادامه یافت برای اطمینان از کافی بودن دارو، دوز دارو و پیمانه ای را که با آن دارو را به کودک داده اید کنترل کنید. در صورتیکه میزان داروی داده شده کافی باشد ممکن است بدن کودک به دارو جواب نداده است. اگر استامینوفن ظرف یک ساعت تب را پایین نیاورد، برای استفاده از داروی دیگر با پزشک مشورت کنید.

در صورت وقوع تشنج ناشی از تب چکار باید کرد؟
بالا رفتن ناگهانی تب (مثلاً از 38.9 به 40.5 درجه سانتی گراد) ممکن است سبب تشنج شود. در بیشتر موارد، “تشنج ناشی از تب” بی خطر است ولی این از اهمیت موضوع کم نمی کند و باید به آن توجه کافی کرد. در صورتیکه کودک به چنین تشنجی دچار شد (تنفس کودک سنگین می شود، آب دهانش راه می افتد، سیاهی چشم هایش بالا می رود، و یا دست و پایش بشدت تکان می خورد)، بلافاصله او را به پشت یا به پهلو و دور از اجسام سخت و تیز بخوابانید. سر کودک را به آرامی به یک طرف برگردانید تا استفراغ یا بزاق براحتی از دهانش خارج شود. مطمئن شوید چیزی در دهانش نیست و تا زمانی هم که در حال تشنج است چیزی در دهانش نگذارید. سعی کنید مدت زمان طول کشیدن تشنج را بخاطر بسپارید. این نوع تشنج ها معمولاً بین ده ثانیه تا سه یا چهار دقیقه طول می کشند.

وقتی تشنج تمام شد سعی کنید درجه حرارت بدن کودک را پایین بیاورید تا مانع بروز تشنج های بعدی شوید. اگر کودک هوشیار است می توانید به او استامینوفن کودکان یا -در صورتیکه بزرگتر از 6 ماه است- ایبوپروفن کودکان بدهید. لباس های کودک را در آورید و او را با آب ولرم پاشویه کنید. اگر کودک هوشیار است و میتواند چیزی بخورد به او شیر سینه یا شیر خشک بدهید.

حتی اگر تشنج خفیف باشد یا فقط چند ثانیه طول کشیده باشد با پزشک خود تماس بگیرید و در صورت لزوم کودک را نزد او ببرید. اگر در زمان تشنج رنگ کودک به آبی متمایل شد، بیشتر از چند دقیقه تکان های شدید داشت، بعد از تشنج در نفس کشیدن مشکل داشت، و یا یک ساعت بعد از تشنج هنوز هم بی حال و خواب آلوده بود به اورژانس مراجعه کنید.

چرا تب کودک بعد از پایین آمدن دوباره بر می گردد؟
تا زمانی که عفونت برطرف نشود کودک تب می کند و این مسئله ممکن است 2 تا 3 روز طول بکشد. بعضی عفونت ها نظیر آنفولانزا، ممکن است 5 تا 7 روز طول بکشد. اگر کودک آنتی بیوتیک می گیرد ممکن است 48 ساعت طول بکشد تا تب پایین بیاید. داروهای تب بر درجه حرارت بدن را موقتاً پایین می آوردن ولی تأثیری بر عفونت ندارند.

وجود تب بدون علامت دیگر
در صورتیکه کودک تب داشته باشد ولی علائم دیگری نظیر آبریزش بینی، سرفه، استفراغ، یا اسهال نداشته باشد تشخیص می تواند مشکل باشد. بعضی عفونت های ویروسی نظیر Roseola (جوش های قرمز پوستی) سبب ایجاد سه روز تب بالا و متعاقب آن جوش های صورتی کم رنگ بر روی پوست تنه می شوند. عفونت های جدی تر نظیر مننژیت (التهاب پرده های نخاع)، عفونت های ادراری، یا باکتریمی (وجود باکتری در خون) نیز ممکن است سبب تب بالا بدون علائم دیگر شوند. در صورتیکه کودکتان تب بالا بدون علائم دیگر دارد به پزشک مراجعه کنید.

 




طبقه بندی: تغذیه در دوره نوزادی، 

تاریخ : چهارشنبه 22 خرداد 1392 | 12:04 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
تعداد کل صفحات : 2 ::      1   2  
لطفا از دیگر صفحات نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • روانه ورزش