هیچ یك از محصولات لبنی دیگر چنین اثری را نشان نداده اند.

محققان سوئدی اعلام كردند: مصرف دو واحد ماست (2 لیوان) در روز به میزان قابل توجهی از بروز سرطان مثانه پیشگیری می‌كند.
در این پژوهش طی یك دوره 9 ساله، 80 هزار بیمار مورد بررسی قرار گرفتند و مشخص شد که مصرف روزانه ماست در زنان 45 درصد و در مردان 36 درصد، خطر بروز سرطان مثانه را كاهش می‌دهد. 
نکته جالب این که هیچ یك از محصولات لبنی دیگر چنین اثری را نشان نداده اند.
این تحقیق نشان داد که فرآورده های شیر مانند ماست حاوی باكتری‌های اسیدلاكتیك هستند و این باكتری‌ها قادرند سرطان مثانه را سركوب كنند.
نتایج این پژوهش در نشریه تغذیه بالینی امریکا به چاپ رسید.

 




طبقه بندی: دانستنیها در رژیم،  پرسش و پاسخ تغذیه ای،  تغذیه در ورزش انفرادی،  تغذیه درورزشهای گروهی،  بعضی از مواد خاصیت دارویی دارند وبه این شکل به درمان دیابت غیر وابسته به انسولین کمک میکند؟،  مطالبی که ورزشکار وغیر ورزشکار باید بداند،  دانستنیها،  خواص خوراکی ها،  خواص دارویی برخی عرقیات،  نکات تغذیه،  رژیم وتوصیه ها، 

تاریخ : پنجشنبه 6 تیر 1392 | 01:51 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات

چگونه سالم و اصولی لاغر شویم؟

 

چگونه می توان غذا خورد، ولی لاغر شد؟

 

براساس تحقیقات علمی و پژوهشی، چاقی عامل بروز بیماری های خطرناکی همچون دیابت، سرطان، بیماری های قلبی عروقی، سکته ها و… شناخته شده و برای پیشگیری از ابتلای به آنها از سوی متخصصان و کارشناسان کاهش وزن ولاغری توصیه شده است. بررسی های به عمل آمده نشان داده است، چاقی در خانم ها آمار بیشتری را به خود اختصاص می دهد که متأسفانه اغلب با رژیم های سخت و آزاردهنده عوارض خطرناک و غیرقابل برگشتی را برای آنها به همراه دارد. با توجه به آنچه گفته شد، این پرسش مطرح می شود که رژیم های مناسب و مورد تأیید کدام است و چگونه می توان غذا خورد، ولی لاغر شد؟ و…

چرا با اینکه اغلب افراد علاقمند به لاغری یا کاهش وزن هستند، روز به روز به تعداد افراد چاق اضافه می شود؟

مهمترین عامل افزایش وزن در زندگی امروز، 
عدم تحرک، پرخوری و تغییر الگوی غذایی مثل (مصرف نان های شیرین، غذاهای آماده، انواع شیرینی ها، تنقلات، نوشابه ها و…) است. در حال حاضر 15 درصد افراد جامعه ما را افراد چاق تشکیل می دهند. بد نیست بدانید در تحقیقی که به تازگی انجام شده یک سوم خانم های تهرانی دچار چاقی و اضافه وزن هستند. چون خانم ها به علت تغییرات هورمونی و روش های غلط غذایی که به آنها توصیه می شود، بیشتر از سایر گروه ها در معرض چاقی قرار دارند. مثلاً یک خانم باردار که به 300 کالری مازاد نیاز روزانه احتیاج دارد با توصیه های غلط شاید تا 1000 کالری مازاد بر نیاز دریافت کند، در حالی که می تواند با خوردن یک لیوان شیر 150 کالری و با اضافه کردن یک برش نان و یک میوه اضافی به رژیم غذایی روزانه اش 300 کالری را تأمین کند. از طرف دیگر، کاهش مصرف سبزیجات و استفاده از مواد غذایی تصفیه شده مثل آردهای تهیه نان در گسترش چاقی و اضافه وزن تأثیر بسزایی دارد.

عوارض چاقی 

چاقی دارای پیامدهای فردی و اجتماعی فراوان است، زیرا علاوه بر عوارض فردی که خطر بیماری های قلبی عروقی، سرطان ها، سکته، دیابت، 
فشار خون، افسردگی، کاهش قدرت باروری، آسم، عدم تمرکز و کاهش یادگیری، خرخر کردن هنگام خواب، بدخوابی و… را بالا می برد، ثابت شده که رانندگان چاق بیشتر دچار تصادف می شوند، چون به نظر می رسد که این افراد قدرت واکنش ضعیف تری دارند و در هنگام بروز حادثه دیرتر از خود واکنش نشان می دهند، در ضمن افراد چاق در برخی کارها و فعالیت ها ناکارآمدتر از افراد لاغر هستند، البته به همه افراد چاق نباید برچسب ناکارآمدی زده شود، زیرا استثنا در هر شرایطی وجود دارد. بررسی های به عمل آمده نشان می دهد، پیشرفت مشکلات روحی در افراد چاق شدت یافته و از اعتماد به نفس کمتری برخوردارند. به همین دلیل در جامعه کمتر حضور می یابند و به مرور منزوی می شوند. حتی ثابت شده آن دسته از افراد چاق که در آزمون های استخدامی برخی مشاغل به علت اضافه وزن و چاقی موفق نمی شوند اغلب دچار افسردگی و اضطراب می شوند و مشکلات فردی و اجتماعی آنان شدت می یابد.

آیا رژیم های رایج به عنوان مثال رژیم هایی که توصیه به مصرف یک نوع ماده غذایی در طول هفته دارند، (فقط گوشت یا میوه یا شیر و یا آب درمانی و…) ضرر ندارند؟

از افرادی که متوسل به این گونه رژیم ها می شوند، باید پرسید آیا بدن فقط به یک پروتئین نیاز دارد؟ و یا ویتامین ها یا آب به تنهایی می توانند تمام نیازهای غذایی بدن را تأمین کنند؟
افرادی که از این رژیم ها پیروی می کنند، ممکن است در هفته های اول با کاهش وزن محسوس، احساس رضایت کنند، ولی به تدریج دچار 
یبوست، افسردگی، تحلیل بافت عضلانی و در نهایت جسمی بیمار با هزینه های درمانی گزاف می شوند. بنابراین، استفاده از رژیم هایی که در طول هر هفته فرد مجبور است از ماده خاصی مثل شیر، کاهو، کلم، سوسیس و… به هر اندازه که می خواهد مصرف کند هیچ فایده ای ندارد. چون این رژیم ها فقط بسیار کم کالری بوده و کاهش وزن کاذب این نوع رژیم ها در هفته های اول بسیار رضایت بخش است، اما عاقبت فرد را باخونریزی معده به بیمارستان هدایت خواهد کرد.
ضمن اینکه این رژیم ها بیشتر از 400 تا 500 کالری را تأمین نخواهند کرد و این کاهش کالری در ابتدا به شدت وزن را کاهش می دهد و آن هم به دلیل کاهش آب موجود در بافت های عضلانی بوده و کمتر به تحلیل بافت های چربی مربوط می شود. حتی در "آب درمانی" انرژی دریافتی فرد به صفر می رسد و همین موضوع موجب می شود که فرد پس از مدتی به تحلیل بافت عضلانی و مسمومیت با آب دچار شود. به علاوه رژیم های لاغری که به سرعت وزن را کاهش می دهند، موجب بروز 
چین و چروک در پوست و ریزش مو می شوند و بدن به علت استرسی که فرد تحمل می کند، نمی تواند خود را با شرایط تطبیق دهد و با مشکلات فراوانی روبرو می گردد.

تا چه حد می توان به تبلیغات اطمینان کرد؟

متأسفانه تبلیغاتی که امروز برای رژیم های رنگارنگ (صورتی، ارغوانی و…) می شود، بی پایه و اساس است و کسانی که ندانسته و بدون مشورت با پزشک متوسل به تبلیغات و رژیم های گوناگون می شوند، تاوان سنگینی را باید بپردازند.

آیا نخوردن را برای لاغری توصیه می کنید؟

برای لاغری، نخوردن توصیه نمی شود، بلکه صحیح خوردن توصیه می شود. اگر درست بخوریم می توانیم همه چیز بخوریم و لاغر هم بشویم، یعنی موادی که نیاز بدن را تأمین کنند به ما می رسد ولی به اندازه می رسد در عین حال سبب افزایش وزن هم نمی شوند.

یک رژیم علمی و استاندارد برای لاغر شدن چیست؟

همه افراد نمی توانند از یک رژیم استفاده کنند به همین دلیل نیز برای افراد مختلف رژیم های متفاوتی وجود دارد. آنچه در رژیم لاغری مؤثر است، حذف انرژی مضاعف در کنار دریافت سایر مواد مغذی مورد نیاز بدن است، بنابراین پرهیز از خوردن تنقلات، آجیل، خرما، شکلات، شیرینی، بستنی و همچنین دریافت کالری به اندازه مورد نیاز از غذاهای اصلی، بهترین رژیم لاغری است که آن هم بر حسب میزان وزن اضافی، سن، جنس، شرایط فیزیولوژیکی فرد تعیین می شود، اما اصول نوع رژیم کاملاً یکسان است. مثلاً یک مادر و دختر نباید از یک رژیم لاغری پیروی کنند، زیرا نیازهای هر یک متفاوت هستند و یا اینکه در خانم ها رژیم کمتر از 800 کالری معنا ندارد و در آقایان هم نباید رژیم کمتر از 1100 کالری توصیه شود.

برای 
کودکان چاق چه رژیم لاغری توصیه می شود؟

به دختران 9 سال به بالا و پسران 12 سال به بالا می توانیم رژیم لاغری توصیه کنیم. البته با این هدف که 30 درصد درمان و 70 درصد پیشگیری را در نظر بگیریم.

آیا گرفتن رژیم های لاغری برای خانم های باردار و 
شیرده مانعی ندارد؟

در بارداری به غیر از سه ماهه اول می توان با دادن رژیم غذایی متناسب با نیازهای فردی خانم باردار، از بروز اضافه وزن بیش از اندازه و عوارض آن جلوگیری کرد و در خانم های بچه شیرده نیز به غیر از شش هفته اول شیردهی می توانند با استفاده از برنامه غذایی مناسب، ضمن حفظ تناسب اندام دوران شیردهی موفقی داشته باشند.

آیا رژیم های لاغری برای مقطع زمانی مشخصی توصیه می شوند یا اینکه باید برای افراد چاق تا آخر عمر ادامه یابد و آیا داشتن رژیم طولانی سلامتی آنها را تهدید نمی کند؟

بعضی از افراد چاق پس از دو تا سه هفته رژیم با کاهش وزن دلخواه روبرو شده و آن را رها می کنند و دوباره با اضافه وزن مجدد تصمیم به لاغری می گیرند که در علم تغذیه به آن "رژیم یویویی" می گویند. این روش مضرات خاص خود را دارد. به این ترتیب که فرد از وزن قبلی خود چاق تر شده و سوخت و ساز بدنش دچار اختلال می شود. افرادی که رژیم لاغری می گیرند باید به خاطر داشته باشند که باید همیشه مراقب غذا خوردن خود باشند یعنی بعد از رژیم لاغری هم نباید هر چه می خواهند بخورند، چون پرخوری همیشه موجب چاقی می شود و به خصوص بعد از رژیم لاغری بیشتر اثر می گذارد.

آیا طبق فرمول خاصی باید وزن کم شود؟ مثلاً 4 تا 5 کیلوگرم در هفته مورد قبول است؟

معمولاً هر هفته نیم تا یک کیلوگرم کاهش وزن متناسب است و ماهیانه 3 تا 5 کیلوگرم توصیه می شود. البته در دو هفته اول فرد به شدت آب از دست می دهد و در هفته دوم آب از دست رفته جبران می شود در عوض به جای آن بافت چربی شروع به سوختن می کند.

غیر از رژیم لاغری چه ورزش هایی برای لاغری توصیه می شوند؟

با توجه به اینکه هر یک ساعت ورزش 300 کالری انرژی مصرف می کند و تا چند ساعت سوخت و ساز بدن را افزایش می دهد، توصیه می شود روزانه یک ساعت ورزش آن هم ورزشی که پاها را بیشتر درگیر کند، برای لاغری انجام شود. به طور کلی ورزش هایی نظیر 
پیاده روی، شنا، دوچرخه، دوی درجا، والیبال، بسکتبال برای لاغری و کاهش وزن توصیه می شوند، ولی برای لاغر کردن موضعی، فقط باید نرمش آن ناحیه را به طور مرتب انجام داد. مثلاً برای کوچک کردن شکم باید از ورزش هایی نظیر دراز و نشست استفاده کرد.

نویسنده : دکتر مسعود کیمیاگر- متخصص تغذیه و رژیم درمانی

 




طبقه بندی: پرسش و پاسخ تغذیه ای،  پرسش و پاسخ،  دانستنیها، 

تاریخ : چهارشنبه 5 تیر 1392 | 10:05 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات


نکته های تغذیه پس از عمل جراحی

 بیمارانی که عمل جراحی می شوند مسلما چند روز و گاهی یک هفته و یا بیشتر در بیمارستان بستری هستند و در این مدت از نظر غذایی زیر نظر پزشک، متخصصان تغذیه و پرستاران مراقب می شوند زمانی که این بیماران به منزل منتقل می شوند باید در مورد تغذیه آنها اطرافیان و یا خود بیمار دستورات پزشک و یا متخصصان تغذیه را اجرا نمایند.

نوع رژیم غذایی این بیماران در منزل ادامه رژیم غذایی در بیمارستان می باشد و با بهبود و پذیرش او برای مصرف غذایی بیشتر لازم است رژیم غذایی او نیز تغییر یابد و از ؤزیم های غذایی کامل تری استفاده نماید.

تجربه نشان داده است که بیمارانی که قبلا با رژیم غذایی آشنا شده اند، در پیروی از رژیم های غذایی همکاری بیشتری دارند و با رعایت اصول صحیح تغذیه سریع تر بهبود یافته و با عوارض کمتری مواجه می شوند، ما با توجه به این اصل عقیده داریم که حتی بیماران قبل از آنکه جراحی شوند بهتر است با رژیم های غذایی بعد از آن آشنا شوند.

 شما ممکن است جراحی در پیش داشته باشید و یا تحت جراحی قرار گرفته باشید و حالا در وضعی هستید که باید شخصا در تغذیه خود اقدام نمایید، توصیه ما این است که سفارشات پزشک معالج خود و متخصص تغذیه ای که با شما در ارتباط بوده اند را دقیقا در نظر داشته و به آنها عمل کنید. و برای آشنایی بیشتر با رژیم های غذایی بعد از جراحی به مطالب این قسمت توجه نمایید.

 

قبل از شرح رژیم های غذایی بعد از جراحی توجه به این نکته نیز ضروری است که متخصصین عقیده دارند بیمارانی که لازم است جراحی بشوند، قبل از آن باید از نظر تغذیه ای مورد مطالعه و مراقبت قرار گیرند، زیرا ثابت شده است افرادی که قبل از عمل خوب تغذیه شده اند جراحی را بهتر تحمل می کند، و زودتر بهبود می یابند و به عوارض بعد از آن به خصوص سوء تغذیه کمتر مبتلا می شوند.

 بعد از جراحی بیمار مدتی نمی تواند از رژیم غذایی کامل و کافی از نظر تغذیه ای استفاده نماید. معولا بی اشتهایی و استفراغ و تب از مشکلات عمومی بعد از جراحی است که در این شرایط بیمار نمی تواند غذای کافی مصرف نماید. چنانچه اعمال جراحی بر روی دهان یا فک، مری و دستگاه گوارش انجام شده باشد به علت محدودیت های زیادی که بیمار برای خوردن دارد احتیاج به مراقبت های تغذیه ای ویژه ای دارد.

 رژیم غذایی

 بیمارانی که جراحی شده اند ویا مشکلات دیگری داشته اند و توانسته اند رژیم های غذایی مایعات رقیق و مایعات غلیظ را تحمل نمایند قبل از اینکه از رژیم غذایی معمولی استفاده کنند غالبا لازم است برای مدتی از رژیم غذایی نرم استفاده نمایند. این رژیم غذایی به خصوص برای بیمارانی که قدرت جویدن ندارند، مناسب می باشد

رژیم غذایی نرم شامل غذاهایی است به صورت مایع، خمیری و یا پوره بوده و از موادی تهیه می شود که هضم آنها آسان باشد بنابراین مصرف مواد غذایی که حاوی فیبر هستند مانند سبزیها و میوه های خام و سبوس غلات وپوسته حبوبات و غذاهای سرخ شده در روغن، ادویه ها، چاشنی های تند و مواد محرک مجاز نمی باشد. ولی می توان سبزی و میوه های پخته، نان بدون سبوس، آرد غلات بدون سبوس را مصرف نمود، برای

تهیه سوپ و پوره می توان از گوشتهای تازه استفاده نمود. مواد خوراکی مجاز را می توان پس ازریختن به کمک شیر، آب میوه، خامه، کره، تخم مرغ به صورت پوره یا خمیری و نرم در آورد.

 اگر مصرف چربی برای بیمار منع نشده باشد با اضافه کردن خامه و کره می توان کالری دریافتی بیمار را افزایش داده و با افزودن شیر خشک و یا تخم مرغ به مایعات می توان پروتئین رژیم غذایی را افزایش داد.

 شیر برنج و فرنی از غذاهای مناسب در این رژیم هستند. تخم مرغ را می توان به صورت خام مخلوط باشیر استفاده نمود و یا می توان تخم مرغ را آب پز نمود و سپس آن را له کرد و کمک شیر و کره به شکل پوره درآورد مصرف آب میوه های تازه و شیرین برای تامین ویتامین ها و مواد معدنی مجاز می باشد.



ادامه مطلب

طبقه بندی: پرسش و پاسخ تغذیه ای، 

تاریخ : دوشنبه 3 تیر 1392 | 01:04 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات

در زمان بروز سوختگی به علت شوک شدید و ناگهانی وارد شده و جراحات به وجود آمده، تعادل الکترولیت ها و مایعات و تعادل ازته بدن منفی می شود، به عبارتی پروتئین ها، نمک و مایعات بدن به هدر می روند و وزن بدن کاهش می یابد. به همین دلیل نیازهای تغذیه ای ( به ویژه در هفته های اول بعد از سوختگی) افزایش می یابد.

اهداف رژیم درمانی در این بیماران در درجه اول پیشگیری از ایجاد سوء تغذیه، کمک به برقراری تعادل آب و الکترولیت ها برای جلوگیری از ایجاد شوک و تسریع التیام زخم ها و همچنین کنترل قند خون افزایش یافته به علت استرس وارد شده به بدن می باشد.

در بیمار دچار سوختگی میزان نیاز به انرژی به 5000 – 3500 کیلو کالری و نیاز به پروتئین به 200- 150 گرم در روز افزایش می یابد. پروتئین مصرفی باید از انواع با ارزش زیستی بالا باشد.

اولین گام بعد از مراجعه به بیمارستان در صورت نیاز، استفاده از تزریق وریدی برای جبران مایعات، الکترولیت ها و برخی از پروتئین های سرمی از دست رفته می باشد.

بعد از این مرحله، برای پیشگیری از ایجاد سوء تغذیه در صورت تحمل بیمار، تغذیه از راه دهان آغاز می شود. در ابتدا از یک محلول خاص حاوی نمک، آب و بی کربنات به همراه آب لیمو (برای خوش طعم کردن) جهت جایگزینی به جای تزریق وریدی استفاده می گردد. میزان دریافت و دفع مایعات بیمار ( از راه ادرار) تمام مدت باید کنترل گردد تا از دفع زیاد مایعات یا تجمع آن در بدن جلوگیری شود.

از آنجایی که این بیماران دچار بی اشتهایی می باشند؛ بعد از تنظیم رژیم غذایی، مواد غذایی مورد نیاز در تعداد وعده های بیشتر و مقدار کم در هر وعده، در اختیار آن ها قرار گیرد و از یک رژیم غذایی نرم و ترجیحاً مورد علاقه بیمار استفاده گردد.

نیاز به مواد مغذی گوناگون نیز در این بیماران افزایش می یابد، به عنوان مثال نیاز به پروتئین و ویتامین C به جهت ترمیم ضایعات بافتی زیاد می شود.

- ویتامینمورد نیاز حدود 1500- 1000 میلی گرم به صورت 500 میلی گرم 3 بار در روز می باشد.

- با افزایش نیاز به انرژی، میزان کربوهیدرات دریافتی و به دنبال آن نیاز به ویتامین های گروه B نیز افزایش می یابد.

- روی 50- 30 میلی گرم و بتاکاروتن 100000 واحد بین المللی در روز به جهت تقویت سیستم ایمنی بدن و تسهیل در ترمیم پوست، مورد نیاز است.

- ویتامینبه صورت 1200 واحد بین المللی 3 بار در روز به عنوان یک آنتی اکسیدان قوی و موثر در ترمیم ضایعات و کاهش ایجاد تاول، توصیه می شود.

- «ال-گلوتامین» 10-3 گرم به صورت 3 بار در روز، از جمله اسیدهای آمینه لازم برای جلوگیری و بهبود آسیب ناشی از سوختگی، مورد نیاز است.

لازم به ذکر است که در سوختگی های ناشی از الکتریسیته، اغلب سیستم عصبی و عضلات نیز گرفتار می شوند که در این صورت باید سریعاً بیمار تحت مراقبت های لازم به جهت احیای قلب و ریه ها قرار گیرد.

از آنجایی که در سوختگی ها برخلاف سایر بیماری ها، وضعیت کاتابولیسمی یا شکست و تحلیل بافتی شدید می باشد و بیشتر ذخایر بدن دچار تخریب می گردد، باید به تامین نیاز مایعات، الکترولیت ها، انرژی، پروتئین ها و سایر مواد مغذی بسیار توجه شود. در این راستا گاهی در مراکز درمانی از مخلوط های تجارتی که غنی از انواع مواد مغذی هستند نیز بنا به مورد، استفاده می شود.

در دوره نقاهت نیز توجه به دو اصل مهم: پیشگیری از سوء تغذیه و تامین ذخایر بدن اهمیت دارد. انرژی مورد نیاز باید به گونه ای تنظیم شود که نیاز بیمار را در این دوره تامین کند.همچنین وزن بیمار به منظور جلوگیری از ایجاد اضافه وزن در این زمان باید کنترل شود. در رژیم روزانه باید از منابع پروتئینی با کیفیت خوب استفاده شود. دریافت مقدار کافی اسیدهای چرب ضروری به جهت نوسازی بافت های بدن ضروری است و در نهایت ویتامین ها و املاح معدنی طبق نیاز بیمار از طریق رژیم غذایی و یا دریافت مکمل ها باید تامین شود.

 




طبقه بندی: پرسش و پاسخ تغذیه ای، 

تاریخ : دوشنبه 3 تیر 1392 | 01:01 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات

تفاوت رژیم غذایی ورزشكاران با افراد عادی 
 

 رژیم غذایی یک ورزشکار باید در یک مطلب اساسی با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت داشته باشد . ورزشکاران علاوه بر احتیاجات زندگی روزمره ، نیاز به سوخت برای تمرین و مسابقه دارند غذا سوخت لازم برای ورزشکاران را تأمین می کند ولی اغلب ورزشکاران از سوختی که در مخازن خود میریزند غافلند . پروتئین ، چربی و کربو هیدراتها سوخت بدن ( انرژی ) شما هستند . همه غذا ها ترکیب یکسانی از نظر محتوا ندارند . همانگونه که ماشینهای مسابقه نیاز به بنزین با درجه اکتان بالا دارند. ورزشکاران نیز نیاز به مواد غذایی دارای درجه کربوهیدرات بالا دارند .

کالری

یک ورزشکار نوجوان ( به خصوص فردی که در حال رشد است ) نسبت به هر زمان دیگری از زندگی نیاز بیشتری به کالری دارد . انرژی مورد نیاز همچنین به نوع ورزش تخصصی و برنامه تمرین شما بستگی دارد . یک دختر نوجوان با جثه متوسط که دارای فعالیت متوسط و هنوز در حال رشد است به حدود 2200 کالری در روز نیاز دارد ، حال آنکه یک دختر 15 ساله با جثه کوچک که رشدش کامل شده به حدود 1800 کالری یا کمتر نیاز دارد . پسران نوجوان بالاخص نیاز بسیاری به کالری دارند . یک پسر نوجوان در حداکثر رشد ممکن است به 4000 کالری در روز احتیاج داشته باشد . میزان کالری که در ورزش نیز می سوزد متفاوت است تمرین پیش از یک فصل در یک تیم فوتبال ممکن است در روز 500 کالری یا بیشتر بسوزاند.

کربوهیدراتها

کربوهیدراتها بهترین سوخت برای ورزشکاران هستند.چرا که در مقایسه با چربی و پروتئین برای سوختن نیاز به اکسیژن کمتری دارند.در صورتی که به اندازه کافی از کربوهیدراتها استفاده کنید قادر خواهد بود شدیدتر ورزش کنید.(چه در هنگام ورزش و چه در مسابقه)

یک رژیم پر کربوهیدرات به شما اجازه میدهد که به خاطر بازسازی ذخایر کربوهیدراتی و کاهش زمان بازگشت به حالت اولیه سخت تر تمرین نمایید.رژیم غذایی در زمان تمرین به ویژه حائز اهمیت است.چرا که اگر شما قادر به تمرین شدیدتر باشید،در طی مسابقه نیز به سطوح بالاتری از کارایی می رسید.هر بادی60-50 در صد کالری مصرفی خود را از کربوهیدراتها تأمین کند.به عنوان یک ورزشکار شما حتی به مقادیر بیشتری در حد 70-60 در صد کالری مصرفی 10-6 گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن نیاز خواهد داشت.در صورتی که یک ورزشکار استقامتی هستید،نیاز شما به کربوهیدرات میتواند تا 90-70 در صداز کالری مورد نیاز روزانه شما افزایش یابد.

غذاهای کم محتوا ذخایر کربوهیدرات بدن شما را کاهش خواهد داد و انرژی شما را تحلیل خواهند برد.به نحو مشابه،در صورتی که به جای کربوهیدراتها از غذاهای پرچرب و پر پروتئین استفاده کنید،نخواهید توانست انرژی مناسب برای تمرین و مسابقه مطلوب را تأمین نماید.

پروتئین

زمانیکه به عنوان منبعmaintenance انرژی بكار رود پروتئین در رشد،نگه داری و ترمیم بافتهای بدن دخالت دارد.بر خلاف کربوهیدراتها یک سوخت گرانبها و کم بازده به شمار می آید.از آن جهت گرانبها محسوب می شود که به خاطر مصرف شدن به عنوان سوخت، پروتئین نخست باید به کربوهیدرات یا چربی تبدیل شود که مستلزم صرف انرژی و تولید سموم است.شما برای دفع سموم آب را از دست می دهید که میتواند به کم آبی(دهیدراسیون) منجر شود که خطری برای ورزشکاران است.از آن جهت کم بازده است که استفاده از پروتئین به منظور تأمین انرژی با نقش اولیه پروتئین یعنی رشد،نگهداری و ترمیم بدن سازگار نیست.

از آنجا که بدن ورزشکاران کمی بیشتر در معرض آسیب و جراحت می باشد،نیاز ورزشکار به پروتئین کمی بیشتر از یک فرد غیر ورزشکار است.در صورتی که ورزشکار به برنامه های پرورش اندام و افزایش حجم عضله می پردازد،نیاز به پروتئین بیشتری دارد.برای ورزشکاران استقامتی پروتئین نقش یک باک سوختی ذخیره و به عنوان پشتیبانی کربوهیدراتها سوخت اصلی را ایفا می کند.در کتب،توصیه میشود که یک ورزشکار در حال رشد حدود5/1 گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن مصرف کند.استفاده از یک رژیم متعادل نیاز پروتئینی ورزشکار را تأمین میکند و نیازی به مکمل های پروتئینی وجود ندارد.مصرف زیاد پروتئین میتواند با افزایش ازت،اوره و آمونیوم موجب ضعف شدید گردد.در ورزشکارانی که فراورده های گوشتی و لبنی را مصرف نمی کنند یا رژیم های خاص گیاهخواری دارند ممکن است نیاز به پروتئین تأمین نشود.

به هر حال همیشه باید این  8 نکته  را مد نظر قرار داد که رشد عضلانی با خوردن غذاهای پر پروتئین افزایش نمی یابد بلکه ورزش است که باعث بزرگی عضلات میگردد.

چربی

با وجود آنکه اغلب ورزشکاران تلقی نامناسبی از چربی دارند،شما باید بدانید که چربی یک ماده مغذی ضروری است و نقشهای حیاتی زیادی را ایفا می کند.

چربی پوست و بدن را تشکیل می دهد.

از طریق ساخت هورمونها بدنتان را تنظیم میکند.

به حالت عایق و محافظ برای احشای داخلی عمل میکند.

به ترمیم بافتهای آسیب دیده و جنگ با عفونت ها کمک میکند.

منبعی برای انرژی است.

چربیها راهی برای ذخیره انرژی در بدن هستند.چربیها را به عنوان یک باک ذخبره در نظر بگیرید.شما دوست دارید که سوخت ذخیره کافی داشته باشید ولی یک باک سنگین به قیمت از دست رفتن سرعت و قدرت شما تمام می شود.

ورزشکارای تقریبأ به همان اندازه افراد غیر ورزشکار به چربی نیاز دارند.ولی از آنجا که ورزشکاران به کالریهای بیشتری نیازمندند و باید نیاز مضاعف خود به کالری را از کربوهیدرتها تأمین کنند،درصد توصیه شده کالری از چربی کمتر است(25-20 درصد برای ورزشکارران در مقابل 30-20درصد برای غیرورزشکار)

به عنوان مثال یک غیر ورزشکار و یک ورزشکار ممکن است هر دو 600 کالری از چربی بدست آورند،ولی در فرد غیرورزشکار 2000 کالری و در فرد ورزشکار3000 کالری است.کربوهیدراتها و پروتئین باید 1000 کالری اضافی مورد نیاز ورزشکار را تأمین کنند.

مایعات و الکترولیتها

ورزشکاران به نوشیدن مایعات و الکترولیتهای اضافی نیاز دارند تا بدنشان را سرد نگه دارند.یک فرد بزرگسال متوسط باید در روز10- 8 لیوان مایعات مصرف نماید.نیاز شما به مایعات ممکن است در زمان بیش از یک ساعت فعالیت در گرما به دو یا حتی سه برابر افزایش بیابد حتی در روزهای خنک و فعالیت های کوتاه مدت شما باید بیشتر از یک فرد غیر ورزشکار بنوشید.

ویتامین و املاح

زمانی که انرژی بیشتری مصزف کنید،افزایش می یابد.نیاز شما به بسیاری از ویتامین های خانوادهB که به بدن در سوختن کربوهیدراتها کمک میکنند در غلات و حبوبات یافت میشود.ویتامین های B و آنهایی که به پردازش پروتئینی ها یاری میرسانند در فراورده های گوشتی و لبنی وجود دارند،بنابراین شما می توانید از طریق خوردن بیشتر این غذا با یک تیر دو نشان بزنید و افزایش نیاز خود به انرژی را رفع کنید.

ورزش و مكملهای غذایی

بیشتر متخصصین تغذیه معتقدند که غذا بهترین منبع مواد مغذی است.در صورتی که غذاهای متنوعی از غلات،سبزیجات،میوه جات،لبنیات و گوشت مصرف کنید،به قرص های ویتامین و مواد معدنی نیاز پیدا نمی کنید.با این وجود در صورتی که نوعی بیماری یا نیازهای تغذیه ای خاصی دارید که با منابع معمول غذایی قابل رفع نیست یا اینکه اصولاً از یک نوع مواد غذایی خاص استفاده نمی کنید(مثلاً از شیر تا سایر محصولات لبنی مصرف نمی کنید). ممکن است مکمل برای شما سودمند باشد.

شزایط زیر احتمالاً نیاز به مکمل دارد:

کمبود لاکتات:افراد مبتلا به کمبود لاکتات قادر به هضم شیر و برخی فرآورده های شیر نیستند در صورتی که این افراد به اندازه کافی از سایر مواد غذایی محتوی کلسیم فراوان (نظیر اسفناج،کلم و باقلا)استفاده نکنند،مصرف یک مکمل کلسیمی مفید خواهد بود.به طور مشابه افرادی که آلرژی به شیر دارند یا از شیر و محصولات آن خوششان نمی آید نیز احتمالاً از مکمل کلسیمی سود خواهند برد.رژیم گیاهخواری،ویتامین B12،آهن،روی و مکمل های کلسیمی ممکن است مورد نیاز باشند.

کمبود ویتامین یا مواد معدنی:

در صورت تشخیص کمبود ویتامین یا یک ماده معدنی بخصوص،استفاده از مکمل در درمان این کمبود کمک کننده می باشد.

اما چگونه میتوانید بفهمید که نیازهای خاص دارید یا اینکه رژیم غذایی شما فاقد مواد مغذی کلیدی است؟

به عنوان یک ورزشکار شما از ارزیابی تغذیه ای برای بررسی عادات غذایی اخیرتان،تشخیص مواردی که به طور مناسب رعایت می کنید،برای نشان دادن راههای بهبود و شناسایی نیاز خود به مکمل ها سود خواهید برد.تجربه نشان میدهد ورزشکاران از مکملهایی استفاده میکنند که رژیم غذایی آنها بطور کامل این نیازها را تأمین نموده و در مورد مواد مغذی که کمبود دارند از مکمل مناسب استفاده نمی نمایند یک ارزیابی تغذیه ای میتواند  خلاءهای تغذیه ای شما را پرکند.

بسیاری از ورزشکاران حرفه ای ادعا می کنند که از مصرف مکملها سود برده اند مع الوصف در مورد ادعای این ورزشکاران دو نکته را باید به خاطر داشت:نخست آنکه بسیاری از این ورزشکاران حرفه ای از طریق انجام فعالیت های بسیار شدید و طاقت فرسا به بدنشان فشار می آورند.ممکن است در برخی مراحل تمرین خود به مواد مغذی اضاقی نیاز داشته باشند.بسیاری از تبلیغاتی که رای مکمل ها میشوند،اغواکننده و فریبنده هستند و فوایدی برای آنها ذکر میشود شاید مصرف یک قرص از اینکه در روز سه لیوان شیر بنوشید و یک ظرف لوبیا بخورید،ساده تر به نظر برسد ولی مصرف مکملها یک راه حل ساده نیست.قسمت دشوار در ارزیابی دعوی سازندگان مکمل این است که بر خلاف داروها و مواد غذایی لازم نیست که سازندگان مکمل به طور قانونی بی خطر بودن یا موثر بودن مصرف آنها را اثبات نمایند.این بدان معنی است که شما به عنوان یک مصرف کننده باید در اینکه از مکمل استفاده کنید یا خیر،بسیار محتاط باشید قبل از مصرف یک مکمل غذایی،به سوالات زیر پاسخ دهید:

آیا مصرف مكملها قانونی است؟

بسیاری از مواد موجود در مکملهای غذایی برای ورزشکاران شرکت کننده در مسابقات ممنوع بوده و جزو موارد دوپینگ محسوب میشوند.بنابراین مراقب باشید که اشتباهاً از مکملی استفاده نکنید که باعث محرومیت شما از ورزش شود و برچسب روی مکمل را با دقت مطالعه کنید تا بدانید واقعاً چه چیزی در این مکمل وجود دارد.

آیا مصرف مكملهای غذایی بی خطر است؟

بعضی مکملهای غذایی(حتی مواد مغذی آلی)در صورتی که بیش از حد توصیه شده دریافت شوند،دارای عوارض سمی خواهند بود.سایر مواد نیز ممکن است باعث عدم تعادل و کمبود شوند که به چگونگی تداخل عمل آنها با سایر مواد مغذی در بدن بستگی دارد.بر خلاف داروها،مکملهای غذایی قبل از اقدام به فروش تحت آزمونهای امنیتی وسیع قرارنمی گیرند لذا احتمال بروز عوارض پیش بینی نشده در آنها وجود دارد .

یک نمونه از مکمل گیاهی وجود دارد که میتوانند عوارضی جانبی خطرناکی داشته باشد و 20 مورد مرگ در اثر مصرف آن گزارش شده است.

آیا مصرف مكملهای غذایی موثر است؟

به منظور تعیین اثربخشی یک ماده غذایی،مطالعات کیفی زیادی مورد نیاز هستند.یک مطالعه منفرد روی تعداد کمی از افراد کافی نیست. لذا بدرستی به این سوال نمی توان پاسخ داد .

آیا مصرف مكمل برای ورزشكاران ضروری است ؟

با وجودی که مکمل ممکن است قانونی،بی خطر و موثر باشد(به عنوان بهبود دهنده کارآیی)لازم است تعیین کنید که آیا واقعاً به آن نیاز دارید.به عنوان مثال در بسیاری از دوندگان مسافتهای طولانی زن ذخایر آهن پایین است و میتوانند از مکمل آهن بهره ببرند،ولی در صورتی که ذخایر شما طبیعی باشند،این مکمل برای شما ضروری نمیباشد.کراتین ممکن است برای ورزشکاران درگیر در ورزشهای قدرتی تا حدی ارزشمند باشد ولی در صورتی که یک ورزشکار استقامتی هستید نیاز به آن ندارید و عوارض جانبی احتمالی آن توجیه پذیر نیست.این مطلب را همیشه در نظر داشته باشید که هیچ رژیم غذایی وجود ندارد که موجب قهرمانی یک ورزشکار عادی گردد.فقط رژیم غذایی صحیح و منطقی،شرایط را برای حداکثر آمادگی جسمانی و انجام مطلوبی فعالیت مهیا میکند.

 نقش آب  در ورزشكاران

نقش آب در بدن

شما بدون غذا چند هفته،بدون آب چند روز و بدون اکسیژن چند دقیقه میتوانید زنده بمانید،به عبارت دیگر بجز اکسیژن آب مهمترین عنصریست که در بدنمان داریم.

بدن شما از70-55 درصد آب تشکیل شده و تقریباً 90-80 درصد خون را آب تشکیل می دهد.آب تقریباً در تمام روندهای حیاتی بدن دخیل است.کمبود آب میتواند به تغییرات ذهنی و فیزیکی منجر شود.آب نقش های زیر را ایفا میکند:

با شستن سمومی که در طی زندگی عادی تولید میشود،بدن را پاک میکند.

زندگی مفاصل را تأمین میکند.

پوست را از خشکی محافظت می نماید.

هیدراسیون احشاء داخلی را حفظ میکند.

دمای بدن را کنترل مینماید.

وقتی بدن گرم میشود،آب به شکل عرق از پوست دفع میگردد.این مساله خوب است چرا که عرق از پوست شما تبخیر میشود و بدن شما سرد میشود.در واقع یک Air-Conditioner در بدن شما وجود دارد ولی برای اینکه این سیستم به کار خود ادامه دهد،نیاز به جبران آب از دست رفته بدن دارید.اگر به اندازه کافی و در حد جبران عرق از دست رفته آب ننوشید،خون غلیظ شده و جریان خون کند میشود این امر باعث میگردد که فشار بروی قلب وارد شود.در صورتی که کمبود مایع زیاد باشد،بدن شما به اندازه کافی آب برای تولید عرق ندارد.در این نقطه درجه حرارت بدن میتواند تا حد خطرناکی بالا برود.

وجود اینکه یک فرد بزرگسال با چثه متوسط در روز حدود2 لیتر آب از دست میدهد،یک ورزشکار ممکن است در ظرف یک ساعت ورزش شدید قریب به 3 لیتر آب از دست بدهد.در صورتی که این مایعات از دست رفته جایگزین نشوند،ممکن است دهیدراسیون عارض گردد.

کم آبی یا دهیدراسیون یک اثر منفی و شدید روی کارایی ورزشی دارد.در واقع حتی هیدراسیون خفیف تا حد یک درصد کاهش وزن بدن می تواند با ایجاد سرگیجه،سردرد و زمان عکس العمل کندتر باشد و میتواند بر خطر گرمازدگی بیافزاید.

در صورت عدم درمان،دهیدراسیون بدتر میشود و میتواند کشنده باشد.مراقب علایم زودرس هشداردهنده در خودتان و هم تیمی ها باشیدتا از دهیدراسیون اجتناب شود.در صورتی که هر یک از این علائم را مشاهده کردید،به مربی خود اطلاع دهید یا مراقبت طبی فوری طلب کنید.

تشنگی

سوال اینست که آیا احساس تشنگی همیشه با آغار کم آبی همراه است؟پاسخ اینست،نه همیشه.در بسیاری موارد ورزش واقعاً واکنش تشنگی را مختل میکند.به هنگام ورزش شما مقدار زیادی آب را قبل از احساس تشنگی از دست می دهید و قبل از اینکه بطور کامل کم آبی شما جبران شود احساس تشنگی از بین میرود.بنابراین برای تأمین نیازتان به آب نمی توانید به حس تشنگی اکتفا کنید.به عنوان یک ورزشکار،لازم است که بطور آگاهانه بیش از آنچه که دوست دارید آب بنوشید،مصرف کنید،بویژه زمانی که در گرما ورزش میکنید.

 

 


ادامه مطلب

طبقه بندی: پرسش و پاسخ تغذیه ای، 

تاریخ : دوشنبه 3 تیر 1392 | 01:00 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات


 

پس از یک جراحی قلبی ، چگونه من می توانم بهبود پیدا کنم ؟

 

درست پس از جراحی قلبی ،من باید انتظار چه چیزی را داشته باشم؟

 

درست پس از جراحی، شما به اتاق ریکاوری یا بخش مراقبت های ویژه (ICU) منتقل می شوید . یک پرستار تمام وقت همواره در کنار شما خواهد بود و تجهیزات ویژه ای جهت پایش پیشرفت بهبودی شما به کار می روند.

Ÿ برخی از افراد یکی دو ساعت پس از جراحی بهوش می آیند، اما اکثرا به زمان بیشتری نیاز دارند . اگر شما پیش از اینکه قادر به حرکت دادن دست ها و پاهایتان باشید چشمان خود را بازکردید، نگران نباشید. ذهن و بدن شما به زودی به طور کامل هماهنگ می شوند .

Ÿ شما دارای یک لوله تنفسی در دهانتان هستید، که سبب ایجاد ناراحتی شده و شما قادر به حرف زدن نیستید . این لوله اغلب در عرض 24 ساعت بیرون کشیده می شود.

Ÿ این مساله که لوله‌ها و سیمهای زیادی به شما متصل است، طبیعی می باشد . اینها جهت پایش علایم حیاتی ، نمونه گیری خون ، تجویز داروها و مایعات و تخلیه مایعات بدن به پرسنل پزشکی کمک می کنند .

Ÿ در ابتدا محل عمل شما توسط پانسمان و نوار چسب پوشیده شده است که یک روز یا بیشتر پس از آن برداشته می شوند .

Ÿ شما احساس درد می کنید، اما این درد شدید نیست . در صورت شدید بودن درد ودرخواست شما ،پرستار برای شما داروی ضد درد تجویز خواهد کرد .

 

 

 

چه زمانی می توانم اولین ملاقات را داشته باشم ؟

اعضای خانواده شما می توانند در عرض 45 دقیقه تا یک ساعت پس از عمل جراحی ملاقات مختصری با شما داشته باشند . آنها نباید انتظار داشته باشند که شما به آنها پاسخ بدهید . ملاقات های بعدی بر اساس قوانین ICU صورت می گیرند .

 

 

 

بقیه اقامت من در بیمارستان چگونه است ؟

عوامل متعددی به بهبود شما کمک می کنند که عبارتند از :

Ÿ خارج شدن از بستر . اولین گام، تنها جابجایی در بستر است.در روز اول یا دوم برروی صندلی می نشینید و با کمک راه می روید. اغلب به صورت روزانه میزان فعالیت افزایش می یابد.

Ÿ درمان تنفسی .جهت حذف مایعاتی که در طول و پس از عمل جراحی قلبی در ریه های شما انباشته شده است ، نفس عمیق بکشید. ممکن است سرفه کردن توام بادرد باشد اما ضرری برای محل برش شما ندارد .

Ÿ آب، ‌مایعات و غذا. اکثر افراد روز پس از عمل قادر به نوشیدن می باشند . شما به محض تحمل می توانید رژیم غذایی معمول خود را آغاز کنید. مصرف نمک اغلب محدودیت دارد.

Ÿ جورابهای کشی. جورابهای کشی هنگامی که فعالیت ندارید جهت جریان خون در سیاهرگهای پا به شما کمک می کنند .

Ÿ یک دوش یا حمام در عرض 3 تا 4 روز پس از عمل . پرستار باید در طول دوش یا حمام اول نزد شما باشد .

Ÿ بخیه ها یا منگنه های خارجی محل عمل شما اغلب در عرض 10 روز برداشته می شوند .

Ÿ خستگی سریع و فراز و نشیب عاطفی رایج است .انتظار داشته باشید که هرروز بهتر و قوی تر شوید .

 

 

 

پس از اینکه به منزل رفتم چه می شود ؟

سعی کنید خواب طبیعی داشته باشید و مشابه روزهای قبل، از خواب بیدار شوید . در یک ساعت مشخص بیدار شوید، دوش بگیرید و لباس بپوشید . دروسط روز استراحت کنید و چرتی بزنید .

هرروز قدمی بزنید یا با یک دوچرخه ثابت کار کنید و هرروز فعالیت خود را افزایش دهید. سعی کنید که در هنگام خواب ،احساس لذتبخش خستگی را داشته باشید . این حالت جهت خوابیدن به شما کمک می کند .

ممکن است مصرف قرص خواب طی چند روزاول، خوابیدن را ساده تر کند. ممکن است شمادر سه هفته اول پس از عمل، احساس خستگی زودرس داشته باشید . اما درحدود 6 هفته پس از عمل، شما شروع به احساس قویتر شدن و بهبودی می نمایید .

طی 2 تا 3 هفته اول پس از جراحی هرروز ساعت 4 و 8 بعد از ظهر درجه حرارت خود را بگیرید . در صورت بالا تر رفتن دما از 38 درجه سانتیگراد به پزشک خود اطلاع دهید .

هر روز خود را بدون لباس وزن کنید . در سه هفته اول انتظار کاهش وزن را داشته باشید.اگر بیش از 5 پوند (250/2 کیلوگرم) وزن اضافه کردید با پزشک تماس بگیرید، چرا که ممکن است مایعات در بدن شما انباشته شده باشد که می تواند خطرناک باشد .

 

 

 

آیا کاری هست که نباید انجام دهم ؟

تا زمانیکه احساس خوب شدن و قوی بودن نکردید، رانندگی نکنید. چند هفته صبر کنید . حتی سعی به امتحان رانندگی هم نکنید، مگر آنکه مطمئن شوید که می توانید رانندگی ایمنی داشته باشید .

اجسامی را که بیش از 10 پوند (5/4 کیلوگرم) وزن دارند را هل ندهید ، نکشید و بلند نکنید . دست کم 6 تا 8 هفته تا بهبود استخوان سینه صبر کنید .

 

 

 

من چگونه می توانم بیشتر یاد بگیرم ؟

با پزشک ، پرستار یا مشاور سلامتی خود مشورت کنید . اگر مبتلا به بیماری قلبی می باشید یا قبلا دچار سکته مغزی شده اید، ممکن است اعضای خانواده شما در معرض خطر باشند . ایجاد تغییرات در شیوه زندگی آنها جهت کاهش میزان خطر مهم است .

شما می توانید از کتابچه ها و بروشورهای علمی جهت انتخاب زندگی سالمتر و کاهش میزان خطر ، کنترل بیماری و مراقبت از افراد مورد علاقه تان استفاده کنید .دانایی توانایی است بنابراین بیشتر بیاموزید و بیشتر زندگی کنید.

 

 

 

آیا پرسش یا توضیحی از پزشک خود دارید ؟

دقایقی را برای یادداشت سوالات خود در ملاقات بعدی خود با پزشکتان اختصاص دهید. برای مثال:

چه نوع فعالیت جسمانی برای من خوب خواهد بود ؟

از کجا بفهمم که وزنم باید چقدر باشد ؟

مهمترین تغییری که می توانم انجام بدهم کدام است ؟

 

 

 صفحه




طبقه بندی: پرسش و پاسخ تغذیه ای، 

تاریخ : دوشنبه 3 تیر 1392 | 12:59 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات

بیمارانی که عمل جراحی می شوند مسلما چند روز و گاهی یک هفته و یا بیشتر در بیمارستان بستری هستند و در این مدت از نظر غذایی زیر نظر پزشک، متخصصان تغذیه و پرستاران مراقب می شوند زمانی که این بیماران به منزل منتقل می شوند باید در مورد تغذیه آنها اطرافیان و یا خود بیمار دستورات پزشک و یا متخصصان تغذیه را اجرا نمایند. نوع رژیم غذایی این بیماران در منزل ادامه رژیم غذایی در بیمارستان می باشد و با بهبود و پذیرش او برای مصرف غذایی بیشتر لازم است رژیم غذایی او نیز تغییر یابد و از رژیم های غذایی کامل تری استفاده نماید.
تجربه نشان داده است که بیمارانی که قبلا با رژیم غذایی آشنا شده اند، در پیروی از رژیم های غذایی همکاری بیشتری دارند و با رعایت اصول صحیح تغذیه سریع تر بهبود یافته و با عوارض کمتری مواجه می شوند، ما با توجه به این اصل عقیده داریم که حتی بیماران قبل از آنکه جراحی شوند بهتر است با رژیم های غذایی بعد از آن آشنا شوند.
شما ممکن است جراحی در پیش داشته باشید و یا تحت جراحی قرار گرفته باشید و حالا در وضعی هستید که باید شخصا در تغذیه خود اقدام نمایید، توصیه ما این است که سفارشات پزشک معالج خود و متخصص تغذیه ای که با شما در ارتباط بوده اند را دقیقا در نظر داشته و به آنها عمل کنید. و برای آشنایی بیشتر با رژیم های غذایی بعد از جراحی به مطالب این قسمت توجه نمایید.
قبل از شرح رژیم های غذایی بعد از جراحی توجه به این نکته نیز ضروری است که متخصصین عقیده دارند بیمارانی که لازم است جراحی بشوند، قبل از آن باید از نظر تغذیه ای مورد مطالعه و مراقبت قرار گیرند، زیرا ثابت شده است افرادی که قبل از عمل خوب تغذیه شده اند جراحی را بهتر تحمل می کند، و زودتر بهبود می یابند و به عوارض بعد از آن به خصوص سوء تغذیه کمتر مبتلا می شوند. بعد از جراحی بیمار مدتی نمی تواند از رژیم غذایی کامل و کافی از نظر تغذیه ای استفاده نماید. معمولا بی اشتهایی و استفراغ و تب از مشکلات عمومی بعد از جراحی است که در این شرایط بیمار نمی تواند غذای کافی مصرف نماید. چنانچه اعمال جراحی بر روی دهان یا فک، مری و دستگاه گوارش انجام شده باشد به علت محدودیت های زیادی که بیمار برای خوردن دارد احتیاج به مراقبت های تغذیه ای ویژه ای دارد.

رژیم غذایی
بیمارانی که جراحی شده اند و یا مشکلات دیگری داشته اند و توانسته اند رژیم های غذایی مایعات رقیق و مایعات غلیظ را تحمل نمایند قبل از اینکه از رژیم غذایی معمولی استفاده کنند غالبا لازم است برای مدتی از رژیم غذایی نرم استفاده نمایند. این رژیم غذایی به خصوص برای بیمارانی که قدرت جویدن ندارند، مناسب می باشد.
رژیم غذایی نرم شامل غذاهایی است به صورت مایع، خمیری و یا پوره بوده و از موادی تهیه می شود که هضم آنها آسان باشد بنابراین مصرف مواد غذایی که حاوی فیبر هستند مانند سبزیها و میوه های خام و سبوس غلات وپوسته حبوبات و غذاهای سرخ شده در روغن، ادویه ها، چاشنی های تند و مواد محرک مجاز نمی باشد. ولی می توان سبزی و میوه های پخته، نان بدون سبوس، آرد غلات بدون سبوس را مصرف نمود، برای تهیه سوپ و پوره می توان از گوشتهای تازه استفاده نمود. مواد خوراکی مجاز را می توان پس از ریختن به کمک شیر، آب میوه، خامه، کره، تخم مرغ به صورت پوره یا خمیری و نرم در آورد.
اگر مصرف چربی برای بیمار منع نشده باشد با اضافه کردن خامه و کره می توان کالری دریافتی بیمار را افزایش داده و با افزودن شیر خشک و یا تخم مرغ به مایعات می توان پروتئین رژیم غذایی را افزایش داد. شیر برنج و فرنی از غذاهای مناسب در این رژیم هستند. تخم مرغ را می توان به صورت خام مخلوط باشیر استفاده نمود و یا می توان تخم مرغ را آب پز نمود و سپس آن را له کرد و کمک شیر و کره به شکل پوره درآورد مصرف آب میوه های تازه و شیرین برای تامین ویتامین ها و مواد معدنی مجاز می باشد.
رژیم غذایی نرم در صورتی که با دقت تهیه گردد از نظر تغذیه ای کمبودی ندارد و برای مدت طولانی می تواند ورد استفاده قرار گیرد.

رژیم غذایی مایعات رقیق
این رژیم غذایی در دوران حاد بیماریهای سخت، در مواردی که بیمار دچار تب، تهوع، استفراغ، بی اشتهایی شدید، نفخ و اسهال و بلافاصله بعد از اعمال جراحی توصیه می شود مایعاتی که در این رژیم غذایی مجاز هستند شامل آب معمولی، چای کم رنگ، شربت قند ساده و رقیق، آب میوه های شیرین صاف شده و رقیق و سوپ تهیه شده از گوشت تازه بدون چربی و صاف شده می باشد.
در شروع استفده از این رژیم، حجم مایعات حدود نصف استکان کوچک ( 30 میلی لیتر ) و ساعت به ساعت می باشد و با بهبودی بیمار به یک استکان کامل ( 60 میلی لیتر ) در ساعت می رسد. مسلما در این مدت در صورتی که لازم باشد دستور تزریق سرم داده خواهد شد. رژیم غذایی مایعات رقیق از نظر تغذیه ای کامل نیست و بعد از یک یا چند روز بر حسب دستور پزشک می توان از رژیم غذایی مایعات غلیظ که کامل تر است استفاده نمود.

رژیم غذایی مایعات غلیظ
بیمارانی که دوران حاد بیماریها را تا حدودی سپری نموده اند، با بهبودی نسبی خود می توانند از رژیم غذایی مایعات غلیظ استفاده نمایند.
مواد مجاز در این رژیم غذایی علاوه بر مایعات مجاز در رژیم غذایی مایعات رقیق شامل مواد دیگری می شود که تدریجا می توان وارد برنامه غذایی بیمار نمود. این مایعات شامل شیر بدون چربی، شیر معولی، مخلوط شیر و تخم مرغ و سوپ های تهیه شده از گوشت تازه، حبوبات یا غلات و سبزی می باشد. این سوپ ها پس از آماده شدن باید صاف شوند و سپس مصرف شوند. باید دقت شود که این مایعات تدریجی و با حجم کم وارد برنامه غذایی بیمار شود و به تدریج حجم مایعات هر وعده را افزایش داده و فاصله وعده ها را زیادتر کرد، تا اینکه به 6 وعده در شبانه روز برسد. در صورتی که بیمار منعی در مصرف خامه نداشته باشد می توان به مایعات مجاز در این رژیم غذایی خامه اضافه نمود و به این ترتیب کالری دریافتی بیمار را افزایش داد در صورتی که بیمار بتواند رژیم غذایی مایعات غلیظ را به خوبی تحمل نماید با بهبودی بیشتر و کاهش عوارض بیماری می تواند از رژیم های غذایی نرم که رژیم کامل تر است استفاده کند.

 




طبقه بندی: پرسش و پاسخ تغذیه ای، 

تاریخ : دوشنبه 3 تیر 1392 | 12:58 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات

فواید خوردن ویتامین ث

 

ویتامین ها و مینرال های دو جزء لازم و غیر قابل اجتناب برای بدن هستند.آیا می دانید در چه موادی بهترین نوع و بالاترین درجه ی ویتامین ث وجود دارد؟

یک سری از نیازهای بدن هستند که از قزص های و ویتامین های شیمیائی دریافت نمی شود بلکه باید به صورت مواد و خوراکی های مصرفی جذب بدن شود.

 
ویتامین سی یا اسید اسکوربیک :
ویتامین سی یکی از موادی است که بدن باید از طریق مواد غذایی که می خورد جذب کند.برعکس حیوانات و گیاهان،که بدنشان قادر است بعضی از مواد غذایی را که جذب می کنند،تغییر شکل دهد و آنها را سنتز کند،اما بدن انسان دارای چنین عملکردی نمی باشد.و باید تمام مواد لازم را از غذاهایی که می خورد جذب کند در غیر این صورت و عدم دریافت مواد غذایی لازم،قادر نخواهد بود کمبود این مواد را به گونه ای دیگر جبران کند.

ویتامین سی چه نقشی را در بدن ایفا می کند ؟ 
* ویتامین سی نقش مهمی را در جریان فعل و انفعالات بدن ایفا می کند.

* ساخت کلاژن (جهت التیام زخمها)

* مقاومت علیه عفونت های بدن :
یک گرم ویتامین سی در روز می تواند،ریتم بدن را تسریع بخشد.در صورت مصرف کردن ویتامین سی،بدن می تواند عفونت را زودتر از بین ببرد.برای مثال اگر 5 روز طول می کشد تا یک عفونت از بین رود با مصرف کردن ویتامین سی این زمان به چهار روز کاهش می یابد.برعکس عدم توانایی بدن در جذب ویتامین سی نتیجه ی در مدت زمان و یا شدت عفونت ندارد. 

 

* کمک به ساخت هورمون های بدن 

* متابولیسم چربی،پروتئین.

* عملکرد ماهیچه ها و سلولهای عصبی.

* شکل گیری استخوان. 

* در هماهنگ سازی جذب آهن توسط بدن .

ویتامین سی دارای خاصیت آنتی اکسیدان می باشد.این ویتامین همچنین در بهبود بیماریهای قلبی و عروقی موثر می باشد.

 

این ویتامین در چه موادی یافت می شود؟ 
ویتامین سی
 در سبزیجات،میوه،آبمیوه،سیب زمینی یافت می شود. نحوه ی آماده سازی سبزیحات به هنگام مصرف تاثیر بسیار زیادی را در ماندگاری ویتامین سی ایفا می کند. 

نکته :
* سیب زمینی هایی که تازه نیستند دارای ویتامین سی نمی باشند و تنها سیب زمینی هایی که تازه هستند دارای مقدار قابل توجهی ویتامین هستند . 

*  غذاهایی که طبخ می شوند تقریبا در حدود 91% درصد از ویتامین های خود را از دست می دهند.

* آب پرتقال های. تنها آب میوه هایی صنعتی هستند که مدت بیشتری می توانند ویتامین های سی را در خودشان حفظ کنند. 

نیاز روزانه ی ما به ویتامین سی به چه میزان است؟
برای افراد بالغی که سالم هستند و دارای بیماری خاصی نمی باشند: 110 گرم در روز لازم است.

* یک سری از اشخاص بخصوص هستند که مقدار بیشتری به ویتامین سی نیازمند مانند افرادی که : باردارند،ورزشکارند،دارای مریضی های خاصی هستند که به ویتامین سی بیشتری نیازمند هستند. 

در چه زمانی ممکن است ویتامین سی کمتری به بدنمان برسد؟ 
* معمولا افراد هنگامی که در مسافرت به سر می برند برای مدتی ویتامین سی کمتری به بدنشان می رسد زیرا زمان کمتری را برای مصرف میوه اختصاص می دهند به همین دلیل در این زمان ممکن است بدن شما ویتامین سی کمتری دسترسی داشته باشد و با کمبود مواجه شود. 

* افرادی که دارای رژیم های سختی هستند و در این رژیم های غذایی،میوه های از اهمیت کمی برخوردارند و ممکن است حتی میوه ها را نیز از رژیم های غذای شان حذف کنند. هنگامی که ویتامین سی کمتری به بدن برسد باعث می شود که شما در ناحیه دهان و لثه خود مشکلات بسیاری را احساس کنید و همچنین دچار خستگی شوید. 

* افرادی که عادت به کشیدن سیگار دارند نیز باید مصرف ویتامین سی را افزایش دهند.زیرا نیکوتین موجود در سیگار چرخه ی بدن را مختل می کند و نیاز به ویتامین سی برای مقاومت دندان ها و بدن بیشتر احساس می شود. 

چند توصیه برای تامین ویتامین سی روزانه بدنتان : 
* بیشتر سبزیجات رنگی و میوه های تازه را میل بفرمایید.


* پرتقال و کیوی دارای ویتامین ث بسیاری هستند. 

* میوه های را به نوعی خریداری کنید که در داخل مغازه باشند و نور حورشید بر آنها اثر نکرده باشد .سعی کنید بلافاصله بعد از خرید کردن، میوه های را داخل یخچال قرار دهید. 

در صورت مصرف بیش از حد ویتامین سی : 
اگر شما
 ویتامین سی را بیش از حد مصرف کنید،تاثیر ابتدایی این موضوع در ادرار شما مشخص میشود.اما مسلما همان طور که تفریط سلامت را به خطر می اندازد ،افراط نیز همین موضوع را ایجاد می کند.

 




طبقه بندی: پرسش و پاسخ تغذیه ای، 

تاریخ : دوشنبه 3 تیر 1392 | 12:57 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات

علاج روزهای بی حوصلگی را می دانید؟

 

ارتباط مستقیمی بین موسیقی و بخشی از مغز وجود دارد که به فعالیت های لذتبخش زندگی پاسخ می دهد.

 

محققان دانشگاه مک گیل در مونترال کانادا به این نتیجه رسیده اند که شنیدن یک موسیقی دلخواه و لذتبخش سبب آزاد شدن یک ترکیب مفید شیمیایی به نامدوپامین در بدن می شود. موسیقی می تواند عواطف و احساسات ما را تحت تاثیر قرار دهد. هر شخصی که با گوش دادن به یک موسیقی غم انگیز اشک از چشمانش سرازیر شده، می داند که نت های ساده چه قدرت باشکوهی دارند. در حال حاضر تحقیقات پژوهشگران نشان می دهد که واقعا موسیقی می تواند خلق و خوی ما را تغییر دهد و حتی به افزایش تمرکز کمک کند. در اینجا می خواهیم درباره مزایای گوش سپردن به موسیقی بیشتر بدانیم تا بفهمیم کدام موسیقی در طی کردن روند بیماری ها به ما کمک می کند و در کاهش استرس ها نقش موثرتری دارد.

مغز ما موسیقی را می شناسد

گوش دادن به موسیقی روی بخشی از مغز تاثیر می گذارد. تحقیقات مختلف نشان می دهد این بخش از مغز جایی است که وظیفه کنترل حافظه و بینایی را برعهده دارد و به موسیقی واکنش نشان می دهد. در واقع همه قسمت های بدن ما نسبت به موسیقی واکنش های مختلفی دارد و البته در این میان مغز ما بیشتر تحت تاثیر قرار می گیرد. یکی از تازه ترین پژوهش ها در کشور کانادا ثابت می کند که ارتباط مستقیمی بین موسیقی و بخشی از مغز وجود دارد که به فعالیت های لذتبخش زندگی پاسخ می دهد. به همین دلیل است که بعد از شنیدن یک موسیقی زیبا دوست داریم آن را باز هم بشنویم.

دوپامین چه می کند؟

همه افراد در مورد انتخاب موسیقی دلخواهشان سلیقه یکسانی ندارند. ممکن است شخصی دلش بخواهد سمفونی های موزارت و بتهوون را بشنود و دیگری به موسیقی پاپ یا راک علاقمند باشد. به هر حال فرقی نمی کند که شما جزو کدام گروه از دوستداران موسیقی هستید. یکی از تازه ترین مطالعات که امسال در یک مجله پزشکی به چاپ رسیده نشان می دهد که گوش سپردن به موسیقی دلخواه اخلاق بد شما را از بین می برد و باعث می شود سرزنده و خوش اخلاق تر شوید.

محققان دانشگاه مک گیل در مونترال کانادا به این نتیجه رسیده اند که شنیدن هر نوع موسیقی دلخواه و لذتبخش سبب آزاد شدن یک ترکیب شیمیایی به نام دوپامین می شودکه این ترکیب احساس خوبی را در شما ایجاد می کند.

مغز انسان بسیار پیچیده است و عوامل زیادی احساسات و رضایت ما را تحت تاثیر قرار می دهند اما نتایج این تحقیقات نشان می دهد که دوپامین تولید شده بر اثر گوش سپردن به موسیقی با خلق و خوی ما در ارتباط است. به همین دلیل است که بعضی از افراد بعد از یک روز سخت کاری به سراغ دستگاه پخش موسیقی می روند یا گروهی دیگر ترافیک خسته کننده را با یک آهنگ زیبا تحمل پذیرتر می کنند.

موسیقی برای سلامت روح و روان

موسیقی می تواند یک درمان مثبت و موثر برای افرادی باشد که از مشکلات روحی و روانی رنج می برند. برای این کار می توان از نواختن موسیقی یا گوش دادن به نغمه های آرامش بخش استفاده کرد. فردی که در غم و اندوه غرق شده با نواختن موسیقی احساساتش را بیرون می ریزد، عواطفی که ممکن است از طریق کلمات قادر به بیانشان نباشد. علاوه بر این، موسیقی می تواند خاطراتی مدفون شده را بیدار کند یا واکنش های احساسی را برانگیزد.

استرس را از خود دور کنید

وقتی احساس می کنید مضطرب هستید یا 
استرس دارید به موسیقی پناه ببرید چون به طور شگفت انگیزی شما را آرام می کند. براساس تحقیقات دانشمندان در حدود یک سوم افرادی که با هدفون و دستگاه های کوچک، موسیقی گوش می دهند هدفشان این است که از استرس های روزانه راحت شوند و یک چهارم بر این باورند که گوش دادن به موسیقی در طول مسیر رسیدن به محل کار سبب می شود تا در محیط کاری استرس کمتری داشته باشند. بنابراین هر وقت احساس کردید در بین فشارهای روزمره گرفتار شده اید، چند دقیقه وقت بگذارید و به موسیقی دلخواه تان گوش دهید تا اثرات مثبت آن را ببینید.

بیمارانی که درمان می شوند

موسیقی برای افراد مبتلا به بیماری های مزمنی مانند 
مشکلات قلبی، سرطان وناراحتی های تنفسی هم اثرات مثبت و قابل توجهی به همراه دارد. آزمایشات متعدد نشان می دهند که موسیقی می تواند فشار خون را پایین بیاورد و ضربان قلب را متعادل سازد. بدین ترتیب درد کاهش می یابد و تشویش و نگرانی های ناشی از بیماری کمتر می شود. در نتیجه کیفیت زندگی فرد بیمار بهبود می یابد. موسیقی می تواند  برای این افراد به طور باورنکردنی مفید باشد و بیماران بستری را به زندگی امیدوارتر کند.

کدام موسیقی بهتر است؟

شاید پیش خودتان فکر کنید کدام موسیقی برای بهتر شدن خلق و خوی شما بهتر است و به بهبود شرایط روحی کمک می کند؟ چنین مواقعی موسیقی های آرام بخش انتخاب خوبی هستند اما متخصصان بر این باورند که انتخاب موسیقی مناسب به سلیقه و تجربیات هر فرد وابسته است.اگر شخصی در تمام دوران زندگی با موسیقی پاپ بزرگ شده شاید گوش دادن به سبک کلاسیک برایش جالب نباشد و البته بعضی از افراد هم اصلا نمی توانند آهنگ های پاپ را تحمل کنند. گاهی اوقات هم یک آهنگ شما را به خاطرات دوست داشتنی قدیمی وصل می کند و با یادآوری گذشته احساس خوبی به دست می آورید. با این وجود یک قانون کلی می گوید اگر می خواهید آرامش بیشتر داشته باشید آهنگ هایی را انتخاب کنید که ریتم آرامتری دارند.

سرعت دویدن را بیشتر کنید

اگر به ورزش علاقه دارید یا صبح ها هنگام تمرینات بدنسازی کمی می دوید، یادتان باشد که موسیقی به شما کمک می کند سریع تر بدوید. تحقیقی که در این زمینه از سوی دانشگاه برونل در غرب لندن انجام شده حاکی از این است که موسیقی می تواند طاقت و توان شما را تا
۱۵ درصد افزایش دهد و بدین ترتیب به شما کمک می کند تا ضمن ورزش و هنگام تمرینات بدنی کمتر خسته شوید. 

علاوه بر این موسیقی انرژی شما را افزایش می دهد و درصد کارایی تان را بالا می برد. بهتر است هنگام دویدن به سراغ آهنگ های ضرب دار بروید و آن را با قدم هایتان تنظیم کنید. تصور کنید که این موسیقی یک نوع مترونوم است که قدم های شما را هماهنگ می کند. در نتیجه می توانید مسافت های طولانی را راحت تر طی کنید. اگر در باشگاه یا خانه با تردمیل ورزش می کنید، هنگام دویدن روی دستگاه موسیقی را فراموش نکنید.

 




طبقه بندی: پرسش و پاسخ تغذیه ای، 

تاریخ : دوشنبه 3 تیر 1392 | 12:56 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات

حقایقی درباره ویتامین D

 

خورشید از میلیون‌ها سال قبل بر زمین تابیده و حیات بدون آن امكان‌پذیر نبوده است اما امروزه بیشتر افراد از خورشید فرار می‌كنند یا از محافظ‌ها و كرم‌های ضدآفتاب مختلف استفاده می‌كنند.

 

 

این گروه از ابتلا به سرطان پوست می‌ترسند و سعی می‌كنند از پوست خود در مقابل نور خورشید محافظت كنند.

از طرفی ویتامین D توسط نور مستقیم خورشید در پوست ساخته می‌شود. آیا محافظت از پوست در مقابل سرطان نمی‌تواند باعث كمبود ویتامین D شود؟ چه كنیم تا هم ویتامین D كافی دریافت كنیم و هم از خطر ابتلا به سرطان در امان باشیم؟ چه مدت زیر نورخورشید بمانیم؟ و این كه نیاز روزانه به ویتامین D چقدر است؟

حقایقی در مورد ویتامین D

گاهی اوقات از گوشه و كنار خبرهای مختلفی در مورد ویتامین D می‌شنویم. بخصوص آنهایی كه می‌گویند ویتامین D برای بیماری‌های مختلفی مانند چاقی، بیماری‌های قلبی، سرطان و افسردگی مفید است.

در این میان دچار گمراهی می‌شویم كه آیا این ادعاها درست است یا فقط راهی برای رونق بخشیدن به بازار فروش ویتامین D است.

برای آن كه خیالتان راحت‌ شود باید بگوییم كه مطالعات موثق تاكنون نقش ویتامین D را فقط در پیشگیری از پوكی استخوان نشان داده‌اند و نه بیماری دیگر.

آنچه در مورد نقش ویتامین D در بیماری‌های دیگر می‌شنوید، براساس مطالعات اپیدمیولوژیك است (یعنی ارزیابی میزان بیماری‌ها برپایه آمارهای جمعیتی و اندازه‌گیری میزان مصرف ویتامین و بر پایه گزارش‌های فردی)‌ و این ادعاها توسط آزمایش علمی مورد تایید قرار نگرفته است. این یكی از دلایل نبود یك مقدار مشخص مصرف ویتامین D برای حفظ سلامت است.

قسمتی از ویتامین D مورد نیاز بدن توسط پوست بر اثر تماس با اشعه ماوراءبنفش نوع B خورشید ساخته می‌شود. در جاهایی كه نورخورشید كم است، به علت دریافت‌نشدن نور كافی باید از مكمل‌های ویتامین D برای تامین آن استفاده كرد.

همچنین افرادی كه پوست تیره دارند به نسبت افرادی كه پوستشان روشن‌تر است باید مدت بیشتری را زیر نور آفتاب سپری كنند تا به همان نسبت ویتامین D توسط پوستشان ساخته شود.

دقت داشته باشید كه برای ساخت ویتامین D توسط پوست باید نور خورشید مستقیما به پوست بتابد بنابراین ابر، شیشه و ساختمان‌های بلندی كه سایه ایجاد می‌كنند مانعی برای ساخت ویتامین D به شمار می‌روند.

برای این كه بدانید ویتامین D بدن شما كافی است یا نه می‌توانید میزان آن را در خون بسنجید. برای آن كه در خطر ابتلا به پوكی استخوان نباشید، باید میزان ویتامین D خونتان را بالای 75 نانومول در لیتر (یا بین 50 و 80 نانوگرم در میلی‌لیتر)‌ حفظ كنید.

جالب است بدانید كه اگر روزانه 1000 واحد ویتامین D برای مدت طولانی مصرف كنید، می‌توانید 10 تا 25 نانومول در لیتر، بر میزان ویتامین D خونتان بیفزایید چراكه چند ماه طول می‌كشد تا میزان ویتامین D خونتان بالا رود البته آزمایشگاه خود ویتامین D را نمی‌سنجد و متابولیتی از ویتامین D كه D3(OH)25 نام دارد را اندازه‌گیری می‌كند زیرا ویتامین D در بافت چربی ذخیره شده و قابل اندازه‌گیری نیست.

افراد مسن وآنهایی كه پوست تیره دارند و در نقاطی از زمین زندگی می‌كنند كه زمستان در آنجا طولانی‌تر است به میزان بیشتری ویتامین D نیازمندند

البته مصرف بیش از اندازه این ویتامین هم خوب نیست و عوارضی چون بالا رفتن كلسیم، تغییر ریتم قلب و افزایش سنگسازی در بدن را به همراه دارد.

برای سنجش ابتلا به مسمومیت ویتامین D در كسانی كه به طور مداوم از این ویتامین استفاده می‌كنند باید كلسیم خون را ماهانه اندازه‌گیری
كرد.

بعضی‌ها در مورد مصرف ویتامین D در دوره حاملگی و شیردهی تردید دارند. برای این دسته از افراد باید بگوییم كه توصیه می‌شود خانم‌های حامله در روز 4000 واحد و خانم‌هایی كه به نوزادان خود شیر می‌دهند روزانه 6000 واحد ویتامین D دریافت كنند.

ویتامین D و سلامت نوزاد

كمبود ویتامین D در كودكان باعث ضعیف شدن استخوان‌ها و قرارگیری آنها در معرض آسیب می‌شود. میزان پایین ویتامین D در طول حاملگی و اوایل كودكی باعث افزایش خطر حساسیت‌های غذایی، آسم و حتی MS می‌شود.

برخی از مطالعات احتمال رابطه كمبود ویتامین D و قرار نگرفتن كافی در معرض نور ماوراءبنفش B را مطرح كرده‌اند. در كشورهایی مانند اسكاتلند كه شیوع MS در آنها بالاست محققان پیشنهاد كرده‌اند تا مكمل ویتامین D به محصولات غذایی اضافه شود.

میزان ویتامین D لازم برای نوزادان 400 واحد (10 میكروگرم)‌ در روز است. براساس مطالعه‌ای كه در آتلانتا سال 2009 صورت گرفت، معلوم شد فقط 3 تا 5 درصد نوزادانی كه با شیر مادر تغذیه می‌شوند و 20 تا 37 درصد كودكانی كه با فرمولا تغذیه می‌شوند، ویتامین D كافی دریافت می‌كنند.

كمبود ویتامین D در كودكان باعث بیماری ریكتز می‌شود. ویتامین D از طریق پوست نیز ساخته می‌شود ولی برای این كه ویتامین D در پوست ساخته شود، باید پوست انسان به مدت كافی در معرض نور خورشید قرار گیرد.

بعضی از افراد به علت ترس از سرطان پوست كمتر خود را در معرض نور قرار می‌دهند، بیماری ریكتز در دوره انقلاب صنعتی بریتانیا ظهور كرد چراكه دود ناشی از كارخانجات جلوی نور خورشید را می‌گرفت و كودكان بیشتر طول روز را در كارخانجات، دور از نور خورشید مشغول كار بودند.

یك‌چهارم از ویتامین D مورد نیاز بدن توسط رژیم غذایی تامین می‌شود. ویتامین D در ماهی‌های روغنی و تخم‌مرغ وجود دارد البته ممكن است رژیم غذایی افراد فاقد مقادیر كافی از این گروه از غذاها برای تامین ویتامین D باشد.

در بیشتر مواقع توصیه‌های لازم به خانم‌های باردار برای مصرف مقادیر كافی ویتامینD مورد توجه قرار نمی‌گیرد، چراكه بیشتر توجه به مصرف فولیك اسید كه از نقایص عصبی در نوزاد جلوگیری می‌كند معطوف شده است.

حتی هنوز در مورد میزان مناسب ویتامین D در دوره بارداری شك و شبهه وجود دارد. در مطالعه‌ای كه بتازگی روی 350 زن حامله بین هفته 12 و 16 حاملگی انجام شد، مقادیر 4000 واحد را برای حفظ متابولیسم طبیعی در این خانم‌ها بدون عوارض جانبی توصیه كرد.

چگونه ویتامین D را تامین كنیم؟

نیاز ما به ویتامین D به سن، وزن، درصد چربی بدن، رنگ پوست، فصل، عرض جغرافیایی، استفاده از محافظ در مقابل نور خورشید و سلامت كلی بدن بستگی دارد. به عنوان یك قانون كلی افراد مسن، تنومند، چاق، آنهایی كه پوست تیره دارند و آنهایی كه در نقاطی از زمین زندگی می‌كنند كه زمستان در آنجا طولانی‌تر است یا بیماری زمینه‌ای خاصی دارند به میزان بیشتری ویتامین D نیازمندند.

برای آن كه بتوانید میزان ویتامین D كافی دریافت كنید، ساده‌ترین راه این است كه به مقدار كافی زیر نور خورشید قرار بگیرید.

دقت كنید از آنجا كه مقدار زیاد نور خورشید روی سلامت پوست تاثیر منفی می‌گذارد، اعتدال را رعایت كنید. در آب و هوای معتدل در روزهای تابستانی كافی است 10 دقیقه صورت، دست، پا یا پشت خود را در معرض نور خورشید قرار دهید.

این زمان در پاییز و بهار به 20 دقیقه و در زمستان به 30 دقیقه افزایش می‌یابد. این زمان‌ها برای افرادی هستند كه پوست روشنی دارند. اگر پوست شما تیره‌تر (سبزه)‌ است به هریك از زمان‌های فوق 10 دقیقه اضافه كنید. بهتر است زمان قرارگیری زیر نور خورشید منقطع باشد تا مداوم.

میزان توصیه‌شده ویتامین D در روز حداقل 600 واحد و حداكثر 4000 واحد برای افراد عادی بیان شده است، البته مقدار حداقل برای افراد بالای 70 سال 800 واحد است.

این مقادیر در دوران حاملگی و شیردهی تغییر می‌كنند و اگر لازم شد بیش از زمان‌های فوق زیر نور خورشید بمانید.

می‌توانید برای محافظت از پوست از كرم‌های ضد آفتاب و كلاه استفاده كنید. علاوه بر آن مصرف میوه و سبزیجات و روغن ماهی می‌توانند به داشتن پوستی سالم كمك كنند.

دقت داشته باشید كه ویتامین D مورد نیاز را نمی‌توان فقط از راه رژیم غذایی تامین كرد. ماهی‌های روغنی، شیر و آب پرتقال از منابع خوب ویتامین D هستند، ولی به تنهایی جوابگوی نیاز بدن به ویتامین D نیستند.

اگر در روزهای زمستانی احساس كردید نور كافی به بدن‌تان نمی‌رسد، می‌توانید روزی 2000 واحد مكمل ویتامین D3 استفاده كنید.

هرچند ممكن است این اعداد و ارقام در منابع مختلف با یكدیگر متفاوت باشند چون همان‌طور كه گفتیم هنوز مقدار دقیقی برای مصرف روزانه ویتامین D بیان نشده است.

 




طبقه بندی: پرسش و پاسخ تغذیه ای، 

تاریخ : دوشنبه 3 تیر 1392 | 12:10 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات

چیپس، پفک یا پاپ کورن؟

 

در این مطلب قرار است متخصصان تغذیه به این پرسش پاسخ دهند که از این ۳ خوراکی، کدام‌یک مضرتر است و چرا؟

 

راستش را بگویید! اگر قرار باشد از بین پفک، چیپس و پاپ‌کورن یکی را انتخاب کنید و دقایقی از خوردنش لذت ببرید، کدام یکی از این ۳ گزینه را انتخاب می‌کنید؟ چیپس، پفک، شاید هم پاپ‌کورن؟ در این مطلب قرار است متخصصان تغذیه به این پرسش پاسخ دهند که از این ۳ خوراکی، کدام‌یک مضرتر است و چرا؟

چیپس و پفک!

به نظر من پاپ‌کورن از همه بهتر است و چیپس و پفک در یک رده قرار دارند. از آنجا که پاپ‌کورن عضو گروه غلات است، انرژی‌بخش بوده و نه‌تنها در روغن سرخ نشده که مواد افزودنی هم ندارد و ماده مضری در آن وجود ندارد که بتوان به آن ایراد گرفت. اما پفک به خاطر افزودنی‌ها و نمکی که دارد، چاق‌کننده است. چیپس هم به نظر من بدترین میان‌وعده است چراکه در روغن سرخ می‌شود و مشخص نیست که از روغن مرغوبی برای تهیه آن استفاده شده یا نه! و صرف اینکه سرخ‌کردنی است، خود باعث دیرهضم شدن آن می‌شود.

همچنین نمک زیادی که در تهیه آن به کار رفته و حرارت بسیار بالایی که برای تهیه چیپس استفاده می‌شود، همگی باعث  فساد و تخریب ترکیبات روغن می‌شود. مثلا اگر در روغنی سرخ شود که چندین بار برای سرخ کردن چیپس به کار رفته، ترکیبات خطرناکی مانند اکرئولین تولید می‌شود یا اگر از روغن مایع در تهیه چیپس استفاده شده باشد، این روغن بعد از حرارت زیاد و چند بار سرخ شدن، ترکیباتش شکسته شده و منجر به ایجاد رادیکال‌های آزاد می‌شود که چیپس را مسموم می‌کند بنابراین اگر اصراری به استفاده از چیپس داریم، بهتر است با رعایت نکات بهداشتی در منزل تهیه شود.

همگی مضرند!

چیپس به خاطر سرخ شدن و نمکی بودن، بسیار مضر است. البته امروزه به خاطر بسته‌بندی‌های خوراکی‌ها که هوایی در بسته باقی نمی‌ماند، مسئله اکسیداسیون روغن به شدت قبل نیست اما به هر حال هنوز هم مضرات بسیار زیادی دارد. پفک هم علاوه بر پودر پنیری که به آن اضافه می‌شود و بسیار پرکالری است، مسئله رنگ‌های افزودنی را هم دارد که ممکن است برای خیلی‌ها به خصوص بچه‌ها، 
آلرژی‌زا بوده و باعث سوءهاضمه شود. البته می‌توان این خوراکی‌ها را در حد تعادل مصرف کرد، مثلا وقتی فرد اضافه‌وزن ندارد می‌تواند ۳-۲ تا پفک، ۳-۲عدد چیپس و ۳-۲ دانه پاپ‌کورن بخورد اما اگر فرد دارای اضافه‌وزن است، قاعدتا خوردن هیچ‌کدام از این خوراکی‌ها توصیه نمی‌شود.

پاپ‌کورن در صورتی نسبت به چیپس و پفک برتری دارد که در روغن و نمک سرخ نشده باشد و در خانه تهیه شود در غیر این صورت هر سه به یک اندازه مضرند!

چیپس از همه بدتر است!

در واقع هر سه این گزینه‌ها اصلا سالم نیستند و به نظرم حتی استفاده از آنها در حد تنقلات هم درست نیست. با اینکه در حال حاضر تمام تولیدات غذایی مشمول استاندارد اجباری هستند و تمام محصولات برای دریافت پروانه وزارت بهداشت و مجوز تولید باید محصولات خود را برابر با استانداردها تولید کنند اما اینکه بعد از دریافت پروانه و مجوز، این استانداردها تا چه حد رعایت می‌شود، اصلا مشخص نیست! با این وجود به نظر می‌آید چیپس به خاطر سرخ شدن در روغن‌هایی که اصولا اکسید شده و فاسد هستند، مضرتر از بقیه است. معمولا چیپس شورتر از پفک و پاپ‌کورن است و معمولا حتی از سیب‌زمینی‌های مناسب و سالمی برای تهیه آنها استفاده نمی‌شود. البته نکته مهم‌تری در این میان مطرح است؛ اینکه خوراکی‌هایی مانند چیپس، پفک و پاپ‌کورن، به هیچ‌وجه از لحاظ غذایی ارزشمند نیستند و به همین خاطر نباید هیچ جایگاه خاصی در برنامه غذایی افراد داشته باشند. مصرف این مواد، در حد تفنن و
۴-۳ هفته یک‌بار می‌تواند مشکل‌ساز نباشد اما مصرف روزانه هیچ‌کدام از اینها توصیه نمی‌شود.

پفک و پاپ‌کورن!

حتما می‌دانید که چیپس در روغنی سرخ می‌شود که ممکن است بارها جوشیده و فاسد شده باشد و دارای مواد سمی مانند آکریلامید و مواد مشابه آن باشد؛ بنابراین بسیار برای سلامت مضراست. پفک هم از آنجا که بافتش به دندان‌ها می‌چسبد و آثار مخربی برای دندان‌ها به‌خصوص دندان کودکان دارد و با ایجاد سیری کاذب مانع از اشتهای بچه‌ها برای خوردن وعده‌های اصلی غذا می‌شود میان‌وعده مناسبی نیست. بچه‌هایی هم که مشکل اشتها ندارند با خوردن پفک چاق می‌شوند. البته اگر پفک با پودر پنیری با کیفیت عالی تهیه شود، می‌تواند میان‌وعده خوبی باشد چراکه پنیر از کیفیت پروتئینی بسیار بالایی برخوردار است اما از آنجا که استفاده از این نوع پودر پنیر آن هم در این اندازه تولید انبوه، صرفه اقتصادی ندارد، بعید به نظر می‌رسد که تولیدکنندگان از پودرپنیرهای باکیفیت استفاده کنند.

شاهد این مدعا هم این است که همیشه در گزارش‌ها دیده می‌شود که در تهیه پودر پنیری که به پفک اضافه می‌شود، معمولا از پنیرهایی استفاده می‌کنند که تا حد نسبتا زیادی به 
آفلاتوکسین (سمومی که توسط تعدادی از قارچ‌ها که روی خوراک دام ومواد غذایی رشد می‌کنند، تولید شده و باعث مسمومیت می‌شود) آلوده‌اند و این آلودگی به خصوص در بچه‌ها که کبد کوچکی دارند، بسیار خطرناک است و ما را نگران وضعیت کبدی کودکان می‌کند.

اما پاپ‌کورن به شرطی که با طعم پنیر نباشد (!)، نهایتا ذرتی است که با حرارت حجیم شده و مقداری روغن دارد که دانه‌های نمک را روی خود نگه داشته است؛ بنابراین این نوع پاپ‌کورن سالم‌تر از چیپس و پفک است.

اما اگر قرار باشد پاپ‌کورن پنیری استفاده شود، به نظرم چیپس از پاپ‌کورن پنیری و پفک بسیار سالم‌تر است چراکه با وجود همه بدی‌هایی که چیپس دارد، صرفا پر‌کالری است و باعث چاقی می‌شود اما حداقل به 
کبد فرد آسیب نمی‌رساند!

 




طبقه بندی: پرسش و پاسخ تغذیه ای، 

تاریخ : دوشنبه 3 تیر 1392 | 12:08 ب.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات

قابل توجه آن دوستانی که از رژیم خود نتیجه نمی گیرند:

1. تنظیم نکردن خوراک نسبت به فعالیت روزانه:

این مسئله می تواند پاسخ خیلی از سوالها باشد من که چیزی نمی خورم فقط میگیرم می خوابم با این روش چگونه چربیهای ذخیره را برای سوختن تحریک میکنید.هرکس این مهم را هنگام خوردن یاد کند مطمئن باشد که چاق یا چاق ترنمی شود. چون هرکس برای هدف خود برنامه ای تنظیم میکندوبرای نتیجه بهتر است بداند چه چیزرا چهزمانی باید بخورد نه تنها به این فکر کند که چه بخورد ؟چه نخورد؟

2. اگرمابه کرات ازغذاهای سرخ کردنی استفاده کنیم با توجه به زمان استفاده بدن از چربی سیستم بدن به صورتی است که وقت خود را تلف نکرده وسوخت و ساز ش کند وچاق تر خواهیم شد.

3. استفاده نمک غیرمعمول ازسوختن چربی دربدن جلوگیری میکند.آن دسته ازدوستان که دیرتر به این مهم میرسند یا چاق می مانند یاچاق تر میشوند یا با خود ودوستان میگویند من فقط ازصورت لاغر میشوم واین اشتباه است این لاغری مربوط به ازدست دادن آب بدن است وقابل برگشت هست.یا اکثردوستان که رویه خود را دارند با بوی بد عرق بدن مواجه هستند.هرچه مقدار مصرف نمک را کمتر کنید ازمبتلا شدن به فشارخون دورتر خواهید شد.

4.استفاده غیر نرمال ازقندوشکر به بدن انسان این پیغام را میدهد که میتوانی برای رساندن انرژی به کل نقاط بدن ازما که سریعتر دراختیار توقرار میگیریم تا چربیها استفاده کن .پس می توان اینگونه گفت بعداز سوخت هیدروکربنها وقندها بدن از چربیهایی برای تولید انرژی استفاده میکند که سوزاندن آنها راحت تر است .پس دراینصورت ما برای رسیدن به هدف خود به زمان بیشتری نیاز داریم.توجه داشته باشید که مصرف شکلاتها و شیرینیهای تروخشک ازرسیدن به هدف جلوگیری کرده ومی تواند درسیستم معمول بدن اختلال ایجاد کند.

5. با دسرهای آماده وانواع کیک شرکتی خود را فریب ندهید.

6. ازلبنیات پرچرب استفاده نکنید.

7. پس از خوردن غذا بلافاصله نخوابید.

8. بلافاصله بعد ازغذا چای نخورید-ازسالاد وسوپ بعنوان پیش غذا استفاده کنید.

9. ازغذاهای سنگین در وعده آخر غذایی استفاده نکنید.

10. غذا راباولع میل نکنید هضم آن سخت میشود وباعث اختلال درسیستم گوارشی بدن میشود.

11. آب را به یکبار سرکش نکنید این کار باعث میشود شکم شما شکل افتاده بخود میگیرد.

12. تند خوردن غذا به دستگاه گوارش آسیب رسانده وباعث اختلال در آن میشود.

13. انواع نوشابه ودلستر باعث چاقی میشود.

14. نوشیدنی های انرژی زا شما راعصبی میکند.

15. خوردن تنقلات ازقبیل چیپس پفک تخمه باعث اختلال درسیستم گوارشی شده خوردن چیپس حتی اگر با روغن مناسب هم باشد به بدن انرژی کاذب داده واز سوخت چربی ها جلوگیری میکند.

16. خوردن نان نامرغوب باعث اختلال درگوارش میشود بهترین آرد نان آرد نان سنگک است.




طبقه بندی: دانستنیها در رژیم،  هشدارها،  پرسش و پاسخ تغذیه ای،  تغذیه دردوره کودکی،  تغذیه دردوره جوانی،  تغذیه دردوره سالمندی،  تغذیه درورزشهای گروهی،  درخانواده،  پرسش و پاسخ،  نکاتی که باعث لاغری دردرازمدت می شود؟،  دانستنیها،  نکات تغذیه،  چاقی ولاغری،  رزیم غذای آماده در شرایط خاص، 
برچسب ها: پیشنهادی که برای دوستانم دارم،  

تاریخ : یکشنبه 30 تیر 1392 | 10:31 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات

نتایج یک طرح تحقیقاتی نشان داد که کاهش مصرف نوشابه‌های حاوی شکر در قیاس با غذاهای جامد، تاثیر بیشتری بر کاهش وزن دارد.

نتایج یک طرح تحقیقاتی که در شماره اخیر مجله آمریکایی تغذیه بالینی منتشر شد، نشان داد که کاهش مصرف نوشابه‌های حاوی شکر در قیاس با غذاهای جامد، تاثیر بیشتری بر کاهش وزن دارد.

به گزارش سرویس بهداشت و درمان خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه کرمانشاه، دکتر بنجامین کابالرو از دانشکده سلامت عمومی دانشگاه جان هاپکینز از پژوهشگران این طرح تحقیقاتی اظهار داشت: مصرف کالری مایع موجود در نوشیدنیها به موازات تشدید شیوع چاقی در میان مردم آمریکا افزیش یافته است و نتایج این پژوهش از سیاست کاهش مصرف کالریهای مایع بالاخص از نوشیدنیهای حاوی شکر در میان مردم حمایت می‌کند.

در این طرح پژوهشی محققان 810 فرد بالغ را مورد آزمایش قرار دادند که هدف از آن بررسی تاثیر تغییر در مصرف نوشیدنیها بر وزن افراد برای مدت 18 ماه بود.

پژوهشگران، نوشیدنیها را در هفت طبقه و بر اساس میزان کالری آنها دسته بندی کردند؛ نوشیدنیهای حاوی شکر، نوشیدنیهای رژیمی، شیر، آب میوه، قهوه و چای با شکر، قهوه و چای بدون شکر و نوشیدنیهای الکلی که البته نوشیدنیهای طبقه اول در راس نوشیدنیهای حاوی کالری مایع قرار داشت.

در نهایت آنان با اشاره به این که کاهش نوشیدنیهای نوع اول بیشترین تاثیر را در پروسه کاهش وزن دارد به این نتیجه گیری دست یافتند که کاهش مصرف روزانه یک وعده از نوشیدنیهای این طبقه، پس از 18 ماه به میزان 650 گرم از وزن افراد را کاهش می‌دهد و به طور کلی کاهش مصرف کالریهای مایع با کاهش وزن به میزان 240 گرم در طول 18 ماه همراه خواهد بود.

 




طبقه بندی: پرسش و پاسخ تغذیه ای، 

تاریخ : پنجشنبه 27 تیر 1392 | 10:54 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات


برخی از تبلیغات کاهش وزن، بسیار جذب کننده هستند. آیا محصولاتی که با تضمین، کاهش وزن اعجاب انگیز را تبلیغ می‌کنند، واقعیت دارند؟

 

آیا می‌توان با روزه گرفتن، وزن را کاهش داد؟ 

پنج کیلو کاهش وزن در ده روز. من به عنوان یک متخصص تغذیه، شیوه‌های بهتری برای کاهش سریع وزن، می‌شناسم. البته، قبول دارم که برخی از تبلیغات، بسیار جذب کننده هستند. مدتها از خودم می‌پرسیدم، آیا محصولاتی که با تضمین، کاهش وزن اعجاب انگیز را تبلیغ می‌کنند، واقعیت دارند؟ یکی از دوستانم به نام جین، سالی یک بار، کاهش وزن سریع را امتحان می‌کرد. 3 روز فقط با آب میوه روزه می‌گرفت. ظاهراً، این کار جواب می‌داد. اما علم چه می‌گوید؟

 روزه: بهترین آغاز

مردم، قرن هاست که روزه می‌گیرند. اکثراً هم به دلایل مذهبی. اما این روزها، روزه‌ی کوتاه مدت به منظور کاهش وزن بسیار رایج شده است. شاید در نگاه اول، روزه، شیوه‌ی خوبی به نظر برسد اما طبق مطالعاتی که دانشمندان موسسه تحقیقاتی رووت آبردین اسکاتلند در سال 2002 انجام دادند، گروهی از بزرگسالان به مدت 36 ساعت، روزه گرفتند و یک تا دو درصد وزن خود را کاهش دادند. (که در این دوران فقط آب مصرف می‌کردند.) و طی 6 روز توانستند، تا 5% وزن خود را کم کنند. تنها مشکل آنها گرسنگی طولانی مدت بود. اما، چربی از دست نمی‌دادند، بلکه عضله‌شان آب می‌شد. روزه آب میوه بهتر از آب درمانی است، زیرا با این کار می‌توانیم کمی کالری دریافت کنیم. در اغلب روزه‌هایی که با آب میوه گرفته می‌شوند، علاوه بر آب، روزی 12 لیوان میوه یا آب سبزیجات نیز وجود دارد. اما چنین دستور غذایی فاقد استاندارد تغذیه است.

تنها کسانی می‌توانند روزه بگیرند که سالم بوده و باید تحت نظر پزشک باشند.

 محصولات سوزاننده چربی :با افزایش متابولیک به سوی سوزاندن چربی اضافه خود بشتابید.

همه می‌دانیم که محصولات چربی سوز، دارای داروهای محرکی هستند که با افزایش سرعت متابولیک می‌خواهند میزان سوخت چربی را بالا ببرند. اما، با افزایش متابولیسم، احتمال خطر فشار آمدن به قلب هم زیاد می‌شود. یکی از نکات مهمی که در سال 2003 آموختیم این بود که افدرا، که یکی از معروفترین محصولات سوزاننده چربی بود، باعث ایجاد حملات قلبی تا حد مرگ می‌شد. اداره غذا و دارو مکرراً فروش این دارو را ممنوع کرد. امروزه، داروهای چربی سوز، حاوی محرکهای سبکتری هستند. یکی از آنها ستیراس اورانتیوم (پرتقال تلخ) است که نسبت به افدرا مطمئن‌تر است. اما طبق تحقیقاتی که در دانشکده پزشکی جانز هاپکینز انجام شده، ما نیازمند مطالعه بیشتر‌ی برای تشخیص تأثیر گیاهی و اطمینان این نوع محصولات هستیم. کافئین، یکی دیگر از فرمولهای چربی سوز است که متابولیسم را بالا می‌برد. در مطالعه‌ای که در سال 2007 انجام شد،50 میلی گرم کافئین (به میزان یک دوم فنجان قهوه) تا شش درصد میزان سوخت کالری فرد را افزایش می‌داد. ظرف چهار ساعت، تا 17 درصد کالری اضافه بدن، می‌سوخت. اما، چنین نتایجی ممکن است کاذب باشد زیرا میزان مصرف فرد معمولاً کافی نیست. افرادی که به مصرف کافئین عادت دارند، کمتر تحریک می‌شوند. فاکوکسانتین، ترکیبی است که در جلبک‌های دریایی قهوه ای رنگ یافت می‌شود. گزارش شده که نوع تحریک آن نسبت به داروهای دیگر چربی سوز متفاوت است.

طبق تحقیقات دانشگاه هاکایدو ژاپن، بر روی حیوانات، چربی قسمت شکم جوندگان پس از خوردن فاکوکسانتین کاهش می‌یافت. اما هنوز نمیتوان تضمین کرد که صد درصد روی انسان جواب دهد.

 

ضد اشتها
مغز را فریب داده تا فرمان احساس سیری بدهد. این داروها به شما کمک می‌کنند تا گرسنگی را فراموش کنید و بسیاری از محصولات هستند که از اصرار شما برای خوردن جلوگیری می‌کنند. هودیا گوردونی، گیاهی است که بومی آفریقای جنوبی و نامیبیا می‌باشد. بومیان گیاه خوار آفریقا طی سفرهای طولانی مدت که برای شکار می‌روند، این گیاه را به منظور جلوگیری از گرسنگی می‌جوند. طبق تحقیقاتِ درمانی‌ای که روی موشها انجام شده، مقداری از ترکیبات فعال هودیا را به آنها تزریق کردند، مشاهده شد که تا حد زیادی مصرف غذای آنها کاهش یافت. اما در مورد ما، انسانها، تأثیر بسزای هودیا در کاهش وزن گزارش نشده است.

 نکته آخر

همانطور که انتظار داشتم، هیچ کدام از داروهای کاهش سریع وزن، پشتیبانی علمی نداشتند. بنابراین، نزد یکی از دوستانم به نام جین هاروی برینو، رئیس بخش تغذیه دانشگاه ورمنت و مولف کتاب روش صحیح خوردن (انتشارات کانتری من، 2007) رفتم. او گفت: "بهترین راه برای آغاز کاهش وزن، ایجاد قوانینی است که به رژیم غذایی شما برنامه می‌دهد." جین معتقد بود که کالری را باید کم کرد اما غذاهای اصلی را باید به اندازه کافی خورد. به طور معمول نباید کالری روزانه‌ی غذا زیر 1200 باشد، بلکه برای کاهش سریع وزن باید کمی بیشتر از این مقدار کالری مصرف کرد و قطعاً برای رژیمهای 3 روزه و (نه بیشتر) کمتر از 800 کالری نباید مصرف کنیم. همچنین، او بر دریافت پروتئین کافی برای حفظ ماهیچه و کنترل گرسنگی تأکید کرد. اکثر بزرگسالان به ازای هر کیلو وزن، روزانه حدود یک سوم گرم پروتئین، نیاز دارند. برای افراد 68 کیلویی، 50 گرم که معادل 300 گرم گوشت سینه مرغ است. حال اگرخود من، نیاز به کم کردن وزن داشته باشم، کالری غذای خود را به 1000 می‌رسانم. همچنین، صبحها 3 کیلومتر پیاده روی می‌کنم (علاوه بر تمرینهای ورزشی که معمولاً ظهرها انجام می‌دهم). این تغییرات به من کمک می‌کنند تا بیشتر احساس مسوولیت کنم. این روش 5 کیلو در 10 روز نیست ولی پاسخگو است.

 




طبقه بندی: پرسش و پاسخ تغذیه ای، 

تاریخ : پنجشنبه 27 تیر 1392 | 10:52 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات


 

آماده‌اید که خوش اندام و جوان‌تر شوید؟ با هفت غذا و خوراکی زیر می‌توانید چربی بیشتری را از بدن خود کم کنید. آنها را به رژیم غذایی...

آماده‌اید که خوش اندام و جوان‌تر شوید؟ با هفت غذا و خوراکی زیر می‌توانید چربی بیشتری را از بدن خود کم کنید. آنها را به رژیم غذایی روزانه خود اضافه کنید و حدود پنج کیلوگرم در سال، وزن کم کنید. 

آب همراه با لیمو

محققان با آزمایش روی 240 زن در کالیفرنیا دریافتند: افرادی که به جای نوشیدنی‌های قندی از آب استفاده می‌کردند، در حدود 2 کیلو در سال کاهش وزن داشتند. همچنین افرادی که روزانه 4 فنجان آب نوشیده بودند، یک کیلو وزن دیگر هم از دست دادند. علاوه بر اینها، اسید فسفر یک موجود در نوشیدنی‌های گازدار و الکلی باعث پوکی استخوان می‌شود- با تغییر توازن اسیدی در خون.

تکه‌های شیرینی گرانولا حاوی فیبر

مطالعه‌ای در کشور انگلستان حاکی است، خانم‌هایی که صبحانه غنی از فیبر و کربوهیدرات میل می‌کنند دو برابر چربی بیشتر می‌سوزانند نسبت به آن دسته از افراد که غذاهای بدون فیبر مصرف می‌کنند. شیرینی گرانولا را که حداقل 4 گرم فیبر داشته باشد مصرف کنید. دکتر لیزا دورمن گفته است که شیرینی‌های بدون فیبر سطح انسولین خون را خنثی می‌کنند و توازن بدن را برای استفاده از چربی به عنوان سوخت، کاهش می‌دهند.

دانه بزرک

دانه بزرک غنی از فیبر و چربی‌های سالم می‌باشد، که اینها کمک به ثبات قند خون می‌کنند. بعضی محققان گفته‌اند که بزرک علائم تغییرات هورمونی را فرو می‌نشاند، به خاطر استروژن گیاهی موجود در آن، هضم دانه‌های زمینی آن آسان می‌باشد. لذا می‌توان آنها را روی سالاد و سوپ‌ها بپاشید، یا به جای روغن ذرت، کانولا یا دیگر روغن‌ها از این دانه استفاده کنید.

 گردو

به جای چیبس از گردو استفاده کنید. گردو سرشار از اسیدهای چرب امگا 3 می‌باشد، از این رو دیرتر گرسنه می‌شوید. محققان استرالیایی با آزمایش روی افرادی که دیابت داشتند و رژیم کم چربی را دنبال می‌کردند، متوجه شدند: آن افرادی که روزانه 7 تا 8 گردو می‌خوردند وزن بیشتری کم کردند. همچنین سطح انسولین خون آنها کاهش یافت.

سس تند

ادویه‌های مطبوع را فراموش کنید. اگر تمایل دارید چربی بیشتری بسوزانید، غذای خود را تند کنید. محققان استرالیایی با آزمایش روی 36 مرد و زن دریافتند، استفاده از غذاهای تند و چاشنی‌دار سبب کاهش سطح انسولین- هورمونی که ذخیره چربی بدن را به کار می‌اندازد- در حدود 32 درصد می‌شود. یک تئوری: کپسیسن، ماده شیمیایی که عامل تندی فلفل می‌باشد، توانایی بدن را برای شفاف کردن انسولین خون، بهبود می‌بخشد، لذا بدن نسبت به وقتی که فلفل استفاده نمی‌کند چربی بیشتری می‌سوزاند.

دارچین

به جای شکر، به بلغور جودوسر یا قهوه، دارچین اضافه کنید (هر قاشق چای خوری شکر، 16کیلو کالری دارد)، با این کار می‌توانید از وزن خود سالی یک کیلو و نیم بکاهید. دارچین همچنین برای حفاظت از قلب مفید می‌باشد. محققان پاکستانی دریافته‌اند که مصرف روزانه 2/1 قاشق سوپ خوری دارچین می‌تواند کلسترول خون را 18 درصد و تری گلسیرید را 30 درصد کاهش دهد.

ماهی سالمون (آزاد)

تنها 100 گرم از کنسرو این ماهی می‌تواند نیاز روزانه ویتامین D و 181 میلی گرم کلسیم را تامین کند. هر چه سن بالاتر می‌رود نیاز به این دو بیشتر می‌شود. محققان در یکی از شهرهای جنوب غربی آلمان با آزمایش روی 36000 زن 50 تا 79 ساله دریافتند که، آن دسته از خانم‌هایی که مکمل‌های ویتامین D و کلسیم را مصرف می‌کردند، بعد از یائسگی کمتر اضافه وزن پیدا کردند. همچنین بعضی تحقیقات حاکی است، بدون ویتامین D کافی هورمون لپیتن نمی‌تواند فعالیت خود را درست انجام دهد. دیگر ماهی‌های چرب شامل تن ماهی، ساردین و ماکرل می‌باشند.

 




طبقه بندی: دانستنیها در رژیم،  پرسش و پاسخ تغذیه ای، 

تاریخ : پنجشنبه 27 تیر 1392 | 10:51 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
تعداد کل صفحات : 9 ::      ...   5   6   7   8   9  
لطفا از دیگر صفحات نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • روانه ورزش