تبلیغات
FITNESS - مطالب کمک های اولیه
ایست‌ قلبی‌ عبارت‌ است‌ از فقدان‌ کامل‌ پمپ‌ کردن‌ خون‌ توسط‌ قلب‌. تأخیر در درمان‌ این‌ حالت‌ حتی‌ برای‌ 5-3 دقیقه‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ مرگ‌ یا آسیب‌ دایمی‌ مغز شود. بروز این‌ حالت‌ تا سن‌ 45 سالگی‌ در مردان‌ بیش‌ از زنان‌ است‌، اما پس‌ از آن‌ برابر است‌.                                                                                                                                                             
• علایم‌ شایع‌                                                                                                                                                                                                                            منگی‌ کوتاه‌مدت‌، و به‌ دنبال‌ آن‌ غش‌ کردن‌ و از دست‌ دادن‌ هوشیاری‌                                  
نبض‌ لمس‌ نمی‌شود. تنفس‌ نیز معمولاً متوقف‌ می‌شود.                                                  
پوست‌ به‌ رنگ‌ آبی‌ ـ سفید در می‌آید. مردمک‌ها نیز گشاد می‌شوند.                                   
تشنج‌                                                                                                               
گاهی‌ از دست‌ رفتن‌ کنترل‌ ادرار و مدفوع‌. غش‌ کردن‌ ساده‌ در نگاه‌ اول‌ ممکن‌ است‌ شبیه‌ ایست‌ قلبی‌ به‌ نظر آید، اما در غش‌ کردن‌ ساده‌، نبض‌ وجود دارد و تنفس‌ قطع‌ نمی‌شود.                                                                                                                                
• علل‌                                                                                                                                                                                                                                     نامنظمی‌های‌ ضربان‌ قلب‌                                                                                        
حمله‌ قلبی‌ (انفارکتوس‌، بیماری‌ تصلب‌ شرایین‌ قلب‌)                                                       
فقدان‌ گردش‌ خون‌ و شوک‌ عمیق‌ ناشی‌ از خونریزی‌ یا عفونت‌ شدید                                   
فقدان‌ اکسیژن‌ ناشی‌ از غرق‌شدگی‌، خفگی‌، یا بیهوشی‌                                               
تغییرات‌ عمده‌ در ترکیب‌ الکترولیتی‌ خون‌، مثلاً به‌ هم‌ خوردن‌ تعادل‌ پتاسیم‌ یا مایعات‌                                                                                                                                       
• عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر                                                                                                                                                                                                           استرس‌                                                                                                             
دیابت‌ شیرین‌                                                                                                      
مصرف‌ داروهایی‌ مثل‌: ـ دیژیتال‌. حتی‌ افزایش‌ خفیف‌ غلظت‌ این‌ داروی‌ قوی‌ در خون‌ می‌تواند ریتم‌ قلب‌ را دچار اختلال‌ کند. ـ ادرارآورها (دیورتیک‌ها). این‌ داروها می‌تواند باعث‌ کاهش‌ پتاسیم‌ خون‌ شوند. ـ آدرنالین‌ یا هر دارویی‌ که‌ فشار خون‌ را در یک‌ بیمار قلبی‌ افزایش‌ دهد، از جمله‌ داروهایی‌ که‌ جهت‌ سرماخوردگی‌ مورد استفاده‌ قرار می‌گیرند، و قرص‌ها و اسپری‌ها جهت‌ رفع‌گرفتگی‌ بینی‌ (ضداحتقان‌ها)                                                                                              مصرف‌ مواد مخدر، به‌خصوص‌ کوکایین‌ و مواد مخدر تزریقی‌                                                                                                                                                                       • پیشگیری‌                                                                                                                                                                                                                               در صورت‌ بروز هر یک‌ از مشکلاتی‌ که‌ در قسمت‌ علل‌ ذکر شد، باید فوراً درمان‌ لازم‌ انجام‌ شود.   اگر مبتلا به‌ بیماری‌ قلبی‌ هستید، تا حد امکان‌، اطلاعات‌ خود را در مورد تمام‌ داروهایی‌ که‌ دریافت‌ می‌دارید، از جمله‌ داروهای‌ بدون‌ نسخه‌، افزایش‌ دهید.                                          
ترتیبی‌ فراهم‌ آورید که‌ اعضای‌ خانواده‌ و دوستان‌ نزدیکتان‌ احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌ (CPR) را فرا بگیرند.                                                                                                                                                                                                                                    
• عواقب‌ مورد انتظار                                                                                                                                                                                                                    کسانی‌ که‌ در نزدیکی‌ فرد باشند و آموزش‌ لازم‌ در زمینه‌ تشخیص‌ ایست‌ قلبی‌ و انجام‌ احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌ را دیده‌ باشند، اغلب‌ می‌توانند ضربان‌ قلب‌ را باز گردانند. اما نتیجه‌ نهایی‌ به‌ علت‌ زمینه‌ساز ایست‌ قلبی‌ بستگی‌ دارد. به‌ محض‌ بازگشت‌ ضربان‌ قلب‌، فرد را باید به‌ نزدیکترین‌ مرکز اورژانس‌ انتقال‌ داد. امکان‌ دارد ایست‌ قلبی‌ مجدداً باز گردد.                                                                                                                                                                    • عوارض‌ احتمالی‌                                                                                                                                                                                                                       مرگ‌ یا آسیب‌ دایمی‌ مغز در صورتی‌ که‌ نتوان‌ پمپاژ قلب‌ را در عرض‌ 5-3 دقیقه‌ به‌ راه‌ انداخت‌.      
اشتباه‌ گرفتن‌ غش‌ کردن‌ یا سایر علل‌ از دست‌ دادن‌ هوشیاری‌ با ایست‌ قلبی‌. پیش‌ از آغاز احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌، نبض‌ بیمار را در گردن‌ بررسی‌ کنید.                                                                                                                                                                         
• • • درمان‌                                                                                                                                                                                                                               • اصول‌ کلی‌                                                                                                                                                                                                                             به‌ همراه‌ اعضای‌ خانواده‌تان‌ احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌ (CPR) را فرابگیرید. برای‌ اطلاعات‌ بیشتر با نزدیکترین‌ مرکز بهداشتی‌ یا بیمارستان‌ تماس‌ حاصل‌ کنید. با فراگیری‌ احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌ ممکن‌ است‌ بتوانید جان‌ یک‌ نفر را در آینده نجات‌ دهید.                                                            
اگر مشکل‌ قلبی‌ دارید، یا در خطر بروز مشکل‌ قلبی‌ هستید، یک‌ گردن‌آویز یا دست‌بند مخصوص‌ همراه‌ داشته‌ باشید تا در مواقع‌ اورژانس‌ بتوان‌ به‌ سرعت‌ به‌ مشکل‌ شما پی‌ برد.                                                                                                                                         
• داروها                                                                                                             
پس‌ از اینکه‌ با احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌ ضربان‌ قلب‌ برگشت‌،از اکسیژن‌ اگر در دسترس‌ است‌ استفاده‌ کنید (اکسیژن‌ اورژانس‌ ممکن‌ است‌ در مغازه‌ جوشکاران‌ موجود باشد).                                
دارو برای‌ درمان‌ علت‌ زمینه‌ساز ایست‌ قلبی‌، پس‌ از اینکه‌ فاز بحرانی‌ سپری‌ شد.                                                                                                                                          
• فعالیت‌                                                                                                            
پس‌ از بهبودی‌، فعالیت‌ها باید تدریجاً از سر گرفته‌ شوند. فعالیت‌ جنسی‌ و رانندگی‌ پس‌ از موافقت‌ پزشک‌ می‌توانند آغاز شوند.                                                                                                                                                                                                 
• رژیم‌ غذایی‌                                                                                                      
به‌ فردی‌ که‌ علایم‌ ایست‌ قلبی‌ دارد، مایعات‌ یا غذا ندهید. بیمار ممکن‌ است‌ خفه‌ شود.                                                                                                                     در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید                                                                                                                                                                                   اگر فرد بیهوش‌ است‌ و نفس‌ نمی‌کشد: ـ شماره‌ اورژانس‌ را برای‌ کمک‌ یا آمبولانس‌ بگیرید. اگر قربانی‌ کودک‌ است‌، یک‌ دقیقه‌ عملیات‌ احیا را انجام‌ دهید، سپس‌ اورژانس‌ را بگیرید.                 
- برای‌ کمک‌ فریاد بزنید. قربانی‌ را ترک‌ نکنید.                                                                 
- فوراً تنفس‌ دهان‌ به‌ دهان‌ را آغاز کنید.                                                                      
- اگر قلب‌ ضربان‌ ندارد، ماساژ قلبی‌ بدهید.                                                                 
 - عملیات‌ احیا را تا زمان‌ رسیدن‌ کمک‌ ادامه‌ دهید.



طبقه بندی: دانستنیهای پزشکی،  کمک های اولیه، 

تاریخ : شنبه 7 مرداد 1396 | 12:48 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
یادگیری‌ کمک‌های‌ اولیه‌ از یک‌ کتاب‌ راهنما یا یک‌ دوره‌ آموزشی‌، با آنچه‌ در واقعیت‌ اتفاق‌ می‌افتد کاملاً مشابه‌ نیست‌. اکثر ما در برخورد با «موارد حقیقی‌» دچار نگرانی‌ می‌شویم‌. با مقابله‌ کردن‌ با این‌ نوع‌ احساسات‌، بهتر قادر به‌ برخورد با موارد غیرمنتظره‌ خواهیم‌ بود.                                                                                                                                                   
هر آنچه‌ در توان‌ دارید، انجام‌ دهید‌                                                                             
علم‌ کمک‌های‌ اولیه‌، سختگیر نیست‌ و خطاهای‌ انسانی‌ را می‌پذیرد. حتی‌ با درمان‌ مناسب‌ و سخت‌ترین‌ کوشش‌های‌ شما، امکان‌ دارد مصدوم‌ در حد انتظار پاسخ‌ ندهد. بعضی‌ وضعیت‌ها حتی‌ با بهترین‌ مراقبت‌ پزشکی‌، به‌ ناچار به‌ مرگ‌ منتهی‌ می‌شوند. اگر در حد توان‌ تلاش‌ کنید، وجدان‌ شما آسوده‌ خواهد بود.                                                                                                                                                                                                       
خطرها را ارزیابی‌ کنید                                                                                            
اصل‌ طلایی‌ و اولیه‌ آن‌ است‌ که‌ «اول‌ سعی‌ کنید ضرر نرسانید». باید از درمانی‌ استفاده‌ کنید که‌ به‌ احتمال‌ قوی‌ برای‌ مصدوم‌ مفید واقع‌ می‌شود و نباید فقط‌ از جهت‌ اینکه‌ کاری‌ انجام‌ داده‌ باشید، درمانی‌ را به‌ کار ببرید که‌ در مورد کارایی‌ آن‌ اطمینان‌ ندارید. اصل‌ «انسان‌ نیکوکار»، از افرادی‌ که‌ در وضعیت‌ اورژانس‌ برای‌ کمک‌ به‌ دیگران‌ پا به‌ صحنه‌ می‌گذارند، حمایت‌ می‌کند ولی‌ از افرادی‌ که‌ حد و مرزهای‌ پیشرفته‌ شده‌ را زیر پا می‌گذارند، پشتیبانی‌ نمی‌کند. اگر خونسردی‌ خود را حفظ‌ کنید و از راهکارهای‌ مشخص‌ شده‌ در این‌ کتاب‌ پیروی‌ کنید، نیازی‌ به‌ نگرانی‌ درباره‌ عواقب‌ قانونی‌ نخواهید داشت‌.                                                                                                                                                                                                       
مسؤولیت‌های‌ شما                                                                                              
مسؤولیت‌های‌ ارایه‌کنندگان‌ کمک‌های‌ اولیه‌ به‌طور مشخص‌ تعیین‌ شده‌ است‌. این‌ موارد عبارتند از:                                                                                                                                                                                                                                          
ارزیابی‌ سریع‌ و بی‌خطر یک‌ وضعیت‌ اورژانس‌ و فراخوانی‌ کمک‌های‌ مناسب‌                            
محافظت‌ از مصدومان‌ و سایر افراد حاضر در صحنه‌ در برابر خطرها                                       
شناسایی‌ آسیب‌ یا نوع‌ بیماری‌ مصدوم‌ در حد امکان‌                                                      
ارایه‌ درمان‌ به‌ موقع‌ و مناسب‌ به‌ هر کدام‌ از مصدومان‌ (درمان‌ وضعیت‌های‌ بسیار خطرناک‌ اولویت‌ دارد).                                                                                                              
 فراهم‌ کردن‌ شرایط‌ انتقال‌ مصدوم‌ به‌ بیمارستان‌، نزد یک‌ پزشک‌ یا منزل‌ وی‌ (بسته‌ به‌ ضرورت‌)     
در صورت‌ نیاز به‌ کمک‌های‌ پزشکی‌، باقی‌ ماندن‌ در کنار مصدوم‌ تا زمانی‌ که‌ امکان‌ ارایه‌ مراقبت‌های‌ بیشتر فراهم‌ شود.                                                                                
گزارش‌ کردن‌ مشاهدت‌ خود به‌ افرادی‌ که‌ مراقبت‌ از مصدوم‌ را به‌ عهده‌ می‌گیرند و در صورت‌ نیاز، ارایه‌ کمک‌های‌ بیشتر                                                                                       
پیشگیری‌ از انتقال‌ متقاطع‌ عفونت‌ بین‌ خود و مصدوم‌ در حد امکان .                                                                                                                                                           
وضعیت‌ را ارزیابی‌ کنید در مورد واقعه‌ از مصدوم‌ یا ناظران‌ سؤال‌ کنید. سعی‌ کنید آسیب‌های‌ وی‌ را شناسایی‌ کنید و ابتدا موارد ضروری‌ را درمان‌ کنید. مصدوم‌ را تا زمانی‌ که‌ کاملاً ضروری‌ نباشد، حرکت‌ ندهید.                                                                                                      با اطمینان‌ اقدام‌ به‌ مراقبت‌ از مصدوم‌ کنید                                                                   
هر مصدومی‌ باید احساس‌ امنیت‌ داشته‌ باشد و بداند که‌ فرد کارآزموده‌ای‌ از وی‌ مراقبت‌ می‌کند. با رعایت‌ نکات‌ زیر، می‌توانید جوی‌ از اطمینان‌ و اعتماد به‌ وجود آورید:                        
هم‌ واکنش‌های‌ خود و هم‌ مشکل‌ ایجاد شده‌ برای‌ مصدوم‌ را کنترل‌ کنید.                             
خونسرد و منطقی‌ عمل‌ کنید.                                                                                  
خوش‌ رفتار ولی‌ قاطع‌ باشید.                                                                                 
 با مهربانی‌ اما هدف‌دار و صریح‌ با مصدوم‌ صحبت‌ کنید.                                                                                                                                                                 ایجاد اطمینان‌                                                                                                                                                                                                                            در طول‌ زمان‌ معاینه‌ و درمان‌ مصدوم‌، با وی‌ صحبت‌ کنید.                                                 
 به‌ وی‌ توضیح‌ بدهید که‌ قصد دارید چه‌ کاری‌ انجام‌ دهید.                                                  
سعی‌ کنید با دادن‌ پاسخ‌های‌ صادقانه‌ به‌ سؤالات‌ بیمار، تا جایی‌ که‌ می‌توانید از ترس‌ وی‌ کم‌ کنید. در صورتی‌ که‌ پاسخ‌ سؤالی‌ را نمی‌دانید، این‌ مطلب‌ را به‌ بیمار بگویید.                           حتی‌ پس‌ از پایان‌ درمان‌، باز هم‌ اطمینان‌ بخشیدن‌ به‌ بیمار را ادامه‌ بدهید. همچنین‌ در مورد خویشاوندان‌ نزدیک‌ مصدوم‌ یا هر شخص‌ دیگری‌ که‌ باید از این‌ حادثه‌ مطلع‌ شود، سؤال‌ کنید. از مصدوم‌ بپرسید که‌ آیا لازم‌ است‌ مسؤولیت‌هایی‌ را که‌ بر عهده‌ وی‌ بوده‌ (مثلاً رفتن‌ به‌ مدرسه‌ به‌ دنبال‌ فرزندش‌) انجام‌ دهید.                                                                                     
فردی‌ را که‌ مطمئن‌ هستید در حال‌ مرگ‌ و یا شدیداً بدحال‌ یا آسیب‌دیده‌ است‌، رها نکنید. به‌ گفتگو با مصدوم‌ ادامه‌ بدهید و دست‌ وی‌ را بگیرید؛ هرگز اجازه‌ ندهید که‌ فرد احساس‌ تنهایی‌ کند.                                                                                                                                                                                                                                       
گفتگو با خویشاوندان                                                                                                                                                                                                                   رساندن خبر فوت به خویشاوندان مرحوم معمولاً از وظایف‌ پلیس‌ یا پزشک‌ مربوطه‌ است‌. با این‌ وجود، مناسب‌ است‌ که‌ شما به‌ خویشاوندان‌ و دوستان‌ فرد بگویید که‌ وی‌ مصدوم‌ یا بیمار شده‌ است‌. همیشه‌ مطمئن‌ شوید که‌ اولین‌ شخص‌ طرف‌ گفتگو با شما، همان‌ شخص‌ مناسب‌ و مرتبط‌ با حادثه‌ است‌. سپس‌، در حد توان‌ ساده‌ و صادقانه‌، به‌ توضیح‌ ماجرا بپردازید و در صورت‌ لزوم‌، محلی‌ را که‌ مصدوم‌ به‌ آنجا منتقل‌ شده‌ هم‌ ذکر کنید. مبهم‌ یا اغراق‌آمیز سخن‌ نگویید چون‌ این‌ کار می‌تواند دلواپسی‌ بی‌مورد ایجاد کند. بهتر است‌ به‌ جای‌ دادن‌ اطلاعات‌ گمراه‌کننده‌ به‌ فرد در مورد یک‌ آسیب‌ یا بیماری‌، اظهار بی‌اطلاعی‌ کنید.                                                                                                                                                                    
نحوه‌ برخورد با کودکان‌                                                                                                                                                                                                                  کودکان‌ کم‌ سن‌ و سال‌ بسیار زیرک‌ هستند و هر گونه‌ تردید و دودلی‌ شما را به‌ سرعت‌ درک‌ می‌کنند. اعتماد کودک‌ آسیب‌دیده‌ یا بیمار را از طریق‌ گفتگوی‌ ابتدایی‌ با فرد مورد اعتماد وی‌ (در صورت‌ امکان‌ یکی‌ از والدین‌) جلب‌ کنید. در صورتی‌ که‌ پدر یا مادر کودک‌، شما را بپذیرند و متقاعد شوند که‌ کمک‌ شما مؤثر واقع‌ خواهد شد، این‌ حس‌ اعتماد به‌ کودک‌ منتقل‌ می‌شود. همیشه‌ در مورد روند کار و آنچه‌ قصد دارید انجام‌ دهید، با جملاتی‌ ساده‌ به‌ کودک‌ توضیح‌ بدهید؛ از بالای‌ سر کودک‌ با او صحبت‌ نکنید. نباید کودک‌ را از مادر، پدر یا سایر افراد مورد اعتماد وی‌ جدا کنید.                                                                                                                       
ارایه‌ کمک‌های‌ اولیه‌ به‌ یک‌ کودک‌ سعی‌ کنید که‌ کودک‌ ضمن‌ درمان‌ شما، احساس‌ آرامش‌ و اطمینان‌ کند. همیشه‌ بدون‌ توجه‌ به‌ اینکه‌ سن‌ کودک‌ چقدر است‌، در مورد آنچه‌ انجام‌ می‌دهید به‌ وی‌ توضیح‌ دهید.



طبقه بندی: کمک های اولیه، 

تاریخ : جمعه 6 مرداد 1396 | 01:01 ق.ظ | نویسنده : MOHAMMAD NABAVI FARAHMAND | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • روانه ورزش